منظومه چهارگانه اشعار

25!
آلسـو، تا پیروزی نمانده چیــزی!

رز ویزلی ِ طاغوتی ِ آمریکایی
حالا تو دگر آلسوی ِ ما میپایی؟
ملت بروید و ناظران را بدرید!
پرتاب اگر کنید یک دمپایی!

ای ناظر صیهونیست! ای طاغوتی!
یکراست هدایتت کنم در قوتی!
ما نور ِ قیام ملتی آگاهیم!
با راهبری آسپ ِ سیرت لوطی!

رگبار ِ مسلسل و من و آلسو و زجر!
پیدا شده نور رحمت و عزت و فجر!
ای یار جلو برو! پناهت مرلین!
پیروز تویی رفیق! ای صاحب ِ اجر!

ای آسپ بیا تا بزنم رویت لیس!
لب های تو را با لب خود سازم خیس!
این جنبش ما پوزه ی طاغوت شکست
با همت و یاری ِ حضور ِ ساندیس!

همراهی ِ سعدی با جنبش ِ 25:

یکی بر تربتی فریاد می‌خواند
که اینان* پادشاهان جهانند
بگفتم تخته‌ای بر کن ز گوری
ببین تا پادشه یا پاسبانند
بگفتا تخته بر کندن چه حاجت
که می‌دانم که مشتی استخوانند

*: مقصود همانا رز و هلگاست.


* آلســو! مجبور شدم پلن ِ B رو قبل از پلن ِ A اجرایی کنم، اومدی پلن ِ A یــادت نره!

دوش از جناب ِ آصف پیک ِ بشارت آمد:
پستی که پاک گشته ظاهر شود دوباره!

25!

دیدم تو تالار ول و معطلم، گفتم مقادیری شعر بگم لااقل د:، حافظ رو هم همراه خودم آوردم که یه چن تا کار مشترک باهاش بزنم د:...


در پنجره ای گنده مجازی گشتیم*
ناموس رها کرده و راضی گشتیم
از بس که رخ ساحره ها هات شده
هر چند که مایع، بعد گازی گشتیم

*: اشاره به پنجره مجازی که رو به سرزمین بیناموسی باز میشه.

***
هاچ درک که در شور و صفا محدودی
بُردست رخ خوشگلکان در دودی
در هاله ای از نور خودش گفت به من
این جا همه نوع حال و صفا مسدودی!

***
بی هیچ کلام و حرف و زور و لافی
تالار همیشه بوده بر من کافی
تا بوده طلایی و درخشان بوده
هرم ِ غزل ِ طلعت ِ هافلپافی

***

مشترک با حافظ:
مروپی را سوژه کردیــم با همکاری هم، چون قشنگ توی وزن مینشست لامصــبـــ .

*ویرایش: فکر میکردیــم Mervepi است، نگو Merope بود،در نتیجه تمام ابیات از وزن ساقط است... حالا شما بخوانید Mevepi د: !

گفتم زمان عشرت دیدی که چون سرآمد
تقصیر مروپی شد، باید که کشت او را!

***

چمن خوش است و هوا دلکش است و می بیغش
بپا رفیق! مبادا که درک سر برسـد!


***

نفس برآمد و کام از تو برنمی آید
چه کرده بگو مروپی دگر باره؟

***

ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش
مروپی بر تو برد رشک به هنگام سماع

***

جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
یعنی که مروپی شده عازم به قندهار!

***

بارها گفته ام و بار دگر میگویم
مروپی آمده تا پست مرا نقد کند!

***

خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن؟
اینکه از مروپی و آسپ بگیری باجی!

***

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
مروپی نقد کند پست ِ تو را مثل هلو

***

رنج ما را که توان برد به یک گوشه چشم
مروپی این قَدَرَت زور و کفایت باشد؟

***

عاشق و رندم و می خواره به آواز ِ بلند
مروپی کَر نشوی گر بزنم جیغ چنین؟

اين هم از هنر نمايى من..





http://8pic.ir/images/80601148483348481884.jpg

خب خب! آماندا دستور داده بود که نقشه ریون رو بکشیم. من هم کشیدم و می گم که کل ِ حقوق ِ مندی محفوض است و این ایده، کپی رایت بای مندی ـه!

ملت! طبقه دوم و ریزه کاری بقیه تاپیکا مونده ها! بکشین باو...

آه! ای ریون ِ نـــــــــــــاز/

با دلـــــ ِ من بساز/

کین غــــــــــم ِ جادویی/

برود ز ِ دست ـم./

جان ِ ریون منو نیگاه کن/

منو صدا کن/

آه... جان ِ ریون/

من و تو/

من و تو/

زیباییم مثل ِ عقاب های توی آسمون (هم وزن الماس های توی آسمون :دی)

درخشنده و نورانی/

مثل ِ برق ِ نوک ِ منقار ِ عقاب ِ جادویی/

درخشنده و نورانی/

مثل ِ برق ِ نوک ِ منقار ِ عقاب ِ جادویی/

درخشنده و نورانی/

مثل ِ برق ِ نوک ِ منقار ِ عقاب ِ جادویی/

و اما... طرز کار تاپیک اندکی تغییر کرد!!

از این به بعد می تونین هر اثر هنری ای که درمورد ریونکلا خلق کردین اینجا بذارین؛ که می تونه شامل شعر، فن فیکشن، نقاشی و طراحی و فتوشاپ کاری(!)، پادکست حتی و ... باشه!!

ای بانوووووووو!

تو کجایی تا شوم من چاکرت/چارقت دوزم کنم شانه سرت.

دستکت بوسم بمالم پایکت/وقت خواب آید بروبم جایکت!

ای فدای تو همه شناسه های من/ ای به یادت بلاک ها و حذف کاربری های من!

اون بدبخته میاد و میگه: های خیره سر شدی/ خود فامیل نشده، پسر خاله شدی؟

این چه ژاژ است و چه کفر است و فشار/ پنبه ای اندر شناسه ی خود فشار!

چارق و پاتابه لایق مر تراست/ ستاره ای به این خوشگلی را چنین ها کی رواست؟

گر نبندی زین سخن تو حلق را/آتشی آید بسوزد سایت را!

منم بر میگردم بهش میگم:ای بدبخت تو اعصابم خرد کردی/وز این همه چرت و پرت،داغونم کردی!

جامه را بدرید الفیاس و آهی کرد تفت/ سر نهاد اندر نت و برفت

ندا آمد سوی بدبخت از ستاره/عشق من را کردی تو از من جدا

تو برای تفریح و مسافرت آمدی/ نی برای اعصاب خرد کردن آمدی

هرکسی را سیرتی بنهاده ام/هرکسی را اصطلاحی داده ام

چونکه بد بخت این عتاب از استار شنید/ در نت در پی الفیاس دوید

عاقبت دریافت او را بدید/گفت مژده ده که دستوری رسید.

هیچ ترتیبی و آدابی مجو/ این نشانی خودش، بگیر و برو!

داشتم فراموشت می کردم اما باز دوباره دیدمت تو غم ها غوطه ور شدم چرا؟

داشتی میرفتی از خیال من خزونی بود بهار من، دیدم تو رو خزونم جون گرفت.

این قلب سرد و ساکتم دوباره با نگاه گرم و عاشق تو جون گرفت.

چرا دوباره اومدی صدامو جون دادی گل بهار و زخم دل دوباره تازه شد؟

شوق نگاه خستمو دوباره دوختی آخره ترانه حسرتم بی اندازه شد.

یا راحتم کن و واسه همیشه این دلو بکن ز ریشه از خیال سرد من برو.

یا باغبون شو و بهار و باز نشون بده گلارو...

با کمک یکی از دوستان به یاد کسی افتادیم، گفتیم شعری سروده باشیم، البته اهنگ بود.

هی روزگار...

بازآمدم بازآمدم، از پیش هافل آمدم در من نِگر در من نِگر، بهرریون باز آمدم

شاد آمدم شاد آمدم، از جمله آزاد آمدم چندین هزاران سال شد، تا من به تالار آمدم

آن جا روم، آن جا روم، بالا بدم، بالا روم بازم رَهان بازم رَهان، کاین جا به زِنهار آمدم

من فرد اسپمر بُدم، دیدی که ناسوتی شدم هافل بدیدم ناگهان، در وی گرفتار آمدم

من نور پاکم ای فلور ، نه مشت خاکم مختصر آخر صدف من نیستم، من درّ شَهوار آمدم

ما را به چشم سَر مَبین، ما را به چشم سِر ببین آن جا بیا ما را ببین، کان جا سبکبار آمدم

از چار مادر برترم، وز هفت آبا نیز هم من گوهر کانی بُدَم، کاین جا به دیدار آمدم

ای وزیر دیگر ! نظر در کل عالم کی کنی؟ کاندرجزایر بلاک ا جان و دل افگار آمدم