کارگاه داستان‌نویسی

تق تق
-پروفسور؟
-بیا داخل هری
- راستش یه موضوعی پیش اومده که فکر کردم بهتره شما زود تر از اون با خبر باشین.
-اه مشکلی نیست هری من خیلی به خواب اهمیت نمیدم لطفا بشین و یکم اروم تر صحبت کن اگه میشه!!!
-البته منظورم اینه که ببخشید خب من موقع خواب یه چیزی روی تختم پیدا کردم یه نامه
-خب روش نوشته بود از طرف چه کسی هست؟
-نه خیلی گشتم جز یه نوشته که میگفت باید با شما باز بشه چیز دیگه ای نبود.
-میتونم ببینمش؟
-البته همینجاست. من خیلی تلاش کردم ولی نتونستم باز کنمش.

هری پاکتی را از ردای خود بیرون اورد که نماد شیر گریفندور روی ان خودنمایی میکرد که دیدن ان دامبلدور را بیشتر متعجب و همچنین کنجکاو کرد.
دامبلدور ابتدا چند ورد ابتدایی را امتحان کرد. درست بود که هری قبلا ان ورد هارا امتحان کرده بود ولی همیشه امکان اشتباه وجود داشت.

-خب اینم که نشد بزار این یکی رو امتحان کنم.

پس از اینکه تلاش هایش بی نتیجه ماند او به فکر فرو رفت.

-هری میتونم چوب دستیتو داشته باشم؟
هری که از شنیدن ان جمله تعجب کرده بود گفت:
-اه حتما پروفسور فکر می کنین راهی برای بازکردنش باشه؟
-برای فهمیدنش باید منتظر موند.

دامبلدور میدانست که هری حوصله اش سر رفته بود. با خودش گفت:
اون پسر باید یکم صبر رو یاد بگیره قطعا در اینده بهش احتیاج پیدا میکنه.
سپس وردی باستانی و طولانی را با چوب دستی خود اجرا کردو دوباره همان ورد بار دیگر با چوب هری انجام داد.
کاملا مشخص بود فردی که نامه را طلسم کرده جادوگری قدرتمند است.
و بالاخره نامه باز شده روی میز مقابل دامبلدور بود.
هری میخواست نامه را بقاپد و خودش از درون نامه باخبر شود. او درباره نامه حس خوبی نداشت. ایا نامه درباره او بود؟
دامبلدور با صدایی بلند و رسا شروع به خواندن کرد ولی پس از چند کلمه اول صدایش قطع شد و چهره اش درهم رفت.هری میتوانست نگرانی او را حس کند چیزی درحال روی دادن بود.

-هری برو و وسایلتو جمع کن. ما امشب اینجارو ترک میکنیم.
-ولی
-وقت زیادی نیست هری باید عجله کنی!!! قول میدم همه چیزو برات توضیح بدم ولی الان....
هری که به ان مرد با ان ریش سفید بلند و چشمان نافذش اطمینان کامل داشت سوالاتش را سرکوب کرد و بدون حرف دیگری به سمت خوابگاه گریفندور حرکت کرد باید اول همه چیز را برای رون و هرمیون تعریف میکرد

و پیرمرد را در حالی که غرق در اندیشه های خود بود تنها گذاشت.





ادامه دارد...

هری در تالار اصلی یک تکه کاغذ پیدا کرد اما ناگهان صدای مادرش را شنید که می گفت :جیمز هری رو بردار و فرار کن .هری می دانست که منظور مادرش ولدرمورتبه است او به راهش ادامه داد اما باز این اتفاق افتاد.هری با خود گفت:با یکم کوییدیچ بهتر می شم.او به اتاق رفت و جارویش را برداشت و به زمین کوییدیچ رفت و دو ساعت بازی کرد
اما باز همان اتفاق افتاد.او به اتاق دامبلدور رفت و همه چیز را گفت.دامبلدور در جواب گفت:این یه کاغذ رویا ساز .او شمشیر گدریک گریفندور را برداشت و به داخل کاغذ کرد و حال هری بهتر شد.پایان


بازم کوتاه بود.
در نمایشنامه باید از دیالوگ و توضیحات بیش تری استفاده کنی.
تایید نشد!

هری برای تمرین کوییدیچ به زمین رفت اما وقتی سوار جارو شد......جارو به عقب رفت بعد دیوانه سوار.به سمت بالا رفت اینقدر بالا رفت که از ابرها هم بالا تر بود هری زیرش یک نقطه ی کوچک دید وقتی خود به خود پایین تر رفت رون را دید رون نعره زد:هری باید بپری هری گفت :میگه دیوونه شدم.اما هری چاره ای نداشت هری پریدو زیرش دوشک دید روی ان افتاد


شما باید نمایشنامه ای با توجه به این پست بنویسید.
ضمنا خیلی کم نوشتید.
تایید نشد!

ادامه داستان از زبان دامبلدور:

بعد از حرف زدن با هری به وزارت خانه رفتم در دفتر کرواچ منتظر شدم ناگهان جغدی وارد دفتر شد از قیافه اش فهمیدم یکی از جغد های هاگوارتز است نامه را برداشتم وبادست سعی به باز کردنش کردم اما نامه باز نمی شد پس چوبدستی ام را برداشتم و باآن تلاش به باز کردن نامه کردم اما نامه بازنشد با خود فکر کردم چه عجیب مگر جز این دو شیء شیء دیگری هم برای بازکردن نامه به کار می رود بله شمشیر پس با چوبدستی شمشیر گریفندور را ظاهر و با تیغه آن نامه را باز کردم نامه از پروفسور مک گونگال بود :

آلبوس عزیز وضعیت مدرسه نسبت به قبل وخیم تر شده دانش آمو زان اسلایترین یک گوشه جمع میشوند وبا هم صحبت مب کنند رفتار آنها بیش از حد مشکوک است نگرانی من فقط به خاطر آنها نیست من نگران پاترودوستانش هستم به علاوه مسابقات کوبیدچ منطقه ای در هاگوارتز برگزار میشود و اگر کسی بخواهد به او صدمه بزند من چه کار کنم پس زود تر به هاگوارتز برگرد کمی به فکر دانش آموزانت باش.

با احترام مینروا مک گونگال


تایید شد!

ساعت 6 صبح بود هری و رون روی تخت هایشان با هم صحبت میکردند . هدویک از راه رسیده بود ونامه ای را با خود حمل میکرد نامه از دامبلدور بود هری با سرعت نامه را باز کرد وبا صدای بلند شروع به خواندن نامه کرد:

هری عزیزم فکر میکنم هرچه سریع تر باید به دفترم بیای .

بااحترام پروفسوردامبلدور

هری نامه را خواند وبا عجله به سمت دفتر دامبلدور راه افتاد .
هری کلمه ی رمز را گفت و وارد شد دامبلدور که منتظرش بود به سوی او شتافت وسریع شروع به حرف زدن کرد او گفت :(متا سفانه از گروه دفاعی هاگوارتز پیام اومده که جاسوسان اسمشو نبر در اطراف شهر پرسه میزنند بنابراین من باید برای مدتی از مدرسه خارج شده و به کمک آقای کرواچ برم پس تا من اینجا نیستم هیچ دردسر و بی احتیاتی اتفاق نخواهد افتاد .وتا موقعی که من در هاگوارتز نیستم مراقب دوستات باش )دامبلدور این را گفت و بدون مکث از دفتر خارج شد .
متاسفانه آنروز با اسلایترین کلاس مراقبت از موجودات جادوی داشتند اما آنروز هری به هیچ یک از حرف های مالفوی گوش نکرد چون زهنش مشغول حرف های دامبلدور بود.
آیا واقعا جاسوسان ولدمورت در اطراف شهر پرسه می زدند دلیل اینکار چه بود؟


ادامه دارد

آنروز روز خسته کننده ای بود بچه ها با خستگی نهار خود را خوردند و به سمت خوابگاه رفتند.دامبلدور
هم مثل همیشه رفت تا در دفترش استراحت کند اما وقتی در را باز کرد دید که نامه ای روی میزش است
و از شدت کم حوصله گی روی صندلی اش نشست و گفت
-اکسیو نامه.
و نامه را گرفت و تلاش کرد که نامه را باز کند اما نامه مهر و موم شد بود سپس با خود گفت
-آره شاید با اون شمشیر بشه بازش کرد.
و گفت
-اکسیو شمشیر گریفیندور.
و شمشیر را گرفت آن را از غلاف بیرون آورد ناگهان صدایی آمد خرچ ... دامبلدور پاکت نامه را با
شمشیرش باز کرد و کاغذ متن را از آن بیرون آورد و تای کاغذ را باز کرد
در نامه نوشته بود

برای پروفسور دامبلدور
با سلام خدمت شما امیدوارم سالم و سلامت باشید ما از گروه دفاعی هاگوارتز به شما پیام میدهیم .ما
چندروزیست که متوجه رفتار مشکوکی از بعضی شهروندان شدیم خیلی از آنها شنلی سیاه به تن دارند و
به سرعت راه میروند گویا جاسوسان ولدمورت هستند چون با هیچ یک از شهروندان عادی حرف نمیزنند
و فقط با هم نوعان خود یواشکی چیزهایی میگویند اما از دیروز تا به حال ندیدمشان خواهشمندم که
بچه هارا آماده کنید چون گویا جنگ وحشتناکی در انتظارمان است
با تشکر رئیس دفاعی هاگوارتز

سپس با خود گفت

-حتما امشب باید سر شام به بچه ها بگم .


بیشتر منظورم این بود که یه متن جدید بنویسی. به هر حال...
آخر "گفت" ها هم دونقطه بذار. نوشته هات قوت لازم رو ندارن که بعد از ورود به ایفا و خوندن و نوشتن و نقد شدن رول هات به مرور قوی تر میشی.
تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

آنروز روز خسته کننده ای بود بچه ها با خستگی نهار خود را خوردند و به سمت خوابگاه رفتند.دامبلدور

هم مثل همیشه رفت تا در دفترش استراحت کند اما وقتی در را باز کرد دید که نامه ای روی میزش است

و از شدت کم حوصله گی روی صندلی اش نشست و گفت
-اکسیو نامه.

و نامه را گرفت و تلاش کرد که نامه را باز کند اما نامه مهر و موم شد بود سپس با خود گفت
-آره شاید با اون شمشیر بشه بازش کرد.

و گفت

-اکسیو شمشیر گریفیندور.

و شمشیر را گرفت آن را از غلاف بیرون آورد ناگهان صدایی آمد خرچ ... دامبلدور پاکت نامه را با

شمشیرش باز کرد و کاغذ متن را از آن بیرون آورد و تای کاغذ را باز کرد

در نامه نوشته بود

برای پروفسور دامبلدور

با سلام خدمت شما امیدوارم سالم و سلامت باشید ما از گروه دفاعی هاگوارتز به شما پیام میدهیم .ما

چندروزیست که متوجه رفتار مشکوکی از بعضی شهروندان شدیم خیلی از آنها شنلی سیاه به تن دارند و

به سرعت راه میروند گویا جاسوسان ولدمورت هستند چون با هیچ یک از شهروندان عادی حرف نمیزنند

و فقط با هم نوعان خود یواشکی چیزهایی میگویند اما از دیروز تا به حال ندیدمشان خواهشمندم که

بچه هارا آماده کنید چون گویا جنگ وحشتناکی در انتظارمان است

با تشکر رئیس دفاعی هاگوارتز

سپس با خود گفت

-حتما امشب باید سر شام به بچه ها بگم .

شب شده بود بچه ها داشتند شام میخوردند آلبوس این را اعلام کرد فردای آن روز بچه ها کاملا آماده

بودند ولدمورت هم با افردش تازه به طرف مدرسه آمدند هری و دوستانش به سرعت نقشه ای جور کرده

و از پشت به افراد ولدمورت حمله کردند و آنها را نابود کردند ولدمورت هم به سرعت آنجارا ترک کرد تا

دوباره قوی شود و بازهم به آنها حمله کند


زدن 2 بار اینتر فقط در آخر هر بند توصیه میشه ولی شما آخر هر خط و حتی وسط جمله اینکارو انجام دادی که باعث میشه پستت ظاهر زیبایی نداشته باشه. غیر از آخر بندها در بقیه ی موارد زدن یکبار اینتر کافیه.
در آخر جملاتت هم حتما از علائم نگارشی مناسب مثل نقطه، دونقطه و... استفاده کن.
اتفاقات 7-8 خط آخر خیلی سریع رخ داده. یا باید باحوصله ی بیش تری توضیح می دادی یا اصلا اون چند خط آخر رو نمی نوشتی و با جمله ی دامبلدور پست رو تموم می کردی.
یه بار دیگه تلاش کن و سعی کن اشکالاتی که گفتم رو برطرف کنی.

تایید نشد!

از زبان دامبلدور:
بعد از اینکه به خانه متروکه ریدل رفتم و جان پیچ رو پیدا کردم از خستگی نا نداشتم برای همین به سرعت به اتاقم تو هاگوارتز آپارات کردم وقتی رسیدم روی صندلی ام نشستم و به صدای اواز فوکس گوش سپردم چند دقیقه ای به همین منوال می گذشت تا اینکه دیدم جغدی سیاه رنگ نامه ای با خود آورده وقتی نامه را گرفتمم جغد به فوکس نگاهی کرد و به سرعت از انجا رفت روی نامه هیچ نوشته جز برای دامبلدور نبود سعی کردم نامه رو باز کنم ولی تا دستم به طرف در پاکت نامه رفت نوشته ای به رنگ سرخ ظاهر شد:حتی بزرگ ترین ها هم نمی تونن بدون استفاده از کمک دیگری موفق شوند غرور و خودبینی نابود کننده شخص است اون خدمتکار مرگ هست
اون نوشته ناپدید شد و یه نوشته دیگه ظاهر شد:یه گریفندوری هرگز دست رد به دوستاش نمیزنه کمک میکنه و کمک میگیره حتی اگه دوستان نباشن رئیس گریفندور و یادگارانش این کار را میکنن
بعد نوشته پاک شد تعجب کردم معنی این نوشته چی بود؟رئیس گرفندور و یادگارانش
به اتاقم نگاهی کردم گرینفندور دو یادگار داره یکی..هری...و اون یکی...درسته شمشیر گریفندور
شمشیر رو آوردم و نامه را باهاش پاره کردم..باز شد متن نامه رو خواندم نوشته ای که توش بود متعجبم کرد:دامبلدور چون تونستی منظور منو بفهمی پس باید اینم بدونی ولدمورت برمیگرده اما بعد نابودی من قدح اندیشس که کمک میکنه نه کس دیگه باید یکی قربانی بشه تا یارش پیروز بشه تنها شانسی که داری همینه
ر.ا.ب


ظاهرا توجهی به ویرایش پست قبلی نکردی دوست جوان من.
همونطور که گفتم باید بعد از نوشتن رولت یکبار با حوصله برای خودت بخونیش تا اشکالات تایپی مثل مواردی که در متن بالا قرمز کردم نداشته باشی.
مورد دوم پاراگراف بندی و علائم نگارشیه. در آخر هر بند به جای یکبار، 2 بار کلید اینتر رو بزن و آخر جملاتت حتما نقطه یا دونقطه بذار.
داستانت از نظر محتوا هم اشکالاتی داشت. مثلا منظورت رو از دو سه خط آخر رولت نفهمیدم.
اشکالات دیگه ای هم داری که البته اکثرشون برمی گرده به عجله ت در نوشتن.
لطفا به این نکات دقت کن و بعد از ورود به ایفا هم نقد پست هات رو از جادوکاران ویزنگاموت و ناظران تالار خصوصی درخواست کن تا بتونی بهتر بنویسی. تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

از زبان هری:
سوار قطار که شدیم کم کم به طرف هاگوارتز حرکت کردیم واقعا نشستن تو یه کابین با مالفوی و نویل خیلی سخته نویل از مالفوی پرسید:دراکو ببینم هنوز هم تنها زندگی میکنی؟
چهره مالفوی برای لحظه ای تغییر کرد:آره به نظرم تنهایی بهتر از با شخصی بودنه
هر میون با مهرابنی گفت:خب..چرا؟مگه یه همسر چه بدی داره؟
مالفوی پوزخندی زد:تو حرف نزن گندزاده
من و رون همون موقع چوب دستیمون رو در اوردیم داد زدم:یه بار دیگه حرفتو تکرار کن
مالفوی با پوزخند گفت:گند زاده
من و رون هم زمان خواستیم بهش طلسمی پرتاب کنیم که چوب دستی از دستمون به عقب پرتاب شد با تعجب بهم نگاه کردیم نفهمیدم چی شد اما با صدای سردی قضیه رو فهمیدم:پاتر هنوز یاد نگرفتی خشمتو گنترل کنی؟
همه به طرف صدا برگشتیم و با یه دختر مو مشکی که روی شانه اش ریخته بود و چهره خیلی سردی داشت رو به رو شدیم طوری که لرز به بدنم افتاد
مالفوی پرسید:تو کی هستی؟
دختر چوب دستی مارو تو تکان داد و بهش خیره شد ولی جوابی بهش نداد:این چوب دستی ...(سرشو بالا آورد)مراقب باش
بعد هر دو چوب دستی رو به طرفمون پرت کرد خواست بره که من دوباره سوال مالفوی رو پرسیدم:تو کی هستی؟
سر جاش وایساد مالفوی پرسید:از شاگرد های مدرسه ای درسته؟
دختر پوزخند صدا داری زد و گفت:هر جور راحتی فکر کن
مالفوی داد زد:تو کی هستی؟
دختر برگشت به طرفمون و بهش نزدیک شد و روی صورت مالفوی خم شد مالفو خودشو به صندلی چسباند دختر با صدایی که توش نفرت موج می زد گفت:لزومی نداره من اون کسی باشم که تو فکر میکنی من همون کسی هستم که حتی فکرشم نمی تونی بکنی
بعد به سرعت باد از کابین زد بیرونبه چوب دستیم خیره شدم که روش نوشته شده بود:آرتمیس ریدل
من اینو بدون توجه به عکس نوشتم پس ببخشید امیدوارم قبول شه


متاسفانه نمی تونم قبول کنم. شما باید نمایشنامه ت رو در مورد عکس بنویسی. ضمن اینکه بعد از نوشتن حتما یکبار رولت رو برای خودت بخون تا اشکالات تایپیش رو برطرف کنی.
با توجه به این نکات یکبار دیگه سعی کن.

تایید نشد!

دامبلدور بار دیگر با چشمان نافذش به آرگوس فیلچ نگاه عمیقی کرد و پرسید:«آقای فیلچ شما مطمئنی که این نامه را از شخص ناشناسی گرفتی؟»


فیلچ پاسخ داد:


-بله پروفسور.


-خوب دیگر میتوانی بروی.


فیلچ هم با عجله از دفتر پروفسور دامبلدور بیرون رفت.


هنگامی که دامبلدور تنها شد بار دیگر نامه را از نظر گذراند تنها چیزی که
پشت نامه نوشته شده بود این بود "به آقای آلبوس دامبلدور(به روشی
که یه گریفیندوری میتونه بازش کن)" دامبلدور چوبدستی اش را از داخل
ردایش درآورد و نوک آن را به طرف نامه گرفت و چند ورد را زیر لب زمزمه کرد که کارساز نبود.

ناگهان فکری در سرش جرقه زد «شمشیر گریفیندور»

دامبلدور از پشت میز بلند شد وبه دیوار پشت میز نگاهی انداخت. کلاه گروهبندی کهنه و نخ نما در یکی از قفسه ها بود ـ در کنار آن شمشیر جواهر نشان و باشکوهی قرار داشت که غلاف آن بلورین بود و یاقوت های درشت روی دسته نقره ای آن می درخشید. دامبلدور دستان کشیده اش را به طرف شمشیر دراز کرد و آن را برداشت؛سپس به طرف نامه رفت و تیغه شمشیر را در لای درز پاکت نامه گذاشت و کشید پاکت نامه به آسانی باز شد و دامبلدور نامه را از درون آن به بیرون آورد تای آن را باز کرد.
درون نامه نوشته شده بود:




نامه امضایی نداشت.


جمله بندی هات اون قدرت لازم رو نداره و این یعنی باید بیش تر بخونی تا قلمت در این مورد قوی تر بشه. ضمن اینکه می تونستی ابتکار بیشتری به خرج بدی و داستان بهتری بنویسی. توجهت به توصیف شمشیر خوب بود.
بعد از ورودت به ایفا می تونی برای برطرف شدن اشکالات پست هات از جادوکاران ویزنگاموت و ناظران تالار خصوصی درخواست نقد کنی. تایید شد!

سال اولیا از این طرف!