او كسي نبود جز ريموس لوپين...!!!!!
همگي خشكشان زده بود.انتظار ديدن اون رو نداشتند.پس از چند لحظه كه به آرامي سپري مي شد بالاخره دراكو به حرف آمد و با صدايي كه از آشفتگي و بهت و حيرت درونيش خبر مي داد گفت:
- مگه اون توي محفل نبود....؟ اينايي كه امروز حمله كردن ماله وزارت خونه بودن......؟!
بلا به سرعت خودش رو جمع و جور كرد و با تحكم رو به سايرين كرد و گفت:چه فرقي داره؟بهتر كه ماله محفله!! حالا از شرش راحت مي شيم.
و چوبدستي خودش رو بالا آورد....
- آوادا......
- نه...نه... دست نگهدار.
و پرتوي ديگري درخشيد و طلسم بلاتريكس رو منحرف كرد.بلا با گيجي به اطرافش نگاه كرد.
-كي......؟اسنيپ!!!
در چشمان اسنيپ برق عجيبي ديده مي شد.كسي از درونش خبر نداشت ولي اون داشت به گذشته فكر مي كرد.زماني كه مورد تمسخر بود، تنها لوپين بود كه با بقيه دوستانش مخالفت مي كرد.تنها او بود كه به از صميم قلب از او تشكر كرده بود.اون نمي تونست اجازه بده كه....
- همينجا ولش كنيد تا خود لرد راجع بهش تصميم بگيره.
و پشتش رو به لوپين كرد و حركت كرد.بلا بلافاصله به مخالفت پرداخت.
- ولي اسنيپ ما بايد.....
- گفتم بگذاريد باشه.
قيافه ي اسنيپ مرگ بار بود و هيچ كس حتي بلا ديگر جرات مخالفت رو نداشت.همگي به دنبال اسنيپ به طبقه ي بالا رفتند.اتاق دراكو كاملا بهم ريخته بود.تختخواب پرده دارش اكنون روي زمين بود و پرده هاش هم كاملا پاره شده بودند.پرده هاي اتاق در چند نقطه سوخته و سياه شده بودند و سقف اتاقش را لايه اي از دوده پوشانده بود.
اتاق مالفوي بهترين ديد رو نسبت به حياط داشت.همگي جايي براي نشستن پيدا كردند و اسنيپ كماكان تو فكر بود.بلا كمي خشمگين بنظر مي رسيد و هر ازگاهي نگاهي از روي خشم به اسنيپ مي انداخت.دراكو همچنان كمي گيج و متحير بود.گويي به هيج وجه حوادث اطرافش را باور نداشت.گويا همش رويايي بيش نبود.نارسيسا و لوسيوس كنار همديگر و نشسته بودند و به تخت تكيه زده بودند.قيافه ي نارسيسا نمي تونست بد تر از اين باشه.خون خشك شده كنار لبش وجود داشت.موهاش در چند نقطه به طور آشكاري سوخته بودند.و چشمانش هم با هراس و نا آرامي مي چرخيدند.لوسيوس نيز به نقطه اي خيره نگاه مي كرد.
سر انجام پس از گذشت چند لحظه سوروس از جاش بلند شد و رو به بقيه گفت:بايد يك كاري بكنيم.نمي تونيم همينطوري دست رو دست بگذاريم تا بيايند و ما رو دستگير كنند.من پيشنهاد مي كنم كه سيسي و دراكو توي دريچه بروند و مخفي بمونند و ما هم بيرون بريم و مبارزه كنيم.شايد هم از بيرون بتونيم غيب بشيم.....
بلا مي خواست چيزي بگه كه لوسيوس به ميان حرفش پريد و گفت:
- بسه ديگه!!!خانواده ي من تو خطره.حرف سوروس درسته شما بريد تو دريچه.
نارسيسا به سمت شوهرش متمايل شد و اون رو توي آغوش گرفت.سپس در حالي كه داشت حق حق مي كرد گفت:
- خواهش مي كنم مواظب باشيد .همگي تون.من منتظر بازگشتتون هستم.
و دست دراكو رو محكم تو دست ضعيفش گرفت و با هم به سمت پايين رهسپار شدند.
هنوز چند ثانيه اي از رفتنشون نمي گذشت كه ناگهان صداي افتادن چيزي و بعد از آن فرياد دراكو خانه را به لرزه در آورد.......
آفرین بانوی خون آشام خیلی خوب بود فقط سعی کن تو نمایشنامه هات داستان رو با موضوعات تکراری کش ندی ، سعی کن تحول بدی بهش از این راکدی در بیاری موضوع رو -- من بعد پست ها رو نقد می کنم
همگي خشكشان زده بود.انتظار ديدن اون رو نداشتند.پس از چند لحظه كه به آرامي سپري مي شد بالاخره دراكو به حرف آمد و با صدايي كه از آشفتگي و بهت و حيرت درونيش خبر مي داد گفت:
- مگه اون توي محفل نبود....؟ اينايي كه امروز حمله كردن ماله وزارت خونه بودن......؟!
بلا به سرعت خودش رو جمع و جور كرد و با تحكم رو به سايرين كرد و گفت:چه فرقي داره؟بهتر كه ماله محفله!! حالا از شرش راحت مي شيم.
و چوبدستي خودش رو بالا آورد....
- آوادا......
- نه...نه... دست نگهدار.
و پرتوي ديگري درخشيد و طلسم بلاتريكس رو منحرف كرد.بلا با گيجي به اطرافش نگاه كرد.
-كي......؟اسنيپ!!!
در چشمان اسنيپ برق عجيبي ديده مي شد.كسي از درونش خبر نداشت ولي اون داشت به گذشته فكر مي كرد.زماني كه مورد تمسخر بود، تنها لوپين بود كه با بقيه دوستانش مخالفت مي كرد.تنها او بود كه به از صميم قلب از او تشكر كرده بود.اون نمي تونست اجازه بده كه....
- همينجا ولش كنيد تا خود لرد راجع بهش تصميم بگيره.
و پشتش رو به لوپين كرد و حركت كرد.بلا بلافاصله به مخالفت پرداخت.
- ولي اسنيپ ما بايد.....
- گفتم بگذاريد باشه.
قيافه ي اسنيپ مرگ بار بود و هيچ كس حتي بلا ديگر جرات مخالفت رو نداشت.همگي به دنبال اسنيپ به طبقه ي بالا رفتند.اتاق دراكو كاملا بهم ريخته بود.تختخواب پرده دارش اكنون روي زمين بود و پرده هاش هم كاملا پاره شده بودند.پرده هاي اتاق در چند نقطه سوخته و سياه شده بودند و سقف اتاقش را لايه اي از دوده پوشانده بود.
اتاق مالفوي بهترين ديد رو نسبت به حياط داشت.همگي جايي براي نشستن پيدا كردند و اسنيپ كماكان تو فكر بود.بلا كمي خشمگين بنظر مي رسيد و هر ازگاهي نگاهي از روي خشم به اسنيپ مي انداخت.دراكو همچنان كمي گيج و متحير بود.گويي به هيج وجه حوادث اطرافش را باور نداشت.گويا همش رويايي بيش نبود.نارسيسا و لوسيوس كنار همديگر و نشسته بودند و به تخت تكيه زده بودند.قيافه ي نارسيسا نمي تونست بد تر از اين باشه.خون خشك شده كنار لبش وجود داشت.موهاش در چند نقطه به طور آشكاري سوخته بودند.و چشمانش هم با هراس و نا آرامي مي چرخيدند.لوسيوس نيز به نقطه اي خيره نگاه مي كرد.
سر انجام پس از گذشت چند لحظه سوروس از جاش بلند شد و رو به بقيه گفت:بايد يك كاري بكنيم.نمي تونيم همينطوري دست رو دست بگذاريم تا بيايند و ما رو دستگير كنند.من پيشنهاد مي كنم كه سيسي و دراكو توي دريچه بروند و مخفي بمونند و ما هم بيرون بريم و مبارزه كنيم.شايد هم از بيرون بتونيم غيب بشيم.....
بلا مي خواست چيزي بگه كه لوسيوس به ميان حرفش پريد و گفت:
- بسه ديگه!!!خانواده ي من تو خطره.حرف سوروس درسته شما بريد تو دريچه.
نارسيسا به سمت شوهرش متمايل شد و اون رو توي آغوش گرفت.سپس در حالي كه داشت حق حق مي كرد گفت:
- خواهش مي كنم مواظب باشيد .همگي تون.من منتظر بازگشتتون هستم.
و دست دراكو رو محكم تو دست ضعيفش گرفت و با هم به سمت پايين رهسپار شدند.
هنوز چند ثانيه اي از رفتنشون نمي گذشت كه ناگهان صداي افتادن چيزي و بعد از آن فرياد دراكو خانه را به لرزه در آورد.......
آفرین بانوی خون آشام خیلی خوب بود فقط سعی کن تو نمایشنامه هات داستان رو با موضوعات تکراری کش ندی ، سعی کن تحول بدی بهش از این راکدی در بیاری موضوع رو -- من بعد پست ها رو نقد می کنم
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1384/9/21 0:19:52
ویرایش شده توسط سوِروس اسنیپ در 1384/9/21 18:26:38
ویرایش شده توسط سوِروس اسنیپ در 1384/9/21 18:26:38
