ویولت بودلر old
از اون یارو خوشم میاد!
ماگل
- تولد نقش
- 1384/08/01
- آخرین ورود
- شنبه 14 فروردین 1400 04:53
- عضویت
- 1384/08/01
- پستها
- 1548
جایزه بهترین نمایشنامه و بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر زن به ریون تعلق گرفت اما در این میان حال آرنولد روز به روز وخیم تر می شد.
از طرفی لونا به واسطه ی آخرین حرفهای بردار ناتنی اش دچار انواع افسردگی مزمن و غیر مزمن و از این جور چیزا شده.
---------------------------------
ونــــــــــــــگ ... ونــــــــــــــگ ...
_ : ای مرگ ، خفه کن اون بچه تو ! من الان تو یک دوره بحرانی هستم منو باس درک کنی !
_ : چی شد نفهمیدم ! به گیلی ِ من توهین کرد ؟ جیــــــــــــغ ... بوشومف ... درنگ ... تلق ... شپلخ !
دیالوگ اول سخنان گهربار گیلی عزیز دل مامان بود ، دیالوگ دوم متعلق به لونا بود و دیالوگ سوم متعلق به ویولت که با افکت کتک کاری اون و لونا همراه شد .
همونطور که همه میدونید ( یا شاید هم انقد فراخ بودید که پست قبلی رو نخوندید و نمیدونید
) لونا چند وقتی بود دپسرده شده بود و به پاچه ملت آویزون بود . آرنولد هم گرچه متاسفانه هنوز نمرده بود ولی گویا در شرف مرگ بود . همه در تلاش بودن یه فکری به حال آرنولد بکنن . پس از یک میز گرد همگی به این نتیجه رسیدن که سلامتی آرنولد به هرچی وابسته باشه به بچه ویولت که مدام عر میزد وابسته نیست بنابراین بارها از ویولت خواستن که بچه رو از تالار ببره بیرون که با مقاومت زیاد ِ ویولت و مقاومت گنـــــــده گلگو رو به رو شدن !
شب هنگام ، تالار ریون ، همایش سران ِ تالار :
فیتیل با دلخوری میگه : این چه وضعشه ؟ با این بچه ویولت ما نه شب داریم نه روز . اینطوری حال آرنولد داره روز به روز بدتر میشه . در وضعیت کنونی ما باس این خونواده رو از تالار ...
_ : جیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــغ !
مو بر اندام همه سیخ میشه ، البته همونطور که همه میدونید ( یا انقد آیکیو اید که هنوز هم اینو نمیدونید ) این شیوه گلو صاف کردن مری برای شروع صحبت بود
_ : من مخالفم ... شدیدا هم مخالفم . در این تالار آستکبار من حاکم است . هرچند من اینجا نیستم ولی فکرم همیشه پیش شماست . شما حق ندارید عسل ِ منو آزار بدید ! شرم بر شما ! باس آرنولدو از اینجا ببریم بیرون . اون و لونا رو باید یه جایی منتقل کنیم ...
همه یه نگاهی با هم رد و بدل میکنن و گابر میپرسه : مثلا ؟
مری کمی اندیشه میکنه و بالاخره به یک نتیجه شیطانی میرسه : یه کلبه تو جنگل ممنوع !
همه به هم به این حالت
نگاه میکنند ... اصلا ایده خوبی نیست ولی مگه کسی جرئت داره با مری مخالفت کنه !؟
--------------------------------------------------
فردای آن روز :
لیلی : لونا ، آرنی ... میاید با مامان و بابام و داداشام بریم جنگل ؟
چند ساعت بعد ، لونا ، آرنولد ، لیلی ، فیتیل ، آلفرد و مری در راه جنگل و بقیه هم داران کار شاقی رو انجام میدن :
دعا میکنن که گند ِ قضیه در نیاد و لونا و آرنولد حاضر شن به عنوان ماه عسل تو کلبه بمونن !
از طرفی لونا به واسطه ی آخرین حرفهای بردار ناتنی اش دچار انواع افسردگی مزمن و غیر مزمن و از این جور چیزا شده.
---------------------------------
ونــــــــــــــگ ... ونــــــــــــــگ ...
_ : ای مرگ ، خفه کن اون بچه تو ! من الان تو یک دوره بحرانی هستم منو باس درک کنی !
_ : چی شد نفهمیدم ! به گیلی ِ من توهین کرد ؟ جیــــــــــــغ ... بوشومف ... درنگ ... تلق ... شپلخ !
دیالوگ اول سخنان گهربار گیلی عزیز دل مامان بود ، دیالوگ دوم متعلق به لونا بود و دیالوگ سوم متعلق به ویولت که با افکت کتک کاری اون و لونا همراه شد .
همونطور که همه میدونید ( یا شاید هم انقد فراخ بودید که پست قبلی رو نخوندید و نمیدونید
) لونا چند وقتی بود دپسرده شده بود و به پاچه ملت آویزون بود . آرنولد هم گرچه متاسفانه هنوز نمرده بود ولی گویا در شرف مرگ بود . همه در تلاش بودن یه فکری به حال آرنولد بکنن . پس از یک میز گرد همگی به این نتیجه رسیدن که سلامتی آرنولد به هرچی وابسته باشه به بچه ویولت که مدام عر میزد وابسته نیست بنابراین بارها از ویولت خواستن که بچه رو از تالار ببره بیرون که با مقاومت زیاد ِ ویولت و مقاومت گنـــــــده گلگو رو به رو شدن !شب هنگام ، تالار ریون ، همایش سران ِ تالار :
فیتیل با دلخوری میگه : این چه وضعشه ؟ با این بچه ویولت ما نه شب داریم نه روز . اینطوری حال آرنولد داره روز به روز بدتر میشه . در وضعیت کنونی ما باس این خونواده رو از تالار ...
_ : جیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــغ !
مو بر اندام همه سیخ میشه ، البته همونطور که همه میدونید ( یا انقد آیکیو اید که هنوز هم اینو نمیدونید ) این شیوه گلو صاف کردن مری برای شروع صحبت بود
_ : من مخالفم ... شدیدا هم مخالفم . در این تالار آستکبار من حاکم است . هرچند من اینجا نیستم ولی فکرم همیشه پیش شماست . شما حق ندارید عسل ِ منو آزار بدید ! شرم بر شما ! باس آرنولدو از اینجا ببریم بیرون . اون و لونا رو باید یه جایی منتقل کنیم ...
همه یه نگاهی با هم رد و بدل میکنن و گابر میپرسه : مثلا ؟
مری کمی اندیشه میکنه و بالاخره به یک نتیجه شیطانی میرسه : یه کلبه تو جنگل ممنوع !
همه به هم به این حالت
نگاه میکنند ... اصلا ایده خوبی نیست ولی مگه کسی جرئت داره با مری مخالفت کنه !؟--------------------------------------------------
فردای آن روز :
لیلی : لونا ، آرنی ... میاید با مامان و بابام و داداشام بریم جنگل ؟

چند ساعت بعد ، لونا ، آرنولد ، لیلی ، فیتیل ، آلفرد و مری در راه جنگل و بقیه هم داران کار شاقی رو انجام میدن :
دعا میکنن که گند ِ قضیه در نیاد و لونا و آرنولد حاضر شن به عنوان ماه عسل تو کلبه بمونن !
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
But Life has a happy end. :)


و
افتاده بود)
) ***
، در ضمن نیم ساعته هر 10 قدم داری آرنولد رو له میکـــــــــــــنی 

)
...ببینش ؟ ... هاهاها
به بچه نگاه میکنه : قربون پسرم برم ، اسمش مخلوطی از گلگو و ویلیه . ما بهش میگیم گیلی ! 
به لونا و آرنولد خیره میشه ...


این قیافه های ریونیاس که با دیدن صحنه ی روبرو این طوری شدن.