پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

152
نفر همین الان آنلاین‌اند 47 نفر در «انجمن»
0 عضو 152 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

فعلاً عضوی آنلاین نیست؛ فقط مهمان‌ها.

42 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
پنجشنبه 17 مرداد 1387 15:20
عضویت
1387/02/04
پست‌ها
11
صدای چک چک آب ، دویدن و گریه کردن کسی در راهرو های تنگ و تاریک هاگوارتز انعکاس میافت.
دراکو مالفوی با عجله وارد یکی از دستشویی های متروکه شد و در را با شدت بست. دستانش میلرزید و صورت باریک و کشیده اش رنگ پریده تر از همیشه بود. به نزدیک ترین دیوار تکیه داد و خود را با ناراحتی بر روی زمین خیس ول کرد.
احساس تنهایی و سرمای عجیبی او را فرا گرفته بود . صورتش را با دستان لرزانش پوشاند و هق هق گریه را از سر گرفت و با خود زمزمه کرد : دیگه نمیتونم....نمیتونم این وضع رو تحمل کنم....مالفوی ها دارند نابود میشند...من ....من...دراکو مالفوی...تنها پسر خانواده مالفوی ها....هیچ...هیچ کاری نمیتونم انجام بدم....مادرم....مادرم دیگه حرف نمیزنه....و پدرم....
ناگهان صدای ضعیفی از یکی از توالت ها شنیده شد . دراکو با اینکه انتظار این صدا را داشت اما کمی به خود لرزید.

_ اوه...مالفوی...بازم تو اومدی و آرامش من رو بهم زدی؟...یه چیزایی شنیدم...پدر و مادرت...ها ها ها ... تو هم مثل من شدی دراکو...
میرتل در حالیکه سرش را به گوش مالفوی نزدیک میکرد ، ادامه داد : تو هم مثل من بدبختی...آره...آره...همه ما زندگی بدی داریم...بعد از مرگ من...هیچ کس....هیچ کس سراغی از من نگرفت...هیچ کس...از همون اول اهمیتی به من نمیداد...منم مثله تو زندگی بدی دارم...ما هر دو بدبختیم....

و او نیز مانند مالفوی شروع به گریه کرد.
مالفوی با عصبانیت از جایش برخواست.سعی کرد جلوی سرازیر شدن اشک هایش را بگیرد. انگشت اشاره اش را با حالتی تهدید آمیز به سمت میرتل گرفت و گفت : بسه! ساکت شو ! من اینجا نیومدم تا حرفهای تکراری تو رو بشنوم...برای من اهمیتی نداره که تو مردی و یا اینکه هیچ کس اهمیتی بهت نمیداده....بهتره ساکت شی و برگردی به همونجایی که لیاقتش رو داری...برگرد توی دستشوییت!

میرتل با چشمانی مملو ء از اشک به مالفوی نگاه کرد.کمی به او نزدیک تر شد و سعی کرد تا او را نوازش کند.

_ اوه...دراکو...تو الآن خیلی ناراحتی...من از حرفهای تو ناراحت نمیشم...چون درکت میکنم...اتفاق بدی برای پدرت افتاده؟
چشمان دراکو بار دیگر از اشک پر شد . اشک هایش به پهنای صورت رنگ پریده اش ، سرآزیر میشد.
_ پدرم...رو دستگیر کردند...ولی اون فرار کرد...هیچ خبری ازش نیست...هیچی...ولدمورت به شدت عصبانیه و مادرم رو تحت فشار قرار داده...و من ...من نمیتونم هیچ کاری انجام بدم...من خیلی ضعیفم!
_دراکو....آروم باش...تو به هیچ وجه ضعیف نیستی ....
_همش تقصیره پاتر بود...اون پسره عوضی...
_ اوووه! راجع به هری اینجوری صحبت نکن...اون پسر خوبیه!

دراکو با خشانت به میرتل نگاه کرد. به سمت در خروجی رفت ، در حالیکه اشک از چشمانش جاری بود گفت : تو هم یه آشغالی!

در را با عصبانیت باز کرد و پا به بیرون گذاشت. و بار دیگر صدای چک چک آب ، دویدن و گریه کردن کسی در راهروهای تنگ و تاریک هاگوارتز انعکاس یافت.

__________________________________
چند وقت پیش توی بازی با کلمات پست زدم و اونجا تایید شدم قبلا!
مرسی...



تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/29 12:30:15
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 27 تیر 1387 14:38
عضویت
1387/03/26
پست‌ها
15
آن شب هم مانند همیشه راهرو آرام و خاموش به زمزمه ی سوختن چوب ها یی گوش میداد که روشنی اندکی به آن می بخشیدند. تنها جسم متحرک این راهرو ،تابلوی " دستشویی خرابست" بود که همچون آونگ ساعت تکان می خورد و حضور بیمورد شخصی را در آن دستشویی متروک بیان می کرد.

صدای چک چک همیشگی آب از لوله ها با هق هق پسری با موهای بور همراه شده بود .این پسر مو بور همان تازه واردی بود که ناخواسته با ورودش نظم چندین ساله ی آن مکان را به هم زده بود. میتل گریان که تاکنون نامرئی بود روی تاقچه ای در بالای دیوار ظاهر شد . او با نگاهی آمیخته با دلسردی به آن پسر نگاه می کرد.از چند دقیقه ی پیش که در داخل لوله ی یکی از توالت ها بود و صدای پسری را شنیده بود شور و شعفی وجودش را فرا گرفته بود.او فکر می کرد هری از دوباره آمده است تا او را ببیند.دو سال پیش بعد از برخورد دوباره اش با هری در حمام ارشد ها این اعتقاد را به خودش تحمیل کرده بود که سرنوشت هر دوسال یکبار آن دو را با هم روبرو می کند.اما اکنون با دیدن آن پسر ناگهان صدای فریاد آرزو هایش در درونش خفه شد.
پسر در حالی که دست هایش می لرزید شیر آب را می چرخاند .احتمالا از بس ناراحت بوده ناخواسته بی آنکه دقت کند به اولین دستشویی سر راهش آمده است.حتما اگر می دانست این دستشویی میرتل است راه خود را عوض می کرد و به جای دیگری می رفت.با این نتیجه گیری میرتل با خشم هوا را از بینی اش بیرون داد ولی وقتی خواست خشمش را در صدایش منعکس کند نتوانست و با لحن غم آلودی گفت:
«...اون شیر خرابه...
پسر ناگهان برگشت و چوبدستیش را در آورد . دیدن چند قطره اشک روی گونه هایش باعث شد میرتل نیز به گریه کردن بیفتد بی آنکه واقعا غمی را احساسا کرده باشد . در حالی که هق هق می کرد گفت:
«نمی خواستم بترسونمت....»
دیدن اشک های پسر،او را به یاد بدبختی خودش انداخته بود.به یاد مرگش ، حفره ی اسرار و...ناگهان نور امیدی در دلش روشن شد.این روز ها از روح هایی که از این اطراف می گذشتند خبر هایی در باره ی حملات به دانش آموزان شنیده بود.درست مثل چهارسال پیش که حفره ی اسرار باز شده و هری به آنجا آمده بود.
پسر رو به او با تحکمی که با اندوه چشمانش در تضاد بود گفت:
«تو.تو..این چیزی رو که دیدی به کسی نمی گی...»
میرتل به او خیره شد:
«نه..نمیگم...ولی ..بهتر بود از من خواهش می کردی نه این که دستور بدی...اما چه فرقی می کنه....کی اهمیت میده.. همه با میرتل یه جور رفتار میکنن...چه زنده باشه چه مرده.»
سپس سرش را روی شیر دستشویی گذاشت و با صدای بلند شروع به گریه کرد.رنگ از چهره ی پسر پرید ،می ترسید دیگران به آنجا بیایند.
«هی..خواهش می کنم داد نکن الآن همه رو بیدار می کنی..»
او کاملا ناخود آگاه کلمه ی "خواهش میکنم" را به کار برده بود ولی همین کلمه باعث شد میرتل نرم شود.او خاموش شد و سرش را بلند کرد و به آرامی تکرار کرد:
«خواهش می مکنم»
پسر که گویی خودش هم از به کار بردن "خواهش میکنم" جا خورده بود با تعجب به او نگاه کرد.اما همچنان اشکهایش جاری بود.
میرتل به پسر اشاره کرد و پرسید:
«تو...برای چی گریه میکنی؟»
پسر سرش را پایین انداخت و چیزی نگفت .میرتل همچنان به او خیره مانده بود.
«اسمت..چیه؟هان؟»
او با صدایی آرام گفت:
«دراکو.»
میرتل اندکی به اوخیره شد ولی دیگر چیزی نگفت .چند دقیقه بعد با همان هق هق همیشگیش به توالتی که در آن مرده بود رفت .




تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط man-of-the-last در 1387/3/27 16:13:50
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/27 16:56:33
هرکس قهرمان حماسه ایه که با زندگی کردنش می آفرینه.

« از ... نمی دونم کجا خوندمش»
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 19 خرداد 1389 01:11
عضویت
1387/01/30
پست‌ها
179
شب بود تنها صدای قدم هایی تند و هق هق ارامی سکوت دل انگیز شب را میشکست ناگهان نوری از دور سوسو زد و پسری جوان با نور را در حرکت شنل خود محو کرد و به سمت چپ رفت و قدم های تندش حاکی از پریشانی یا عصبانیت وی بود باد حرکت زیبایی به شنلش میداد ناگهان در را باز کرد و وارد شد در را ارام بست اشکهایش جاری شد و با صدای بلندی گریه میکرد میرتل گریان که از این صدا بیدار شده بود اورا به سکوت دعوت کرد .
دراکو مالفوی جوان سکوت شب را شکانده بود میرتل میخندید و دستی خشن بر موهای دراکو کشید و از سوال کرد:اوه دراکو جان میتونم بپرسم چه عاملی باعث شده تا این موقع شب مزاحم خواب من شی؟
وبلند خندید و موهای دراکو را کشید و رو به روی دراکو نشست و با انگشت اشاره اش چانه ی دراکو را به سمت بالا حرکت داد و منتظر پاسخ سوالش شد ذره ای پریشانی در صورت دخترک دیده نمی شد دراکو هق هق میکرد و پاسخ داد:
پدرم ...پدرم.....
دوباره گریه اش شدت گرفت میرتل خنده ای بلند کرد و به درون اب شیرجه زد قبل از این عمل گفت:
اوه پس دراکو کوچولوی ما دلش برای باباش تنگ شده اوه عزیزم باید تا پایان سال صبر کنی
ناگهان چهره ی میرتل در هم کشیده شد و فریاد بلندی سر داد و اشکهایش بر روی گونه های سرخش جاری شد و به در اشاره کرد وگفت :
دراکو مالفوی انیجا رو ترک کن ممنونم.
دراکو توجهی نکرد به هیچ کدام از کارها و سخنانش توجهی نکرد حتی به فریاد و گریه ی معصومانه اش.دراکو مانند کودکی میگریست.
ارام زیر لب زمزمه کرد پدرم در ازکابان مرد پدرم مرد گریه اش شدت گرفت .ناگهان صدای در که برای ورود کرب و گویل و پانسی باز شده بود توجه دراکو را جلب کرد کراب و گویل به طرف دراکو دویدند و پانسی طبق معمول صورت دراکو را بالا گرفت و اشک های گونه اش را پاک کرد و پرسید:
اتفاقی افتاده دراکوی عزیزم؟به خواست نارسیسا مادر دراکو و هم چنین دارک لرد هنوز خبر مرگ لوسیوس منتشر نشده بود دراکو دست پانسی را کنار زد و سرش را روی شانه ی کراب گذاشت و گریست انقدر گریست نا ارامش نسبی را به دست اورد.قضیه ی مرگ پدرش را برای دوستانش گفت کراب و گویل با کمال نا باوری سرخود را تکان دادند و پانسی جیغ خفه ای کشید و از دسشویی بیرون رفت بعد از رفتن دختر جوان دراکو به طرخ نقشه ای برای انتقام گرفتن و شناسایی قاتل پدرش پرداخت و این امر مستلزم خروج از مدرسه بود زیرا دیواه سازها مسب مرگ او نبودند او در اثر جراحت و با نقشه ای قبلی به قتل رسیده بود دراکو تصمیم به خروج از مدرسه گرفت و کراب و گویل همراهی خود با او اعلام کردند و در سکوت از دستشویی خارج شدند و ارام قدم هایی به سوی سرسرای اسلیترین برداشتند شنل هایشان هنوز در دست باد بود..........


تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/25 11:44:54
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/27 11:15:00
گیلبرتو تصویری عالی از رفتار ما می دهد . به گفته ی او ، آدم ها مثل هندی ها بر روی زمین راه می روند . با یک سبد در جلو ، و یک سبد در پشت . در ?
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 19 شهریور 1394 17:12
عضویت
1385/07/24
پست‌ها
788
سلام كاربران عزيز


تصوير جديد جهت شركت در كارگاه نمايشنامه نويسي


دراكو مالفوي به همراه روحل ميرتل گريان در دستشويي. دراكو گريان از مسئله اي است. شما موظف هستيد تا حد امكان نوشته خود را بر اساس اين تصوير، شبيه كتاب ششم نكنيد.
با استفاده از كاراكترهاي هاي مهم و غير مهم كتاب و بهره گيري از تخيل خود نمايشنامه اي در رابطه با تصوير داده شده بنويسيد.



موفق باشيد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
"Severus...please..."
تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
آخرین ورود
سه‌شنبه 4 تیر 1387 12:18
عضویت
1387/03/15
پست‌ها
12
من اون پسره تو عکس رو اسنیپ در نظر گرفتم!

---------------------------------------------------------------------------

نور سبز رنگ علامت شوم از پنجره ی اتاق بر روی چهره ی وحشت زده ی سوروس اسنیپ افتاد. اسنیپ مثل برق به طرف پنجره رفت و به علامت شوم چشم دوخت و با خود گفت: وای نه.......حالا چی کار.......
درهمین هنگام ضربه ی آهسته ی در به گوش رسید و پسر مو زردی با چهره ی رنگ پریده وارد اتاق شد و گفت: پروفسور اسنیپ , پروفسور داملدور گفتن هر چه سرع تر به دفتر من بیاید و همین طور گفتند که جن های آتشین خوراکی مورد علاقه منه! و از اتاق بیرون رفت.
اسنیپ چند لحظه ی دیگر به علامت شوم نگاه کرد و به راه افتاد. از عرض اتاق گذشت و در را به شدّت پشت سر خود به هم کوبید و صدای شکستن چیزی به گوش رسید ولی اسنیپ اهمیتی نداد و به راه خود ادامه داد.
در طول راه با حالت عصبی انگشتان خود را فشار می داد و زیر لب غرغر می کرد: عجب احمقیه........گفته بودم تا من دستور ندادم کاری نکنید.......
سرانجام وقتی به ناودان کله اژدری رسید با صدایی که انگار از ته چاه بیرون می آمد گفت: جن های آتشین. ناودان کله اژدری جان گرفت و به کناری رفت و پشت سر آن پله هایی که به اتاق دامبلدور می رسید پدیدار شد.
اسنیپ با ترس و لرز آهسته در زد و بلافاصله صدای بی احساسی گفت : بیا تو. اسنیپ وارد اتاق دایره ای شکل دامبلدور شد.
دامبلدور با حالتی که هیچ احساسی را منعکس نمی کرد گفت: سوروس! این یعنی چی؟ و با دست لرزانش به علامت شوم که در پهنه ی آسمان می درخشید اشاره کرد.
اسنیپ با دیدن دست لرزان دامبلدور به تته پته افتاد و گفت: قـ ....قربان...آآآخه...
دامبلدور دستش را به علامت سکوت بالا آورد و سوروس درجا ساکت شد.
دامبلدور گفت: سوروس....من از تو بیشتر توقع داشتم....الان حونش در خطره.....میدونی این یعنی چی؟......فقط یک راه برای من باقی مانده....من واقعا متاسفم....
اسنیپ با شنیدن این حرف ها رنگش پرید و خشکش زده بود. اصلا باورش نمی شد. به همین راحتی....
دامبلدور ادامه داد: بعد از اون همه حرف هایی که زدی این شد آخرش؟.... من به اعتماد داشتم ولی حالا....
اسنیپ که به سرعت جرات پیدا کرده بود گفت: ببین دامبلدور....
- نه تو ببین اسنیپ....این همه چی رو توضیح می ده...پس ....پس...پس یعنی تو هیچ وقت پشیمون نبودی...نه؟پس یعنی تو عمدا اون کارو کردی؟ پسر لی لی رو بهشون فروختی؟
اسنیپ با حرکت سر جواب مثبت داد و دامبلدور صورتش را با دست پوشاند و آه بلندی کشید.
- ببین دامبلدور درسته که نقشه ام درست از آب در نیومد ولی تونستم انتقامم رو از تو پیر خرفت بگیرم.انتقام اون همه بی اعتمادی ات را نسبت به خودم....حالا دیگه تو و اون پسره تو چنگ منین!
-اسنیپ پس ازت یه خواهش دارم. به خواهش یه پیرمرد خرفت در آخرین لحظات عمرش عمل کنی....برام بگو چه طور...چه طور تونستی از من مخفی کنی؟ چه طوری من نفهمیدم؟
-آه...نه....نمی گم ...بگم که اون کله ی واموندتو کار بندازی و دوباره جونش رو نجات بدی!.....نه نه نه....
وشروع به خندیدن کرد و علامت شوم حک شده روی دستش را فشار داد.
در عرض چند ثانیه تعداد بی شماری جادوگر نقاب دار وارد دفتر شدند و از هر طرف دامبلدور را محاصره کردند و با چوب دستی های خود قلب او را نشانه گرفتند.
یکی از مرگخواران که صدای نازکی داشت گفت: ای احمق کله خراب....ببین چه طوری تو دست ما افتادی! تو و اون پسر کله زخمی.
همه شروع به خندیدن کردند و در همین هنگام در باز شد و مردی با چشم های قرمز به همراه پسری که موهای مشکی نامرتبی داشت وارد اتاق شد.
همه ی مرگخوران با خوشحالی فریاد کشیدند. مردی که چشم های قرمز داشت گفت: هری پاتر.....بالاخره تو چنگ لردولدمورت افتادی. می خوام اون طوری که منو زجر دادی زجرت بدم و البته دامبی هم تماشات می کنه ولی نه بهتره زودتر کارتو تموم کنم تا دیگه نتونی فرار کنی! و چوبدستی خود را به طرفش گرفت و فریاد زد: آواداکداورا..
نور سبز خیره کننده ای تابید و جسد پسر به آرامی بر زمین افتادو فریاد مگرخواران صدای ناله ی دامبلدور رو در خودش گم کرد.
همه ی مرگخواران به علامت پیروزی چوبدستی های خودشون را بالا گرفتند و فریادی از خوشحالی زدند : زنده باد لرد ولدمورت ارباب تاریکی ها!




سعي كن ديالوگ هاي جدي و رسمي تر به كار ببري در اين نوع نوشتارهاي جدي. موفق باشي.

تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط الستور مودی در 1387/3/19 12:32:45
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/19 12:42:36
به هیچ مرگ خواری اعتماد نکن
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 22 آذر 1388 14:28
عضویت
1387/03/03
پست‌ها
9
شب حجم تنهایی آدم را پر می کرد! سکوت گزنده ی جنگل بر قلبش سنگینی می کرد! آسمان بیشتر از هر زمانی کدر و بی ستاره بود! ماه همانند لعل خاموش بود!
و سکوت و سکوت و سکوت!
_سوروس! همه میگن تو باید نشان ویژه ی ارباب رو درست کنی؟
_چرا من؟ مرگ خوارای دیگه!
_ نه! افتخارش نصیب تو بشه!
_اوری! بگو لوسیوس درست کنه! من باید برم داخل قلعه!
_باشه! تا چند دقیقه ی دیگه برای انجام عملیات بیا جلوی سرسرا!
و بعد چشمکی زد و رفت!
آنگاه خاطرات سالهای تدریس به روی چشمانش گشوده شد:
_پرفسور دامبلدور خواهش می کنم! من اشتباه کردم!
و راه ورود به هاگوارتز این گونه بود! تنها با گفتن یک جمله: من اشتباه کردم!
چهره های دانش آموزان مختلف به روی چشمانش آمدند! و از میان آنها چهره ی پسری از همه واضح تر بود. هری پاتر! پسری که زنده ماند! و صدای آلبوس دامبلدور بود که در ذهنش طنین افکند:
_به خاطر لیلی مواظبش باش!
از بالا نبرد مرگ خواران را می دید! سخت مشغول جنگ بودند تا پسر لیلی را نابود کنند! تا اساتید هاگوارتز را از بین ببرند!
نیروی محکم وجدان بود که گفت: مواظبش خواهم بود!
ردای سیاهش را به دور خود محکم پیچید.موهای سیاه چربش را از جلوی صورتش کنار زد! پله ها را آرام و با وقار پایین رفت! مهتاب محوطه را روشن کرده بود! به اولین مرگ خواری که رسید گفت:
_جنگو تمومش کنید! نمی خواد نیروهامونو تلف کنید.
_ولی اسنیپ! ما داریم می بریم!
_ نه! همین الان تمومش کن! از محوطه خارج شو! زود باش! به هر کی سر راهت بود بگو فرار کنه!
و به سرعت خودش دست به کار شد!
_ اووووه! پرفسور اسنیپ! کمکمون کنید! هاگوارتز و نیروهای دامبلدور در خطرن!
_ درک می کنم مینروا!
گویی پرفسور کم گونگال نمی دانست که اسنیپ به ظاهر با مرگ خواران است!
_ سوروس! تمومش کن! علامت شوم هنوز روشنه!
اسنیپ در آخرین لحظات افسونی را به سمت ریموس لوپین روانه کرد! به سمت شخصی که از ته قلب از او متنفر بود! و ناله ی زنانه ای را شنید که گفت:
_آه! ریموس! کمکم کنید!
و جیغ زنانه ی دیگری بود که استاد ریز نقش گیاه شناسی گفت:
_ اسنیپ.تو به سمت.. خدایا باورم نمی شه!
اسنیپ با تنفر به او نگاه کرد و آنگاه چوبدستی را به سمت گلویش گرفت و بعد صدایش در محوطه ی درختان جنگل ممنوع طنین افکند:
_ مرگ خوارای لرد سیاه هر چه زودتر از هاگوارتز خارج بشن! ما در خطریم!

و در یک لحظه انجاری بزرگ به وجود آمد و مرگ خواران لرد سیاه همگی در حال خروج از محوطه ی جنگل ممنوع بودند!
اسنیپ افسون فراموشی را روی اعضای محفل ققنوس به کار بست!
ردای بلندش را جمع کرد و از محوطه ی هاگوارتز بیرون رفت!
سوروس اسنیپ بار دیگر جان پسر لیلی را نجات داد و توانست جلوی کشته شدن نیروهای امنیتی او شود! آنجا که عشق تصمیم می گیرد محال سر تعظیم فرو میاورد!

آسمان پر ستاره بود و ماه بر فراز هاگوارتز حکم رانی می کرد!




سعي كن خيلي هم رويايي ننويسي، خوب بودش، فضاسازي و توصيفات در حد قابل قبول بودند، اما سعي كن روي توصيف هاي كاراكترها هم كار كني، نه اينكه فقط از آنها ديالوگ بنويسي، حالات گفتار و كردارشان را منظورمه. موفق باشي.

تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/14 18:56:22
ماگل
آخرین ورود
سه‌شنبه 20 تیر 1391 17:17
عضویت
1385/10/22
پست‌ها
92
می تونم متن قبلیم رو باز نویسی کنم؟موضوع بعدی رو کی میذارین؟



سلام. بله، مي تونيد اصلاحش كنيد و متن و نوشته بهتري را ارسال نماييد، همچنين مي توانيد تا روز يكشنبه 19 خرداد هم منتظر باشيد تا عكس كارگاه براي موضوعي ديگري عوض شود. موفق باشيد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/14 18:59:34
لحظه های زندگی مثل توت فرنگی اند
یکی بی مز�
ماگل
آخرین ورود
سه‌شنبه 23 مهر 1392 18:06
عضویت
1387/03/06
پست‌ها
197
مرد تنها پشت میز بزرگی نشسته بود و مشغول خوردن اخرین ورغش در زیر شمع نیم سوخته ای بودو سعی میکرد افکار شوم را از ذهنش دور کند از جا بلند شد و یک دور,دور میز راه رفت اما این کار بیشتر باعث نگرانی اش میشد.
به سمت پنجره رفت و از پنجره به بیرون نگاه کرد;جغد سفیدی در استانه ی پنجره هوهو میکرد.هوا تاریک تاریک بود اسنیپ دوباره بهطرف میز شامش بازگشت.امروز همان روز خاص بود.اهی کشید و روی صندلی نشست.مدتی به فکر فرو رفت ولی دوباره ان افکار شوم به مغزش بازگشت از جا برخاست و بار دیگر به سمت پنجره رفت با نگرانی به مچ دستش نگاهی انداخت.ارم مرگخواران روی دستش خودنمایی میکرد.
ناگهاندر به صدا درامد,اسنیپ نگاهی به در انداخت و به سوی ان رفت.
_سلام.
اسنیپ با لحنی خشک جواب سلام بلاتریکس لسترانج را داد. بلا با همان لحن همیشگی گفت:مهمون نداشتی؟
اسنیپ با همان لحن جدی خود گفت:نه نداشتم و فکر کنم به مهمون هم احتیاجی نداشته باشم.
بلا صدایش را صاف کرد و گفت: امروز روز خوبیه!بهتر نیست ما مرگخوارا دور هم جمع بشیم و یه مهمونی کوچولو راه بندازیم؟
و بعد به تکه مرغی که روی میز قرار داشت نگاهی انداخت.
_اگه به خاطر خوردن اون اومدی لطفا هرچه سریع تر ورش دار و از این جا برو چون من میخوام تنها باشم.
بلاتریکس با تحکم گفت:ما با هم میخوریم!
صدای دندان قروچه ی اسنیپ لحظه ای به گوش رسید و به سمت میز شام بازگشت.
_اووووم...شام خوبیه!
بلا مشغول خوردن چهارمین مرغش بود و هنوز پنج مرغ دیگر هم در بشقابش دیده میش. اسنیپ شک نداشت که بلا تمام ان را خواهد خورد اما خودش هنوز داشت با غذایش ور میرفت.
بلا با دهانی نیمه پر رو به اسنیپ گفت:چرا امروز ناراحتی؟ما باید امروز خوشحال باشیم.
اسنیپ گفت: میشه زود تر شامت رو بخوریبخوری و از این جا بری؟!
و این بار صدای دندان قروچه ی بلا به گوش رسید.
_به سلامتیه لرد سیاه!
لحظه ای صدای برخورد گوشخراش دو جام اسنیپ و بلا به گوش رسید.
ناگهان اسمان برقی زد و محوطه ی بیرون را به طرز وحشتناکی روشن کرد.
اسنیپ به سرعت از جا برخاست و به سوی پنجره دوید.
مچ دستش به شدت میسوخت.
امروز همان روز بود تولد دوباره ی لرد سیاه و کشته شدن یک محفلی بود اینبار شاید البوس دامبلدور طعمه ی لرد سیاه میشد.
اسنیپ به ارم مرگخواران که در اسمان شکل گرفته بود مدتی خیره شد.جنگل ممنوعه از همیشه ترسناک تر به نظر میرسید.
اسنیپ همان طور که به ارم مرگخواران نگاه میکرد صدای بم بلا را شنید که میگفت: خیلی دوست دارم اون محفلی رو من بکشم.دوست دارم یک دفعه طعم کشتن البوس رو من, بچشم.
اسنیپ لحظه ای به بلا خیره شد.بلاتریکس اخرین جرعه از جامش را نوشید و بعد از پایین اوردن جام لبخند شیطانی اش نمایان شد.

پایان




قابل قبول بود. اما ميدوني بودن بلاتريكس لسترانج كمي به نظرت تو قلعه غير طبيعي نيست. به اين راحتي در اقامتگاه اسنيپ حاضر بشه و شام ميل كنه؟ هاگوارتز خيلي هم نا امن نيست. روي جزئيات دقتت رو افزايش بده. خيلي هم غير طبيعي نيست اما مي بايست با توصيفاتي طي نمايشنامه طبيعي تر ميكردي.

تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/14 18:52:20
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
سه‌شنبه 3 دی 1387 15:37
عضویت
1386/07/18
پست‌ها
208
اسنیپ دوباره به اسمان نگاه کرد اون تصویر نه ابر بود نه فشفشه های دست ساز فرد و جرج بلکه علامت ولدمورت بود نمیخواست باور کند ولی حقیقت داشت وباید وفاداریشو به لرد خون اصیل خودش ثابت میکرد ناگهان از پشت سرش صدایی شنید

هری گفت: اکسپلیاموس تو دامبلدورو کشتی تو نمک نشناس غیر قابل اعتماد چوب اسنیپ به پایین برج پرت شد
هنوز حرفش تمام نشده بود که درد شدیدی را روی پیشانی اش حس کرد وروی زانوهایش نشست از درد به خود میپیچید
اسنیپ: تو و پدرت هیچ وقت نفهمیدین من ........
دیگر هری صدای او را نمیشنید و فقط تصویر وصدای قهقهه ی فردی را میشنید که سالها با او اشنا بود ودیگر جزئی از او شده بود
سکتو سمپرا این کلمه از دهان هرمیون بیون امد ورون هم مانند انساهای عقب مانده چوبش را بالا و پایین برد طلسم هرمیون به او اثابت کرده بود و اسنیپ به گوشه پرت شد
هرمیون : پاشو هری خیلی کار داریم هری که دیگر داشت سر خود را از بدن جدا میکرد ایستاد لحظه ای به خودامد و به طرف اسنیپ رفت ولی خیلی دیر شده بود دراکو در حالی که چوب جادویش را زیر گردن هرمیون گرفته بود گفت :
هی بیا اینطرف رون وهری چوبهایشان را به سمت او گرفتند
هری:به ببینین کی اینجاس دراکو مرگخوار کوچولو کسی که تکلیف شبشو باید دیگران انجام بدن
دراکو: ببند اون دهن گندتو اسنیپ خودش نگذاشت من اون کارو بکنم
رون :زیر لب گفت هری اینا چی ان تو میگی الان وقت شوخی....
هری: تو هیچ وقت نتونستی یک مرگخوار بشی بچه ننه هری نویل را دید که ارام به دراکو نزدیک میشد
دراکو : حالا میفهمی اوادا........... اکسپلیارموس این را نویل قبل از اینکه حرف دراکو تمام شود گفت وچوب او هم به گوشه ای پرت شد
هری اب دهان خود را قرت داد وو گفت :هرمیون من میدونستم نویل داره میاد برای همین میخواستم وقتو طلف کنم
هرمیون الان موقع بحث نیست
دراکو در حالی که دستان خود را بالا گرفته بود گفت: من فقط ..........
بووووووووووووم هرمیون یک مشت محکم به صورت دراکو کوبید واو بهسمت پله ها پرت شد اوادا کداورا نور سبزی از چوب خارج شد و به سینه ی دراکو برخورد کرد
افرین هری افرین خودم هم حدس زده بودم ماجرا از چه قراره میبینی چند نفر به خاطر توکشته میشن بیا اینجا هری ولدمورت دیگر به جسد دراکو هم رسیده بود ذره ای از ناراحتی به خاطر اینکه یک نوجوان را کشته در صورت او دیده نمیشد این را میتوانست از لگدی که به هنگام عبور اواز روی جسدد راکو مالفوی زد فهمید
ولدمورت :اسنیپ یار وفادارم
و با چوب به سمت او اشاره کرد اسنیپ بلند شد و چوب دراکو را برداشت
اسنیپ: ارباب فکر کنم همه چیز تموم شده باشه
ولدمورت هنوز نه
هری ورون چوبهاشونو به سمت ولدمورت گرفته بودند هرمیون هم به سمت اسنیپ اشاره کرده بود دیگر فکری به ذهنش نمرسید ناگهان هری فریاد زد ریداکتو و به سمت زمین برج اشاره کرد برج از جا کنده شد و هر سه به پایین پرت شدند لحظه ای هری به یاد سقوطی که به هنگام مسابقه ی کو ئیدیچ کرده بود افتاد
استرو مامنتوم
ناگهان سرعتشان مانند سقوط یک حباب شد وبه ارامی بر زمین نشستند اسنیپ سعی کرد به پشت ولدمورت برود
ولدمورت :چی
اواداکداورا ...............
اما این بار اسنیپ بود که این طلسم را به کاربرد وبه پشت او اصابت کرد ولدمورت مانند تکه سنگی از بالای برج به پایین سقوط کرد ودر جلوی پای هری افتاد این اولین باری بود که هری از بالا به او نگاه میکرد
هری:نه نه این غیر ممکنه
او کاملا گیج شده بود بیشتر از اینی که میخواست بدونه چجوری الان زندست میخوست بفهمه کی سیاهترین جادوگر تاریخو از بین برده
هرمیون:............
رون: یعنی مرده کی اونو از اون بالا انداخت پایین
اسنیپ فرزندان من پرفسور اسنیپ
این دلنشینترین صدایی بود که هری تو اون چند هفته شنیده بود
و چهره ی دامبلدور از لابلای درختان جنگل ممنوعه اشکار شد او به ارامی به سمت انها می امد و لبخند میزد
هری :پرفسور پروفسور دامبلدور وفریاد زد شما زنده این؟ هری از خوشحالی در حال بال در اوردن بود لحظه ای فکر کرد که مرده است و اینها ارزوهای دوران زندگیش بوده که حالا به انها دست یافته
هری : چرا به من نگفتین
دامبلدور:نقشه هری ما باید مطمئن میشدیم که ولدمورت فکرکنه من واقعا مردم تا دیگر دست از من بکشد وفقط به دنبال تو باشد از طرفی دیگر میخواستم اسنیپ مرد اول مورد اعتماد او شود تا بتواند در یک فرصت مناسب کارشو یه سره کنه برای همین به او دستور دادم تا من رابکشد اما او قبول نکرد خودت میدانی که من به خاطر دستم رفتنیم بعد فکر دیگری به ذهنم رسید و فکر کردم من که رفتنیم بهتر است برای محافظت از تو بمیرم برای همین تصمیم گرفتم که یک مرگ جعلی ترتیب بدم و به او گفتم چوبدستیشو خرابکنه خودم هم معجون خوابیکه اون برام درست کرده بود رو نوشیدم واقعا عالی بود اون حتی ضربان قلب روهم متوقف میکنه وبرای جند روز تو قبر خوابیدم ولی فقط یک لحظه ترسیدم که تو فهمیده باشی اون لکه خونی که تو از روی من پاک کردی اون شب منو نگران کرد باید بدونی که طلسم اواداکداورا هیچ اثری از خودش بجا نمیذاره وفکر میکردم اینو میدونستی در تمام این مدت من مواظب شما بودم به هر حال متاسفم به خطر سختی هایی که کشیدین
رون:واو عجب نقشه ای
هرمیون: بی نقص و زیر کانه
هری که دیگر طاقت نداشت خود را در بغل دامبلدور انداخت و او را کاملا دربرگرفت میخواست تمام مدت باقیمانده ای که دامبلدور زنده است را دربغل او بگذراند
مرده ؟
اینو اسنیپ گفت که دیگر به پایین پله ها رسیده بود
رون :کارتون عالی بود پرفسور بهتر از عالی
هرمیون:باورم نمیشه
در همین هنگام هری از بغل دامبلدور برگشت و به سوروس لبخند زد............



خوب بود. تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط ricky در 1387/3/13 2:42:29
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/13 14:12:52
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 6 اردیبهشت 1399 15:57
عضویت
1387/02/03
پست‌ها
96
سکوت همه جای هاگوارتز رو فرا گرفته بود با تردید هر چند لحظه یک بار به علامت، نگاهی از زیر چشم می انداخت و هر بار محکم تر لبه ی پنجره رو چنگ میزد.
بعد از چند دقیقه با یک حالت گیجی شروع به قدم زدن کرد
و ناگهان فهمید که احضار شده. رو به پنجره ایستاد مکثی کرد و میشد انعکاس علامت شوم رو توی چشم هاش دید.
به سرعت شروع به حرکت کرد.

تغییر صحنه
حیاط هاگوارتز
تمام بچه ها سراسیمه توی حیاط جمع شده بودن اما این بار هیچ کس از جای خودش نمیتونست تکون بخوره! به آسمون خیره شده و با حیرت علامت شوم رو نگاه میکردند.
در این صحنه اسنیپ پشت سره همه ی بچه ها ظاهر میشه و میبینه که اصلا از اونجا نمیتونه بدون جلب توجه به جنگل بره. تصمیم میگیره برگرده و ناگهان پرفسور مک گونگال رو جلوی خودش میبینه
مک گونگال با نگاهی مشکوک به اسنیپ ازش میپرسه
-فکر میکنی دستور جدید چیه؟
-نمیدونم اما خوب میدونم که میخوام تمومش کنم.
مک گونگال با نگاهی سرد-فکر نکنم بتونی تو تو خیلی ضعیف شدی.
اسنیپ در حالی که انعکاس چراغ ورودی سرسرا برق اشک رو توی چشم هاش مشخص میکرد با انزجار گفت
-با مرگ اون من دوباره قدرت میگیرم.
در همون لحظه از سمت چپ صدایی گفت
-بهتر نیست فعلا اوضاع رو آوم کنیم و بعد در این باره همگی مشورت کنیم؟
صدای دامبلدور بود که به سمت اون ها قدم بر میداشت و چشم هاش مثل همیشه آروم و مطمئن بود اما دیگه از لبخند گرمش خبری نبود.
به سرعت تمام استاد هاو مسئولین با آرایش خاصی بچه ها رو به سمت خوابگاه ها هدایت میکنن اما برای حفظ امنیت پسری که نجات یافت و دو تا ازدوست های نزدیکش رو از بقیه ی بچه ها جدا میکنن.

تغییر صحنه
در میان درختان جنگل ممنوعه
اسنیپ با قدم هایی که ترس رو میشد از نا متعادل بودنشون حدس زد در حال حرکت بود.
نقشه ی خوبی داشتن.
بالاخره به محلی که قرار بود اونجا جمع بشن رسید
تا متوجه ورود اسنیپ میشن همگی به سمت اون برمیگردند
صدای مالفوی که با عصبانیت خاصی میگه
-خیلی دیر کردی اسنیپ. زود باش! این رو بگیر. باید عملیات رو شروع کنیم.
و تا سعی میکنه نقشه رو از زیر شنلش در بیاره
نور سبزی از پشت یکی از بوته ها به سمت اسنیپ روانه میشه و اسنیپ با چشمانی باز به روی زمین می افته
همه ی مرگ خوار ها به سمت محل نور چوب هاشون رو نشانه میرن و میبینند که ساحره ی مغرور با موهای موج دار خود از پشت بوته ی نسبتا بلندی ظاهر میشود.
مالفوی با ترس
-بلا چیکار کردی؟ تو اسنیپ رو کشتی! چرا این کارو کردی؟!
بلاتریکس لسترنج با بی اعتنایی
-اون یه خائن بود العان همه ی اعضای محفلشون نزدیک اینجان. سریع تر باید حرکت کنیم. لرد دستور دادن که نقشه عوض شده، باید برگردیم.
ناگهان صدای خش خش پای چند نفر از پشت درخت ها به گوش میرسه.
بلاتریکس - رسیدن.(در حالی که لبخند میزند و به جنازه ی اسنیپ نگاه میکند)برای امروز همین اخطار کافیه.
و باحرکت در تاریکی درختان پنهان شدند.



تاييد شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط Eris در 1387/3/12 22:47:01
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/13 14:05:34
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/3/13 14:08:16
I will leave the sun for the rain...

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.