«« کارخونه چکش سازی»»
روزها و ماه ها و فصل ها و سال ها و قرن ها از زمان ساخته شدن کارخونه چکش سازی میگذشت و مدت ها ی مدید بود که این کارخونه همه جامعه جادوگری رو از نعمت بدیع چکش(
) بهره مند ساخته بود!
سازنده این کارخونه توماس جانسون نام داشت که بعد از شورش کارگران به دلیل کمبود حقوق, دار فانی را وداع گفت! بعد از آن آنیتا دامبلدور تصمیم به مدیریت این کارخونه گرفت ولی کارگران به دلیل مونث بودن مدیر دست از کار کشیده و آنیت بلااجبار کارخونه رو ترک گفت! (جان من تبعیض رو داشته باشید. بعد میگن چرا...
)
برای بار سوم ریموس لوپین تصمیم به مدیریت کارخونه گرفت ولی یکی از کارگران شورشی به خاطر کم سن و سالی مدیر با ضربه چکش او را به هلاکت رساند. هر آدمی از شنیدن این خبر که سه مدیر فرجام ناگوار داشتند, تنش می لرزید و فکر مدیریت آن کارخونه شوم اما پر اهمیت را از سر بیرون میکرد!
و اینگونه بود که کارگران بدون هیچ مدیری کار کرده و چکش تولید مینمودند. اما در زمان وزارت ققنوس معروف به کفی اوضاع عوض شد. ققی به خاطر مدیر نداشتن کارخونه در آن را تخته نمود و بعد از گذشت یک روز با شورش عظیم کارگران که این واقعه در گینس ثبت شده است, کلاه وزارت را برداشته و پا به فرار گذاشت!
وزیر بعدی, کالین کریوی تمام مالیاتی که از مردم میگرفت را خرج کارخونه آفتابه سازی خود کرد و اینگونه شد که طی یک حمله کارگران چکش و جزغاله شدن کارگران آفتابه توسط آنان, کالین دچار افسردگی فراگیری شد و از وزارت استعفا داد!
آوازه ی کارخونه چکش سازی در همه جا پیچیده بود. از طرفی بی مدیر بودن آن کارخونه مایه دردسر بود و از طرف دیگر احتیاج و اعتیاد ملت جادوگر و ساحره به چکش, مانع از این میشد که راجع به کارخونه حرف نا به جا زده بشود. تا اینکه قرعه وزارت به نام پسر ِ پسری که زنده ماند افتاد! بله درست است. چی؟؟؟ جیمز؟ نه باو آلبوس سوروس پاتر رو میگم! مرده شور عله رو ببرن با این اسم گذاشتن رو بچه اش!
وقتی که آسپ به وزارت رسید, به درخواست مردم کارخونه رو باز گذاشت و بگذاشت تا به کار خود ادامه دهد! کارگران فعالیت میکردند و دیگر از شورش خبری نبود!
و این ماجرا تا امروز ادامه دارد...
کارخونه چکش سازی, بخش تولیدی, امروز
"تق تق تق تق تق..." (صدای چکش ها!)
نور ممد: کور ممد هوووووو... چوبا کو؟؟!
کور ممد: از من میپرسی؟ من کورم مثلا!
نور ممد: اینقده چکش نزن یره... همینجوریش هم چکش کم داریم!
"تق تق تق تق تق..."
نور ممد نگاهی به اونور میکنه: کچل ممد هووووووو... چوب کم داریم اینور! یکم چوب بده چکش بسازیم...
کچل ممد: بوووووووورو بابا... دیوونه ما مدت هاس داریم چکش فلزی میزنیم از این نوع
! چوبم کجا بود؟!
نور ممد: به من میگی دیوونه؟ دیوونه ممد بیا که بهت توهین کرد!
دیوونه ممد از اون طرف خودشو میندازه رو کله ی کچل ِ کچل ممد و با اضافه شدن چند نفر دیگه دعوای برره ای شروع میشه!
دقایقی بعد... "تق تق تق تق تق..."
نور ممد: آقا دعوا بسته... چوب نداریم ما... چکش چجوری بسازیم؟ چرا چوب نمیدن به ما؟
لنگ ممد: این چوبایی که تا الان استفاده میکردیم همش از تو انبار بود. اونا رو زمان وزارت مالفوی داده بودن بهمون!
خوشگل ممد: وزیر باس به ما چوب میداد! چرا به ما چوب نداده هااااااااااا؟!
جمیع ممد ها همه با هم: آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی نفس کش!...!

روزها و ماه ها و فصل ها و سال ها و قرن ها از زمان ساخته شدن کارخونه چکش سازی میگذشت و مدت ها ی مدید بود که این کارخونه همه جامعه جادوگری رو از نعمت بدیع چکش(
) بهره مند ساخته بود! سازنده این کارخونه توماس جانسون نام داشت که بعد از شورش کارگران به دلیل کمبود حقوق, دار فانی را وداع گفت! بعد از آن آنیتا دامبلدور تصمیم به مدیریت این کارخونه گرفت ولی کارگران به دلیل مونث بودن مدیر دست از کار کشیده و آنیت بلااجبار کارخونه رو ترک گفت! (جان من تبعیض رو داشته باشید. بعد میگن چرا...
)برای بار سوم ریموس لوپین تصمیم به مدیریت کارخونه گرفت ولی یکی از کارگران شورشی به خاطر کم سن و سالی مدیر با ضربه چکش او را به هلاکت رساند. هر آدمی از شنیدن این خبر که سه مدیر فرجام ناگوار داشتند, تنش می لرزید و فکر مدیریت آن کارخونه شوم اما پر اهمیت را از سر بیرون میکرد!
و اینگونه بود که کارگران بدون هیچ مدیری کار کرده و چکش تولید مینمودند. اما در زمان وزارت ققنوس معروف به کفی اوضاع عوض شد. ققی به خاطر مدیر نداشتن کارخونه در آن را تخته نمود و بعد از گذشت یک روز با شورش عظیم کارگران که این واقعه در گینس ثبت شده است, کلاه وزارت را برداشته و پا به فرار گذاشت!
وزیر بعدی, کالین کریوی تمام مالیاتی که از مردم میگرفت را خرج کارخونه آفتابه سازی خود کرد و اینگونه شد که طی یک حمله کارگران چکش و جزغاله شدن کارگران آفتابه توسط آنان, کالین دچار افسردگی فراگیری شد و از وزارت استعفا داد!
آوازه ی کارخونه چکش سازی در همه جا پیچیده بود. از طرفی بی مدیر بودن آن کارخونه مایه دردسر بود و از طرف دیگر احتیاج و اعتیاد ملت جادوگر و ساحره به چکش, مانع از این میشد که راجع به کارخونه حرف نا به جا زده بشود. تا اینکه قرعه وزارت به نام پسر ِ پسری که زنده ماند افتاد! بله درست است. چی؟؟؟ جیمز؟ نه باو آلبوس سوروس پاتر رو میگم! مرده شور عله رو ببرن با این اسم گذاشتن رو بچه اش!

وقتی که آسپ به وزارت رسید, به درخواست مردم کارخونه رو باز گذاشت و بگذاشت تا به کار خود ادامه دهد! کارگران فعالیت میکردند و دیگر از شورش خبری نبود!
و این ماجرا تا امروز ادامه دارد...
کارخونه چکش سازی, بخش تولیدی, امروز
"تق تق تق تق تق..." (صدای چکش ها!)
نور ممد: کور ممد هوووووو... چوبا کو؟؟!
کور ممد: از من میپرسی؟ من کورم مثلا!

نور ممد: اینقده چکش نزن یره... همینجوریش هم چکش کم داریم!
"تق تق تق تق تق..."
نور ممد نگاهی به اونور میکنه: کچل ممد هووووووو... چوب کم داریم اینور! یکم چوب بده چکش بسازیم...
کچل ممد: بوووووووورو بابا... دیوونه ما مدت هاس داریم چکش فلزی میزنیم از این نوع
! چوبم کجا بود؟!نور ممد: به من میگی دیوونه؟ دیوونه ممد بیا که بهت توهین کرد!
دیوونه ممد از اون طرف خودشو میندازه رو کله ی کچل ِ کچل ممد و با اضافه شدن چند نفر دیگه دعوای برره ای شروع میشه!
دقایقی بعد... "تق تق تق تق تق..."
نور ممد: آقا دعوا بسته... چوب نداریم ما... چکش چجوری بسازیم؟ چرا چوب نمیدن به ما؟
لنگ ممد: این چوبایی که تا الان استفاده میکردیم همش از تو انبار بود. اونا رو زمان وزارت مالفوی داده بودن بهمون!
خوشگل ممد: وزیر باس به ما چوب میداد! چرا به ما چوب نداده هااااااااااا؟!
جمیع ممد ها همه با هم: آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی نفس کش!...!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط دنیس در 1387/6/3 21:38:11
قدرت رولو ببين توي سبك من، تعظيم كرد توي دست من
پس تو هم بيا رول بزن با سبكم، ميخوام شاخ جوجه رولرا رو بشكنم
پس تو هم بيا رول بزن با سبكم، ميخوام شاخ جوجه رولرا رو بشكنم


(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم
می کنه و بعد با صدای خیلی آهسته میگه:
می کنه و میگه:
به استرجس خیره میشه و میگه:
می کنه و میگه:
