قلم‌پر تندنویس

ولی اگه منظورت سایت جادوگرانه...

لایف‌چنجر بودن یه بخشیش بستگی به خودت داره... که خودت دقیقاً چی می‌خوای از این کتابی که می‌خونی

آدرسش میره توی بوکمارکت.

حالا یه یارویی میاد و بی‌توجه به این همه چیزای قشنگی که سایت جادوگران داره، یه پیام خصوصی با محتوای «سلام. یه ورد واقعی می‌خوام که نیاز به چوبدستی هم نداشته باشه. واقعی‌ها!!!!!!!!» واسه یکی از اعضای آنلاین می‌فرسته و وقتی جواب می‌گیره که اینجا جادوگری وجود نداره و در واقع سایت رول‌زنیه، میره و ناپدید میشه و دیگه برنمی‌گرده و هیچوقت هم این همه جادویی که جادوگران و این عبارت «رول‌زنی» داره رو تجربه نمی‌کنه و تا ابد هم ذهنیتش از سایت جادوگران میشه این: «سایتی که یه بار واردش شدم و فهمیدم توش جادوگری آموزش نمیدن.»

کاملاً معلومه که شخصی که توی کل سایت‌ها و فروم‌ها فقط و فقط دنبال تاپیکای فانِ امثالِ «نفر قبلیتو مسخره کن» می‌گرده، توی سایت جادوگران عضو میشه

یه هفته سیریش تاپیک «کی، کِی، کجا، باکی، چیکار» میشه و بعدش حوصله‌ش سر میره ‌و کلاً ناپدید میشه.

آندریا نوشته:
برعکس اکثر اعضا که میگفتن جادوگران کل زندگیمه و فلان و بهمان خوشحالم که یکی با من هم عقیدست که هری پاترو زیادی بزرگش کردنو اونجور که میگنم لایف چنجر نیست.(از تمامی دوستداران این اثر هیچ پوزشی به عمل نمی اید زیرا نظر شخصی اینجانب بوده )

یوآن بمپتون نوشته:
نقل قول:

آندریا کگورت نوشته:
برعکس اکثر اعضا که میگفتن جادوگران کل زندگیمه و فلان و بهمان خوشحالم که یکی با من هم عقیدست که هری پاترو زیادی بزرگش کردنو اونجور که میگنم لایف چنجر نیست.

خودِ دنیای هری پاتر خیلی روم اثر نذاشت. ینی باعث نشد از یک یا چند لحاظ تغییر کنم. به قول خودت لایف‌چنجر نبود برام. صرفاً لذت‌بخش بود.
اگه منظورت کتاب و فیلمای هری پاتره، حرفی ندارم.

ولی اگه منظورت سایت جادوگرانه...
بستگی داره چه زمانی عضو سایت شده باشی، از لحاظ اخلاقی و روحی و روانی و اجتماعی توی چه حالتی باشی و عضو سایت شده باشی، چه اعضایی فعال باشن و کلاً سایت توی چه اوضاعی باشه تا بشه جادوگران رو «لایف‌چنجر» دونست یا ندونست.
بعضیا میان و اینجا رو جایی برای تفریحِ خودشون و اعضای آینده می‌کنن. تفریحات به مرور زمان گسترده‌تر میشن. همه‌چی فان‌تر میشه. سایت جادوگران برات پُررنگ میشه. آدرسش میره توی بوکمارکت. پُستا. دوستیا. دشمنیا. موفقیتا. ضایع شدنا. خاطره‌ها. متوجه میشی این سایت یه سایت معمولی نیس. کاراکترت، جزئی از شخصیت واقعیت میشه. حداقل تو درونت. یا اصلاً ممکنه طرز دید و طرز فکرت نسبت به بعضی چیزا عوض بشه. این حداقلشه. چیز کمی نیس. واقعاً چیز کمی نیس. این سایت خیلی جون‌دارتر، باارزش‌تر، مهم‌تر و مفیدتر از خیلی از کانالای فیک با محتوای فیکِ ۱۰۰ هزار عضویِ تلگرامه.

حالا یه یارویی میاد و بی‌توجه به این همه چیزای قشنگی که سایت جادوگران داره، یه پیام خصوصی با محتوای «سلام. یه ورد واقعی می‌خوام که نیاز به چوبدستی هم نداشته باشه. واقعی‌ها!!!!!!!!» واسه یکی از اعضای آنلاین می‌فرسته و وقتی جواب می‌گیره که اینجا جادوگری وجود نداره و در واقع سایت رول‌زنیه، میره و ناپدید میشه و دیگه برنمی‌گرده و هیچوقت هم این همه جادویی که جادوگران و این عبارت «رول‌زنی» داره رو تجربه نمی‌کنه و تا ابد هم ذهنیتش از سایت جادوگران میشه این: «سایتی که یه بار واردش شدم و فهمیدم توش جادوگری آموزش نمیدن.»

لایف‌چنجر بودن یه بخشیش بستگی به خودت داره... که خودت دقیقاً چی می‌خوای از این کتابی که می‌خونی، از این فیلمی که می‌بینی، از این سایتی که توش هستی.
کاملاً معلومه که شخصی که توی کل سایت‌ها و فروم‌ها فقط و فقط دنبال تاپیکای فانِ امثالِ «نفر قبلیتو مسخره کن» می‌گرده، توی سایت جادوگران عضو میشه و یه هفته سیریش تاپیک «کی، کِی، کجا، باکی، چیکار» میشه و بعدش حوصله‌ش سر میره ‌و کلاً ناپدید میشه.
برای همین، برای همچین عضو اسپمری، جادوگران نمی‌تونه لایف‌چنجر باشه.

آندریا کگورت نوشته:
برعکس اکثر اعضا که میگفتن جادوگران کل زندگیمه و فلان و بهمان خوشحالم که یکی با من هم عقیدست که هری پاترو زیادی بزرگش کردنو اونجور که میگنم لایف چنجر نیست.