Re: مکان های اهریمنی
تا چند دقیقه ای همه در حیرت و سردرگمی به سر میبردند و یکدیگر را برانداز میکردند ، حالات خمتلفی به آن ها دست داده بود.
سمور که همان سلسیتنای سابق بود روی دو پا ایستاد و گفت:آیا صدامونم تغییرکرده؟
و سپس با شنیدن صدای خود دانست که تغییری در صدایش رخ نداده است.
لینی که به زحمت سنگینیه وزنش را حس میکرد با ذوق خاصی گفت: اوه ... پاندا بودن اونجوری که فکر میکردم بی دردسر نیست ، احساس میکنم یک تن وزنم زیاد شده.
جیمز عصبی به دوروبر خود نگریست و ناگهان آن اتفاق افتاد.
صداهای عجیبی که انگار باد آن ها را با خود آورده بود در تنه ی درخت میپیچید ، زمزمه هایی هشداگونه و تهدید آمیز و همراه با هاله ای از بهام همه جا را پر کرده بود.
کویی کسی یا چیزی هوا را به سرعت میبلعید و امید را به ناامیدی تبدیل میکرد.
جیمز سرش را تکان داد بلکه آن صداها از او دور شوند و رو به افراد گروه گفت: این صدای چیه؟
سلسی با تعجب به وی خیره شد و گفت: کدوم صدا؟
لایرا به سرعت جلو رفت و گفت: ما باید چی کار کنیم؟آیا دری وجود داره؟مرحله ی بعدی چیه؟
با این حرف لایرا دیوار ها تکان خوردند و ناگهان انگار که زمین زیر پایشان به حرکت درآمده بود همه به جایی پناه برده بودند تا این که لرزش ها متوقف شد و گروه از پناهگاه ها خارج شدند.
و آن موقع بود که دری از قلب کنده باز شده بود و آن ها را به آنجا دعوت میکرد.
با تردید جلو رفتند و از در عبور کردند. دالان تنگ و تاریکی بود با هر قدمی احساس ترس بر آن ها حاکم میشد.
صدای جسیکا در گوش هایشان میپیچید: مواظب تله ها و حقه ها باشید! با هر قدمی که میذارین به مرگ نزدیکتر میشین ، ممکنه زمین زیر پاتون خالی بشه ولی دست نگه ندارید و به راه خود ادامه دهید!
سمور که همان سلسیتنای سابق بود روی دو پا ایستاد و گفت:آیا صدامونم تغییرکرده؟
و سپس با شنیدن صدای خود دانست که تغییری در صدایش رخ نداده است.
لینی که به زحمت سنگینیه وزنش را حس میکرد با ذوق خاصی گفت: اوه ... پاندا بودن اونجوری که فکر میکردم بی دردسر نیست ، احساس میکنم یک تن وزنم زیاد شده.
جیمز عصبی به دوروبر خود نگریست و ناگهان آن اتفاق افتاد.
صداهای عجیبی که انگار باد آن ها را با خود آورده بود در تنه ی درخت میپیچید ، زمزمه هایی هشداگونه و تهدید آمیز و همراه با هاله ای از بهام همه جا را پر کرده بود.
کویی کسی یا چیزی هوا را به سرعت میبلعید و امید را به ناامیدی تبدیل میکرد.
جیمز سرش را تکان داد بلکه آن صداها از او دور شوند و رو به افراد گروه گفت: این صدای چیه؟
سلسی با تعجب به وی خیره شد و گفت: کدوم صدا؟
لایرا به سرعت جلو رفت و گفت: ما باید چی کار کنیم؟آیا دری وجود داره؟مرحله ی بعدی چیه؟
با این حرف لایرا دیوار ها تکان خوردند و ناگهان انگار که زمین زیر پایشان به حرکت درآمده بود همه به جایی پناه برده بودند تا این که لرزش ها متوقف شد و گروه از پناهگاه ها خارج شدند.
و آن موقع بود که دری از قلب کنده باز شده بود و آن ها را به آنجا دعوت میکرد.
با تردید جلو رفتند و از در عبور کردند. دالان تنگ و تاریکی بود با هر قدمی احساس ترس بر آن ها حاکم میشد.
صدای جسیکا در گوش هایشان میپیچید: مواظب تله ها و حقه ها باشید! با هر قدمی که میذارین به مرگ نزدیکتر میشین ، ممکنه زمین زیر پاتون خالی بشه ولی دست نگه ندارید و به راه خود ادامه دهید!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
