معجون در حال آماده‌سازی است

شعری در وصف عشقم به گریفندور:
اگر گریف من به جز ویران سرا نیست / من این ویران سرا را دوست دارم
اگر تاریخ این تالار، افسانه رنگ است / من این افسانه ها را دوست دارم
طلسم و سحر ما گر جانگداز است / من این جادو و سحر را دوست دارم
اگر سر کردن با ناظرینش دل نشین نیست / من همچنان این ناظرین را دوست دارم (1)
به شوق کاپ کوییدیچ و درسش / من این فرسوده دست ها را دوست دارم
من این دلکش سرا را می پرستم / من این برترین تالار را دوست دارم
اگر بر من ز گریفی رود زور / من این زور آزما را دوست دارم
اگر آلودگی دامن و گر پاک / من ای گریفیندوری ها شما را دوست دارم
---
پی نوشت:
"اگر سر کردن با ناظرینش دل نشین نیست / من همچنان این ناظرین را دوست دارم"
1- من کلاً هر گونه دوست داشتن و معاشقه با ناظرین رو تکذیب می کنم! فقط شعر بود! باور نکنید!
یادداشت ضروری:
این شعر با مضمون "ایران" توسط شاعر معاصر مرحوم پژمان سروده شده که من با اندکی (کمی بیشتر از اندکی!) تصرف، مضمون اش رو به "گریفندور" تغییر دادم!

چنان قحط شد سالی اندر ریون
که ملت فراموش کردند پست
چنان والده بر بنت شد بخیل*
که لب تر نکردند بهر رول و زرشک
بخوشید آب هر واتر قدیم
نماند آب،جز آب بوق وینچر**
نبودی به جز آه بیوه وینکی
اگر برشدی دودی از سولاخی(همون سوراخ)
نه ریون ققی نه سرژی نه فنگ
راجو بوق دان*** خورده ملت راجو
در آن حال پیش آمدم رزمرتی****
کزو مانده بر استخوان پوستی
بدو گفتم ای بوق بوقی نسب
چه درماندگی پیشت آمد؟!بگوی
ببوقید بر من که عقلت کجاست
چو دانی و پرسی سوالت خطاست
نبینی ویولت به غایت رسید
مشقت به حد نهایت رسید
ز یک تخم برخاست هفتاد تخم*****
نه الکسی همی زند پستی
نه آن ادی،فلور،غیره!و لونی(همون لونا و غیره)******
بدو گفتم آخر تو را باک نیست
تو را ای رفیق تعداد کثیری پارتی ست(چه ربطی داشت)
نگه کرد رنجیده در من رزی
نگه کردن رزی اندر پنی
که من گرچه بر ساحلم ای رفیق
نیاسایم،ون(when)دوستانم غریق*******
من از ارزشیت نیم روی زرد
غم ارزشیّان رخم زرد کرد
نخواد که بیند خردمند،ریش(!!)
نه بر عضو ملت ، نه بر عضو خویش!
یکی از آن بچه باحالان منم
که ریشی ببینم بلرزد تنم
چو بینم ویول و کلاوس و از آن دست،زنند این گونه پست
به کام اندرم کاچی زهر است و درد********
_______________________________________________
واژه ها:
چنان والد بر بنت شد بخیل...:در اینجا منظور والدین گرامی هستن،که سعی در دور کردن فرزندان از جادوگران دارن

آب بوق وینچر:مستحضرید که،وینچر فقط یه بچست،اختیار خودشو نداره.گاهی شلوارشو خیس میکنه!
بوق دان:مثل نمکدان،و از آن دست!

رزمرتی:مادام رزمرتا!به دلیل کمبود قافیه مجبور شدیم اسم رو به این حالت درآریم!

ز یک تخم برخاست هفتاد تخم:اهم!یعنی اگه قبلن روزی یه پستم تو تالار نمیخورد الان شونصد تا میخوره!

نیاسایم،ون دوستانم غریق:زمانیکه دوستام دارن غرق میشن من نمیتونم بیاسایم.

به کام اندرم کاچی زهر است و درد:ها،از اونجایی که رزی کاچی خیلی دوست داره!(بابا!کاچی یه جور غذاست!)اونموقعم که این شعر سروده شده داشته کاچی میخورده

نکته:دیدم این تاپیک خوابیده،گفتم بیدارش کنم!در راستای یاد نمودن از اعضای قدیمی که الان به سلامتی مردن،و بیان کردن حالات روحی رزی(بچم خیلی حرص و جوش میخوره)

ها هانی دستت درد نکنه !! بسی شعر قشنگی بود بسی خندیدم!فقطا یه ذره بیناموسی میزد از ناظر این پستا بعیده جیگر! :

بگویم همچنین شعری چو زیبا..........که سازد این گریف را بر پا
بگویم چند کلام من از دل خویش .......که تو انسان کمی الان ب اندیش
مگر این ناظران با تو چه کردند......که میگویی الاهی پیر گردند
مگر جز ناظری استر چه کرده......که تو گویی نظارت وی نکرده
لباس ناظری را جوزف آمد .......چه میگویی که وی ناظر نباشد
بجای این همه شک و شکایت ..... بزن تو در گریف یک روایت*
بکن فعال تو این تاپیک خوب را .......بزن پستی الان در این تاپیک ها

*=روایت=داستان

لباس ناظری را جوزف آمد=لباس ناظری به جوزف میاد
بد نبود . خوب با 7.5 از 10 .
جوزف

آقا جو اين تاپيك ناظر رو هم گرفت شعر مي گوييم :

اي برو بچ گريفي خفن...............كاش ببينيم هدي اندر كفن
گر گريف فرو پاشد به يه روز .......... مات نباشيد همچون اندروز*
چون اين گريف ندارد اتحاد ..... لا اتحاد لا اتحاد لا اتحاد
بياييد با يكديگر دوست باشيم ....... بر سر ناظر جديد خاك نپاشيم

1 _ اندروز : اندروميدا

در جواب كالين و هدويگ عزيز!

چه خوش گفتي هدي حرفت به كام است:/«چراغ خانه بر مسجد حرام است!»
كالين جان،صد عجب آغاز كردي!/به اوج ِشعر،تو پرواز كردي!
همي بايد بگويم از برايت:/خوشم آمد ز ِ طبع ِ بي حيايت!
ولي افسوس چون «بوق ِ» تو كم بود!/ز ِ‌بي بوقي دلِ من پر ز غم بود
به تو گفتم كمي ناموس هُش دار!/دل ِ ما را به اشعارت تو خوش دار
نه اينكه طفل ِ ما را بي حيا كن!/نه اينكه آبرويش بر فنا كن!
كه پاتر ها همه با آبرويند!/همه محبوب و پاك و ماه رويند!
به تو گفتم به جاي واژه هايي/همي بايد تو «بوقي»را گذاري
تنفس؟!پارتي؟!استغفرالله!/دلم آشوب شد!ناله،فغان،آه!!
نكن ديگر چنين بي آبرويي!/چرا راه ِ بلاكيدن(1) بجويي؟
به جاي منكرات و جامه و بوق/بيا شعري بگو از سبزه و جوق!(2)
تو بايد «خاله بازي» پيشه سازي!/ز ِ ترس ِ آن جهان انديشه سازي!
بترس از اين هري زيرا مدير است!/رسد روزي كه بحر«بوق» دير است!

---------------------------------------------------------
1- بلاكيدن=بلاك شدن(به گويش دومبوليسم!)
2-جوق=جوب،جوي آب(به گويش اصيل شيرازي!)
بد نبود . كمي وزنش كم بود و لاغر بود . بسيار خوب با 8.5 از 10 .
جوزف

ایول آبرفورث شعر نوت خیلی جالب بود ! ... لیلی و سینیس که هیچی اساتید برجسته امرن ... آرتور توی وزن یه خورده شعرت لنگ می زنه ... اصلاحش کنی خیلی بهتر می شه .
و اما کالین ! ... می سرایی و می سراییم !

کالین من بی تنفس زنده هستم ... از عطر بیک تو من مست مستم
بیایم با تو هر جایی که گویی ... اگر حتی تو یارت را بجویی !
گراپی آن رفیق و همدم تو ... تو راه آسلام یار هر دم تو
که هرمی خواهد هر دم آن سلحشور ! ... که عشق هرمی او را کرده بس کور
برو به منکراتی ها کمک کن ... گراپی را هدایت با کلک کن!
هری را ول کن او قزوین نشان است ! ... به سوی ولدمورت لشکر کشان است
هری هر شب توی بی جامه پارتیست ... ولی ارکسرش ارکسر زاقارتی است !
خلاصه کار تو در منکرات است ... در آنجا هم گناهان پرملات است !
گراپی را تو اول می کن ارشاد ... سپس پاتر هری(!) را کن تو امداد !
بزن بر خود تو اول سوزنی ناز ! ... جوالدوز را پس از آن تیزتر ساز !
که این ضرب المثل اند کلام است ! ... چراغ خانه بر مسجد حرام است
(تلمیح به ضرب المثل "چراغی که برخانه رواست به مسجد حرام است")

خوشحال می شم نظر اساتید اعظم رو بدونم !

ايول ! عالي با 10 از 10 .
جوزف

مطلب پي جي 13 است به مناسبت اينکه چشم وگوش را باز ميکند نخوانيد!
ولکن آماا چون اينجا ميتوان بوق زد و بي ناموس گفت و بي جامه پارتي داد و کمي تنفس کرد در اينجا ميگوييم:
بگفتم اي هري دردت به جانم...بيا بنشين که عکست را ستانم
بيا يک دم بريم با هم به قزوين...کنيم آباد قزوين با دل خين!
بگيريم دست گراپ، را، روي تخت...کنيم اعمال بوقي در همه وقت
بکش دست از جيني،بي جامه پارتي...يکي را که ديدي بپر تو پارتي
کني آنجا تنفس تا تواني...بيادت ماند تا قدرش بداني
همي گفتم نگويم من همي شعر...که بوقش کر کند آواي اين شعر
همي قصدي نداشتم جز تنفس...بيا با هم بريم توي منکرات!
بيت آخر که قافيه نداشت ولي حقيقت که داشت!
اگر ناظر شعرم را پاک نمايد همي دچار رعد و برق گردد!(کلي زحمت کشيدم...بلاکم کني بهتره تا اينو پاک کني)

ای گریف من تو رو می خوام ... تو و ناظر خفینت!
سینی و ابر و لوپینت ... سارا و نیک و کرامت
توی ماسه های ساعت ... امتیازای قشنگت
می زنم پست ارزشی ... توی تالار قشنگت!

هوووم من خواستم شعر اينجا بگم چون بي ناموس بود نميگم به اميد با ناموس شدن شعر هاي من که به قزوين و هري ربطي نداشته باشه!

نمیدانم بگویم یا نگویم
از این تاپیک دلتنگی
کجا رفت آن همه چشم محبت
آن همه دلهای یکرنگی
یکی عضو و یکی ناظر
یکی با قدمت و بی درد
یکی فریاد و آن خاموش
یکی تازه ولی سرد