کارگاه داستان‌نویسی

برایش عجیب بود... اینکه چرا او جادوگر بود؟ اینکه چرا مانند اعضای دیگر خانوادش عادی نبود؟ مگر خون پدر و مادر به بچه ارث نمی رسه؟ پس اگه درست باشه اون نباید جادوگر باشه، اما اون جادوگر بود...
الکس داشت این افکار را در ذهنش مرور می کرد که ناگهان یکی با هیجان در را باز کرد و گفت:
-ببخشید، این کوپه خالیه؟ می تونم بشینم؟
الکس که داشت با دقت اون پسر رو بر انداز می کرد، گفت:
-اوممم، آره می تونی بشینی، مشکلی نداره اتفاقا من هم تنها بودم.
-خیلی ممنون!
و بعد پسر در کوپه رو بست و نشست...
-خب اسم تو چیه؟
-من الکسم، الکساندر ویلیام.
-الکساندر ویلیام؟ اسم فامیلیت تا حالا به گوشم نخورده، راستش از این نظر میگم به گوشم نرسیده چون بابام تو وزارته...
-بایدم ندونه! من مشنگ زاده ام، بابا و مامانم مشنگن! گفتی وزارت؟ وزارت کشور؟
-نه بابا وزارت سحر و جادو! عه که اینطور... بابای منم تو وزارتخونه تو بخش شناخت وسایل مشنگا کار می کنه، خانواده ما و همچنین من اعتقاد داریم که بین مشنگ زاده و دورگه ها و اصیل ها فرقی نیست... راستی من خودم رو معرفی نکردم من رونم، رونالد ویزلی!
الکس پسر ساکتی بود، ولی از صحبت با رون واقعا لذت می برد و حتی خودش خیلی از بحث ها رو باز می کرد، اونها تا هاگوارتز با هم صحبت می کردند و صدای خنده شون تو قطار می پیچید، تا اینکه به هاگوارتز رسیدند...
-سال اولی ها با من بیاین...
و بعد الکس و رون پشت سر هاگرید راه افتادند، آنها به سرسرا رسیدند تا اینکه پروفسور مک گوناگل گفت:
-خب سال اول ها باید گروه بندی بشن، به ترتیبی که اسم می برم بیاین بالای سکو و بعد روی این صندلی بشینین تا کلاه گروهتون رو انتخاب کنه... خب اولین نفر، مالفوی، دراکو!
و بعد پسری که با غرور خاصی راه می رفت، به بالای سکو رسید و کلاه بر روی سرش قرار گرفت، مدتی نگذشت که کلاه فریاد زد:
اسلیترین!
رون در گوشی به الکس گفت:
-خدا کنه، اسلیترین نیفتم!
-چرا؟
-چون گروه این جور آدماست!
الکس که متوجه منظور او نشده بود، خواست ازش سوال بپرسد ولی نتوانست چرا پروفسور مک گوناگل او را صدا کرد...
-ویزلی، رون!
و بعد رون به بالای سکو رفت، پروفسور کلاه را گذاشت و کلاه مانند مالفوی فریاد زد:
گریفندور!
رون خوشحال شد و به میز گریفندور که اغلب شبیه خود رون مو نارنجی بودند پیوست، پروفسور مک گوناگل گفت:
-ویلیام، الکساندر!
الکس با راحتی و آرامش خاصی که تا آن روز مشابهش را تجربه نکرده بود به سمت کلاه رفت و کلاه روی سرش قرار گرفت...
-اوممم، به نظر خیلی شجاعی، و همچنین ساعی... موندم هافلپاف بفرستم یا گریفندور...
الکس که دوست داشت پیش دوستش باشد زیر لب گفت:
-گریفندور، گریفندور لطفا!
-که این طور، از نظر خودم هم برای گریفندور مناسب تری، پس:
گریفندور!
الکس با خوشحالی و تشویق همگروهی هاش به میز گروهشان پیوست، حالا که فکر می کرد جادوگر بودنم خوبه!



راستش داستانت با تصویر جور نبود، اما اونقد خوب نوشته بودی که نتونم ردت کنم.

تایید شد.

مرحله بعد: گروهبندی

جینا مرلین دختری بود که به نظر دیگران خیلی معمولی بود شاید زیادی معمولی ولی از همون روز اول با هوش سرشارش آلبوس سوروس پاتر رو زیر نظر گرفته بود و نمیدونست چرا ولی براش مهم بود که اون پسر چطوریه
زمانی که توی قطار توی کوپه ای خالی درست بعد ازکوپه اسکورپیوس مالفوی نشسته بود دید که وارد اون کوپه شد البته نه تنها بلکه همراه با رز گرنجر ویزلی ولی رز فقط بیرون اومد و فهمید که آلبوس دوست صمیمی خودش رو پیدا کرده و کمی حسودیش شد ولی زود خودش رو جمع کرد وقتی به ایستگاه رسیدن هیچگی بهش توجهی نداشت عجیب هم نبود ولی یکم احساس بدی بهش دست داد
یادش اومد که هری پاتر کنار آلبوس ایستاده بود و باهاش خداحافظی می کرد کاش پدر و مادر خودش هم مثل اونا بود گرچه دیگه فرقی نداشت اون یه جادوگر بود و اونا ماگل گرچه احساسی به او میگفت این تقصیر اون نیست
وقتی وقت گروهبندی شد خیلی آروم اون رو زیر نظر گرفت و عصبانی شد که آلبوس توی اسلیترین افتاد و تصمیم گرفت زمان رو به عقب برگردونه و کار کنی اوضاع جور دیگه ای پیش بره که پالی چپمن(یکی از بچه هایی که تازه گریفیندوری شده بود و داشت میرفت که سر جاش بشینه) از پشت سرش رد شد باید بیشتر احتیاط می کرد تا کسی نفهمه داره چی کار می کنه آروم چوبش رو بالا گرفت درسته تازه سال اولی بود ولی در حد یه دانش آموز کلاس ششمی بود و تازه هنوز درس ها رو شروع نکرده بود البته معجون سازیش هم عالی بود و کویدیچ هم براش آب خوردن بود گرچه هیچ وقت محبوبش نکرده بود
مو های فرش رو کنار زد و بنگ طلسم عقب رفت زمان و فرمانبرداری آلبوس دوباره نشست ولی این بار کلاه بلند گفت گریفیندور ... آروم خندید که یکهو صداش کردن .
کلاه گروهبندی : جینا مرلین .... گریفیندور
پروفسور مک گانگال لبخندی زد و جینا سر جاش نشست و فکر کرد دیگه بهتر از این نمی شد. گرچه خبر نداشت که توی کدوم گروه میوفته ولی از انتخواب کلاه راضی بود حتی با این که از کلاه نخواسته بود که به کدوم گروه بفرستش
وقتی سال پنجم اون سری اتفاق ها برای آلبوس افتاد وقتی می خواست همراه اسکورپیوس از روی قطار بپرن پایین دنبالشون کرد گرچه خودشو نشون نداد و دنبالشون رفت در طول تمام ماجرا هیچکس متوجه حضورش نشد و هیچ کس هم متوجه کمک هایی که به اونا کرد نشد ولی بالاخره بعد از اتفاقات جرعتش رو جمع کرد تا با آلبوس صحبت کنه توی کلاسا فقط معلما تا حدودی متوجه اون بودن بنابر این وقتی می خواست حرف زدن رو شروع کنه برا اولین بار بود که کسی از دانش آموزا اون رو میدید
-سلام من جینا هستم ببخشید میشه راجب چیزی باهات حرف بزنم البته فکر نکنم منو بشناسین ولی من شما رو .... خب ... مدتهاست که میشناسم
-اوه حتما فقط میشه بپرسم چرا؟
- چیز های زیادی هست که باید بهتون بگم



نسبت به قبل خیلی بهتر شد!

تایید شد.

مرحله بعد: گروهبندی

تصویر شماره ی دو :

طبق معمول داشتم توی دستشویی ها چرخ می زدم که یک دفعه صدای گریه ی بلند کسی به گوشم رسید ...
نشستم لبه ی پنجره تا بهتر بتونم ببینم .
کسی دویید داخل دستشویی...
از رنگ موهایش توانستم تشخیص بدم که چه کسی است .
دراکو مالفوی بود!
ولی دراکو چرا باید گریه کنه ؟
آروم چیزی رو زیر لب زمزمه کرد ...
گوشام رو تیز کردم که بشنوم اما موفق نشدم😔
سرش رو بلند کرد و به چهره ی آشفته ی خودش توی آینه نگاه کرد ، مات و مبهوت مانده بود و روی آینه دست می کشید ؛ ناگهان عصبانی شد و مشتی به آینه کوبید تکه های ریز خورده شیشه های آینه در دستش فرو رفت اما توجه ای نکرد و زیر لب به کسی ناسزا گفت . نزدیک تر رفتم تا واضح تر بشنومم ...
که دوباره در دستشویی باز شد و کسی که شنل سیاهی بر تن داشت و کلاه شنلش روی سرش بود وارد شد ...
صبر کردم حرف بزند بلکه از روی صدایش تشخیص بدهم چه کسی است ...
دست هایش را روی شانه دارکو گذاشت و دیوانه وار تکانش داد وگفت :( اگر ماموریتت رو تا دو روز دیگه به خوبی انجام ندی لرد سیاه پدر ومادرت رو میکشه .)
گریه ی دراکو شدید تر شد و ملتمسانه گفت :( بلاتریکس خواهش می کنم ، لطفا ازش بخواه که یک هفته دیگه بهم فرصت بده ، خواهش می کنم )
سایه ی لبخند تلخ زن از زیر شنلش معلوم بود .
او گفت :( خودت بهتر می دونی که لورد سیاه به حرف هیچکس در این باره گوش نمیده )
این را گفت و با سرعت از دستشویی بیرون رفت ‌‌.
دراکو سرش را پایین انداخته بود و همچنان گریه می کرد ؛ ناگهان با سرعت به سمت شیر آب رفت و صورتش را شست و چوب دستی اش را در آورد و با سرعت از دستشویی خارج شد ...
با این عجله کجا میرفت ؟
ماموریتش چه بود ؟ [r[/quote]تصویر شماره دو


خوب بود!

تایید شد.

مرحله بعد: گروهبندی

آرام و نامطمئن نزدیک شد خودش بود همونی که دیگه انتظار دیدنش رو نداشت هری پاتر که کنار آلبوس ایستاده بود ، وقتی اون گروهبندی شد خیلی عصبانی شد تصمیم گرفت زمان رو به عقب برگردونه که پالی از پشت سرش رد شد باید بیشتر احتیاط می کرد آروم چوبش رو بالا گرفت درسته تازه سال اولی بود ولی در حد یه دانش آموز کلاس ششمی بود مو های فرش رو کنار زد و بنگ طلسم فرمانبرداری و عقب رفت زمان آلبوس دوباره نشست ولی این بار کلاه بلند گفت گریفیندور ... آروم خندید که یکهو صداش کردن .
کلاه گروهبندی : جینا مرلین .... گریفیندور
پروفسور مک گانگال لبخندی زد و جینا سر جاش نشست و فکر کرد دیگه بهتر از این نمی شد.



داستانت خیلی سریع پیش رفته و گنگ و کوتاهه. لطفا یه داستان دیگه بنویس و این‌بار بیشتر توضیح بده و اینقد سریع از اتفاقاتی که میفته عبور نکن، چون یکم نامفهوم شده. مثلا بگو پالی کی بود و چرا براش مهم بود گروهبندیو عوض کنه؟ همینطور وقتی جملاتت پایان پیدا می‌کنن نقطه بذار. با اینتر هم آشتی کن.

تایید نشد.

بعد از سال ها بالاخره انتظارش به پایان رسیده بود بعد از پنج تا برادر و خواهرش حالا ششمین فرزند خانواده کروزو بود که وارد مدرسه هاگوارتز می شد. با اینکه از سال ها پیش منتظر این روز بود باز هم استرس از سر تا پایش را گرفته بود. همه اعضای خانواده آنا از گروه ریونکلاو بودند و حالا نوبت او بود که کلاه انتخاب گر را سرش بگذارد و گروهبندی شود. در سر او مدام این فکر می آمد که اگر کلاه او را در گروه دیگری قرار دهد چه خواهد شد. آنا در همین افکار بود که ناگهان پروفسور مگ گانوگال گفت:« دوشیزه کروزو حواستون کجاست؟» آنا جا خورد ولی سریع خود را جمع جور کرد و به سمت چهارپایه رفت و روی آن نشست وقتی پروفسور کلاه را روی سرش گذاشت همجا تاریک شد کلاه تا روی چشم هایش می آمد «خب بذار ببینم شجاعت مهربانی و... خب دوست داری تو کدوم گروه باشی » آنا که زبانش بند آمده بود ناگهان گفت گریفیندور و قبل از اینکه بتواند حرفش را تصحیح کند کلاه فریاد کشید:«گریفیندووور» بردار و خواهر های آنا مات و مبهوت مانده بودند و فکر می کردند حتما اشتباهی رخ داده اما وقتی موضوع را فهمیدند بیشتر متعجب شدند. آنها می‌دانستند آنا منحصر به فرد است اما انتظار چنین چیزی را نداشتند.
تصویر شماره ۵گروه بندی


خوب نوشتی اما سعی کن با اینتر آشتی کنی و بین بخشای مختلف پستت پاراگراف‌بندی ایجاد کنی تا همه چیز پشت سر هم نباشه و خوندنش برای خواننده سخت نشه. مثلا وقتی دیالوگ می‌خوای بنویسی، دیالوگ رو به خط بعد ببر و با اتمام دیالوگ باقی توضیحاتت رو مجددا به خط بعد انتقال بده. همینطور بین توضیحاتت هرجا تغییر موضوع یا مکان و زمان رخ می‌ده باز اینتر بزن و بخشی از توضیحات رو به پاراگرف بعدی منتقل کن تا پستت ظاهر بهتری بگیره.

تایید شد.

مرحله بعد: گروهبندی

http://www.jadoogaran.org/modules/xcgal/albums/userpics/42804/226156_142644279152928_100002220699671_256967_5175359_n.jpg

نمیدانست دقیقا چرا بعد از این همه مقاومت به آنجا رفته بود و داشت به چهره زنی با موهایی همچون بوسه، آتشین و چشمانی جنگلی در حالی که او را در آغوش گرفته بود چشم دوخته بود.
زنی که با اولین دیدار توانست قلب او را تصاحب کند.
به چشمان زن خیره شد، تو آن دو جفت جنگل سبزِ چشم های زن هر بار با نگاه کردن به او درخت عشق جوانه میزد.
اسنیپ به سختی بغضش را قورت داد و ناگهان به طرز دیوانه واری شعله های خشم و تنفر در تمام وجودش زبانه کشید تنفر از آن جیمز از خود راضی، از هری پاتر معروف که باعث و بانی تمام این مصیبت ها بود....
اما... اما او بیشتر از هر کسی مقصر بود. اگر به مرگ خواران نمی پیوست.... اگر پیشگویی را به دست لرد سیاه نمیداد...
لی لی حالا زنده بود.
او باید بیشتر از همه از خودش متنفر میبود نه کس دیگری.
اینکه دیگر خونی در رگ های لی لی جریان نداشت فقط و فقط تقصیر او بود.



خیلی خیلی کوتاه نوشتی! اما توصیفات خوب و قشنگی داشتی که منو قانع می‌کنه تا اینجا متوقفت نکنم.

تایید شد.

مرحله بعد: گروهبندی

تصویر شماره ۷
_پاتر! واقعا که به پدرت رفتی.


آیا فکر میکنید هری پاتر؛ پسری که زنده ماند، معجونی را خراب کرده که اسنیپ انقدر عصبی شده؟
البته که نه!

آیا فکر میکنید هری پاتر؛ پسری که زنده ماند؛ ناخواسته به حریم خصوصی اسنیپ تجاوز کرده و سوروس را عصبی کرده؟
البته که نه!

آیا فکر میکنید هری پاتر؛ پسری که زنده ماند، غذا را طوری جزغاله کرده که اینگونه اسنیپ گرسنه را عصبی کرده؟
بله! فکر درست ولی مزخرفی کردید!


_ولی پروفسور من غذا رو نسوزوندم...
_ساکت شو پاتر. میدونستم آخر هم خودم باید دست به کار بشم. کفگیر رو رد کن بیاد پسر.


و اینجوری شد که سوروس اسنیپ از حالت "پلنگ خیمه زده بر روی هری پاتر حیوان شکار شده‌ی بدبخت" به "آشپز پنج ستاره" تغییر کاربری داد.


حتما با خودتون فکر میکنید که چرا اسنیپ و هری پاتر؛ پسری که زنده ماند، سر جزغاله شدن غذا دعوا میکند...
آیا مالی ویزلی این دو فرد را تنبیه کرده؟
البته که نه!
آیا روشی برای مقابله با لرد سیاه است؟
البته که نه!
آیا مالی ویزلی و خانواده اش به سفری دعوت شده‌اند و هری پاتر و سوروس اسنیپ گرسنه را به عنوان نگهبان در خانه گذاشته اند؟
تبریک میگم! شما پاسخ درست را حدس زدید.


_ببخشید پروفسور. میشه بدونم چه غذایی رو قراره درست کنید؟پیتزا؟ پاستا پنه با سس الفردو؟
_پاستا پنه با سس الفردو؟ زمان ما که این سوسول بازیا نبود. یه تخم مرغ رو برای چهار نفر نیمرو میکردیم. الان هم چون به فکر خودتم، بهت یه شام سبک میدم.

"فلش فوروارد"

_پروفسور قراره نون و پنیر و هندونه بخوریم؟
_اینجا هاگوارتز نیست و منم دامبلدور نیستم که انقدر لوست کنم. میشینی همین رو میخوری و هیچی هم نمیگی!

و اینگونه قصه ‌ی ما به سر رسید...



سوژه متفاوتی بود، فقط حس می‌کنم یکم شخصیتا دور از انتظار بودن. با این حال...

تایید شد.

مرحله بعد: گروهبندی

تصویر شماره ۷
دروسلی ها به پارک رفته بودند و مثل همیشه هری را نبرده بودند و او در خانه تنها بود.
به خاطر فرار سیریوس بلک از زندان آزکابان، دیوانه ساز ها همه جا مستقر بودند.
همه چیز خوب بود، هری در اتاقش نشسته بود و تابستان خوبی را میگذارند تا اینکه، تمام آب ها یخ زدند و شیشه ها بخار گرفتند.
هوا در اتاق بسیار سرد بود و این برای تابستان عجیب بود.
ناگهان شیشه شکست و دیوانه سازی وارد اتاق شد.
هری خیلی ترسیده بود. او نمی دانست آن موجود چیست، تنها چیزی که به فکرش رسید این بود که جارو و شنل نامرئی اش را برداشت و از پنجره بیرون رفت، شنل را روی سرش کشید تا دیده نشود، غافل از اینکه قبل از اینکه شنل را روی سرش بکشد توسط چند ماگل دیده شده بود و برخی از او عکس گرفته بودند.

او از جادویی استفاده نکرده بود، بنابراین تا سپتامبر یعنی شروع کلاس های هاگوارتز اتفاقی نیفتاد، به جز این که دروسلی ها به خاطر شکستن شیشه او را تنبیه کردند.
"سپتامبر"

به محض ورود به هاگوارتز به دفتر اسنیپ خوانده شد.
آرگوس فیلم دوباره به او یاد آوری کرد:
-خوب به در و دیوار های این قلعه نگاه کن! شاید پارسال جون سالم به در برده باشی، ولی امسال حتما اخراج میشی!

دفتر اسنیپ

هری آب دهانش را به سختی قورت داد و در زد.
در باز شد، اسنیپ در حالی که سعی می کرد عصبانیت خود را کنترل کند روی صندلی نشسته بود. او به محض ورود هری روزنامه ای را در صورتش پرت کرد و گفت:
-پاتر! برای بار دوم این چیه؟! تو با یه جارو توسط ۸ ماگل دیده شدی!
هری دهانش را باز کرد که چیزی بگوید اما اسنیپ ادامه داد.
-تو پاتر! تو اخر برای ما دردسر درست میکنی و دنیای جادوگری رو نابود میکنی تو یه خطر به حساب میای!

هری خواست توضیح دهد اما اسنیپ فریاد زد:
-اخراج!
پاتر،اخراج!
پروفسور دامبلدور نمیذاره که اخراج کنم...
و دستش را محکم روی میز کوبید و فریاد زد:
- اما جریمه!
جریمه سختی در انتظارته!

جلو آمد و دستش را روی دسته های صندلی هری گذاشت و صورتش را نزدیک صورت او برد و با عصبانیت بیشتری فریاد زد:
- ساخت دو معجون فوق حرفه ای برای کلاس معجون سازی،
و تمیز کردن کلاس تا یک هفته!
تا دیگه حواست رو جمع کنی!

هری خوشحال شد از اینکه اخراج نشد و نفس راحتی کشید.
- و همینطور یک تنبیه هم من در نظر گرفتم‌.
صدای پروفسور مک‌گوناگل بود.

نفس هری در سینه اش حبس شد.

پروفسور گفت:
-تنبیهت اینه که سریع به سرسرا بیای و با بقیه خوراکی بخوری!

هری نفس راحت تری کشید و به سمت سرسرا به راه افتاد.


داستان قشنگی بود!

تایید شد!
مرحله‌ی بعد: گروهبندی

ریموس:وای پسر این ابنباتا خیلی خوشمزن جیمز تو هم یکم میخوای؟
جیمز:هومم؟!ممنونم(با اشتیاق یکی از ابنبات ها رو برداشت و توی دهنش گذاشت) جیمز:اومممم خیلی خوشمزس .
اینو گفت و به سیریوس که تموم مدت با لبخند بهشون زل زده بود نگاه کرد و یدونه ابنبات رو برداشت
و به سمت سیریوس گرفت جیمز:سیریوس تو هم امتحان کن خیلی خوشمزس سیریوس
لبخند پر رنگی زد و ابنبات رو گرفت سیریوس:ممنونم
بعد از گذشت چند دقیقه سیریوس گفت:به نظرتون در چه گروهی قرار میگیریم؟ جیمز و ریموس باهم برگشتن و به سیریوس نگاه کردن
جمیز سرشو پایین انداخت و به کف قطار خیره شد و گفت:من دوس دارم در گروه گریفیندور قرار بگیرم و در تیم کوییدیچ هم به عنوان بازیکن پذیرفته بشم
ریموس با دهن پر گفت:من میخوام توی گروه ریونکلاو قرار بگیرم امیدوارم کلاه هم با من هم عقیده باشه
سیریوس نگاهشو از ریموس گرفت و ایستاد به جلو خیره شد،بلند گفت:من میخوام در گروه گریفیندور قرار بگیرم
یهو قطار حرکتی کرد که باعث شد سیریوس محکم روی صندلی بیوفته. چند ثانیه توی شوک بودن اما بعد باهم شروع به خندیدن کردن.



تایید شد!
مرحله‌ی بعد: گروهبندی

من داخل خانه نشسته بودم و داشتم جلد آخر کتاب هری پاتر و میخوندم وقتی کتاب تموم شد کتاب رو روی دلم گذاشتم و گفتم: کاش می شد منم تو هاگوارتز درس میخوندم و روی تختم دراز کشیدم و پس از ۱۰دقیقه فکر کردن خوابم برد... فردا صبح که از خواب بیدار شدم رفتم سراغ قفسه کتاب هام و کتاب هری پاتر و فرزند نفرین شده اش رو گرفتم و روی میزم قرار دادم و رفتم سر میز صبحانه به مادرش گفتم: که هاگوارتز وجود داره و مادرم گفت: هرچیزی ممکنه عزیزم و بعد از صبحانه رفتم به اتاقم و کتاب هری پاتر و فرزند نفرین شده ام رو گرفتم و شروع به خوندن کتاب کردم وقتی به قسمتی که البوس در اسلایترین افتاد رسیدم ناگهان جغد قهوه ای به شیشه خورد من جا خوردم و وقتی از پنجره بیرون را نگاه کردم جغد را دیدم پنجره را باز کردم جغد وارد اتاق شد و نامه ای که همراه داشت را در دست من انداخت من با ذوق نامه رو باز کرد داخل نامه نوشته بود که: خانم حانیه ابراهیمی شما در مدرسه فوق تخصصی هاگوارتز پذیرفته شدید در صورت امدن به مدرسه به کوچه دیاگون در خیابان سلامی مراجعه نمایید با تشکر... وسایل مورد نیاز برای مدرسه در صفحه بعدی نشان داده خواهد شد.

من که از ذوق و شوق کپ کرده بودم ناگهان خنده نازکی در صورتم بوجود آمد جیغ جیغ کنان پیش مادر پدرم رفتم و نامه را به آنها نشان دادم پدر مادر من ذوق کردند و گفتند فردا میریم به کوچه دیاگون فردای آن روز به کوچه دیاگون رفتیم بعد خرید وسایل و لباس فرم به مغازه اولیبندر رفتیم و اولیبندر ۳ نوع چوب دست برای من اورد من از قیافه چوب دستی اول خوشم آمد و اول اون رو امتحان کردم به سمت گلدون گرفتم و ناگهان گلدون شکست من به شدت ترسیدم و چوبدستی را روی میز گذاشتم چوب دستی دوم را انتخاب کردم و روی کشو ها نشانه گیری کردم کشو ها باز شدند و محتویات داخل کشو بیرون ریخت اخرین چوب دستی که زاهر بسیار زیبایی داشت را امتحان کردم ولی اتفاقی نیفتاد اولیبندر گفت این چوب دستی توئه من خیلی خوشحال شدم چون یک چوبدستی زیبا نصیبم شد فردا آن روز رفتیم ایستگاه و با هم خداحافظی کردیم و من از بین سکوی ۹ ۱۰ وارد ایستگاه 9 3/4 شدم وارد قطار شدم من همه واگن ها رو گشتم ولی پر بودند ولی فقط یک واگن خالی بود من بلافاصله وارد واگن شدم من همه راه رو تنها ماندم در واگن خالی وقتی رسیدیم مردی به نام هدریک راه نمای ما بود سوار قایق شدیم و به هاگوارتز رفتیم از پله بالا رفتیم من تصور میکردم که پرفسور مک گوناگال به دیدنشان بیاید ولی نویل لانگ باتم را دیدیم ما وارد سالن پذیرایی شدیم اسم ۱۵نفر خوانده شد و ۱۶ نفر من بود من روی صندلی نشست و با خودم آرزو کردم که در اسلایترین نیفتم کلاه گروه بندی در سرم قرار گرفت و گفت: خوب خوبه خوبه کلی شجاعت داخلت میبینم و آدم فداکاری هستی و بلند اسم گریفیندور رو اورد من خیلی خوشحال شدم و روی صندلی نشستم و از اون موقع همه چیز به خوبی پیش رفت و بهترین نمرات را در امتحانات داشتم



امیدوارم از داستان زندگیم خوشتون بیاد😊😊😊



سلام. خوش اومدین به کارگاه داستان نویسی!

در واقع باید یکی از عکسای کارگاه رو انتخاب می‌کردین و اشاره می‌کردین که داستانتون راجع به اون عکسه؛ اما با این حال متوقفتون نمی‌کنم.


تایید شد!
مرحله‌ی بعد: گروهبندی