معجون در حال آماده‌سازی است

تاریخچه ای از جاروهای مختلف بنویسید.(سازنده، تاریخ ساخت، فواید،وردهای محافظ جارو یا کار آنها و...)


امرسان مدل خ:

این جارها واقعا مدل مزخرفی بودند به طوری که طی شواهد بدست امده فقط 3 نفر روی ان نشستند که یکی سازنده ان بود که با همان پرواز اول مرد به دلیل نقص فنی دومی شوهر خالش بود و سومی مامان جونش بود که از رو جارو سر خورد و سقوط ازاد کرد.
سازنده این جارو ها فردی به اسم سامی غاز قلنگیان بود.
تاریخ ساخت این جارو به زمان تولد مسیح بر میگردد.
این جارو ورد های محافظ ندارد ولی ورد های کشنده دارد به عنوان مثال:برای براق شدن جارو از ورد براقیوک استقاده شد و باعث شد ظاهرش بهتر شود ولی وقتی روش بشینی به راحتی کره لیز میخوری.
طلسمی در ساخت این جارو به کار رفت که باعث می شد با بالارفتن سرعت جارو از 10 تا از پشت جارو اتیش بزنه بیرون دریق از این که خود جارو هم وسط زمین و هوا می سوخت و شما به راحتی به دریار باقی میشتافتی.

سینجر متالیک:

این تنها جاروی ساخت ایران بود که تا 7 روز دنیای جادوگری رو زیرو رو کرد.
سازنده این جارو نصرت مخمل تاز معروف به نصرت کفتر باز بود ؛ ایشون مرد عمل بود و خوب ویالون میزد(البته از نوع دودیش).
ایشون یک بار که در حال ویالون زدن بود راز ساخت یک جاروی گولاخ را کشف کرد.
این جارو در زمان مرلین ساخته شد و از اولین جارو هایی بود که نیترو داشت بله ایشان طرح نیترو رو مطرح کرد!
این جارو رنگ گولاخی هم داشت و اسمش گذاشته شد سینجر متالیکا.
این جارو شتابه ناگهانی میگرفت به خاطر نیترو و شخص از روی جارو پرت می شد عقب!
البته فواید زیادی هم داشت و من چند مورد از اون هارو در اینجا مطرح میکنم:
این جارو بوق داشت.
ترمز ای بی اس!
چراغ مح شکن.
برف پاکن!!!
قابلیت حمل 5 هزار تن رو هم داشت.
این جارو با توصیف زیبا جادار مطمئا معروف شد.

کبریتیه دولایه صورتی:

این جارو به دست رییس موپالمو در زمان فرمانده جمونگ ساخته شد وبه دنیای جاد گری عرضه شد.
این جارو اهنین بود و زد رو دست جارو های زوانتو ولی خیلی سنگین بود به حمین دلیل خیلی نمی توانست اوج بگیرد به همین دلیل رئیس موپالمو خود را کشت!
از ان پس زنی به اسم سولان طرح جارو را کش رفت و ان را به رنگ صورتی عرضه کرد!
این جارو بیشتر برای جارو کشی اماکن به کار میرفت تا پرواز چون بیشتر از 3 سانت از زمین بلن نمی شد و نمی توانست وزن بیشتر از 2/53 گرم را بلند کند.
اما جمونگ استفاده های گولاخی از این جارو برای گروه دامول کرد و حتی با این جارو به ماه عسل رفت!

تاریخچه ای از جاروهای مختلف بنویسید.(سازنده، تاریخ ساخت، فواید،وردهای محافظ جارو یا کار آنها و...)


جاروی دسته بلوطی 79 :

در سال 1879 توسط الیاس گریمستون از اهالی پورتزماوت ساخته شد. جارویی بسیار زیبا با دسته ی قطور از جنس چوب بلوط است و برای پرواز های طولانی طراحی شده، در مورد بادها مقاوم است، فسون صندلی ساز که افسونی نامرئی است تاثیر بسزایی بر روی جارو دارد اما به خاطر سنگینی و کندی، در بازی کوییدیچ کاربردی ندارد. با این وجود نام این جارو فراموش نمیشود چرا که اولین جارویی بود که در سال 1935 بر فراز اقیانوس اطلس پرواز کرد. ( پیش از آن جادوگران برای عبور از مسیر های دریایی طولانی کشتی را به جارو ترجیح می دادند! )

جاروی توپولف کاسپین :

از خطرناک ترین جاروی های تولید شده! این جارو در سال 1880 در روسیه طراحی و بعد از چک و بررسی به تولید انبوه رسید اما چیزی نگذشته بود که جاروهای توپولف یکی پس از دیگری در میان زمین و آسمان معلق و ثابت مانده و بعد از لحظاتی سقوط کرده، سرنشینانشان را به کشتن میدادند. ساخت این جارو از 1882 به بعد متوقف شد و کارگاه جادویی کاسپین ورشکست شد. اگرچه از امتیازات توپولف میتوان به سرعت بالا، بدنه ی سبک و هوشمند اشاره کرد.

جاروی ایلوشن :

از توپولف خطرناک تر نیست اما سرنشینش به سرنوشتن سرنشینان توپولف دچار خواهد شد! این جارو در سال 1900 تولید و راهی بازار شد، سه سال بعد به دلیل خرد شدن نوک دسته جارو در آسمان و عدم تعادل سرنشین، تولیدش متوقف شد اما هنوز هم با قیمتی ارزان و به صورت غیرقانونی برای اهداف نامناسب به فروش میرسد. گیلبرت راین سازنده ی جارو سه سال بعد از طراحی آن، از کارش اظهار پشیمانی کرده بود.

پیکین :

نخستین نسل از جارو های پروازی پیکین نام گرفتند. این جارو ها که از جنس چوب درخت بلوط و شاخه های نازک درخت گردو ساخته میشه، اولین بار در سال 1755 رو نمایی شد. در مراسم رونمایی، مدیر شرکت تولید کننده، یعنی شرکت ویولیس، سوار این محصول میشه و جلوی چشم همگان با اون به پرواز در میاد.تولید پیکین، شروع پر توانی در صنعت تولید جارو بود. پس از آن، شرکت آقای ویولیس، که مانترا نام داشت شروع به تولید انبوه اینگونه جارو ها نمود. نام های تجاری مدل های پیکین اسمائی مانند "پیکین12" ، "پیکین پیژویی" و ... بودند. این جارو ها، به دلیل عدم پیشرفت جادوگری در آن زمان، دارای اوراد محافظ کمی هستند.به طوری که تنها ورد محافظ بر روی آنها، ورد پوستین اژدها نام داره که در برابر ضربات جارو های دیگه، جاروی فرد رو سالم نگه میداره.


سینوس 88 :

این جارو در سال 1788 توسط شرکت ایرلندی کسینوس تولید شد. مالکان کسینوس که از سرمایه داران آن زمان ایرلند بودند، به دلیل جنگ های شدید بین بریتانیا و کشورشانف در صدد برآمدند تا با تولیدات صنعتی به رشد و پیشرفت ایرلند کمک کنند. آنان با بهره گیری از توان جادویی جادوگران بلغارستان، توانستند اوراد محافظ جالب توجهی بر جارو های تولیدیشان پیده کنند. من جمله میتوان به ورد هایی برای محافظت در برابر آتش، وردی که باعث میشد قطرات باران، چوب جارو را خیس نکنند( جلوگیری از پوسیدگی) و ....
کمپانی کسینوس، امروزه در حال توئلید جارو های معروف آذرخش میباشد.


نورث اسکای :

این جارو بدون مقاصد تجاری، تنها برای رفت و آمد در مناطق شمالی کره زمین مانند سیبری ساخته شد. 3سال پس از ساخت دستی این جارو ها، روس ها که به تازگی به آن مناطق راه یافته بودند، با سازندگان این جارو وارد مذاکره شدند و در ازای انتقال ساکنین سیبری به روسیه، امتیاز ساخت این جارو را برای کمپانی کاکین اف گرفتند. کمپانی کاکین اف رسما در سال 1805 شروع به تولید انبوه این مدل از جارو کرد. توانایی اعجاز انگیز این جارو در آن زمان، باعث فروش میلیونی این محصول در دنیای جادویی شد. اورادی همچون اوراد محافظ در برابر آتش، وردی که موجب گرم شدن جارو سوار میشد و ... از طلسم های پیاده شده بر این جارو بودند.


کاسپر :

این جارو که توسط کمپانی پیکین تولید میشد، در سال 1851 با ورشکستگی این کارخانه، با امتیز ساخت به شرکت نو پای لاریس واقع در مجارستان واگذار شد. طرح اولیه این جارو توسط شرکت پیکین داده شد و حتی تا مرز تولید 500 دستگاه هم رفت اما با ورشکستگی این کمپانی بزرگ، به دست مجار ها افتاد. آنان نیز که به تازگی از توانایی های جادویی خارق العاده ای برخوردار شده بودند، با تغییراتی در این جارو، نسل جارو های نیمبوس را پدید آوردند. نیمبوس ها امروزه در سراسر دنیای جادویی مورد استفاده قرار میگیرند.
از اوراد محافظ این جارو میتوان به ورد ضد آتش، ورد محافظ در برابر ضربه و همچنین ورد های مختلف برای انحراف طلسم های با قدرت متوسط اشاره کرد.

تاریخچه ای از جاروهای مختلف بنویسید.(سازنده، تاریخ ساخت، فواید،وردهای محافظ جارو یا کار آنها و...

ماهگرد:توليد اين جارو كه اولين بار در سال 1901 به دست گلاديس بوتباي ساخته شد جهش عظيمي در صنعت جاروسازي به شمار مي رود.اين جاروي ظريف با دسته اي از جنس چوب زبان گنجشك تا مدت ها با استقبال چشمگير بازيكنان كوييديچ مواجه بود.مزيت اصلي اين جارو نسبت به ساير جارو ها قابليت اوج گيري بي سابقه اش بود(به ويژه براي اين كه حتي در ارتفاعات بالا نيز به راحتي مهار مي شد).گلاديس بوتباي قادر نبود جاروي ماهگرد را به تعداد مورد نياز بازيكنان كوييديچ توليد كند از اين رو جاروي جديدي به نام پيكان نقره اي با استقبال روبرو شد.اين جارو به علت شتاب و سرعت فوقالعاده اش نسبت به جاروهاي ماهگرد يا دسته بلوطي اولين جاروي مسابقه اي واقعي به شمار مي رود(سرعت اين جارو در باد به 112كيلومتر نيز ميرسد)اما اين جارو نيز همچون جاروهاي قبلي محصول فعاليت يك جادوگر بود(ليونارد جيوكز)و سازنده ي آن قادر به جوابگويي تقاضاي انبوه بازار نبود.

پاك جاروي يك:در سال 1926 با تاسيس شركت جاروسازي پاك جارو به دست باد،بيل و آرنابي اولرتون نخستين گام در اين راه را برداشته شد.اولين نمونه ي آن ها كه پاك جاروي يك نام داشت در سطح انبوهي توليد شد كه بازار جاروهاي طراحي شده براي مسابقه نظير آن را به خود نديده بود.عرضه ي جاروي مسابقه ي پاك جارو با موفقيت چشمگير و برق آسايي رو به رو شد و بازار اين كالا را به خود اختصاص داد چنان كه پس از يك سال همه ي بازيكنان كوييديچ كشور سوار بر پاك جارو بودند.

ستاره ي دنباله دار : بازار جاروهاي مسابقه مدت مديدي در انحصار برادران اولرتون نماند.در سال 1929 دومين شركت سازنده ي جاروهاي مسابقه تاسيس شد و مؤسسين آن دو بازيكن از اعضاي تيم بازفالماوت به نام راندولف كيچ و بازل هورتون بودند.اولين جاروي اين شركت تجاري ستاره ي دنباله دار 140نام داشت و اين رقم نشانگر تعداد نمونه هايي بود كه كيچ و هورتون قبل از عرضه اين جارو به طور آزمايشي توليد كرده بودند.افسون ترمزي كه به نام هورتون-كيچ به ثبت رسيد امكان خطاي بازيكنان به هنگام گل زني و پرواز به بيرون محوطه را بسيار كم كرد.از آن به بعد تيم هاي بريتانيا و ايرلند جاروي ستاره ي دنباله دار را به جاروهاي ديگر ترجيح مي دادند.

آتش افروز و چابك سوار:در سال 1940 جاروي آتش افروز به بازار عرضه شد.شركت الربي و اسپادمور واقع در جنگل سياه سازنده ي اين جارو بود.جاروي آتش افروز از قابليت انعطاف زيادي برخوردار بود اما هيچ گاه سرعت آن به سرعت ستاره دنباله دار و پاك جارو نرسيد.الربي و اسپادمور در سال 1952 جاروي جديدي را به نام چابك سوار راهي بازار كردند.جاروي چابك سوار با وجودي كه سريع تر از آتش افروز بود در هنگام اوج گيري قدرت خود را از دست مي داد و به همين دليل هيچ يك از تيم هاي كوييديچحرفه اي از آن استقبال نكردند.

شهاب:در سال 1955 شركت جاروي جهاني(با مسئوليت محدود)جاروي شهاب را عرضه كرد كه ارزان ترين جاروي مسابقه تا آن زمان بود.متاسفانه جارو هاي شهاب پس از محبوبيت ناگهاني نخستين خود به مرور از نظر سرعت و اوج گيري كيفيت اوليه را از دست دادند و شركت جاروي جهاني در سال 1978به فعاليت خود خاتمه داد.

نيمبوس 1000:با تاسيس شركت جاروي مسابقه ي نيمبوس در سال 1967جنب و جوش تازه اي در صنعت جاروسازي پديد آمد.تا آن زمان هيچ جارويي نظير نيمبوس 1000پا به عرصه ي وجود نگذاشته بود.سرعت آن به 180 كيلومتر در ساعت مي رسيد و قابليت چرخش آن در يك نقطه ي ثابت در هوا 360 درجه بود.جاروي نيمبوس از امنيت جاروهاي دسته بلوطي 79 قديمي و همچنين خوش فرماني بهترين پاك جارو ها بر خوردار بود.به محض عرضه ي نيمبوس تيم هاي كوييديچ حرفه اي در سراسر اروپا اين جاروي مسابقه را برگزيدند.شركت جاروهاي مسابقه ي نيمبوس با توليد مدل هاي بعدي اين جارو(1700،1500،1001)در بالا ترين سطح اين صنعت جاي گرفت.

تركه سان 90:اين جارو براي اولين بار در سال 1990 توليد شد.فلايت و باركر سازندگان آن مي خواستند با توليد اين جارو در بازار توليد گوي سبقت را از نيمبوس بربايند.جاروي تركه سان با وجود ظرافت و زيبايي و با وجود داشتن لوازم اضافي از قبيل سوت هشدار دهنده و خود آراي دم جارو در سرعت هاي بالا انحراف پيدا مي كرد و معروف است.

با سپاس فراوان
سيموس فينيگان

تاریخچه ای از جاروهای مختلف بنویسید.(سازنده، تاریخ ساخت، فواید،وردهای محافظ جارو یا کار آنها و...)

پاك جارو: اولين جارويى كه ساخته شد قبل از اختراع ورزش كوييديچ، پاك جاروى شماره ى 1 بود كه در سال 1946وارد بازار شد. سازنده اش فردى اسكاتلندى به نام الكساندر فريگسون بود كه در آن زمان تنها 28 سال داشت. اين جارو قابليت خاص و قابل توجهى نداشت به اين دليل كه اولين جاروى پرنده بود و اولويت اول مسلما يك پرواز آرام و دلنشين بود. آن زمان سرعت خيلى اهميت نداشت چون كسى نمى دانست در آينده ى نزديك ورزشى به نام ورزش كوييديچ اختراع خواهد شد. اين جاروها، جاروهاى خانوادگى بودند و براى مسافرت هاى مسافت كوتاه استفاده مى شدند. هيچ گونه ورد خاصى براى محافظت از اين جارو به كار برده نشد البته به جز ورد دزدگير كه كارش از اسمش پيداست. يك وسيله ى نقليه ى خوب و نسبتا ايمن بود براى خانواده هايى كه بچه هاى كوچك داشتند و نمى توانستند از طريق ظهور و غياب جا به جا شوند.

نيمبوس: سال 1989 بود. تا آن زمان انواع مختلفى از جاروها وارد بازار شده بودند. الكساندر فريگسون، مخترع پاك جاروها، در آن روزها به فكر ساختن جاروى جديدى افتاد كه بتواند از هر نظر جاروهاى ساخته شده تا آن زمان را ازميدان به در كند. او ساعات زيادى را در اتاق كارش به بررسى كتاب هاى مختلف درباره ى درختانى پرداخت كه براى ساختن جارو مناسب بودند. سرانجام پس از يك سال تحقيقات فراوان، و همچنين سفر به نقاط مختلف جهان، درخت مورد نظر را در منطقه اى به نام نيمبوس يافت و به همين دليل اسم جارو را نيمبوس گذاشت و چون معتقد بود جارويى است فراتر از انتظار و امكانات آن قرن، نامش را نيمبوس 2000 نهاد تا بيانگر اين نكته باشد كه جارويى است در حد قرن 21 و تكنولوژى هاى آن قرن. از جمله نكاتى كه اين جارو را از ساير جاروهاى زمان خود متمايز مى كرد، تعادل خوبى بود كه داشت و اين كه در هنگام فرود بسيار قابل كنترل بود، امكان نداشت حتى كسى كه در جاروسوارى هيچ تبحرى ندارد موقع فرود دچار مشكل شود يا با آن جارو سقوط كند. در نتيجه آن جارو از همه بيشتر توجه بازيكنان جستجوگر كه مجبورند براى گرفتن گوى زرين خود را به آب و آتش بزنند را جلب كرد و فروش بى سابقه اى داشت.

آذرخش: جارويى كه هنوزم كه هنوزه خيلى ها روياى سوار شدنش را در سر دارند. جارويى كه خيلى زود از اهميت نيمبوس ها كاست و به طرز شگفت آورى جاودانه شد. تاريخ ساخت اين جارو به طور دقيق مشخص نيست. بسيارى از كارشناسان بر اين باورند كه ساخت اين جارو سال ها زمان برده است. در مورد سازندگانش نيز ترديدهاى زيادى وجود دارد. فى المثل اولين شخص مدعى ساخت اين جارو ويليام نيومن بود. بعد ها عده اى اظهار داشتند كه صحبت هاى نيومن كذب محض است و بنابراين تا به امروز نام سازندگان اين جارو در هيچ كتابى به طور قطع ثبت نشده است. اما اولين بار اين جارو در تاريخ 19 جولاى 93 وارد بازار شد و همه را مجذوب ويژگى هاى بى همتاى خود كرد. مهمترين ويژگى اين جاروها كه با شنيدن نامشان نيز در ذهن تداعى مى شود، سرعت و شتاب فوق العاده زيادشان است. چيزى در حدود 90 مايل در ساعت كه شايد اين دليل عمده ى انتخاب اسم آذرخش برايشان باشد. از نظر تعادل تاكنون و با گذشت بيش از دو دهه از ورود اين جاروها به بازار هيچ جارويى نتوانسته با آذرخش مبارزه كند. ورد هاى دفاعى به كار رفته روى اين جاروها بسيار پيشرفته و در عين حال گمنام است. سازنده يا سازنده هاى اين جارو آن وردها و طرز ساخت آن ها را به هيچ وجه بروز نداده اند و هركس كه خواهان كار در شركت توليدى اين نوع جارو است بايد حتما قول شرف بدهد كه رازهاى اين جارو را برملا نكند. اين جارو هرگز از پا در نمى آيد، نمى شكند، طلسم نمى شود، تغيير شكل پيدا نمى كند، كنترلش را از دست نمى دهد و به طور كلى امنيت كامل را براى افراد به همراه دارد.

تاریخچه ای از جاروهای مختلف بنویسید.(سازنده، تاریخ ساخت، فواید،وردهای محافظ جارو یا کار آنها و...)

جاروهای آذرخش:

اين جاروها، جوانترين جاروهايی هستند كه در بازار قابل دسترسی می باشند. طرح ساخت آذرخش را ماركوس رونی در سال 1998 داد. با توجه به طرحی كه وی داده بود، محمد بن علی، جارو ساز عرب، دو سال بعد، يعنی درست در سال 2000 ميلادی دست به ساخت آذرخش زد و پس از سه و ماه نيم كار موفق به ساخت اين جارو شد و خدمت بزرگی به بازيكنان كوييديچ كرد. محمد ابن علی، در اول مارچ سال 2006 ميلادی درگذشت.

سرعت اين جارو بی نظير ميباشد و قدرت مانور بالايی را برای بازيكنان فراهم ميسازد به طوری كه تا كنون چنين ويژگی منحصر به فردی در سطح دنيا و در هيچ يك از ساير جارو ها يافت نشده بود. نوع چوب اين جارو، باعث سرعت در جارو ميشود. بدنه جارو در مقابل ضربات احتمالی مقاوم است و به همين دليل يكی از القابش ضد ضربه ميباشد. هم اكنون، انگلستان بيشترين فروش اين جارو را در سطح جهان دارد. با جرئت می توانيم جاروهای آذرخش را عامل اصلی پيشرفت اقتصادی كشور انگلستان در دهه اخير بدانيم...

جارو های شهاب:

اين جاروها در سال 1710 ميلادی در كشور انگلستان توسط گروه hero ساخته شدند و چند روز بعد يكی از پر فروش ترين جاروهای هم دوره خود بودند. بسياری كشور آمريكا را پدر اصلی ورزش كوييديچ می خوانند چرا كه شركت hero در آمريكا با ساخت اين جارو خدمت بزرگی به كوييديچ كرد و عامل ساخت جاروهای بهتر بعدی را فراهم آورد.

شهاب، در دوره خود يكی از سريعترين جاروها بود گرچه هم اكنون در مقايسه با جاروهايی همچون آذرخش و يا نيمبوس يك بازيچه تصور ميشود. زمانی كه شهاب به بازار آمد، اكثر خانواده ها برای خريدش اقدام كردند. از جمله ضعف های اين جارو، آسيب پذيری اش، منحرف شدنش در زير باران يا باد و از اين دسته موارد اشاره كرد. اين جاروها به راحتی توسط نفرين ها اداره می شدند كه اين موضوع موجبات قتل بسياری در سال 1713 ميلادی را به خاطر همين موضوع پديد آورد.

جاروهای نيمبوس:

بدون شك پس از جاروهای آذرخش، اين جارو ها را به عنوان يكی از برترين جاروها ميشناسيم. شركت hero بار ديگر پس از ساخت شهاب دست به ساخت اين جارو ها زد. اين جاروها در سال 1975 ميلادی در بازار عرضه شدند. اين محصول شركت hero بسيار بيشتر از محصول قبلی اش، يعنر جاروی شهاب موفق بود و به سرعت در بازار خريد و فروش شد و يكی از عمده ترين دلايل پيشرفت اقتصادی آمريكا در آن بازه زمانی بود. سرعت نيمبوس ها بسيار زياد بود. به سختی آسيب می ديدند و اين يكی از بزرگترين نقات قوتشان به شمار می رفت...

پيش از ظاهر شدن آذرخش ها، نيمبوس ها مطرح ترين جارو محسوب می شدند و در مسابقات جهانی از آنها استفاده می شد. hero در طول زمان اين جارو را با اصلاحات ضعف های قبلی به بازار عرضه می كند. آخرين نسخه نيمبوس ها نيمبوس 2003 می باشد. شركت hero به علت وجود جاروی آذرخش نتوانست به ادامه ی فروش اين جارو ادامه بدهد و به كار ساخت اين جاروها پايان داد. اين شركت، هم اكنون به دنبال آنست كه جارويی برتر از آذرخش توليد كند...

تاریخچه ای از جاروهای مختلف بنویسید.(سازنده، تاریخ ساخت، فواید،وردهای محافظ جارو یا کار آنها و...)

جارو های فایر بولت (آذرخش)

تولید جارو های فایر بولت (Fire Bolt) از سال 1990 آغاز شد. این جارو ها به دلیل قابلیت آیرودینامیک بالا که به بازیکن اجازه سریعترین مانور ها را میدهد بسیار محبوب شد و بلافاصله به مسابقات جهانی راه یافت ... شرکت بزرگ جارو سازی «گالکسی» (Galaxy) که با جارو های کامت معروف شده بود، این جارو را با خصوصیات منحصر بفردی مخصوص قرن جدید تولید کرد. این جارو حاوی طلسم های محافظ ضد آب و ضد ضربه برای برخورد با زمین ، سقوط و مواقع بارانی است. پدال های خاص و شکل کشیده و دم دوکی شکل جارو حفظ تعادل و پرواز سریع با آن را بسیار ساده میکند. این جارو در سال 1998 به شکلی تازه ارتقاع یافت و فایر بولت 2 نام گرفت. در سال 2000 کمپانی گالکسی امکانات تغییر سطح و ارتفاع سنج را به جارو اضافه کرد و طلسم های پروازی و حرکتی آن را افزایش داد و با نام فایر بولت قرن 21 (Fire Bolt 21th Cnr) در بازار منتشر شد ...

جارو های نیمبوس

در سال 1955 اولین نسل از جارو های مردمی درجه یک تولید شد. در آن زمان جارو های استیل مسابقاتی و مسافرتی فقط برای تیم ها و ادارات تولید میشد. اما یک جارو ساز مبتکر اسکاتلندی به نام «کریس کامبرو» در 1955 در فروشگاه جارو سازی خود 100 نمونه از جارو هایی با نام نیمبوس(Nimbus) با قابلیت های مسابقه ای و مسافرتی را در معرض فروش گذاشت. این جارو ها بر خلاف جارو های قدیمی صیغل خورده بود و کاملا برای حرکت های سریع مناسب بود. طلسم های سرعت و دقت که روی آن گذاشته شده بود باعث شده بود که با حرکت های نرم انگشتان کنترل شود. کوییدیچ بازان جوان اولین بار با این جارو ها به کوییدیچ ها خیابانی پرداختند. تا 1972 این جارو ها در دسته های 100 تایی توسط خود کریس کامبرو تولید میشد و در فروشگاه خودش و بعضی فروشگاه های معروف اسکاتلند و انگلستان به فروش میرسید. در 1973 یک کمپانی بزرگ جادویی از کامبرو دعوت کرد تا طرح نیمبوس را به تولید انبوه برساند. این کار 7 سال وقت گرفت تا سرانجام 1000 نسخه از نیمبوس کارخانه ای در 1980 با نام «نیمبوس 1000» و دو سال بعد در 1982 ، پس از اصلاح اشکالات سری اول، 2000 نسخه از آن با نام «نیمبوس 2000» وارد بازار جهان شد.

ده سال بعد در 1992 آخرین سری جارو های نیمبوس با نام «نیمبوس 2001» وارد بازار شد و پس از آن با دنیای جاروسازی خداحافظی کرد و جای خود را به جارو هایی مثل فایربولت داد ...

جارو های کامت

جارو های کامت ( Comet ) یا ستاره دنباله دار برای اولین بار در 1954 تولید شد. کمپانی گالکسی در 1950 جارو های گالکسی (Galaxy) یا کهکشان را ارائه کرده بود که با استقبال مواجه نشد. در نتیجه در دومین تلاش خود جارو هایی با قابلیت های بالای مسافرتی (و البته نه برای مسابقه) ارائه کرد و نام آن را کامت گذاشت. سری اول جارو های کامت به سرعت در بین مردم پخش شد و با اینکه دارای طلسم های دقت نبود اما برای کوییدیچ هم استفاده شد. سری دوم در سال 1963 با نام «کامت 63» به بازار آمد که آخرین سری این جارو ها هم بود و پس از آن دیگر تولید نشد.

جارو های کامت دارای قدرت مانور کم ولی سرعت بالا بودند. توانایی حمل وزن زیادی را داشتند که به حمل بار در سفر کمک میکرد و همچنین دم نامنظمی داشتند که باعث توقف راحت تر میشد.

جلسه سوم پرواز و کوییدیچ

شتــــــــــــــرق
زنوفیلیوس با سر وارد کلاس شد و پشت سرش لونا درحالی که به شدت روی ویبره رفته بود و بنظر میومد موبایلیه که همزمان با چند خطش تماس گرفته شده!
زنوفیلیوس پشت میز معلما نشست و سکوت کرد!
دقایقی بعد
- چی ؟ کتکت زد؟

- وا خدا مرگم بده! کتک؟

- الان میرم میکشمش میام.

- هوی هوی، تو بوق میکنی بابای منو میکشی

- ای ببوقی که انقدر پدر ذلیلی(!) کتکم میزنتت بازم نمیزاری بکشیمش؟ ایــــــــش!

- هوی اونجا چه خبره؟

زنوف که بنظرمیومد تازه از خلسه بیرون اومده با عصبانیت به قسمت دخترانه کلاس اشاره کرد!

- هیچی آقا.

لحظاتی بعد
زنوف درحالی که توضیح میداد همزمان چوب جاروی بلندی رو که تو دستش داشت عقب و جلو میکرد تا سر دیگش که توی دماغ گابریل قرار گرفته بود بجنبه!

- حالا به من دروغ میگی ها؟ خب داشتم میگفتم. من تصمیم گرفتم برای اینکه این پرسی کلا بوق شه که نذاشت این هفته شدید بهتون تکلیف بدم و گفت اینا اوف میشن و اینا! تصمیم گرفتم یه تکلیف فوق سخت بهتون بدم که کلا بیچاره شید و اینا!

در گوشه ای از کلاس
- خدا کاش به پرسی نگفته بودما! عــــــر

-آها آسپ! پس کار تو بود هان؟ پس این جلسات خصوصی آخرش کارخودشو کرد؟
و درهمون لحظه یه جاروی دیگه رو توی دماغ آسپ فرو میکنه!
ویـــژ! ویـــژ
- ایششش چقدر سفته باو. اه مگه چقدر جلسه برداشتی با پرسی که وقت نمیکنی خودتو بشوری ها؟
و با شدت جارو رو مثل سمباده روی چوب تکون میده
قیـــژ! قیـــژ!

20 دقیقه بعد

- دقیقا رو این نکته تأکید دارم که تاریخچه کوتاه نباید خیلی بلند و خیلی کوتاه باشه! و دقیقا و اکیدا هم رو این نکته تأکید دارم که تاریخچه کوتاه خیلی بلند و خیلی کوتاه نباشه! و مجددا...

زیـــــــــــــــنگ!

- هوووف، ضبط صوت ترکید بابا.

زنوف لبخندی زد و از پشت دیوار بیرون اومد و با تکان دادن چوبدستی تکالیف رو روی تخته یادداشت کرد:

تاریخچه ای از جاروهای مختلف بنویسید.(سازنده، تاریخ ساخت، فواید،وردهای محافظ جارو یا کار آنها و...)
نحوه امتیازدهی به این صورت است:
حداکثر امتیاز هر تاریحچه برابر با 30/تعداد تاریخچه ها هست. اما اگه تعداد تاریخچه ها کمتر از 3 باشه تقسیم بر 3 میشه. تاریخچه ها خیلی کوتاه و خیلی بلند نباشن!

امتیازات جلسه دوم پرواز و کوییدیچ

راونکلاو

بادراد ریشو: 30 امتیاز

خوب بود!
هافلپاف

پیوز:30 امتیاز
خوب بود!

لی لی پاتر:24 امتیاز

خیلی مصنوعی نوشتی بودی! مخصوصا تکه جادو کردنتو. اما به پستم توجه کرده بودی. راستی با ورد اکسپلیارموس نمیشه جارو رو گرفت ازمون فکر کنم!


آلتیدا:25 امتیاز
رول خوبی بود اما هدف اصلی رو ندیده گرفته بودی. یعنی قرار بود نحوه ساخت جارو رو شرح بدی درحالیکه تو گفتی ساخته شد و ... نگفتی چطور. وردهاتم جالب بودن.

اسلیترین

مورگانا لی فای:30 امتیاز
عالی بود!


گریفیندور


ریموس لوپین:25 امتیاز

از یه تکه چوب، جارو نمیشه ساخت که. باید پری چیزی هم وصل میکردی. بقیه رولت خوب بود و وردها هم مناسب!

استرجس پادمور:30 امتیاز
چیزی ندارم بگم!

تایبریوس مک لاگن:30 امتیاز
با اینکه طولانی بودت ایدت جالب بود. خوشم اومد ازش! قشنگ هم نوشته بودی وتکه های طنزت جالب بود ولی لوس نبود! ایول!

دیدالوس دیگل:30 امتیاز
خوب بود ولی چوبدستی و چوب جارو با هم فرق دارنا!

مجموع امتیازات:

راونکلاو:10 امتیاز
هافلپاف:26 امتیاز
اسلیترین:10 امتیاز
گریفیندور:29 امتیاز

مشخ منه


جواب سوال دو:



1-اکبیوتیز:

این ورد باعث میشود که چوب جارو ما سرعتش کم یا زیاد نشود.و با بیشترین سرعتی که مینواند پرواز کند و گاهی اوقات کم نشود!


2-اسپارتالی!

این ورد باعث میشود تا چوب جاروی ما هوا را بهتر بشکافد و اگر به جاروی دیگری برخورد کند جاروی مقابل را بشکند!


3-کاریموس!



باعث میشود که جاروی ما در شب ها و یا روز های سرد از سرما
محافظت شده و دستان مارا از سرما محافظت کند.


4-اتکارکاریوس!

این طلسم طلسمی بسیار قوی و در عین حال بسیار اجرای آن سخت است.اگر این ورد درست انجام شود ، جاروی ما را از پوسیدگی و پوست پوست شدن در سرعتی که در هوا داریم ، محافظت می کند.این ورد برای ترمیم پوست پوست شدن نقاط جارو هم به کار میرود!

5-تانگاران!

این ورد باعث میشود که هیچ ورد کُشنده ای بر چوبدستی ما اثر نکند.


پایان تکالیف!

اگر پست من به پست های دیگر شباهت داشت نشانه ی خاصی ندارد.من هیچ پستی را نخواندم!

باتشکر!