ایوان مخوف گریفیندور

دنیل و هرمیون رو به یکدیگر گفتند: سارا!!!
هیاهوی ارواح و تاریکی قصر هرمیون و دنیل را به این فکر انداخت تا هرچه زودتر جان خود را نجات دهند و از آنجا فرار کنند. اما نه راه خروج را بلد بودند و فكر ميكردن شايد اصلا راه خروجي وجود نداشته باشه.
هرمیون گفت: حالا چه کار کنیم؟
دنیل پاسخ داد: نمی دانم...
ناگهان حالت چهره هرمیون تغییر کرد. گویی چیز جالبی را به خاطر آورده باشد: دنیل...این قصر براونه!
چین و چروکی بر پیشانی دنیل نقش بست که نشان می داد از حرف هرمیون چیزی نفهمیده است: چی؟
هرمیون سرش را تکان داد و گفت: خودت خواهی فهمید. فقط همین را بدان که سرنوشت هیچکدوم از ما مشخص نیست.
در آن لحظه نوری سبز رنگ درست از بالای سر حلقه ارواح بر روی جمجه و نشانی که در دستان سارا بود افتاد. سارا بی اراده از جا برخاست و دستانش را به سمت آسمان گرفت. هرمیون و دنیل با وحشت فراوان متوجه شدند که دستان سارا به هم نزدیک شد ولی درست قبل از به هم رسیدن نشان و جمجمه اشعه ای به رنگ قرمز از سمت راست هرمیون و دنیل به جمجمه بر خورد کرد وآن را درست در فاصله بین بچه ها و حلقه ارواح انداخت.
دنیل و هرمیون بی معطلی به سمت جمجمه دویدند. ارواح نیز به سمت جمجمه حمله ور شدند. هرمیون چوبدستی اش را به سمت جمجمه نشانه رفت و فریاد زد: اکسپلیارموس.
اما هیچ اتفاقی نیفتاد. نه دنیل و نه هرمیون، از جمجمه چیزی نمی دانستند اما هردویشان بر این باور بودند که به دردشان خواهد خورد. ولی ظاهرا ارواح سریعتر بودند. درست در چند قدمی جمجمه صدای جیغی تیز و کر کننده که گویی از موجودی غول آسا برخاسته باشد به گوش رسید. ارواح به عقب رانده شدند و هرمیون و دنیل نیز در حالیکه گوشهایشان را به شدت می فشردند بر زمین افتادند. پس از اینکه سکوت برقرار شد نوری سیاه رنگ وتوهم زا از دالانی که در سمت چپ قرار داشت منتشر شد و ترس و وحشت را بر هر دوي آنها و ارواح وارد ساخت. ارواح به دور خود چرخیدند و همراه با صدایی چندش آور که مانند کشیده شدن ناخن بر روی سطحی آهنی بود از نظر ناپدید شدند. سارا نیز با آنان رفته بود. صدایی از پشت سر بچه ها گفت: بهتر است فرار کنید...
هرمیون و دنیل رویشان را برگرداندند و با شخصی میانسال که ریش و موهایی بلند و نامنظم به رنگ خاکستری و پارچه ای کهنه و پاره به عنوان لباس برتن داشت روبرو شدند. دنیل فریاد زد: جمجمه...
و به سمت آن دوید. منبع نور هر لحظه نزدیک تر می شد. هنگامی که دنیل به جمجه رسید، آن را برداشت، که به دنبال آن سنگینی زیادی را بر دستانش احساس کرد. اما چاره ای نبود. اون به هزار زحمت جمجمه رو از روي زمين بلند كرد هرميون و شخص غريبه همچنان نظاره گر كارهاي او بودند....او احساس كرد اگر حركتي كند جمجمه از دستش رها خواهد شد به همين دليل اونو محكمتر گرفت و شروع به حركت كرد . بالاخره خودش رو به هرميون و غريبه رساند. غریبه وردی خواند و حفره ای در دیوار سمت چپشان ایجاد کرد. هر سه نفر به سمت حفره رفتند. دنیل درست قبل از ورود به حفره پایی بس عظیم و نورانی به رنگی مشکی دید که مسلما جزئی از منبع نور به شمار می رفت. به خود لرزید و داخل حفره شد. چند ثانیه بعد هنگامی که به پشت سرش نگریست از ورودی حفره خبری نبود و تنها دیواردیده می شد. صدایی آشنا به آن ها خوش آمد گفت: سلام...فکر کردیم که دیگر شما دو تا را برای همیشه از دست داده ایم.
هرمیون و دنیل با خوشحالی تمام به سمت صدا برگشتند .آن شخص رون بود که در آن لحظه به آن دولبخند می زد. هرمیون و دنیل با خوشحالی تمام دریافتند که همه دوستان در آنجا حضور دارند. دنیل جمجمه را بر روی زمین گذاشت، به پهنای صورتش خندید و گفت: اما... چه اتفاقی افتاده؟
غریبه گفت: من همه شماها را به اینجا آورده ام، چون امن تر است.
هرمیون پرسید: آن نور سیاه و جیغ وحشتناک مال چی بود؟
همگی با نگاه هایی پرسش گر به غریبه چشم دوختند و منتظر پاسخ وی شدند. غریبه با صدایی که انگارتوام با درد از سینه اش برمی خاست گفت: ایوان مخوف..........................


--------------------------------------------------------------------------
اول از همه: سلام. ببخشید که اگر بد نوشتم. شما به حساب بی تجربگی ام بگذارید. اگر به داستان اصلی لطمه ای زده ام حتما به من بگویید تا بتوانم جبرانش کنم.

ممنون از استرجس جان که پست مرا نقد و ویرایش کرد تا بتوانم اشکالاتی را که او بهم گفته بود رفع کنم.

هنوز صدای پای اسبان شنیده می شد هم چنین از دوردست ها صدای پایکوبی به گوش میرسید . یعنی چه کسی به جز آن ها در آن جا بود. آن ها انسان بودند یا جن؟
دنيل و هرميون ، به اميد آن كه ديگري جوابي براي سوالش داشته باشد ، به هم نگاهي انداختند ... تنها چيزي كه هر دو مي دانستند اين بود ؛
آنجا ماندن فايده اي ندارد ...
با احتياط به سمت دالاني كه صدا از آنجا مي آمد به راه افتاده و سالن بزرگ و تاريك قصر را ترك كردند ...
شايد بقيه در آن طرف دالان منتظرشان بودند ...
بر ديوارهاي سرد و ناآشناي دالان ، مشعل هايي قرار داشت ، كه قطر خاك رويشان ، خبر از بلا استفاده بودن آنها مي داد .
با هر قدمي كه بر مي داشتند ، انعكاس صداي پايكوبي و جشن در بين ديوارهاي سنگي دالان بيشتر مي شد و در گوششان مي پيچيد ...
نوري كه از شكافي جديد ، به داخل راه مي يافت ، چشمانشان را آزرد ، صدا ناگهان خاموش شد ، به انتهاي دالان رسيده بودند ...
بالاخره ، بدون فكر كردن به ناشناخته هايي كه در خارج از اينجا ، امكان رو به رويي با آنها مي رفت ، قدم به بيرون دالان گذاشتند ...
ابهت تالار باشكوه رو به رويشان ، كه با سنگ هايي نادر و كمياب ، مزين شده بود ، تمام وجودشان را در بر گرفت و توان سخن گفتن را از آنها سلب كرد ...
ناگهان طنين صداي پايكوبي دوباره اوج گرفت و آن ها را به خود آورد .
حلقه اي از ارواح در رو به رويشان قرار داشتند ، كه كلماتي غريب را پيوسته زمزمه كرده ، دست هايشان را بالا و پايين مي بردند و هر چند وقت يك بار ، مي چرخيدند و پاهايشان را بر زمين مي كوفتند .
هرميون و دنيل به آنها نزديكتر شدند ، تا ببينند در بين آن ها چه چيزي قرار دارد .
سكويي در ميان حلقه قرار داشت ، كه جسم بي جان شخصي را روي آن گذاشته بودند ، در دست چپ و راست وي ، يك جمجمه و يك نشان عجيب قرار داشت و جادوگري ، كه سايه كلاه رداي سياهش ، صورتش را پوشانده بود ، در بالاي سر او ، از روي كتابي كه در دستانش بود ، چيزي را زمزمه مي كرد ...
هرميون و دنيل نگاهي به هم انداختند و از چشمان يكديگر ، ترس را خواندند ؛
شخص روي سكو سارا بود !

کم کم همه ی بچه ها از جای خود بلند شدند.همه جا تاریک بود و دیدن اطراف کاری مشکل.مدتی خیره به اطراف نگریستند تا بفهمند در کجا هستند اما هیچ نشانی از جایی آشنا به چشم نمی خورد.تازه و سیاه.قصری بود با تالارهای خاموش و خوف ناک که دل بچه ها را لرزاند.آریا ناگهان فریاد زد:
سارا ....سارا.....
و به سویی شتافت.سارا بیهوش بر روی زمین افتاده بود.آریا کنار او روی زمین زانو زد و به شدت او را تکان داد.بدن سارا در آن تاریکی روشنایی عجیبی داشت.آریا از تکان دادن ناامید شد و از جا برخاست.باید کاری می کرد. بدن سارا بسیار سرد شده بود.آریا همان طور که در فکر فرو رفته ناگهان متوجه شد زمین زیر پایش شروع به حرکت کرده است.بعد از چند لحظه سرعت آن چندین برابر شد.بچه ها هر کدام به طرفی پرتاب شدند.جیع و داد زدن هم چاره ی مشکل نبود.مانند آن بود که در گردابی گیر افتاده باشند.هر چه تقلا می کردند،بیشتر داخل زمین فرو می رفتند.دیگر توانی برایشان باقی نمانده بود.باید منتظر سرنوشتی می شدند که در انتظارشان بود.بالاخره زمین هم خسته شد و ایستاد.دنیل ابتدا از جا برخاست.می دانست هنوز هم در قصر هستند اما چرا اینگونه به آن ها خوش آمد گفتند.سرش به شدت گیج می رفت اما باید خود را کنترل می کرد.اما یکدفعه بر روی زمین افتاد.هرمیون گفت:
اوه..دنی واقعا ببخشید.جایی رو نمی دیدم.خوب شد یکی و پیدا کردم.دنیل گفت:
مشکلی نیست،فقط باید دنبال بقیه بگردیم.موافقی؟
و هرمیون سرش را به علامت تأیید تکان داد.
و هر دو شروع به داد زدن کردند.
آریااااااااا......اماااااااا.....استرجس......مری ی ی ی .....
جسی ی ی ی ی ....تد ی ی ی ی ی .....روووووووون
اما صدایی از کسی بر نخواست.انگار هر کس به مکانی از قصر منتقل شده بود.اما چرا؟البته برای اینکه بخواهند به هویت قصر پی ببرند کار مفیدی بود اما آن فضای وحشت آور با هم بودن را طلب می کرد. هنوز صدای پای اسبان شنیده می شد هم چنین از دوردستها صدای پایکوبی به گوش میرسید.یعنی چه کسی به جز آن ها در آن جا بود. آن ها انسان بودند یا جن؟
______________________________________________
شاید یه ذره داستان آلیس عزیز رو تغییر دادم امیدوارم ناراحت نشده باشه!!!!!!

چه ضایع! اینقدر بد نوشتم کسی ادامه نداده ؟؟؟!!!!!!))
قصر بزرگ و قدیمی بود...ساکت و سرد...رون به قصر خیره بود که ناگهان صداهایی از پشت سرش شنید ... انگار گروهی از اسبهای وحشی و تیز پا با عصبانیت می دویدند و از شدت صدا زمین به لرزه افتاده بود صدا خیلی خیلی نزدیک شده بود که ناگهان تبدیل به جیغی گوشخراش شد و در یک لحضه رون احساس کرد شبحی به سرعت از بدنش رد شد ...
(بسه بیشتر از این بنویسم حالگیری میشه...جای خوبی رسوندم؟؟)

ياهو


اين پست فقط مربوط به اسلحه ها و جادوهايه كه ممكنه در اين تاپيك يا هر تاپيك مهيج ديگه بكار بره! پس من فهرستي از اينا رو در اختيار شما بچه هاي فعال گريفيندوري ميزارم تا در پست هاتون استفاده كنين!

..............................

خوب! اول از اسلحه هاشروع ميكنيم.

1_ سنگ گلزباي
اين سنگ يك صلاح واقعي نيست ولي مي توان توسط آن موجودات را به طور غير مستقيم از بين برد.اين سنگ سه كاربرد دارد:
1- مي توان از اين سنگ در آشكار كردن تصاوير و يا صداهاي مخفي استفاده كرد.
2- وقتي اين سنگ را در دست داريد جادويي كه از آن استفاده ميكنيد قويتر عمل ميكند.
3- اين سنگ باعث ميشود كه افراد دشمن از مقابل شما عقب نشيني كنند. اينكار در بسياري از موارد مفيد است ، مثلا " اگر روي لبه ي باريك يك صخره ايستاده باشيد با استفاده از اين سنگ ميتوانيد افراد دشمن را ازخود دور كنيد تا بتوانيد خود را به اعضاي گروه برسانيد.


2_ داس سلتي
از داس سلتي كه " بيشتر در صومعه هاي قديمي پيدا ميشود " براي از بين بردن دشمنان قدرتمند استفاده ميگردد . البته استفاده از داس سلتي براي درگيريهاي معمولي هم بسيار سودمند است!
تنها مشكل استفاده از داس مصرف بالاي قدرت بدني است .
داس داراي قابليت جان گيري نيز هست ، يعني بدين معنا كه از جان دشمنتان بگيريد و خود را تقويت كنيد.
در بسياري از موارد داس اسلحه ي بسيار مفيدي در برابر دشمنان يه خصوص غولها و مردان غارنشين كه افرادي پر تحرك هستند ميتوان استفاده كرد.


3_ سلاح مرغ عنقا
اين اسلحه براي موقعيتهاي بسيار سخت و بحراني بكار ميرود ،زيرا نياز به هدف گيري بسيار سريع لازم است.

*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*

و اما طلسم ها

1_جادوي اسكراي
جادوي اسكراي دو كار انجام ميدهد:
يكي روشن كردن محيط....... و دومي كمك به مشاهده و صداهاي موجود در محيط كه در گذشته اتفاق افتاده اند و در حالت عادي قابل ديدن و يا شنيدن نيستند. به دو روش ميتوانيد از جادوي اسكراي در يك محيط استفاده كنيد:
1- هنگامي كه صدايي آسماني به شما ميگويد: " نگاه كن."
2- سنگ گلزباي را در دست بگيريد و وقتي سنگ درخشيد جادوي اسكراي را بخوانيد.
اسكراي دشمنان را با نمايش شعاعهاي نوراني در اطرافشان مشخص خواهد كرد كه باعث ميشود ديد شما در محيط تاريك افزايش يابد.


2_ جادوي اكتوپلازم
اكتوپلازم به ميزان زيادي قدرت بدني مصرف ميكند پس هنگامي از اكتوپلازم استفاده شود كه در هدف گيريتان دقت داشته باشيد تا هدف را از دست ندهيد.
اكتوپلازم در فواصل نزديك به خوبي عمل ميكند ولي هر چه از هدف دورتر شويد تاثير آن كمتر شده و احتمال خطا رفتن آن نيز بيشتر ميشود.


3_ جادوي ضد طلسم
از اين جادو ميتوانيد براي از بين بردن موانع جادوئي و طلسم دشمنان خود استفاده كنيد. اين جادو مانع آن ميشود كه دشمنان شما را تحت قدرت فكري خود در آوردند ، ولي شما ميتوانيد از جادوي ضد طلسم استفاده كرده و به حالت عادي برگرديد.


4_ جادوي احضار مردگان
ميتوانيد از اين جادو زماني استفاده كنيد تا دشمناني را كه كشته ايد ،براي مدت كوتاهي زنده كنيد تا براي شما بجنگند.
پس اگر در شرايطي واقعا سخت قرار داشتيد و روي زمين نيز اجساد دشمن افتاده بود، با استفاده از اين جادو آنها را زنده كنيد تا براي مدتي برايتان بجنگند.


5_ جادوي سپر
با استفاده از اين جادو يك مانع دفاعي در مقابل شما ايجاد ميشود كه از شما در مقابل حمله ي دشمن محافظت ميكند .
اولين كاري كه جادوي سپر انجام ميدهد پايين آوردن وضوح تصوير است. معمولا حفظ جادوي سپر در طول درگيري كار آساني است. اما اگر جادوي سپر شما در حملات دشمن از بين رفت كافي است از جادو استفاده كنيد تا سپر جديدي فعال شود . اگر درگيري خيلي طول بكشد و شما بطور مداوم از اين جادو استفاده كنيد ممكن است با كمبود قدرت بدني مواجه شويد .


6_ جادوي طوفان جمجمه
با استفاده از اين جادو ميتوانيد هدفتان را با پرتاب يك جمجمه قابل انفجار و قوي مورد حمله قرار دهيد " يك جمجمه را تصور كنيد كه به شكل راكت به سمت هدف شليك ميشود."
اين جادو در مقابل اهداف ثابت (مثل گياهان طلسم شده )يك جادوي ايده آل به حساب مي آيد ، اما در مورد دشمناني كه با سرعت حركت ميكنند خيلي مفيد نخواهدبود.
براي جلوگيري از هرگونه صدمه اي به خود بهتر است از طوفان جمجمه در فواصل دور استفاده شود. زيرا از فواصل دور خوب عمل ميكند.

7_ جادوي صاعقه
صاعقه نيز جادوي بسيار موثري است كه در مقابله با دشمنان اصلي شما بسيار سودمند خواهد بود. تنها نقطه ي ضعف صاعقه پايين بودن سرعت از آن است كه در درگيريهاي نزديك مشكل ساز خواهد بود.


پايان

رون دهانش را باز کرد اما صدایی از او بیرون نیامد . ناگهان اربا شروع کرد به فریاد زدن . دستها یش را به شدت به این سو و آن سو تکان می داد عرقی سرد بر پیشانی اش نشسته بود ... انگار کسی یا چیزی شکنجه اش می داد ...رون و هرمیون به سمت او دویدند . هرمیون فریاد زد : رون اربا داره...رون دنیل! رون برگشت دنیل بیهوش بر زمین افتاده بود و دستش را بر روی گلویش گذاشته بود...اما چیزی در کنار او می جنبید...رون از هرمیون پرسید: اون چیزی که اونجا می جنبه چیه؟؟ و به هرمیون نگاه کرد اما انگار هرمیون صدای او را نشنیده بود. رون در حالی که سرش را دوباره برمی گرداند گفت: هرمیو...اما ناخودآگاه بدنش سست شد و قدرت تکلم را انگار از دست داد…دنیل آهسته آهسته ناپدید شد...رون احساس کرد اتفاقی فراتر از آنچه که روی داده بود در حال رخ دادن است...اینبار نوبت رون بود که آنچه را اربا و دنیل دیدند ببیند...دبوارها و ستونهایی آرام از زمین بیرون آمدند ... جنگل تغییر کرد ... آسمان پر بود از ابرهای تیره و...و رون خود را در مکانی غریب و در مقابل قصری مخوف یافت...

نور ما از چشم جمجمه به اینه می تابید واز اینه انعکاس نور ما به روی بچه ها لحظاتی همه مسخ شده و ساکت بودند جنگل ودرختانش و همه موجوداتی که در ان زندگی به سکوتی مبهم فرو رفته بودند سکوتی که نظاره گر حا دثه ای خوف انگیز است که در حال وقوع است . دنیل سکوت را شکست
وگفت:چقدر سرده؟
رون گفت : اره تمام تنم از سرما بی حس شده .
هرمیون گفت : حس خوبی ندارم بیایید بر گردیم کمک بیاریم و به دنبال سارا بگردیم .هوا داره تاریک می شه اینجوری همه نگران می شن. همه به جز اریا حرفش را تایید کردند اریا گفت : من نمی تونم بیام این اینه من پیش سارا می بره
این حرف با حالت رویا گونه عجیبی زد چنان که لحظاتی همه ساکت شدند .اما هرمیون گفت: از کجا که این اینه به اون کاخ بره یا سارا اونجا پیش اون جنا باشه بهتره بر گردیم .همه بچه ها با هم حرف هرمیون را تایید کردند .
اما اریا از جلو اینه تکان نمی خورد. رون و دنیل او را به به زور به سمت عقب کشدند و هر سه با هم به روی زمین افتادند بقیه به کمک انها رفتند و وقتی بلند شدند دوباره اینه ناپدید شده بود واینبار اریا نیز از روی نا چاری انها را که دل جنگل مخوف وسیاه را به سمت چادرها می شکافتند همراهی می کرد اما ترسی مبهم گروه بچه ها را احاطه کرده بود کم کم سکوت جنگل جای خود را هیاهویی می داد که از دور شنیده می شد و کم کم نور مشعلها از دور نمایان شد اما این هم ان حس عجیب ترس را از انها دور نمی کرد گویا همه پشاپیش نگران واقعه ای بودند . وقتی به سیل انبوه جادوگران و چادرها رسیدند دست هم را رها کردند و هر کس به سمت چادر خانوادگی اش رفت رون و دنیل و هرمیون
بدون توجه به اطرافشان با قدم های بلند بدون اینکه کلامی بین انها ردوبدل شود به سوی چادر می رفتند وقتی رون چادر را کنار زد خانم ویزلی را دید که با دلواپسی امیخته با عصبانیت در حال قدم زدن بر روی کف چوبی چادر بود وگاهی نیز جلو اتش درون شومینه دیواری متوقف می شد وبه ساعت دیواری که هر عقربه ان عکس یکی از اعضای خانواده بود نگاهی می انداخت رون با ترس گفت: سلام مامان
دنیل و هرمیون هم همزمان گفتند سلام خانم ویزلی
اما هیچ کدام جوابی نشنیدند خانم ویزلی بدون اینکه به انها نگاه هم بکند به قدم زدن ادامه می داد وهر سه بلا تکلیف ایستاده بودند . چند لحظه بعد چارلی از راه پله های چوبی پایین امد و گفت : مادر خبری نشد ؟ خانم ویزلی گفت: نه رون عادت نداشت اینقدر دیر بیاد هرمیون و دنیل هم همینطور. چارلی نکنه اتفاقی براشون افتاده؟
رون و هرمیون و دنیل با نا باوری به هم خیره شدند رون دهانش را باز کرد که چیزی بگوید که اریا هراسان وارد شد و گفت : بچه ها هیچ کس نمی تونه من ببینه .شماها من می بینین ؟ حالا نگاه ها ی حیرت انگیز تبدیل به نگا ه هایی وحشتناک شد . دقایقی بعد همه بچه ها در کنار هم وسط چادرها ایستاده بودند و به گروهی که قرار بود برای یافتن انها به جنگل بروند نگاه می کردند..................

هرمیون روی زمین خم شده بود و در حال برداشتن چوب جادویی اش بود وقتی که برگشت همه ی بچه ها با قیافه ای بهت زده به جایی از آسمان خیره شده بودند او رد نگاه آنها را دنبال کرد و بادیدن جمجمه ی رقصان در آسمان جیغ کوتاهی کشید و در حالی که دستش را بی اختیار جلوی دهانش گرفته بود یک قدم به عقب برداشت همه به او نگاه می کردند.
هرمیون گفت: بچه ها من فکر نمی کنم این علامت خوبی باشه . .. و در حالی که با انگشتانش بازی میکرد با صدای ضعیفی ادامه داد : چون خیلی ترسناکه .
فرانک گفت:گوش کنید ما از همین راه به اون آینه رسیدیم انتخاب زیادی نداریم یا باید بی هدف تو جنگل راه بریم یا اینکه همین راه رو ادامه بدیم تا به یه جایی برسیم من که دومی رو ترجیح میدم شما چی؟
تدی به زمین جنگل نگاه کرد زمین از علفهای بلند پو شیده شده بود در وسط جنگل علفهای لگد کوب شده کنار رفته بودند و زمین لخت و سرد جنگل نمایان شده بود حتی گیاهان هم خود را از سر راه رهگذران کنار کشیده بودند اوگفت : منم با فرانک موافقم این نشون میده که آدمایی از اون عبور کردن و به مقصد ر سیدن .
اما انگار از حرفی که میخواهد بزند وحشت داشت پرسید : از کجا می دونی به مقصد رسیدن ؟
تدی گفت: اگه نرسیده باشن پس باید همین جاها توی جنگل باشن یالا اقل باید نشونه ای از اونا اینجاباشه اینجا که کسی نیست .
دنیل اخمهایش رادر هم کشید و گفت : پس کجان؟
رومسا واندرو وهرمیون نگاه سریعی به یکدیگر انداختند هر سه به یک چیز می اندیشیدند و انگار همه ی درختان جنگل هم همین را زمزمه میکردند : قصر براون
آریا گفت: هی بچه ها نگاه کنین. همه به آسمان خیره شدند ماه از زیر ابرها بیرون آمده بود ودقیقا از یکی از حدقه های خالی چشم جمجمه می تابید انگار که جمجمه در حال چشمک زدن و پوزخند زدن است و سرگردانی آنها را مسخره میکند ناگهان مریدانوس در حالی که چشمانش از تعجب گرد شده بود و با دست نقطه ای را نشان میداد گفت : اون ... اون ...آ.. . آریا برگشت و توانست صورت خاک آلودش رادرون آینه ی بزرگی که جلویش قرار داشت ببیند.آینه برگشته بود.

هرميون و دنيل ، به همراه ديگر بچه‌ها، شروع به دويدن طرف اون كردند...
تاريكي لحظه‌اي...سكوت مرگ‌آور لحظه‌اي...و...
آنها، همه با هم، سالم، ولي گيچ از آن اتفاقي كه افتاده بود،حالا در راهي درست مانند راهي كه ساتي پيش در آن قرار داشتند، روي زمين نشسته بودند...
چه اتفاقي افتاد...؟آينه ها...؟اجنه...؟ كف مغناطيسي...؟
ولي هرچه بود، ديگر اثري از آنها نبود...
هرميون سرش را تكان داد، چند بار پلك زد، تا بتواند آن چه را مي‌ديد باور كند...
بقيه هم دقيقا رفتاري بسيار مشابه به اين رفتار داشتند...
بعد از 2 دقيقه سكوت، كه ترس و وحشت در آن موج مي‌زد، بالاخره اما توانست كالماتي را از گلوي خشك‌شده‌اش جاري كند:
"ا...ا...ا...اون جنا...اونا چ...چ...چ...چي شدن...؟"
اما كسي توانايي پاسخ به سوالي كه هيچ‌يك جوابش را نمي‌دانستند، نداشتند...
همه سكوت اختيار كردند...محيط اطراف، واقعا ترسناك بود...همه داشتند با تعجب و با چشمان گرد شده از شدت حيرت و وحشت، به اطراف خيره شده بوند...
و ناگاهن اين سوال احمقانه به ذهنشان خطور كرد، كه اصلا چرا به اين جنگل نفرين‌شده پا گذاشته ان...؟ چرا نمي‌توانستند محيط گرم چادر را، همين الآن حس كنند...؟چرا...؟
فرصتي براي تلف كردن نبود...بايد ادامه مي‌دادند...و راه برگشتي نبود...
آريا، از جا برخواست، و با خشم و قاطعانه، با صداي نسبتا بلندي، چيني نازك سكوت زا در هم شكست:
"خب ديگه...پاشين بريم...دير شده..."
و نگاهي به آسماني كه به زور از ميان شاخ و برگها معلوم بود، خيره شد...
و از ديدن آنچه انتارش را مي‌كشيد، تلوتلو خورد، و چشمانش را با دستانش پوشاند...
آري...باوركردني نبود...ولي واقعيت بود...حقيقت بود...
در آسماني كه داشت رو به تاريكي مي‌گذاشت، درست چند متر بالاتر، جمجمه‌ي بزرگي، تقريبا چهار برابر جمجمه‌اي كه ديده بودند، داشت مي‌چرخيد و با نوري هم‌رنگ با نور خورشيد، در حال درخشش بود...
نفس همسفران بند آمد...ممكن نبود...چطور امكان داشت...اين ديگر غيرقابل تحمل بود...
سپس، در كمتر از يك لحظه، رعدي زد، همه‌جا تاريك شد، و تنها چيزي كه سكوت تا آن لحظه را مي‌شكست، صداي زوزه‌ها و غرش‌هاي مبهمي بود كه از دور و نزديك شنيده بود...
و تنها چيزي كه در ميان روزنه‌هاي امواج تاريكي مي‌درخشيد، نور سبز مبهم و مرموزي بود...خيلي مبهم...خيلي مرموز...
جمجمه، رنگ خود را تغيير داده بود....................................................................

_________________________________________________
اه اه...!!! باز من پست زدم...! خداييش بد شدا...!!! ببخشيد دنيل جان...! تاپيك رو زدم به هم...!
ولي جدي...ناظران محترم...اگه ديدين خيلي بده، پاكش كنين، چون ناراحت نميشم...!
ببخشيد...!!!
در ضمن...منتظر نقد گرانبهاتون هستم...!!!!

بچه ها زنجیر وار جن ها را دنبال می کردند در میان درختان سر به فلک کشیده جنگل صدایی مانند صدای نفیر باد می پیچید ولی هیچ بادی نمی وزید رون با ترس با صدایی که به زور از گلویش خارج می شد گفت: صدای باد از کجاست مثل اینکه داره طوفان می شه . نگاههای پرسش گر جسیکا و هرمیون ودنیل به سمت رون چرخید اریا بدون انکه به انها نگاه کنه گفت : مثل اینکه اینا دارن یه چیزی را زمزمه می کنن وبا سر به جن ها اشاره کرد . هرمیون گفت : اونا نه در حقیقت صدا از جمجه است .وبا گفتن این حرف لرزش خفیفی زنجیر بچه ها را در بر گرفت .
هیجان وترس انچنان بچه ها را در بر گرفته بود که دقایقی طول کشید تا متوجه شدند زمین زیر پایشان به سخت و لغزنده شده است .
جسیکا گفت : زمین زیر پایمان یخ زده ؟
رون گفت: تو این فصل سال؟
اریا گفت:دنیل ساعت تو کار می کنه ؟
دنیل نگاهی به ساعتش انداخت و گفت:نه و به دنبال اون هرمیون و رون وجسیکا گفتند که ساعتشون کار نمی کنه . اریا گفت: پس زمین زیر پای ما خاصیت مغنا طیسی قوی داره. یک نوع اهنربا.
هوا کم کم تاریک می شد که جن ها متوقف شدند .کمی طول کشید تا بچه ها متوجه شدند انها جلو ی یک اینه بزرگ که تمامی جنگل و راهی که پشت سر گذاشته اند دران منعکس شده است ایستاده اند . جن ها جلوی اینه زانو زدند و جمحمه را روی تنه قطع شده درختی قرار دادند و شروع به خواندن وردی کردند حالا درخشش جمجمه به اندازه ای بود که انها هیچ چیز ندیدند وقتی اریا توانست کمی چشمش را باز کند اخرین جن را دید که به همراه جمجه در اینه ناپدید
شد .با سرعت به سمت اینه دوید ولی محکم با تنه درخت تنومندی برخورد کرد وبه زمین افتاد .ومتوجه شد نه از زمین اهنربایی خبری هست نه از اینه ها .هرمیون و دنیل به سمت او دویدند