جادوگران | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
خوش آمدید، Guest
نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
خروج‹
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
آنلاینها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز
×
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
×
آنلاینها
16 کاربر(ها) آنلاین هستند (8 کاربر(ها) در حال مرور انجمن هستند)
14
مهمانان
2
اعضا
×
کارت قورباغه شکلاتی
کارت قورباغه شکلاتی
پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران
×
شبکه پرواز
به شبکه پرواز خوش آمدید! شومینهها و دودکشها را باز کنید...
آخرین گروهبندیها
هافلپاف
ریونکلاو
گریفیندور
اسلیترین
با عرض معذرت منم يه چند تا نكته بگم!
تشكر از لرد كه اومد اين نكات رو گفت، منم هميشه به اين نكته توجه داشتم و بهش عمل ميكردم ولي يه چند تا ابهام وجود داره!
نقل قول:
با توجه به اينكه هري هميشه ميگه منتظر كسي نباشيد و كار خودتون رو انجام بدين، هركي خواست ميياد؛ هركي نخواست نميياد!
تكليف اين وسط چي ميشه؟
بعدش اينكه لرد عزيز اين مورد جواب ميده، ولي جواب نميده!
مثلاً توي همون كل كل چهار تا مرگخوار، اومدم يه پست زدم به همين صورت كه توش شل و پل شدم!
و به عنوان مرگخواري هم قبول نشدم (حالا علتش رو نميدونم همين بود يا نه
)البته مهم نبود، چون قبول هم ميشدم به عنوان حذبي ميومدم بيرون!
با تشكر كه تحمل كرديد مطالب اين پست ارزشي رو ...
تشكر از لرد كه اومد اين نكات رو گفت، منم هميشه به اين نكته توجه داشتم و بهش عمل ميكردم ولي يه چند تا ابهام وجود داره!
نقل قول:
برای زدن داستانی که میخواهید بزنید کنفرانس تشکیل بدید..سوژه انتخاب کنید...و با هم هماهنگ کنید
با توجه به اينكه هري هميشه ميگه منتظر كسي نباشيد و كار خودتون رو انجام بدين، هركي خواست ميياد؛ هركي نخواست نميياد!
تكليف اين وسط چي ميشه؟
بعدش اينكه لرد عزيز اين مورد جواب ميده، ولي جواب نميده!
مثلاً توي همون كل كل چهار تا مرگخوار، اومدم يه پست زدم به همين صورت كه توش شل و پل شدم!
و به عنوان مرگخواري هم قبول نشدم (حالا علتش رو نميدونم همين بود يا نه
)البته مهم نبود، چون قبول هم ميشدم به عنوان حذبي ميومدم بيرون!با تشكر كه تحمل كرديد مطالب اين پست ارزشي رو ...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
جي.كي رولينگ نقاش مصري قرن پنجم هجريه
هرپو جان بله حرف شما درسته . اگر دو طرف به صورت هنرمندانه نمایش نامه بنویسن خیلی هم قشنگ میشه اما اصلا مسئله این نیست .
تا دو ماه پیش اینطورا که این موضوع در حد تعادل بود . طرفین سعی میکردن خودشونو قوی تر نشون بدن . اما دیگه انقدر یه موضوع ارزشی نمیشد .
یکی دو هفته پیش کرام به من و بلرویچ و مایکل یه ماموریت داد که بریم توی فدراسیون . اول بلرویچ و مایکل رفتن نمایشنامه زدن من فرداش اومدم . بعد دیدم خلاصه سفیدا اومدن و ملت و دستگیر کردن و ...... منم همینجوری این کل کل برام جالب اومد گفتم کل ارزشی بازیه یه پست زدم که آزکابان رو انداختم پشت تریلی اومدم فدراسیون . اما دقیقا پست بعدش چهار نفر ملت سفید تونستن دویست سیصد نفر دیوانه ساز رو به اضافه منو لرد و مایکل رو دستگیر کنند و بندازن زندان .
خلاصه ما یه پست دیگه زدیم که تمام مرگخوارا اومدن کمکمون بعد دیوانه سازها رو آزاد کردیم که بریم اینا دستگیر کنیم . دوباره پست بعدی هممون با هم دستگیر شدیم !!!
هم زمان مشابه این جریانات رو توی جاهای دیگم دیدم . مثل آجاس و کافه تفریحات و جادوگر تی وی و .......
همون روزم به خود کرام گفتم . درسته هر کسی سعی میکنه که خودشو قوی تر از بقیه نشون بده اما واقعا چرا وقتی که اعضا در وضعیت بدی قرار میگیرند ناراحت میشن ؟ یا میخوان طرف مقابل رو به هچل بندازن ؟
هرپو جان اشتباه شما هم اینجاست . این مسائل و این رقابت ها خیلی در سایت شدت گرفته . به صورت اینکه هر کس فقط سعی داره خودشو قدرتمند نشون بده . نمونش هم خیلی زیاد دیده میشه . توی تمام تاپیک ها . غیر از تاپیک ها این رقابت ها در چت باکس هم به خوبی مشخصه .
مثلا یکی از اعضا توی چت باکس نوشته بود که منو چند نفر دیگه رو زده توی شکنجه گاه مرگخوارا کشته و حالا انتظار داره که ما بیایم خودمونو زنده کنیم اونو بکشیم اونم دوباره همین کار رو کنه . این موضوع واقعا برام عجیبه که انقدر همه سعی دارن همدیگر رو بکشن و فقط خودشون زنده بمونن .
خوب چه اشکالی داره حالا یکی توی شکنجه باشه . یا یکی از اون یکی ضعیف تر باشه . اینجا اصلا موضوع نمایشنامه قشنگ نوشتن مطرح نیست . فقط اون شخص میخواد خودشو نجات بده و خودش اونو شکنجه بده . حالا چه از راه ارزشی چه غیر ارزشی !
خلاصه اینکه از نظر من در این یکی دو ماهه بخاطر همین رقابت های بی جا کیفیت رول کمی اومده پایین و همه پستها ژانگولر بازی شدن . و صد البته نمیتونم این موضوع رو درک کنم که چرا همه میخوان خودشونو بزرگ نشون بدن ؟
کلا با توجه به مسائل اخیری که در رول پیش اومده و حتی در یک مورد که لرد عزیز سوژه ای رو به اطلاع ما ملت مرگخوار رسوندن همون شب سوژه اش شهید شد فکر میکنم اعضا باید یکم مراعات کنن و هر جور هم که پست میزنن با منطق برن جلو و اگر میبینن که ممکنه پستی که میزنن زیاد قشنگ نشه خوب اصراری نیست اصلا پستی نزنن ! حالا توی یه تاپیک هم شما شکنجه بشید .
مسئله اینجاست که ما باید دیدگاهمون رو نسبت به رول زدن عوض کنیم . همیشه باید این قضیه رو مد نظر بگیریم که رول باید قشنگ باشه حالا چه بر ضد خودمون چه موافق خودمون .
البته خیلی دوست دارم حرفهای بقیه رو هم بشنوم بیشتر بحث کنم
تا دو ماه پیش اینطورا که این موضوع در حد تعادل بود . طرفین سعی میکردن خودشونو قوی تر نشون بدن . اما دیگه انقدر یه موضوع ارزشی نمیشد .
یکی دو هفته پیش کرام به من و بلرویچ و مایکل یه ماموریت داد که بریم توی فدراسیون . اول بلرویچ و مایکل رفتن نمایشنامه زدن من فرداش اومدم . بعد دیدم خلاصه سفیدا اومدن و ملت و دستگیر کردن و ...... منم همینجوری این کل کل برام جالب اومد گفتم کل ارزشی بازیه یه پست زدم که آزکابان رو انداختم پشت تریلی اومدم فدراسیون . اما دقیقا پست بعدش چهار نفر ملت سفید تونستن دویست سیصد نفر دیوانه ساز رو به اضافه منو لرد و مایکل رو دستگیر کنند و بندازن زندان .
خلاصه ما یه پست دیگه زدیم که تمام مرگخوارا اومدن کمکمون بعد دیوانه سازها رو آزاد کردیم که بریم اینا دستگیر کنیم . دوباره پست بعدی هممون با هم دستگیر شدیم !!!
هم زمان مشابه این جریانات رو توی جاهای دیگم دیدم . مثل آجاس و کافه تفریحات و جادوگر تی وی و .......
همون روزم به خود کرام گفتم . درسته هر کسی سعی میکنه که خودشو قوی تر از بقیه نشون بده اما واقعا چرا وقتی که اعضا در وضعیت بدی قرار میگیرند ناراحت میشن ؟ یا میخوان طرف مقابل رو به هچل بندازن ؟
هرپو جان اشتباه شما هم اینجاست . این مسائل و این رقابت ها خیلی در سایت شدت گرفته . به صورت اینکه هر کس فقط سعی داره خودشو قدرتمند نشون بده . نمونش هم خیلی زیاد دیده میشه . توی تمام تاپیک ها . غیر از تاپیک ها این رقابت ها در چت باکس هم به خوبی مشخصه .
مثلا یکی از اعضا توی چت باکس نوشته بود که منو چند نفر دیگه رو زده توی شکنجه گاه مرگخوارا کشته و حالا انتظار داره که ما بیایم خودمونو زنده کنیم اونو بکشیم اونم دوباره همین کار رو کنه . این موضوع واقعا برام عجیبه که انقدر همه سعی دارن همدیگر رو بکشن و فقط خودشون زنده بمونن .
خوب چه اشکالی داره حالا یکی توی شکنجه باشه . یا یکی از اون یکی ضعیف تر باشه . اینجا اصلا موضوع نمایشنامه قشنگ نوشتن مطرح نیست . فقط اون شخص میخواد خودشو نجات بده و خودش اونو شکنجه بده . حالا چه از راه ارزشی چه غیر ارزشی !
خلاصه اینکه از نظر من در این یکی دو ماهه بخاطر همین رقابت های بی جا کیفیت رول کمی اومده پایین و همه پستها ژانگولر بازی شدن . و صد البته نمیتونم این موضوع رو درک کنم که چرا همه میخوان خودشونو بزرگ نشون بدن ؟
کلا با توجه به مسائل اخیری که در رول پیش اومده و حتی در یک مورد که لرد عزیز سوژه ای رو به اطلاع ما ملت مرگخوار رسوندن همون شب سوژه اش شهید شد فکر میکنم اعضا باید یکم مراعات کنن و هر جور هم که پست میزنن با منطق برن جلو و اگر میبینن که ممکنه پستی که میزنن زیاد قشنگ نشه خوب اصراری نیست اصلا پستی نزنن ! حالا توی یه تاپیک هم شما شکنجه بشید .
مسئله اینجاست که ما باید دیدگاهمون رو نسبت به رول زدن عوض کنیم . همیشه باید این قضیه رو مد نظر بگیریم که رول باید قشنگ باشه حالا چه بر ضد خودمون چه موافق خودمون .
البته خیلی دوست دارم حرفهای بقیه رو هم بشنوم بیشتر بحث کنم
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط بلیز زابینی در 1385/3/14 16:08:09
من یه نظر خیلی ارزشی دارم
فکر کنم برای اینکه این مشکل حل بشه بهتره رول سایت رو دو قسمت کنیم
یه بخش در دسترس عموم که بیان اونجا هر جور ژانگولر بازی که حال میکنن در بیارن بزنن هم رو بکشن یا هی آرتیست بازی در بیارن همه رو نجات بدن
یه بخش از رول رو هم از دسترس همه خارج کنیم فقط اون افرادی که به سطح خواصی از توانایی رسیدن برای ورود به اون قسمت دسترسی داشته باشن
بعد مدیر ها فعالیت ها رو برسی میکنن اون افراد مناسب رو انتخب میکنن بهشون دسترسی اضافی میدن
بقیه هم تا زمانی که سطح نمایشنامه ها رو بالا نیاوردن از دسترسی اضافی محرومند و اون کسانی هم که دسترسی دارن اگه پست های ضعیف زدن دسترسیشون محدود بشه
____________________________________
مورد دوم در باره کشتن فکر نکنم بشه گفت اصلا کشتن نداشته باشم
ولی کشتن سر خود نه
مثلا از قبل بین سفید ها و سیاه ها هماهنگی ایجاد بشه که مثلا فلانی قراره بمیره
بعد اگه خود اون فرد که قراره بمیره موافق بود توی یکی از آخرین پست های داستان میکشیمش
البته این نظر شخصی ها ولی فکر کنم میشه روش فکر کرد
فکر کنم برای اینکه این مشکل حل بشه بهتره رول سایت رو دو قسمت کنیم
یه بخش در دسترس عموم که بیان اونجا هر جور ژانگولر بازی که حال میکنن در بیارن بزنن هم رو بکشن یا هی آرتیست بازی در بیارن همه رو نجات بدن
یه بخش از رول رو هم از دسترس همه خارج کنیم فقط اون افرادی که به سطح خواصی از توانایی رسیدن برای ورود به اون قسمت دسترسی داشته باشن
بعد مدیر ها فعالیت ها رو برسی میکنن اون افراد مناسب رو انتخب میکنن بهشون دسترسی اضافی میدن
بقیه هم تا زمانی که سطح نمایشنامه ها رو بالا نیاوردن از دسترسی اضافی محرومند و اون کسانی هم که دسترسی دارن اگه پست های ضعیف زدن دسترسیشون محدود بشه
____________________________________
مورد دوم در باره کشتن فکر نکنم بشه گفت اصلا کشتن نداشته باشم
ولی کشتن سر خود نه
مثلا از قبل بین سفید ها و سیاه ها هماهنگی ایجاد بشه که مثلا فلانی قراره بمیره
بعد اگه خود اون فرد که قراره بمیره موافق بود توی یکی از آخرین پست های داستان میکشیمش
البته این نظر شخصی ها ولی فکر کنم میشه روش فکر کرد
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
و اینجاست که هدویگ وارد می شود!
آخ که دل من از این بحثی که ولدی راه انداخت پره!شدیدا هم پره!
آقا این بحث باید به نتیجه برسه....پس بزارید منم دو تا مثال براتون بزنم تا بیشتر موضوع رو متوجه بشید...مثال هایی که می زنم برای خودم اتفاق افتادن پس تو صحتش شک نکنید...البته توی مثال اول شخص مورد نظر یه ساحره است ولی اسم نمی برم و اسم فرضی کلثوم رو برای طرف در نظر می گیرم!
خوب...این از مثال اول...بنا به دلایلی بنده و چند نفر با کلثوم و چند نفر کلکلی داشتیم...البته چند نفری که همراه من بودن غیر یکی دو تا پست دیگه کمکی به من نکردن و بنده تنها بودم تقریبا...پست اول رو کلصوم زد و توش زدن ما رو چپ و راست کردن...منظورم از ما همونایی هستن که قرار بود تو کل کل شرکت داشته باشن....آقا واقعا زدن ما رو چپ و راست کردن...من نتونستم ساکت بشینم و یه پست زدم...دیدم اگه بخوام منم ژانگولری بنویسم می تونم از صحنه روزگار محوشون کنم!...ولی من پست زدم و توش فقط خودمونو از مخمصه نجات دادم...دوستان هم که به کمکم نیومدن پس دوباره دوست کلثوم پست زد...ایندفعه خیلی حقیرانه تر از دفعه پیش زدن و ما رو چپ و راست کردن...به معنای واقعی چپ و راست شدیم!...از کمک به من خبری نبود...پس دوباره خودم پستیدم و دوبره فقط خودمونون از مخمصه نجات دادم...و تا حالا روی صورت کلثوم و دوستاش یه خراش هم ننداخته بودم!...بالاخره یه کمک به من رسید...یکی از دوستان من پستی زد و یه خورده کلثوم و دوستاشو توی مشکل انداخت...ولی بازم تعادل رو رعایت کرد...ولی امان از ژانگولر!...کلثوم به شخصه وارد عمل شد و یه پست زد و اونی که به کمک من اومده بود رو کشت!...خیلی جالبه ها!یعنی آدم انقدر قهرمان باشه که با یه تیر دو نشون بزنه...هم خودشو نجات بده هم منو اسیر کنه هم دوستمو بکشه!!!
دقت کنید که من تمام مدت سعی کردم به کلثوم بفهمونم که درست بنویسه تا کل کلمون جذاب بشه ولی دلبستگی کلثوم به شکنجه من بیشتر از دلبستگی های همه شما به همه چیزهایی که دوست دارید بود!!!
خودتون قضاوت کنید!
می رسیم به مثال دوم...این مثال مال خانومسارا اوانزه که ولدی عزیز هم بهش اشاره ای کرد...شاید همه این قضیه رو ندونن پس من یه یاد آوری مختصری می کنم.
سارا اوانز ، دوست سفید من در حال کل کل با مرگخوارا بود...ولدی جدید ، همون کریم خودمون ، به چهار تا از مرگخواراش ماموریت داده بود سارا اوانز رو تو شکنجه گاه شکنجه بدن...در ضمن به یه سری هم دستور داده بود که به تیم ما ، گریف یونایتد ، تو فدراسیون کوییدیچ حمله کنن...توی حمله به فدراسیون بچه های تیم ما خیلی شرکت نکردن و فقط دو سه نفر به کمک من اومدن...اونم در جد زدن یه پست و دیگه کمکی نکردن...با این حال من جریان سارا رو دنبال می کردم و دلم براش می سوخت که نمی تونه از پس چهار نفر بر بیاد...یه پست توی جنگ سارا زده شد که اون چهار تا سارا رو اسیر کرده بودن...من دیدم این هیچ جوری نمی تونه تنهایی خودشو نجات بده...پس به کمکش رفتم...یه پست زدم و تو اون پست اونو از مخمصه نجات دادم...انکار نمی کنم که توی پستم زدم هر چهار تا مرگخوارو هم بیهوش کردم...واسه همون پستم تعریفی نداشت...ولی به هر حال از هیچی بهتر بود...ولی روی این حساب نکرده بودم که سارا اوانز دکترای ژانگولر نویسی داره و به کمک کسی نیاز نداره!!!...به من گفت پستتو پاک کن...این جنگ منه...جمله قبلی عین عبارتیه که سارا اوانز تو مسنجر به من گفت...پستمو پاک کردم...ولدی برگردوندش ولی من دوباره پاک کردم!!!...می خواستم ببینم سارا چی کار می کنه!!!...دیدم دهکی!...خانوم از غیب یه چاقو ظاهر کرد و دست خودشو باز کرد و از اونجایی کمربند مشکی کاراته داشت زد همه روبا مشت و لگد شل و پل کرد...عجیب اینکه مرگخوارایی که همیشه باید چوب دستی همراهشون باشه چوب دستیهاشونو توی اتاق بقلی جا گذاشته بودن!
باز هم خودتون قضاوت کنید!!!
این اصلا منطقی نیست که شما یه پخ بکنید و حریفتون پخش زمین بشه...این اصلا درست نیست که توی پستاتون همیشه برتر باشید...این درست نیست که حریف رو ضعیف کنید...این درست نیست که نقشه های حریف رو با یه بشکن نقش بر آب کنید!
اینا هیچ کدوم درست نیستن...از همه خواهش دارم یه بار امتحان کنن...یه جنگ با یکی راه بندازید...البته طرفتون مثل مثالای بالا استاد ژانگولر نباشه!...هر دو توی پستاتون طرف رو قوی نشون بدید و رقابت رو نزدیک...طوری که بدون دلیل یه خراش هم روی صورت هیچکدومتون نیفته...اینجاست که باید از سوتی های طرف تو رول قبلی استفاده کرد...طرف تو رول قبلی یه اشتباه می کنه...تو بل می گیری و با همون اشتباه یه ضربه بهش می زنی...دقت کنید که فقط یه ضربه بهش می زنید...نه اینکه که طرف رو نیست کنید...با همین ضربه هاست که جنگ رو پیروز می شید...این پیروز شدن خیلی لذت داره...چون با زیرکی تمام از طرف سوتی گرفتید و از کارای خود طرف بر علیهش استفاده کردید...این لذت چیزیه که من تا حالا ازش محروم بودم...خیلی دلم می خواد یه بار این نوع جنگو تجربه کنم.
نگید که شدنی نیست...خیلی هم شدنیه...فقط کافیه طرفت یه خورده فرهنگشو داشته باشه...وقتی می بینه تو خیلی متعادل می نویسی اونم به طبعیت از تو می نویسه...و همینطور پیش می ره تا زمان پیروزی.
اگه بشه این قضیه رو پیاده کرد واقعا عالی می شه...این باعث می شه توی جنگ دوستیها بیشتر بشه...وسط جنگ از نوشتن یکی خوشت میاد و احترامت نسبت به اون بیشتر می شه...کسی که ژانگولری می نویسه با دیدن نوشته بقیه جرات نمی کنه اونجا پست بزنه...پس سعی می کنه خودشو اصلاح کنه...نوشته هیجان واقعی داره...طوری که خط به خط نوشته رو برای پیدا کردن یه ایراد بررسی می کنی...و خیلی چیزای دیگه که با پیاده کردن این روش می شه بهشون دست پیدا کرد!
من تا این بحث به نتیجه نرسه ول کن نیستم!...فعلا همینا رو میگم تا یه خورده خالی شم...ببینیم نظرشون چیه!
پس فعلا با اجازه!
هدویگ ، جغد آنتی ژانگولر!
آخ که دل من از این بحثی که ولدی راه انداخت پره!شدیدا هم پره!
آقا این بحث باید به نتیجه برسه....پس بزارید منم دو تا مثال براتون بزنم تا بیشتر موضوع رو متوجه بشید...مثال هایی که می زنم برای خودم اتفاق افتادن پس تو صحتش شک نکنید...البته توی مثال اول شخص مورد نظر یه ساحره است ولی اسم نمی برم و اسم فرضی کلثوم رو برای طرف در نظر می گیرم!
خوب...این از مثال اول...بنا به دلایلی بنده و چند نفر با کلثوم و چند نفر کلکلی داشتیم...البته چند نفری که همراه من بودن غیر یکی دو تا پست دیگه کمکی به من نکردن و بنده تنها بودم تقریبا...پست اول رو کلصوم زد و توش زدن ما رو چپ و راست کردن...منظورم از ما همونایی هستن که قرار بود تو کل کل شرکت داشته باشن....آقا واقعا زدن ما رو چپ و راست کردن...من نتونستم ساکت بشینم و یه پست زدم...دیدم اگه بخوام منم ژانگولری بنویسم می تونم از صحنه روزگار محوشون کنم!...ولی من پست زدم و توش فقط خودمونو از مخمصه نجات دادم...دوستان هم که به کمکم نیومدن پس دوباره دوست کلثوم پست زد...ایندفعه خیلی حقیرانه تر از دفعه پیش زدن و ما رو چپ و راست کردن...به معنای واقعی چپ و راست شدیم!...از کمک به من خبری نبود...پس دوباره خودم پستیدم و دوبره فقط خودمونون از مخمصه نجات دادم...و تا حالا روی صورت کلثوم و دوستاش یه خراش هم ننداخته بودم!...بالاخره یه کمک به من رسید...یکی از دوستان من پستی زد و یه خورده کلثوم و دوستاشو توی مشکل انداخت...ولی بازم تعادل رو رعایت کرد...ولی امان از ژانگولر!...کلثوم به شخصه وارد عمل شد و یه پست زد و اونی که به کمک من اومده بود رو کشت!...خیلی جالبه ها!یعنی آدم انقدر قهرمان باشه که با یه تیر دو نشون بزنه...هم خودشو نجات بده هم منو اسیر کنه هم دوستمو بکشه!!!
دقت کنید که من تمام مدت سعی کردم به کلثوم بفهمونم که درست بنویسه تا کل کلمون جذاب بشه ولی دلبستگی کلثوم به شکنجه من بیشتر از دلبستگی های همه شما به همه چیزهایی که دوست دارید بود!!!
خودتون قضاوت کنید!
می رسیم به مثال دوم...این مثال مال خانومسارا اوانزه که ولدی عزیز هم بهش اشاره ای کرد...شاید همه این قضیه رو ندونن پس من یه یاد آوری مختصری می کنم.
سارا اوانز ، دوست سفید من در حال کل کل با مرگخوارا بود...ولدی جدید ، همون کریم خودمون ، به چهار تا از مرگخواراش ماموریت داده بود سارا اوانز رو تو شکنجه گاه شکنجه بدن...در ضمن به یه سری هم دستور داده بود که به تیم ما ، گریف یونایتد ، تو فدراسیون کوییدیچ حمله کنن...توی حمله به فدراسیون بچه های تیم ما خیلی شرکت نکردن و فقط دو سه نفر به کمک من اومدن...اونم در جد زدن یه پست و دیگه کمکی نکردن...با این حال من جریان سارا رو دنبال می کردم و دلم براش می سوخت که نمی تونه از پس چهار نفر بر بیاد...یه پست توی جنگ سارا زده شد که اون چهار تا سارا رو اسیر کرده بودن...من دیدم این هیچ جوری نمی تونه تنهایی خودشو نجات بده...پس به کمکش رفتم...یه پست زدم و تو اون پست اونو از مخمصه نجات دادم...انکار نمی کنم که توی پستم زدم هر چهار تا مرگخوارو هم بیهوش کردم...واسه همون پستم تعریفی نداشت...ولی به هر حال از هیچی بهتر بود...ولی روی این حساب نکرده بودم که سارا اوانز دکترای ژانگولر نویسی داره و به کمک کسی نیاز نداره!!!...به من گفت پستتو پاک کن...این جنگ منه...جمله قبلی عین عبارتیه که سارا اوانز تو مسنجر به من گفت...پستمو پاک کردم...ولدی برگردوندش ولی من دوباره پاک کردم!!!...می خواستم ببینم سارا چی کار می کنه!!!...دیدم دهکی!...خانوم از غیب یه چاقو ظاهر کرد و دست خودشو باز کرد و از اونجایی کمربند مشکی کاراته داشت زد همه روبا مشت و لگد شل و پل کرد...عجیب اینکه مرگخوارایی که همیشه باید چوب دستی همراهشون باشه چوب دستیهاشونو توی اتاق بقلی جا گذاشته بودن!
باز هم خودتون قضاوت کنید!!!
این اصلا منطقی نیست که شما یه پخ بکنید و حریفتون پخش زمین بشه...این اصلا درست نیست که توی پستاتون همیشه برتر باشید...این درست نیست که حریف رو ضعیف کنید...این درست نیست که نقشه های حریف رو با یه بشکن نقش بر آب کنید!
اینا هیچ کدوم درست نیستن...از همه خواهش دارم یه بار امتحان کنن...یه جنگ با یکی راه بندازید...البته طرفتون مثل مثالای بالا استاد ژانگولر نباشه!...هر دو توی پستاتون طرف رو قوی نشون بدید و رقابت رو نزدیک...طوری که بدون دلیل یه خراش هم روی صورت هیچکدومتون نیفته...اینجاست که باید از سوتی های طرف تو رول قبلی استفاده کرد...طرف تو رول قبلی یه اشتباه می کنه...تو بل می گیری و با همون اشتباه یه ضربه بهش می زنی...دقت کنید که فقط یه ضربه بهش می زنید...نه اینکه که طرف رو نیست کنید...با همین ضربه هاست که جنگ رو پیروز می شید...این پیروز شدن خیلی لذت داره...چون با زیرکی تمام از طرف سوتی گرفتید و از کارای خود طرف بر علیهش استفاده کردید...این لذت چیزیه که من تا حالا ازش محروم بودم...خیلی دلم می خواد یه بار این نوع جنگو تجربه کنم.
نگید که شدنی نیست...خیلی هم شدنیه...فقط کافیه طرفت یه خورده فرهنگشو داشته باشه...وقتی می بینه تو خیلی متعادل می نویسی اونم به طبعیت از تو می نویسه...و همینطور پیش می ره تا زمان پیروزی.
اگه بشه این قضیه رو پیاده کرد واقعا عالی می شه...این باعث می شه توی جنگ دوستیها بیشتر بشه...وسط جنگ از نوشتن یکی خوشت میاد و احترامت نسبت به اون بیشتر می شه...کسی که ژانگولری می نویسه با دیدن نوشته بقیه جرات نمی کنه اونجا پست بزنه...پس سعی می کنه خودشو اصلاح کنه...نوشته هیجان واقعی داره...طوری که خط به خط نوشته رو برای پیدا کردن یه ایراد بررسی می کنی...و خیلی چیزای دیگه که با پیاده کردن این روش می شه بهشون دست پیدا کرد!
من تا این بحث به نتیجه نرسه ول کن نیستم!...فعلا همینا رو میگم تا یه خورده خالی شم...ببینیم نظرشون چیه!
پس فعلا با اجازه!
هدویگ ، جغد آنتی ژانگولر!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
