با عرض معذرت منم يه چند تا نكته بگم!

تشكر از لرد كه اومد اين نكات رو گفت، منم هميشه به اين نكته توجه داشتم و بهش عمل ميكردم ولي يه چند تا ابهام وجود داره!

نقل قول:
با توجه به اينكه هري هميشه ميگه منتظر كسي نباشيد و كار خودتون رو انجام بدين، هركي خواست ميياد؛ هركي نخواست نميياد!
تكليف اين وسط چي ميشه؟

بعدش اينكه لرد عزيز اين مورد جواب ميده، ولي جواب نميده!
مثلاً توي همون كل كل چهار تا مرگخوار، اومدم يه پست زدم به همين صورت كه توش شل و پل شدم!
و به عنوان مرگخواري هم قبول نشدم (حالا علتش رو نميدونم همين بود يا نه )البته مهم نبود، چون قبول هم ميشدم به عنوان حذبي ميومدم بيرون!

با تشكر كه تحمل كرديد مطالب اين پست ارزشي رو ...

آرشام عزیز
بنده با هرگونه کلامی که توهین به افراد به نظر برسه مخالفم و اونو محکوم میکنم...حالا میخواد هر کسی این حرفا رو زده باشه

در مورد سارا اونز
من واقعا از تلاش و پشتکار ایشون لذت میبرم...به قول خودم بنیه ایشون رو کمتر کسی داره
همین که سعی میکنه فعال باشه یه دنیا میارزه
طرز نوشتنش هم خیلی خوبه

ولی همونطور که گفتم هدف شکست دادن طرف مقابل نیست....هدف زدن پستیه که فرد مقابل و خودمون از این پستی که زدیم لذت ببریم

بارها شده که افراد اگه سعی کنند خودشون رو دست و پا چلفتی نشون بدن با موفقیت بیشتری روبرو میشن
نمونه هاش کم نیست
نمونه اصلیش شخصیت بیگانه بود
بیگانه کسی بود که فراموشکار بود..دائم خرابکاری میکرد و بلا سر افراد و دوستانش می آورد...
یادمه یه روز از کرام خواست سواری بگیره...و من خودم تو پست بعدی گذاشتم از کرام سواری بگیره!!!
اینجور بود که ماجراهای کرام و بیگانه شکل گرفت

شخصیت گیلدی چطور؟
یادمه آموس دیگوری زد گیلدی رو کشت
گیلدی از رو نرفت و پست بعدیشو از جهان آخرت زد!!همه بهش گفتن تو فردا سنگ میشی!!

چرا؟چون میخواستند پستا رو ادامه بدن..میخواستن بگن قبول شما قوی تری!! حالا به کجا رسیدی؟

همه ما اومدیم از سایت لذت ببریم
من نمیگم دائم خودمونو خراب کنیم و بگیم ایول طرف مقابل!!

من میگم یه لگدی که پرت به طرف میکنیم..یه لگد هم بخودمون بزنیم

حالا آخرش بوسیله اشتباهای طرف مقابل پیروز بشیم

نه اینکه همه رو بکشیم و خودمون رو شکست ناپذیر جلوه بدیم..همین که خودمون رو نجات بدیم کافیه

مثل مرلین عزیزمون نشیم که با یه پلک زدن همه رو کشت و تا ابد این پستشو در خاطره ها نگه داشت!!!

به خدا من الان به دلیلی اینکه مدت زیادی در رول نبودم..پستام خیلی ضعیف شده...جرات هم دارم اعلام میکنم که در حال حاضر اصلا ایده آل پست نمیزنم..و باید بیشتر با رول آشنا بشم

من دوست ندارم این بحث به بیراهه کشیده بشه

منظور من فرد خاصی نیست...منظور من همه ماها هستیم.
یک بار امتحان کردن ضرری نداره
---------------------------
در جبهه مقابل...کسی رو که فکر کنیم جنبشو داره انتخاب کنیم
سعی کنیم پستی بزنیم که طرف راغب بشه پستمونو ادامه بده
شده سعی کنید خودتونو اسیر کنید و بذارید شکنجتون بده

به دوستانتون بگین بیان کمک شما
اینجوری وحدت بین خودتون بیشتر میشه

میتونید به خودتون و دوستانتون خط فکری بدید
حتی برای زدن داستانی که میخواهید بزنید کنفرانس تشکیل بدید..سوژه انتخاب کنید...و با هم هماهنگ کنید
((کی چه پستی بزنه..تو پستش چیکار کنه..نفر بعدی کی باشه...اون چیکار کنه...نفر بعدی...))

باور کنید جواب خواهد داد
همه ما دوستیم و خواهان اینیم که اوقات لذت بخشی در سایت داشته باشیم
این یادتون نره

دوستان عزيز سلام

اينجا معذرت خواهي هم ميشه كرد؟؟؟ مي خواستم اينجا اعلام كنم كه چرا به من گير داديد؟؟ باور كنيد من 5 ,6ماهه عضوم...آخه شما از يه عضو تازه وارد چي انتظار داريد؟؟ انتظار داريد من بسيار عالي بنويسم ؟ من قبل از اينكه اون داستان بين من و 4 تا مرگ خوارا تموم شه اصلا نمي دونستم ژانگولري چي هست؟ چجوري اگه بنويسيم ميشه ژانگولري؟ چرا همه ميگن ژانگولر!
من تازه بعد از اون ماجرا فهميدم....اون موقع هم ديگه دير شده بود و همه به ما لقب ژانگولر نويسو دادن.....من اگه قبلش مي دونستم حتما جلوگيري ميكردم ولي مهم اينه كه نمي دونستم! شما ها خيلي زود زديد تو ذوقه من! يكي دوستانه به من نگفت كه به اين ميگن ژانگولري و نبايد اين طوري بنويسي همه حمله كردن و هرچي بود باره ما كردن!
در مورد پست هدويگ جان هم بايد بگم بله من اشتباه كردم.....ولي اون موقع عصباني بودم.....چي بگم....برام يه تجربه بود به قول يكي از دوستان ولي هيچ كس منو آشنا نكرد و همه تا تونستن مسخرم كردن!! از ياران سفيد و خود هدويگ جان گرفته تا سياه ها كه به جا بود! البته هنوز هم ادامه داره و فكر نكنم ديگه كسي من رو تو سايت نشناسه! بله من قبول دارم خيلي افتضاح مي نويسم و ژانگولر بازي مي نويسم ولي كسي فرصت و زمانشو به من نداد تا نوشتمو درست كنم! ولي دارم سعي مي كنم از ژانگولر بازي فاصله بگيرم اگه شما هم به جايه اينكه مسخرم كنيد روحيه بهم بديد! البته با اين وضع فكر نكنم اميد منو اميدوار تر كنيد!! پس خودم بايد بار همت ببندم!
از همه عزيزان مخصوصا هدويگ جان براي بار چندم عذر خواهي مي كنم.... هم چنين از كساني كه با ژانگولر بازي ناراحتشون كردن معذرت خواهي ميكنم!
از آرشام عزيز هم تشكر مي كنم...بالاخره ما يكي رو تو سايت ديديم!

با تشكر
سارا اوانز

چاکر تمام بروبچس با مرام.من جمله جوات جماعت.
یه صحبتی دارم که ربطی به پست های قبلی این تاپیک نداره.کلی میگم.پس لطفا هیچ فردی به دل نگیره.
بار ها در پیام فوری و یا تاپیک های مختلف واژه هایی مثل آماتور و تازه وارد و ضعیف و ...دیده شده.بعضی از اعضای قدیمی به دلیل قدیمی بودن خودشان را خیلی بالاتر از دیگران در نظر گرفته اند.و به انواع و اقسام روش ها از خودشون تعریف میکنند.هیچ وقت«من» از زبانشون نمیفته.
قدیمی ها روی چشمان کل سایت و تازه واردها جای دارند و همه این را میدانند . همیشه احترام ایشان نزد اعضا محفوظه ولی ایشان خودشون نباید از خود تعریف کنند.و یا قدیمی بودن را بر سر تازه وارد ها بکوبند.برای ایفای نقش سایت زحمت کشیده اند و رول هایی که زده اند برای همیشه در تاریخچه ی سایت خواهد ماند.اما تازه وارد ها هم روزی قدیمی محسوب خواهند شد.آیا نباید احترام متقابل باشد؟
ایفای نقش
در این سه یا چهار ماه تونستم خیلی از نمایشنامه های اعضای قدیمی را بخونم.بعضی از نمایشنامه های قدیمی واقعا زیباست.و تعداد پست هایی که از نظر زیبایی با آن ها برابری میکنه و در این 4 ماه زده شده است خیلی کمه.آن افراد خاص همیشه مانند یک الگو باقی خواهند ماند.و کمتر فردی پیدا خواهد شد که همانند آنها بنویسد.اگر هم پیدا شود خودش خاص خواهد بود.و سریعا جایگاه خودش را در سایت بدست میاره.
اگر از نوشته های این افراد در مقایسه ی قدیم با جدید صرف نظر کنیم به نظر من(یک عضو تازه وارد و آماتور و ارزشی و...)نه تنها سطح ایفای نقش و زیبایی پست ها پایین نیامده بلکه پیشرفت هم داشته.آن قدر پیشرفت داشته که اگر فردی بخواهد زیبا بنویسد با کمی وقت گذاشتن میتواند این عمل را انجام دهد.
در این چند ماه که بعضی اعضای قدیمی مایل به نوشتن در سایت به دلایلی که ذکر شده نبوده اند,این نوشته های اعضای تازه وارد بوده که موجب ثابت ماندن(نمیگم پیشرفت) سطح ایفای نقش شده.
یکی از همان افرادی که نوشته هایش همیشه در یاد خواهد ماند نوشته بود:«بابا...هنوز كاربراي هستن كه هر روز برن پول اكانت بدن...به جاي درس خوندن براي كنكور بيان به سايت سر بزنن...تا 3 شب بيدار بمونن...وقتي خواواده ميخواد بره مهموني بهش ميگن بيا تو هم مياي؟بگه كه نه..من ميخوام در س بخونم...بعدش تا رفتن بيان تو سايت
اينارو گفتم چون ديدم كاربرارو..شايد كارشون خوب نباشه..ولي همين نيروي عشق به سايت (از اینجا رو خودم مینویسم.)میتونه موجب پیشرفت ایفای نقش بشه.»
--------------------------
اجاس
در مورد اجاس هم با اجازه از تمام بروبچس با مرام جوات باید توضیحاتی کوتاه!بدهم.
اجاس دو ماموریت را اعلام کرد.و ما جوات ها در دو گروه تقسیم شدیم.یکی باید به اداس حمله میکرد و دیگری به تیم فمن در کوییدیچ.
وقتی حمله به اداس شکل گرفت میخواستیم با یکی دو تا از جوات ها پست بزنیم اما بیخیال شدیم.دلیلش هم این بود که حس کردیم دعوایی که در ماموریت های مرگ خواران میان بعضی از اعضا شکل گرفته بود ممکنه دوباره خودنمایی کنه.اما اداس دست بر نداشتند و سه پست پشت سر هم زدند.اگر کاری نمیکردیم بعدا میگفتند که شکست خوردیم و....
برای همین بنده بدون اجازه از سایر جوات ها دعوا را به نامه ای که قرار بود برای پیتر خوانده شود خاتمه دادم.چون اگر ادامه پیدا میکرد دوباره بحث ها به پیام خیلی فوری میکشید.و اعضا هم خدا رو شکر ایرادی نگرفتند.ماجرای اداس تمام شد.و ما خوار شدنمون رو در اداس با پست هایی که زده بودند نادیده گرفتیم.
اما متاسفانه پست های تیم فمن هنوز ادامه داشت.انواع ژانگولر بازی را اجرا کردند.بارها جوات ها فرار کردند.گریه کردند.و انواع توهین به نیک و هدویگ و لرد بلوریچ و آنی مونی صورت گرفت.
جالب اینجاست که پرفسور کوییرل در روز قبلش به اجاس اخطار داده بود:«اگر توهینی به ساحره ها بشه تاپیک رو پاک میکنم»ولی بعد از خواندن پست های پر از توهین تیم فمن به یه تذکر ساده اکتفا کرد.پست هایی که باید به دلیل بی احترامی پاک میشدند.
------------------------
در مورد سارا اوانز: درسته که ژانگولر بازیش در ورای تصوره.درسته که در یک نمایشنامه 4 نفر را را به اون دنیا میفرسته ولی نحوه ی برخورد خیلی ها با ایشان درست نیست.
آنی مونی تا پیامی از ایشان میبینه میگه:«شما فقط حق داری در مورد آواتار من صحبت کنی»
بلیز:«من نمیدونم چرا وقتی پست های سارا را میخونم خوابم میگیره»
مورفین عزیز هم که کم نمیذاره در این مورد.
به خدا اگر اسم اینارو انتقاد میذارید این رسمش نیست.
شما خودتون رو بذارید جای سارا.فکر کنید در حال صحبت جدی هستید یک دفعه یه نفر میپره وسط و میگه::«شما فقط حق داری در مورد آواتار من صحبت کنی»
هر فردی باشه ناراحت میشه.
---------------------
ارزشی
یه سوال اختصاصی هم داشتم:
آخر سر نفهمیدیم این ارزشی معنای دقیقش چیه.
اگر میشه یه لطفی کنید و چند تا پست ارزشی را معرفی کنید.لطفا بگید که ارزشی بودن پست در چه حدیه.
به قول رزن که چند وقتیه نیست «ممنان».

هرپو جان بله حرف شما درسته . اگر دو طرف به صورت هنرمندانه نمایش نامه بنویسن خیلی هم قشنگ میشه اما اصلا مسئله این نیست .

تا دو ماه پیش اینطورا که این موضوع در حد تعادل بود . طرفین سعی میکردن خودشونو قوی تر نشون بدن . اما دیگه انقدر یه موضوع ارزشی نمیشد .

یکی دو هفته پیش کرام به من و بلرویچ و مایکل یه ماموریت داد که بریم توی فدراسیون . اول بلرویچ و مایکل رفتن نمایشنامه زدن من فرداش اومدم . بعد دیدم خلاصه سفیدا اومدن و ملت و دستگیر کردن و ...... منم همینجوری این کل کل برام جالب اومد گفتم کل ارزشی بازیه یه پست زدم که آزکابان رو انداختم پشت تریلی اومدم فدراسیون . اما دقیقا پست بعدش چهار نفر ملت سفید تونستن دویست سیصد نفر دیوانه ساز رو به اضافه منو لرد و مایکل رو دستگیر کنند و بندازن زندان .

خلاصه ما یه پست دیگه زدیم که تمام مرگخوارا اومدن کمکمون بعد دیوانه سازها رو آزاد کردیم که بریم اینا دستگیر کنیم . دوباره پست بعدی هممون با هم دستگیر شدیم !!!

هم زمان مشابه این جریانات رو توی جاهای دیگم دیدم . مثل آجاس و کافه تفریحات و جادوگر تی وی و .......

همون روزم به خود کرام گفتم . درسته هر کسی سعی میکنه که خودشو قوی تر از بقیه نشون بده اما واقعا چرا وقتی که اعضا در وضعیت بدی قرار میگیرند ناراحت میشن ؟ یا میخوان طرف مقابل رو به هچل بندازن ؟

هرپو جان اشتباه شما هم اینجاست . این مسائل و این رقابت ها خیلی در سایت شدت گرفته . به صورت اینکه هر کس فقط سعی داره خودشو قدرتمند نشون بده . نمونش هم خیلی زیاد دیده میشه . توی تمام تاپیک ها . غیر از تاپیک ها این رقابت ها در چت باکس هم به خوبی مشخصه .

مثلا یکی از اعضا توی چت باکس نوشته بود که منو چند نفر دیگه رو زده توی شکنجه گاه مرگخوارا کشته و حالا انتظار داره که ما بیایم خودمونو زنده کنیم اونو بکشیم اونم دوباره همین کار رو کنه . این موضوع واقعا برام عجیبه که انقدر همه سعی دارن همدیگر رو بکشن و فقط خودشون زنده بمونن .

خوب چه اشکالی داره حالا یکی توی شکنجه باشه . یا یکی از اون یکی ضعیف تر باشه . اینجا اصلا موضوع نمایشنامه قشنگ نوشتن مطرح نیست . فقط اون شخص میخواد خودشو نجات بده و خودش اونو شکنجه بده . حالا چه از راه ارزشی چه غیر ارزشی !

خلاصه اینکه از نظر من در این یکی دو ماهه بخاطر همین رقابت های بی جا کیفیت رول کمی اومده پایین و همه پستها ژانگولر بازی شدن . و صد البته نمیتونم این موضوع رو درک کنم که چرا همه میخوان خودشونو بزرگ نشون بدن ؟

کلا با توجه به مسائل اخیری که در رول پیش اومده و حتی در یک مورد که لرد عزیز سوژه ای رو به اطلاع ما ملت مرگخوار رسوندن همون شب سوژه اش شهید شد فکر میکنم اعضا باید یکم مراعات کنن و هر جور هم که پست میزنن با منطق برن جلو و اگر میبینن که ممکنه پستی که میزنن زیاد قشنگ نشه خوب اصراری نیست اصلا پستی نزنن ! حالا توی یه تاپیک هم شما شکنجه بشید .

مسئله اینجاست که ما باید دیدگاهمون رو نسبت به رول زدن عوض کنیم . همیشه باید این قضیه رو مد نظر بگیریم که رول باید قشنگ باشه حالا چه بر ضد خودمون چه موافق خودمون .
البته خیلی دوست دارم حرفهای بقیه رو هم بشنوم بیشتر بحث کنم

من یه نظر خیلی ارزشی دارم

فکر کنم برای اینکه این مشکل حل بشه بهتره رول سایت رو دو قسمت کنیم
یه بخش در دسترس عموم که بیان اونجا هر جور ژانگولر بازی که حال میکنن در بیارن بزنن هم رو بکشن یا هی آرتیست بازی در بیارن همه رو نجات بدن

یه بخش از رول رو هم از دسترس همه خارج کنیم فقط اون افرادی که به سطح خواصی از توانایی رسیدن برای ورود به اون قسمت دسترسی داشته باشن
بعد مدیر ها فعالیت ها رو برسی میکنن اون افراد مناسب رو انتخب میکنن بهشون دسترسی اضافی میدن

بقیه هم تا زمانی که سطح نمایشنامه ها رو بالا نیاوردن از دسترسی اضافی محرومند و اون کسانی هم که دسترسی دارن اگه پست های ضعیف زدن دسترسیشون محدود بشه

____________________________________

مورد دوم در باره کشتن فکر نکنم بشه گفت اصلا کشتن نداشته باشم
ولی کشتن سر خود نه
مثلا از قبل بین سفید ها و سیاه ها هماهنگی ایجاد بشه که مثلا فلانی قراره بمیره
بعد اگه خود اون فرد که قراره بمیره موافق بود توی یکی از آخرین پست های داستان میکشیمش

البته این نظر شخصی ها ولی فکر کنم میشه روش فکر کرد

و اینجاست که هدویگ وارد می شود!
آخ که دل من از این بحثی که ولدی راه انداخت پره!شدیدا هم پره!

آقا این بحث باید به نتیجه برسه....پس بزارید منم دو تا مثال براتون بزنم تا بیشتر موضوع رو متوجه بشید...مثال هایی که می زنم برای خودم اتفاق افتادن پس تو صحتش شک نکنید...البته توی مثال اول شخص مورد نظر یه ساحره است ولی اسم نمی برم و اسم فرضی کلثوم رو برای طرف در نظر می گیرم!

خوب...این از مثال اول...بنا به دلایلی بنده و چند نفر با کلثوم و چند نفر کلکلی داشتیم...البته چند نفری که همراه من بودن غیر یکی دو تا پست دیگه کمکی به من نکردن و بنده تنها بودم تقریبا...پست اول رو کلصوم زد و توش زدن ما رو چپ و راست کردن...منظورم از ما همونایی هستن که قرار بود تو کل کل شرکت داشته باشن....آقا واقعا زدن ما رو چپ و راست کردن...من نتونستم ساکت بشینم و یه پست زدم...دیدم اگه بخوام منم ژانگولری بنویسم می تونم از صحنه روزگار محوشون کنم!...ولی من پست زدم و توش فقط خودمونو از مخمصه نجات دادم...دوستان هم که به کمکم نیومدن پس دوباره دوست کلثوم پست زد...ایندفعه خیلی حقیرانه تر از دفعه پیش زدن و ما رو چپ و راست کردن...به معنای واقعی چپ و راست شدیم!...از کمک به من خبری نبود...پس دوباره خودم پستیدم و دوبره فقط خودمونون از مخمصه نجات دادم...و تا حالا روی صورت کلثوم و دوستاش یه خراش هم ننداخته بودم!...بالاخره یه کمک به من رسید...یکی از دوستان من پستی زد و یه خورده کلثوم و دوستاشو توی مشکل انداخت...ولی بازم تعادل رو رعایت کرد...ولی امان از ژانگولر!...کلثوم به شخصه وارد عمل شد و یه پست زد و اونی که به کمک من اومده بود رو کشت!...خیلی جالبه ها!یعنی آدم انقدر قهرمان باشه که با یه تیر دو نشون بزنه...هم خودشو نجات بده هم منو اسیر کنه هم دوستمو بکشه!!!
دقت کنید که من تمام مدت سعی کردم به کلثوم بفهمونم که درست بنویسه تا کل کلمون جذاب بشه ولی دلبستگی کلثوم به شکنجه من بیشتر از دلبستگی های همه شما به همه چیزهایی که دوست دارید بود!!!
خودتون قضاوت کنید!

می رسیم به مثال دوم...این مثال مال خانومسارا اوانزه که ولدی عزیز هم بهش اشاره ای کرد...شاید همه این قضیه رو ندونن پس من یه یاد آوری مختصری می کنم.
سارا اوانز ، دوست سفید من در حال کل کل با مرگخوارا بود...ولدی جدید ، همون کریم خودمون ، به چهار تا از مرگخواراش ماموریت داده بود سارا اوانز رو تو شکنجه گاه شکنجه بدن...در ضمن به یه سری هم دستور داده بود که به تیم ما ، گریف یونایتد ، تو فدراسیون کوییدیچ حمله کنن...توی حمله به فدراسیون بچه های تیم ما خیلی شرکت نکردن و فقط دو سه نفر به کمک من اومدن...اونم در جد زدن یه پست و دیگه کمکی نکردن...با این حال من جریان سارا رو دنبال می کردم و دلم براش می سوخت که نمی تونه از پس چهار نفر بر بیاد...یه پست توی جنگ سارا زده شد که اون چهار تا سارا رو اسیر کرده بودن...من دیدم این هیچ جوری نمی تونه تنهایی خودشو نجات بده...پس به کمکش رفتم...یه پست زدم و تو اون پست اونو از مخمصه نجات دادم...انکار نمی کنم که توی پستم زدم هر چهار تا مرگخوارو هم بیهوش کردم...واسه همون پستم تعریفی نداشت...ولی به هر حال از هیچی بهتر بود...ولی روی این حساب نکرده بودم که سارا اوانز دکترای ژانگولر نویسی داره و به کمک کسی نیاز نداره!!!...به من گفت پستتو پاک کن...این جنگ منه...جمله قبلی عین عبارتیه که سارا اوانز تو مسنجر به من گفت...پستمو پاک کردم...ولدی برگردوندش ولی من دوباره پاک کردم!!!...می خواستم ببینم سارا چی کار می کنه!!!...دیدم دهکی!...خانوم از غیب یه چاقو ظاهر کرد و دست خودشو باز کرد و از اونجایی کمربند مشکی کاراته داشت زد همه روبا مشت و لگد شل و پل کرد...عجیب اینکه مرگخوارایی که همیشه باید چوب دستی همراهشون باشه چوب دستیهاشونو توی اتاق بقلی جا گذاشته بودن!
باز هم خودتون قضاوت کنید!!!

این اصلا منطقی نیست که شما یه پخ بکنید و حریفتون پخش زمین بشه...این اصلا درست نیست که توی پستاتون همیشه برتر باشید...این درست نیست که حریف رو ضعیف کنید...این درست نیست که نقشه های حریف رو با یه بشکن نقش بر آب کنید!
اینا هیچ کدوم درست نیستن...از همه خواهش دارم یه بار امتحان کنن...یه جنگ با یکی راه بندازید...البته طرفتون مثل مثالای بالا استاد ژانگولر نباشه!...هر دو توی پستاتون طرف رو قوی نشون بدید و رقابت رو نزدیک...طوری که بدون دلیل یه خراش هم روی صورت هیچکدومتون نیفته...اینجاست که باید از سوتی های طرف تو رول قبلی استفاده کرد...طرف تو رول قبلی یه اشتباه می کنه...تو بل می گیری و با همون اشتباه یه ضربه بهش می زنی...دقت کنید که فقط یه ضربه بهش می زنید...نه اینکه که طرف رو نیست کنید...با همین ضربه هاست که جنگ رو پیروز می شید...این پیروز شدن خیلی لذت داره...چون با زیرکی تمام از طرف سوتی گرفتید و از کارای خود طرف بر علیهش استفاده کردید...این لذت چیزیه که من تا حالا ازش محروم بودم...خیلی دلم می خواد یه بار این نوع جنگو تجربه کنم.
نگید که شدنی نیست...خیلی هم شدنیه...فقط کافیه طرفت یه خورده فرهنگشو داشته باشه...وقتی می بینه تو خیلی متعادل می نویسی اونم به طبعیت از تو می نویسه...و همینطور پیش می ره تا زمان پیروزی.
اگه بشه این قضیه رو پیاده کرد واقعا عالی می شه...این باعث می شه توی جنگ دوستیها بیشتر بشه...وسط جنگ از نوشتن یکی خوشت میاد و احترامت نسبت به اون بیشتر می شه...کسی که ژانگولری می نویسه با دیدن نوشته بقیه جرات نمی کنه اونجا پست بزنه...پس سعی می کنه خودشو اصلاح کنه...نوشته هیجان واقعی داره...طوری که خط به خط نوشته رو برای پیدا کردن یه ایراد بررسی می کنی...و خیلی چیزای دیگه که با پیاده کردن این روش می شه بهشون دست پیدا کرد!

من تا این بحث به نتیجه نرسه ول کن نیستم!...فعلا همینا رو میگم تا یه خورده خالی شم...ببینیم نظرشون چیه!

پس فعلا با اجازه!
هدویگ ، جغد آنتی ژانگولر!

تجربه نشون داده که نمیشه لرد جان . یا همه ش باید افراط باشه یا تفریط . از نظر من این قضیه رو نمیشه متعادلش کرد، چون اصلا حد وسطی نداره .
اولا که رول خیلی بی مزه میشه چون ما نباید انتظار یه اتفاق خاص توی نمایشنامه ها داشته باشیم چونکه اصلا نباید اتفاق خاصی بیفته .
وقتی داستان به اوج نقطه مهیج خودش برسه بعدش سریعا باید یه اتفاق دیگه بیفته و این قضیه رومنتفی کنه . مثلا اگه یه سفیدو بنویسیم که سیاها محاصرش کردن بعدش باید بنویسیم که نمیدونم لشکر سفیدا ریختن و جنگ شد و فلان و همم مردن و تموم شد رفت پی کارش . آخ جون ! عجب نمایشنامه ای نوشتم : نه به کسی قدرت دادم نه کسیو کوچیک کردم و ...
اما این روند خیلی خسته کننده و بی مزه ست چون اصلا جنگ برنده ای نداره .
فرض کنیم که چند نفر از دو جبهه دارن هی قربون صدقه هم میرن و همدیگه رو بزرگ می کنن . خب این زیاده رویه، پس باید یکی از افراد این ور یا اونور یه بلایی سرش بیاد . خب، یکی میاد و مینویسه که فلانی مثلا مرد . بعدش سیل اعتراضه که چرا فلانی باید بمیره ؟ چرا از جبهه ما ؟ و کلی حرف و حدیث دیگه .
یا مثلا کلی مراعات قدرت دادن به طرفو کرد و یه هو زرپی یکیو کشت .
و این هم در صورتی اتفاق نمیفته که این فرهنگ برای همه افرادی که مینویسن جا بیفته که اینم خودش کلی دوندگی داره .
با توجه به چیزایی که گفتم چند تا پیشنهاد میدم :
_ اما عقیده من اینه که همین کوچیک کردن حریف و کم کردن روی طرف خودش کلی هنر می خواد و اگه کسی بتونه قشنگ این کارو انجام بده خیلی هم خوبه . و اگه نوشتن برای رو کم کنی هم خوب و قشنگ اجرا بشه به نظر من نیازی به تغییر روند جنگ نیست .
_ می تونیم اصلا محور جنگ رو ببریم روی نوشتن بهتر . یه جورایی مثه بیگ بنگ رول که بووبو انجامش داد . و این داستان ها هم لازم نیست که در مورد جنگ دو جبهه باشه می تونه در مورد هر چیزی باشه . مثلا هر جبهه ای که در یه موضوع مشخص فیلم های قشنگ تری توی هالی ویزارد بسازه برنده جنگه .
_ اگر اینجوری که ولدمورت میگه باید باشه بهتره که افراد جبهه مستقیما زیر نظر ولدمورت یا دامبلدور خودشون باشن و از اونا فرمان بگیرن که چی بنویسن کجا و چه جوری .
مزیتش اینه که اگه در مورد اینکه چرا باید فلانی بمیره و اینا دعوایی پیش بیاد فقط بین این دو نفره .

طبق صحبت هایی که دیروز شد قرار شد برای حذف قانون اجباری بودن گروه ها در ایفای نقش رای گیری بشه در نتیجه این نظر سنجی قرار داده شد.

همونطور که دیروز در جلسه هم گفتم مجازات برای کسانی که قانون رو زیر پا گذاشتن به هیچ عنوان شامل مرور زمان نمیشه و من مصرانه کاربران عضو ایفای نقشی رو که بر خلاف این قانون گروه تغییر دادن/ انتخاب کردن شناسایی خواهم کرد و مدیرانی که این تغییر/انتخاب گروه رو تایید کردن هم شناسایی خواهند شد.

بعد از اون دو امکان برای این افراد هست:

1- عذر خواهی رسمی فرد خاطی و قول برای پایبندی به قوانین در ادامه کار در سایت در تایپک گفتگو با مدیران
2- خارج شدن فرد از ایفای نقش به مدت نا معلوم

برای این افراد اخطار به صورت بلیت ارسال خواهد شد.

خب با سلام :

حرفی که والده مورت عزیز زد، حرفیه که من از اول دشمنی با مثلا آنتی ساحریال ها گفتم، همین دیشب اگر بدونین توی کنفرانس بچه های آداس که قرار بود برنامه ریزی کنیم چقد این جمله رو تکرار کردم باورتون نمیشه!

این که یکی توی یه پست گروگان گرفته میشه و بلافاصله توی پست بعدیش نجات پیدا میکنه که نمیشه رول! دیگه اینکه کاری نداره، یکی مینویسه ققی داشت تو خیابون راه میرفت، آوریل گونی انداخت گرفتش بردش آداس.
نفری بعدیش مینویسه دم در آداس یکی با چوب زد تو سر آوریل، ققنوس رو نجات داد! تازه بای ادامه بیشتر هم مینویسه آوریل رو هم بردن با خودشون!
باز نفر بعدی میاد آوریل رو از اونجا میبره، مثلا یه حرکتی هم اونجا میزنه!

واقعا لذت میبرم از این پستا، بهترین نویسندگان ایفای نقش همینان! همیشه خودشون بهترینن، همیشه گروهی که توش هستن بهترینه! همیشه حریف ضعیفترینه!

باز خیلی مواقع پیش اومده، مثلا کسی که میاد یکیو گروگان میگیره، روی نقشه اش فکر کرده، برنامه ریزی کرده، به صورت خیلی تمیز و زیرکانه ای یارو رو میگیره، میاد میبینه نیم ساعت بعد یکی پست زده و خیلی قشنگ تمام نقشه هاش رو داغون کرده!!

برای فکر کنم بار نمیدونم چندم میگم، این جوری پست زدن از عهده همه بر میاد، کسی که همین الان هم وارد سایت شده، میتونه این پست رو بزنه! باید یه فرقی بین شما و اون باشه یا نه؟

یه خورده واقعیت رو در نظر بگیرین، توی دنیای واقعی همیشه همینطوریه؟ همیشه همه چیز همونطوری که میخوایم پیش میره؟ معلومه که نه! اینجا هم همینطوره. به نظر من باید تعادل توی پستا رعایت میشه، یکیو گروگان میگیری یکی دیگه رو بده به اونا! یه بلایی سر دشمن فرضیت میاری، یه بلایی هم سر خودت بیار! اینجوری خیلی بهتره.

با تشکر از ولدی عزیز که این موضوع رو مطرح کرد...