میخانه دیگ سوراخ (دوئل)

کورن دوباره سرشو میبره طرف گوش بقیه
پچ پچ پچ پچ...
مرلین: تو داری یه چیزایی میگی ها!!!!
کورن: به ریشت قسم.....
قبل از اینکه کورن حرفشو ادامه بده تمام ریش مرلین ریزش میکنه
کورن:
-----------------------
ققی: اینجا!!!!!
جدققی: درسته اینجا تو باید مزد زحمات منو در بزرگ کردن پدریزرگ پدربزرگ مادر عمه مادر بزرگ بابات جبران کنی.
ققی: ولی جد بزرگ اینجا نمیشه
جد ققی: چرا نمیشه نواده ی عزیزم
ققی: آخه اینجا دفتر منه
---------------------
کورن زیر گوش لوسیوس: با اینکه من هنوز ربط این مرلین با دستشویی عمومی رو نفهمیدم ولی مطمئنم جد ققی رفیق مرلینه
مرلین: اهم...
کورن:
--------------------
ققی که میخواست موضوع را منحرف کند: به نظر شما صدایی نیامد
جد ققی: هوووممم من که صدایی نشنیدم
ققی از عمد شیشه ی آبجو رو با دست میندازه و همه آبجو روی نقشه می ریزه و ققی طی عمل انتحاری خودش رو آتیش میزنه تا نقشه هم بسوزه
خاکستر ققی(!) :
جد ققی: ریپیرو!
نقشه دوباره درست میشه
ققی که دوباره به حالت اول برگشته بود:
----------------------
فلور: یکی بیاد به من کمک کنه دارم دیوونه میشم
کورن چوبدستیشو در میاره و در همون لحظه مرلین پلکشو به عنوان تهدید میلرزونه.....
---------------------
ققی: جد بزرگ اجازه دارم برای امری خیر و ضروری لحظه ای شما را ترک بگویم
جد ققی: در زمان شما لفظ جدید دستشویی اینگونه است.
ققی به مکانی که ملت گوش وایستاده بودن میره و با صدای قدمهایش باعث ترس مرلین و در نتیجه پایین رفتن پلک مرلین میشه
ملت:....(برای نه گفتن دیگه دیر شده بود)
بوممممممممممممممب
--------------------
جد ققی: اینجا چه خبر شده نکنه ققی بلایی سر مرلین آورده باشه.
جد ققی سریعا به سمت دستشویی میره و با بدن بی حرکت ققی مواجه میشه
ققی:
جد ققی: (خدا رو شکر بلایی سر مرلین نیومد وگرنه همه پولا دود میشد میرفت هوا) اوه نواده ی عزیزم چه بلایی سر تو اومده
ققی: م...مم..رل...ین
جد ققی که متوجه قضیه پلک میشه سریع ققی رو بلند میکنه و میبره
مرلین دستشو از روی دهن ملت بر میداره
ملت:آخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
فلور هم که دیگر به خاکستر کامل تبدیل شده بود با گفتن یک آخ ضعیف با ملت دردمند هم دردی میکند
مرلین:
لوسیوس: بچه ها یه کاسه ای زیر نیم کاسه هست باید ته توی قضیه رو در بیاریم
لوسیوس به همراه کورن و خاکستر فلور و دیگران به سمت کافه حرکت میکنند....
مرلین: صبر کنید یه پیشنهادی دارم
ملت: چی؟؟؟؟
مرلین:.....
ادامه بدید

لوسیوس که دو نمایشنامه قبل به طرز مشکوکی به بیرون از میخانه راه پیدا کرده بود نزدیک آمد.
مرلین گفت: اهه! تو چجوری اومدی بیرون؟ مگه جد ققی ناک اوتت نکرد؟ اصلا اینجا راه خروجی دیگه ای هم مگه داره؟؟؟
لوسیوس در اوج مستی (مراجعه به دو نمایشنامه قبل) بی اعتنا به سوال مرلین نگاهی به فلور انداخت. خواست که چیزی بگوید که...
شتلق! کاغذی بر پنجره کوفتانده شد که رویش بزرگ نوشته بود: بی ناموسی ممنوع!
کورن گفت: اه! حالا دیگه نمیتونیم ببینیم اون تو چه خبره.. لوسیوس بیا بریم راه ورودی رو نشونمون بده.. تشنمه!
لوسیوس به راه افتاد و مرلین و کورن و چند نفر دیگر که سالم مانده بودند پشت سرش حرکت کردند.
فلور حاکستری جیغ زد: منو با خودتون ببرید!!
کورن گفت: الان!!!
شتلخ!
یک تو گوشی محکمی از جانب مرلین نثارش شد. مرلین گفت: شما جوونا جلوتر برید من میام
بعد از چند دقیقه به راه ورودی مخفی میخانه رسیدند.
لوسیوس: اینجا بود.. خیلی جای دنجیه واسه گوش واستادن.. بریم داخل!
مرلین گفت: صبر کنید تا راه رو بازتر کنم! الاهومورا!
یک درب چوبی ایجاد و به رویشان باز شد.
فلور عصا به دست و لنگ لنگان پیش می آمد.
کورن: اول شما بفرمایید. خانوما مقدم ترن
مرلین گفت: کورن! پسرم! فرزندم! هیچ وقت فراموش نکن که مردها مقدم ترند.. همین امثال شماها بودید که به جماعت ساحره رو دادید
و قدم به درون میخانه مخوف گذارد..
بقیه پشت سرش وارد شدند.

داخل میخانه--- ققی و جدش
--------------------------------
جد ققی یک نقشه بزرگ و عریضی را روی میز وسط تالار پهن کرده بود و داشت برای ققی توضیحاتی می داد.
- ببین فرزندم.. اینجا مال پدر من بوده... میخواهم یک توالت عمومی بسازی برایم که مثل توپ صدا کند.
ققی: اما اونجا الان مکان تسهیلات نظامیه جادوگرانه
جد ققی: خوب پس بیا اینجا را بکن دستشویی عمومی....
ققی: اینجا تفریحگاه مقدسه! امکان نداره!!!
جد ققی: اینجا چطور؟....

-----
کورن زیر گوش بقیه: این یارو یه کاره مرلینه...
مرلین: چیزی گفتی؟
کورن: نه جون برادر حمید من چیزی نگفتم

ققي باز لبخندی می زنه:اهه

جد پر کنده: آه نتیجه ی نوه نوه نوه ی نوه ی من!بگذار دل سیری تماشایت کنم چقدر شبیه جوانی های من هستی خوش تیب ودلربا !آنقدر اموات دیده ام که رنگهای تو مرا به شوق آورده احساس می کنم 20 ساله ام!(و شونه اشو یکبار دیگه در می یاره!)

ققی یکدفعه متوجه حرف جد می شه و در حال بالا آوردنه!:اوق
و باز لبخندی می زنه!

جد پوست کنده: آن کلاه چیست؟! آیا تو توانستی علم جادو بیاموزی و مرا رستگار کنی؟

ققی که دیگه داره کلافه می شه یه سر تکون می ده

جد : خدایا نوح را رحمت باران کن که مرا در کشتی گذاشت تا بتوانم این چنین سر بلند شوم

مرلین از پشت پنجره داره دید می زنه و به حال ققی می خنده!

صدای خانمی مرلین رو به خودش می یاره و تارو بر می گردونه
مرلین:مااااا
فلور: اینجا چه خبره؟تنها تنها دارین تو کافه خوش می گذرونین!!!!
مرلین: چ...چ...ت...و ای...ن
فلور: اوه چند لحظه سوال نکن پیر دانا!کور خوندی منو فراموش کردی!
و فلور می ره که در کافه رو باز کنه که مرلین جلوی در می ایسته
مرلین با نگرانی: دوشیزه فلور خواهش می کنم ایندفعه نه!یکم صبر بنما!
فلور: هوم مشکوکه!
مرلین رو می زنه کنار!و در رو باز می کنه!

بوففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففففف
فلور:

فلور سرتا پا خاکستری شده!و قادر به حرکت نیست!....

پوپ!!!
جلوی چشمان خشمتزده و تعجبزده ملت پرنده ای پیر و مچاله ظاهر گشت.
ققنوس: تو کی هستی؟
لوسیوس طبق عادت چوبدستی را بیرون کشید تا وردی بزند.. اما پرنده مچاله ظاهرشده بسیار سریع تر از او بود و در یک حرکت آکروباتیک...

لوسیوس با مخ وارد کوزه نوشیدنی های 50 درصد شد.
تام، صاحب کافه خانه! دوبامبی بر سر خود زد. اما این اصلا مهم نبود! چون سابجکت دیگری این وسط به جریان افتاده بود.
ققنوس اشک ها ریخت و ضجه ها زد و بسیار بر صورتش ناخن کشید و خاک بر سر زد.
- آآآآآه!!! پدر پدر پدر پدر پدربزرگم!!! تو اینجا چه میکنی؟؟؟؟
پرنده مچاله که حالا به رنگ بنفش یشمی درآمده بود شانه بی دندانه ای از جیب کتش بیرون کشید و سرش را شانه زد. کمی مکث کرد و گفت: درود بر تو ای نوه نوه نوه نوه ام. چه خوشگل شده ای امشب... موش بخورد تو را!
ققی: چه شد که به سراغ ما اومدی؟ بیا بشین یه دست چایی بزنیم.. بادیگاردا لطفا ملتو بندازید بیرون ما حرفای خصوصی داریم..
کورن: اهه! وزیر جون حرف خصوصی نداریم.. اینجا یه مکان عمومیه، هر چی میگین ما هم باس بشنویم
جد ققی: بگذار اینجا آرام گیرند فرزندم. مثل همین آقایی که چند لحظه پیش آرام گرفت.

مرلین پشت پنجره ایستاده بود و منظره را تماشا میکرد.
- الانه که بزنه همه رو درب و داغون کنه... این جادوگران فقط جد ققی رو کم داشت

شتلخ!
بومب!!
دامب دامب دامب دامب دامب دامب دامب بومب!!!
ده نفر از درب میخانه به بیرون پرتاب شدند. بقیه خودشان با زبان خوش بیرون آمدند و مشغول تماشای داخل میخانه شدند تا یک وقت بی ناموسی جریان پیدا نکند...

ققی: شما از کجا اومدی جد عزیز من؟ میلیون ها سال پیش دوست. امروز آشنا؟

ها این زابینی آخرش یه کاری کرد که دیگه نشه خوب ادامه داد باید دنبال یه چیز دیگه گشت.
------------------------------------------------------------------------------

مرلین: من ! همون طوری که گفتم بهت ققنوس دیگه کاسه عمرم پر شده دیگه از دیمنتور ها و ماچشون هم باکی ندارم ولی بیا تا چیزی رو باهات در میون بذارم راجب این لوسیوس بیا خصوصی باید بهت بگم!

لوسیوس ای پیرمرد موزی حالا میخواهی زیر آب منو بزنی از ریش سفیدت خجالت بکش

ققنوس: نه صبر کن مصل اینکه قصد داره سر نخ های مهمی رو در اختیار ما بذاره...

مرلین: هان.... ...آره دقیقا

مرلین پر ققنوس رو میگره و میکشه به طرف درب میخانه ...
ققنوس: خوب پیرمرد بگو من گوشم...
مرلین : خوب پسرم...( من کی بچه ققنوس داشم) .... عزیزم این لوسیوس خودش رو نزدیک کرده به وزارت ولی گول رو نخوری میخواد تورو کباب کنه بخوره مگه نمیدونی این عاشق کباب جوجه ققنوس است ! حالا خودت به جهنم ولی خانوادت چی میشه اصلا به فکر کفیه هستی؟

ققنوس: ای لوسیوس بوق فطرت همه تخسیر من هست که روش دادم

مرلین: خوب ققنوس جان من باید به دنیای اموات برگدم ...

ققنوس: ها برو سلام من رو به حصرت نوح که جدِ من رو در کشتی خود جای داد تا امروز من وزیر شوم برسون

مرلین:

ققنوس رفت داخل ... و گفت: لوسیوووووس!

اما در همین هنگام مرلین اومد پشت پنجره و پلک زد

لوسیوس : آقا چه وضعشه این ملت ارزشی قصد جون منو کرده بودن شما دارید در مورد انواع نوشیدنی ها بحث میکنید ؟
کورن : حرص نخور بیا من توجیهت کنم !
لوسیوس و کورن از نظرها ناپدید میشن . در اون لحظه هدی پرزنان با یه سینی پر نوشیدنی وارد میشه و اول از همه به سمت ققی راه می افته و از اون جالبتر این که پاش در هوا به شی ای گرفته و تعادلش به هم خورده و تمام سینی همراه با نوشیدنی ها روی صورت ققی فرود اومده !
هدی
ققی : دست و پا چلفتی ! یادم باشه تو رو بکنم ماگل. آبروی پرندگان رو بردی !
هدی
ققی دستشو به اطراف دراز میکنه تا صورتشو پاک کنه و اولین چیزی که گیر میاره ریش مرلینه ! بدین ترتیب ققی با ریش مرلین صورت خودشو تمیز میکنه !
مرلین
ققی : اهووو من وزیرم مواظب باش یه وقت به من چپ نگاه نکنی که میگم بادیگاردام بخورنت !
مرلین بدون توجه به تهدیدات وزیر در یک حرکت انتحاری گامی به جلو برداشته و با دودستش گردن ققی رو گفته و بعد دستشو میزاره رو ویبره . بلافاصله پرهای ققی به اطراف پراکنده میشه !
ققی
در همون لحظه یکی از پرهای ققی به صورت چرخشی به سمت دماغ مرلین رفته .
مرلین : اوه اوه به پر پرنده ها حساسیت دارم .
صحنه اسلوموشن میشه ! ققی اروم کلاه وزارتشو که به علت لرزش های شدید کج شده بود رو صاف میکنه و چشمش به مرلین می افته که میخواد عطسه کنه و به همین دلیل میخواد یه پلک بزنه و چشمهاشو ببنده !
ققی : نههههههههه !
هدی : نهههههههه !
لوسیوس و کورن از ناکجا : نهههههههههه !
دوباره سرعت صحنه عادی میشه ؛ بلافاصله همه از اطراف اتاق به سمت پلک های مرلین شیرجه میزنند و در یک اقدام پیشگیرانه قبل از اینکه مرلین موفق به پلک زدن بشود میتوانند پلکهای وی را متوقف کنند و در همون حال ققی در یک حرکت مردمی خودش رو بین پلکهای مرلین قرار داده بود ( پتروس ) تا از این عملیات تروریستی جلوگیری کنه.
ملت
مرلین : اهههه هر چی سعی کردم صحنه قتلتون طبیعی به نظر برسه نشد که نشد
همه : ها....؟
بلافاصله ققی طومار بلند بالایی رو باز میکنه و شروع به خوندن میکنه :
- اینجانب مرلین فرزند ... فرزنده ..؟ حالا بیخیل ! به جرم پلک زدن در ملاءعام ، طرح ریزی به قتل رسوندن وزیر ، حمله به لوسیوس به مدت نامعلوم دستگیر و به قانون تحویل داده میشود !
مرلین : فرزندانم شما سخت در اشتباهید
بقیه

همه:

ققنوس: وزارت در دادگاه برای شما وکیل میگره البته اگه خودتون پول وکیل نداشتید!

همه: باز خوبه این وزیر به فکر مضتضعفان است!

در همین حال صدای به گوش میرسید! منم لوسیوس مالفوی من زدم ولی فرقی نمیکنه من زنده باشم یا مرده مهم این هست که اینا انگیزه قتل منو رو داشتن..

لوسیوس رداش رو میزنه بالا و یک جلیقسه زد گلوله رو نشون میده که کمی ازش دود بلند شده بود...

ققنوس : خوب ماجرا داره جالب میشه هدویگ بپر چند تا نوشیدنی بیار ! ققنوس کمی متوجه شبهاهت های بین خودش و هدویگ شده بود ... از همه مهم تر اینکه هر دو یک جور چوب دستی دست میگرفتن یا بهتره بگم با نوک میگرفتن (البته ققنوس استاد تغییر شکل بود ) در همین هین مرلین توسط گار د هوای وزارت بازداشت شده بود و به عنوان متهم در حال فرار پیش کاراگاه ققنوس آورده شد !

مرلین: ببین پسرم من عمره خودم رو کردم برام مهم نیست که میخوای با من چیکار کنی ولی اینو بدون که خیلی زرد و بی ریخت هستی

همه از جمله ققنوس:

لوسیوس: به دل نگیر ققنوس این پیر شده یه کمی فکر کرده با نمک شده یه چیزی میگه بسپارش به من .

ققنوس : هوم من وقت ندارم بده بیاد یه آب جوی چینی بخوریم چیگرمون حال بیاد ...تگری باشه !

همه (اعم از بچه ها، کورن، مرلین، هدویگ و سیاهی لشکر) چوبدستی را بیرون کشیدند و : آواداکداورا!
هزاران نور سبزرنگ از چوبدستی ها بیرون جهید و یک راست به سینه لوسیوس برخورد نمود.
بی حرکت و مثل یک تکه سنگ بر زمین افتاد و خشک شد.

کورن : نچ نچ نچ نچ... چه کاری کردیم!!
هدویگ: حالا من یه چیزی گفتم شما چرا گوش کردین؟
بچه ها: ما عمو حمیدمونو میخوایم
مرلین: آخیش... بالاخره راحت شد!! الان چند تا نمایشنامس این بیچاره رو هی کتک میزنیم... این قدرت مرلینیست که ناجی همه کتک خوران نمایشنامه هاست!!!
(نگران نباشید. فرض کنید اینها همه خواب و رویا بوده و لوسیوس نمرده)
کورن که احساس عذاب وجدانش با احساس پوچی و بی سوژگی قاطی شده بود گفت: حالا چه کنیم؟ ریش مرلین که فوت شد. لوسیوس که مرد.. بی ناموسی هم که دیگه خز شده.... یکی یه ایده بده؟؟
مرلین دو سیلی آرام به صورت خودش زد و سپس پلک هایش را باز و بسته کرد. ریشهایش بازگشته بود. سپس گفت:
- یک حسی به من میگوید ما در حال حاضر تحت محاصره نیروهای ارزشی آفتابه ای هستیم... در این مورد من هیچ کمکی نمیتونم بکنم!! بای بای
و با یک صدای پوپ! غیب شد.
هدویگ: منظورش چی بود؟

هوشت هوشت هوشت هوشت هوشت ....
ماموران وزارتخانه بی دعوت به درون ریختند..

ققنوس در لباس کارآگاهی: همه شما به جرم قتل بازداشتید.. آیا حرفی برای گفتن دارید؟؟

یک صدایی آمد که گفت:...

کورن لوسیوس رو بیرون میکشه
لوسیوس:*#$^&^*))*^%&$^@#$
هدویگ: بی ناموسی از این بدتر! یه چیزی هم طلب کاره
هدویگ چوبدستی شو به طرف لوسیوس میگره....شترق.... لوسیوس از شدت ضربه دوباره به زیر خاک میره
هدویگ:درش بیار پسر
کورن دوباره لوسیوسو که حالا کاملا شده بود از زیر خاک بیرون میکشه
لوسیوس دوباره شروع میکنه به فحش دادن
هدویگ دوباره همون طلسمو روش اجرا میکنه
هدویگ: درش بیار پسر
کورن دوباره لوسیوسو در میاره
و این اتفاق یه بار دیگه تکرار میشه
هدویگ: درش بیار پسر
کورن شاکی میشه و یه آجر سمت هدویگ پرت میکنه که از برکت پلک مرلین به هدویگ برخورد نمیکنه
کورن: مگه من بیکارم که برای تو اینو از خاک بکشم بیرون
هدویگ که هنوز غیرتش نخوابیده بود یه طلسم برای کورن میفرسته که از برکت اون یکی پلک برلین به کورن هم آسیبی نمیرسه
مرلین: تمومش کنید اگه این دفعه طرف هم چیزی بفرستید من دیگه پلکی برای فدا کردن ندارما
بچه ها: عمو مرلین پلکت چی شده .
مرلین: چیزی نیست عزیزانم دوباره ترمیم میشه
در همین بین لوسیوس از موقعیت استفاده میکنه و در میره.
هدویگ: بگیریدش فرار کرد
ملت داخل کافه میافتن دنبال لوسیوس
بچه ها : نه عمو مرلین نرو
مرلین: بچه ولم کن ردام پاره میشه
همین که کافه خالی میشه لوسیوس یواشکی از پنجره میاد تو
لوسیوس: افیش گمم کردن
در همین لحظه چهره آشنای مرلین که رداش تیکه پاره شده بود درون کافه نمایان میشه
مرلین:
ناگهان دوباره در باز میشه و همه ملت دوباره میریزن داخل
لوسویس کاملا محاصره میشه:
هدویگ:بکشیدش
ادامه دارد...

مرلین بچه ها رو یه جا جمع کرد و به مهد کودک غنچه های ویزاردیشن زنگ زد ... مهد کودک هم یه مینی بوس فرستاد تا بچه ها رو ببره ... مرلین بعد از راهی کردن بچه ها ، داخل میخانه اومد و به جایی رفت که صدای لوسیوس از زیرش میومد .

چوب دستیشو کشید و با تکون دادنش یه گلدن بیل ظاهر کرد ! ... بیل رو به دست کورن داد و گفت :
- فرزندم بیا با این بیل زمین را بکن ... شاید عشق دخترک را فراموش کنی !
کورن هم مشغول کندن زمین شد .

ناگهان در میخانه باز شد و جغدی سفید سراسیمه وارد میخانه شد .
جغد : شنیدم اینجا مسئله ناموسی پیش اومده ... آآآآآآی نفس کش !
هدویگ نوکشو میون پراش کرد و چوب دستی کوچیکشو که حدودا یک چهارم یه چوب دستی عادی بود ، از اون لا کشید بیرون و اونو با نوکش به سمت کله لونا که لای پنجره بود گرفت و گفت :
- ریپارو .
تکه های لونا از میون آوار میخانه جمع شدن و لونا دوباره صحیح و سالم جلوی بقیه واستاده بود !
لونا :
هدویگ :
لونا :
هدویگ : برو خونه تا خودم بیام ... سریع
لونا سرشو پایین انداخت از در میخانه خارج شد .
هدویگ رو به کورن کرد و گفت :
- سریع اون بی ناموس رو از زیر خاک بکش بیرون ببینم چطور جرات کرده به ناموس من چشمک بزنه ! ... به ناموسش چشمک می زنم !(کپی رایت بای گیلدی !)
صداهای نامفهوم لوسیوس از زیر خاک شنیده می شد ...