یک روز گرم در بیابان
شنهای بیابان داغ و راون بود و کف پاهای هیولا را میسوزاند.بیابان در سکوت فرو رفته بود و تنها چیزی که این ارامش را بر هم میزد صدای شلاق زدن های رذیلانه و زوزه های دردناک بود.
موجود عظیم جثه گاری بزرگی را که با صندوقهای شاتوت صحرایی اندود شده بود حمل میکرد.
پارچه ژنده ای را به دور کمر خود بسته و دیگر هیچ به تن نداشت.صاحب گاری بر جای گاه نرم خود تکیه زده بود و هراز گاهی ابی خنک را که با خود به همراه اورده بود مینوشید اما هیچ گاه از هیولا غافل نمیشد.هر گاه سستی را در پاهای او میافت با شلاقی که در دست داشت او را به جلو میراند.
راه درازی در پیش بود....
کافه شاتوت صحرایی
در دهکده هاگزمید کنار مغازه الیوندر کهنه کار کافه ای قدیمی با مشتری های سنتی قرار گرفته بود که ان را شاتوت طلایی مینامیدند.نوشیدنی های این مکان که از عصاره ی شاتوت گرفته میشد در دنیای پر رمز و راز جادو جایگاه خاصی برای خود به دست اورده بود.
اما چیزی که مردم کنجکاو را به سوی کافه میکشاند حضور غولی عظیم در کالبد خدمت کار این کافه بود.
چند روزی بود که در کافه بحثهایی در مورد به قدرت رسیدن مردی جاه طلب شنیده میشد.
مردی که تصمیم به سلطه بر کل دنیا را دارد.حتی این موضوع به پیام امروز هم کشیده شده بود.بعضی ها به این مسئله میخندیدند و بعضی دیگر نگران و ناراحت میشدند.میترسیدند که نکند گریندل والدی دیگر در حال ظهور است.
صحبت هایی که میشد حاکی از این بود که این مرد به دنبال پیروانی برای خود است.پیروانی که اهداف شیطانیش را عملی کنند.
در حالی که مردم با بی توجهی در این باره صحبت میکردند.هیولا با دقت به کلمه کلمه این صحبتها گوش میداد.او به فکر ازادی بود.سلطه بر جهان وسوسه انگیز بود.اما ایا ارباب سیاه او را به جمع مریدانش راه میداد.باید مطالب بیشتری را در رابطه با او میفهمید.شاید تنها راه ازادی او میبود.
و چند روز بعد موقع طلوع خورشید صبگاهی وقتی مغاز دار درب کافه رو گشود هر چه گشت و صدا زد اثری از هیولا نیافت.
ورودی خانه اربابی ریدل
با حسرت به پنجره های خانه اربابی نگاه میکرد نشانه هایی از حیات در خان ب چشم میخورد دودی که از دودکش به بیرون ترواش میکرد و نوری که از پنجره های به بیرون پرتاب شده بود این مسئله را تایید میکرد.
ایا او را به جمع خود میپذیرفتند.
قدم پیش گذاشت و چند تقه به در زد.
داخل خانه اربابی
اکنون رو در روی مردی زیبا چهره زانو زده بود حتی در این حالت هم از مرد کمی بلند تر بود.
صدایی سرد و بیروح پرسید:
-اسمت چیه هیولا؟!
با لکنتی که به ذهن کندش مربوط میشد جواب داد.
-اس..م من ه..ست گرا..و..پی
مرد درست در چشمان هیولا خیره شده بود گویا داشت در ذهنش کند و کاو میکرد و سوالهای خود را از ذهن او میپرسید.
گراوپ این را حس میکرد.
گویا برای ارباب جدید مهم نبود که او از چه قومیست برای اون فقط قدرت مهم بود.فقط قدرت و همینو بس.
-خب گراوپی برای اینکه وفاداریتو به من ثابت کنی یه کاری برات دارم.که البته فکر کنم ازش استقبال کنی(چشمانش ریز کرد و هیولا را از نظر گذراند)نظرت چیه که بریو یه درس خوب به اون کافه دار پیر بدی...هان؟!
تنها چیزی که از خانه به بیرون تراوش میکرد صدای خنده های دیوانه وارد یک هیولا بود.
چند روز بعد
پیام امروز
امروز صبح ماموران وزارت سحرو و جادو جسد جوزف ژاوسکی کافه دار محبوب هاگزمید که به طرزی فجیع خفه شده بود را پیدا کردند.این در حالیست که از غولی که در مغازه او خدمت میکرد نیز خبری نیست.ماموران وزارت به این خدمتکار عظیم مشکوک هستند.
و اکنون نشان سیاه بر بازوی بزرگ و پشم الود هیولا خودنمایی میکرد او یک خادم وفادار بود.
شنهای بیابان داغ و راون بود و کف پاهای هیولا را میسوزاند.بیابان در سکوت فرو رفته بود و تنها چیزی که این ارامش را بر هم میزد صدای شلاق زدن های رذیلانه و زوزه های دردناک بود.
موجود عظیم جثه گاری بزرگی را که با صندوقهای شاتوت صحرایی اندود شده بود حمل میکرد.
پارچه ژنده ای را به دور کمر خود بسته و دیگر هیچ به تن نداشت.صاحب گاری بر جای گاه نرم خود تکیه زده بود و هراز گاهی ابی خنک را که با خود به همراه اورده بود مینوشید اما هیچ گاه از هیولا غافل نمیشد.هر گاه سستی را در پاهای او میافت با شلاقی که در دست داشت او را به جلو میراند.
راه درازی در پیش بود....
کافه شاتوت صحرایی
در دهکده هاگزمید کنار مغازه الیوندر کهنه کار کافه ای قدیمی با مشتری های سنتی قرار گرفته بود که ان را شاتوت طلایی مینامیدند.نوشیدنی های این مکان که از عصاره ی شاتوت گرفته میشد در دنیای پر رمز و راز جادو جایگاه خاصی برای خود به دست اورده بود.
اما چیزی که مردم کنجکاو را به سوی کافه میکشاند حضور غولی عظیم در کالبد خدمت کار این کافه بود.
چند روزی بود که در کافه بحثهایی در مورد به قدرت رسیدن مردی جاه طلب شنیده میشد.
مردی که تصمیم به سلطه بر کل دنیا را دارد.حتی این موضوع به پیام امروز هم کشیده شده بود.بعضی ها به این مسئله میخندیدند و بعضی دیگر نگران و ناراحت میشدند.میترسیدند که نکند گریندل والدی دیگر در حال ظهور است.
صحبت هایی که میشد حاکی از این بود که این مرد به دنبال پیروانی برای خود است.پیروانی که اهداف شیطانیش را عملی کنند.
در حالی که مردم با بی توجهی در این باره صحبت میکردند.هیولا با دقت به کلمه کلمه این صحبتها گوش میداد.او به فکر ازادی بود.سلطه بر جهان وسوسه انگیز بود.اما ایا ارباب سیاه او را به جمع مریدانش راه میداد.باید مطالب بیشتری را در رابطه با او میفهمید.شاید تنها راه ازادی او میبود.
و چند روز بعد موقع طلوع خورشید صبگاهی وقتی مغاز دار درب کافه رو گشود هر چه گشت و صدا زد اثری از هیولا نیافت.
ورودی خانه اربابی ریدل
با حسرت به پنجره های خانه اربابی نگاه میکرد نشانه هایی از حیات در خان ب چشم میخورد دودی که از دودکش به بیرون ترواش میکرد و نوری که از پنجره های به بیرون پرتاب شده بود این مسئله را تایید میکرد.
ایا او را به جمع خود میپذیرفتند.
قدم پیش گذاشت و چند تقه به در زد.
داخل خانه اربابی
اکنون رو در روی مردی زیبا چهره زانو زده بود حتی در این حالت هم از مرد کمی بلند تر بود.
صدایی سرد و بیروح پرسید:
-اسمت چیه هیولا؟!
با لکنتی که به ذهن کندش مربوط میشد جواب داد.
-اس..م من ه..ست گرا..و..پی
مرد درست در چشمان هیولا خیره شده بود گویا داشت در ذهنش کند و کاو میکرد و سوالهای خود را از ذهن او میپرسید.
گراوپ این را حس میکرد.
گویا برای ارباب جدید مهم نبود که او از چه قومیست برای اون فقط قدرت مهم بود.فقط قدرت و همینو بس.
-خب گراوپی برای اینکه وفاداریتو به من ثابت کنی یه کاری برات دارم.که البته فکر کنم ازش استقبال کنی(چشمانش ریز کرد و هیولا را از نظر گذراند)نظرت چیه که بریو یه درس خوب به اون کافه دار پیر بدی...هان؟!
تنها چیزی که از خانه به بیرون تراوش میکرد صدای خنده های دیوانه وارد یک هیولا بود.
چند روز بعد
پیام امروز
امروز صبح ماموران وزارت سحرو و جادو جسد جوزف ژاوسکی کافه دار محبوب هاگزمید که به طرزی فجیع خفه شده بود را پیدا کردند.این در حالیست که از غولی که در مغازه او خدمت میکرد نیز خبری نیست.ماموران وزارت به این خدمتکار عظیم مشکوک هستند.
و اکنون نشان سیاه بر بازوی بزرگ و پشم الود هیولا خودنمایی میکرد او یک خادم وفادار بود.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط گراپ در 1386/6/1 9:23:43
آستكبار + رفيق بازي + قوانين مغيير ِ من درآوردي = كادر مديريت جادوگرن


... پشت سرش نجینی فیش فیش کنان با شکمی ورم کرده حرکت میکرد . لرد لیوان شیرموزی از غیب ظاهر کرد و یک نفس سر کشید و سپس گفت : به نظرم این بچه لوسیوس زیادی سوسوله ... حقش بود نجینی بعد از شکنجه بخورتش 


:root2:


