پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

214
نفر همین الان آنلاین‌اند 66 نفر در «انجمن»
2 عضو 212 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

42 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 25 آذر 1394 00:46
عضویت
1385/11/10
پست‌ها
571
عکس جدید

دراکو مالفوی در حمام میرتل مشغول گریه کردنه. پردازش داستان و بیان علت ناراحتی دراکو با شما!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
نویل لانگ باتم old2
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 11 مرداد 1395 21:54
عضویت
1387/02/12
پست‌ها
113
با غرور كلاه را برداشت وبه دامبلدور كه از دور مي آمد نگاه كرد . دامبلدور به هري گفت : امسال هاگوارتز در خطر هست فقط مي خواستم بگم مواظب خودت و رون و هرميون و بقيه ها باش وقتي هري از اتاق دامبلدور خارج شد يراست رفت خوابگاه فرداش هرميون به هري و رون توي سالن سراسر بزرگ گفت : هاگريد از مدرسه اخراج شده حالا ما بايد چكار كنيم هري گفت : من ديگه فرصت ندارم بايد بروم براي مسابقه آماده بشم بعد يك چند ساعتي گذشت براي شروع مسابقه هوا خيلي طوفاني بود چشم هاي هري سياهي مي رفت توي هوا ديوانه سازها را ديد كه بهش حمله مي كردند كه يك دفعه از جارواش افتاد زمين وآن را زود بردند بيمارستان وبعد وقتي كه بهوش آمد توي اتاق هيچكس نبود همه جا تاريك بود و مي ترسيد و يك دفعه لرد سياه آمد پيشش وقتي كه مي خواست دستش را به پيشاني هري بزند از خواب پريد چند روزي گذ شت هري از بيمارستان مرخص شد ورفت پيش هرميون و رون به آنها گفت : دوباره لرد سياه اومد ذهن من كه مي خواست مرا بكشه . بعد هري براي سيريوس بلك نامه نوشت كه من خواب لرد سياه را ديدم چكار كنم . چند ماهي گذ شت كه يكي از بچه هاي گريفندور به هرميون خبر داد كه هاگريد برگشته بعد آن سه نفر رفتند پيشش هاگريد ناراحت بود به آنها گفت : لرد سياه به همه جا حمله كرده و حالا مي خواهد به هاگوارتز حمله كند هممون بايد نيروهايون را آماده كنيم بعد آن سه نفر رفتند سالن سراسر بزرگ كه براي خودشون نقشه بكشند هرميون گفت : به نظر من فرد و جرج همه جا را نگهباني بدند كه اگر خبري شد به ما بگويند . چند هفته طول نكشيد كه جنگ شروع شود هوا تاريكتر و سردتر و طوفاني شد لرد سياه و نيروهايش نزديك قلعه شدند . فرد و جرج زود رفتند به هري خبر داند كه گفتند هممون محاصره شديم هر چه زودتر نيروهايمون را بفرستيم هري و رون و هرميون به همه بچه هايي كه وارد سالن شدند گفت : اسم اين جنگ بين گروه گريفندور (دامبلدور ) و گروه اسلاترين (لرد سياه ) و هممون بايد تا جايي كه مي دونيم قدرت داشته باشم و بعد لرد سياه به نيروهايش گفت : هرچي بر سر راهمون بود از ببن ببريد فقط هري را زنده بذاري چون خودم مي خواهم بكشمش همشون گفتند اطلاعت قربان . سه روز طول كشيد كه جنگ پايان رسيد لرد سياه به هري گفت : شما شكست خوردي ولي هري گفت : فعلا تمام نشده حالا بايد ما دو تا با هم جنگ كنيم لرد سياه گفت : باشه لرد سياه بدشانسي آورد و شكست خورد مالفوي ناراحت شد گفت : ارباب همهش تقصير من بود من بايد به جاي شما مي مردم بعد بچه هايي كه زنده موندند گفتند : زنده باد هري پاتر

در این تاپیک باید با توجه به عکسی که توسط ناظر گذاشته می شه نمایشنامه بنویسی.
به جز این مورد غلط های نگارشی زیادی توی متنت داشتی، پاراگراف بندی رو رعایت نکرده بودی و ضمناً با وارد کردن تعداد زیادی سوژه توی پستت نمایشنامه رو از هم گسیخته کرده بودی.
اگه برای رفع اشکالاتت احتیاج به کمک داشتی به من پی ام بزن تا راهنماییت کنم.

تأیید نشد

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط tohid zafarpour در 1387/4/27 22:32:21
ویرایش شده توسط لیلی اوانز در 1387/4/28 16:35:20
ویرایش شده توسط لیلی اوانز در 1387/4/28 16:39:14
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 7 مرداد 1388 23:47
عضویت
1386/05/22
پست‌ها
20
سپیده دم بود و هوا کمی سرد بود . در آن وضعیت من و هرمیون در میان تعداد زیادی از دمنتور ها قرار داشتیم . باید از خودم دفاع می کردم ولی در دمیان این تعداد تغریبا بی تاثیر بود . ولی باز هم تلاش خود را باید می کردم . حداقل برای نجات جان هرمیون . از هر جادو یی که بلد بودم استفاده کردم و آن پمنتور ها را دور کردم .

ولی کافی نبود چون هرمیون در این هیر و ویر از حال پفته بود . و باید خودم به تنهایی تمام آن ها را فراری می دادم .یکی از آن ها بی خبر پشت سر من امد و شروع به کار کرد . من هم به صورت غریزی چوب جادوگر را بالا آوردم و به سمت دمنتور جادویی روانه کردم . آن دمنتور پا به فرار گذاشت ولی هنوز من ۴ دمنتور برای مقابله داشتم . در این میان هرمیون به هوش امد و به کمک من شتافت ما هر دو شروع به ورد خوانی کردیم و به کمک هم دیگر دمنتور ها را عقب راندیم .

هرمیون با ۲ تای ان ها در حال جنگ و جدال بود و من هم ۲ تا . ولی ۴ تای دیگر به آن ها اضافه شدند. در این میان رون از این جا سر دراورد و از پشت به دمنتور ها حمله کرد و به کمک او ما توانستیم یک دمنتور دیگر را فراری دهیم . وضعیت بحرانی بود و ما دیگر خسته شده بودیم . کنترل ورد ها از دستمان خارج شده بود و دیگر نمی دانستیم چه وردی بر روی لبانمان می آید . هری پیشنهاد داد که همه فرار کنیم و ما هم پذیرفتیم و شروع به دویدن کردیم .

در میان راه هری پایش لغزید و روی زمین افتاد یکی از دمنتور ها به او حمل کرد . دمنتور شروع به کار خود کرده بود که هری قوی ترین جادویی را که بلد بود روی او اجرا کرد . دمنتور به هوا بلند شد و شروع به جیغ کشیدن کرد . در همین حال رون از روی زمین بلند شد و کنار هری و هرمیون ایستاد ولی این بار یک چیز فرق می کرد . راهی برای فرار نداشتند . پس هر سه یک قسمت را زیر نظر گرفتند و شروع به روانه مردن طلسم های قدرت مند دفاع از خود کردند .

تعدادی از دمنتور ها فرار کردند ولی هنوز تعداد آن ها زیاد بود . پس هرمیون راه فراری را باز کرد و دوباه هر سه شروع به دویدن کردند تا گرفتار چنگال دمنتور ها نشوند . ولی باز هم آن ها سرعت زیادی نداشتن و دمنتور ها به آنها رسیدند . هری شرع به صحبت کردن کرد :
- هرمین راه فراری نداریم . تو سمت چپ رو مواظب باش منم سمت راست . رون تو هم مواظب باش از عقب به ما حمله نکنن .

رون در جواب :

-واقعا تو از من انتظار این کار رو داری ؟


-آره رون وقت نداریم واسه ناز کردن پس یک بار نشون بده که تو هم قدرت داری . آماده اید ؟

هرمیون :

-آره

رون :

-فکر کنم .

در همان لحظه هر سه به دمنتور ها حمله کردند و شروع به فراری دادن آن ها کردند . ولی قدرتشان کافی نبود . رون هم از حال رفته بود و دیگر فقط هرمیون و هری بودند تا لشکری از دمتنور ها رو فراری بدن .
هری شروع به دویدن کرد و هرمیون هم همینطور . آن دو هر دو به طرف هاگوارتس رفتند و در حال حرکت طلسم هایی به سمت دمنتور ها می فرستادند . در میان راه هری یادش اومد که رون رو در میان راه فراموش کرده اند . هری به هرمیون گفت :

-برو و کمک بیار منم بر میگردم تا رون را بیارم .

هرمیون:

-مواظب خودت باش
هری مسیر مخالف را پیش گرفت و برگشت . او وقتی به رون رسید یک دمنتور روی او قرار داشت و روح او را تقریبا بلعیده بود . ولی هری باز هم دمنتور را فراری داد و رون نیمه جان را بلند کرد و شرع به حرکت کرد .
در میان راه به علت سرعت کمش دوباره با دمنتور ها درگیر شد و این بار شانس یارش بود و ۳ استاد از هاگوارتس به کمک آن ها آمدند و آن ها را فراری دادند .
رون در بیمارستان جادویی تحت درمان بود و هری و هرمیون سالم به تحصیل ادامه دادند.

پایان

غلط های تایپی و نگارشیت زیاد بود. در اواسط پست ضمیر گوینده ی داستان رو از اول شخص مفرد (هری) به اول شخص غائب تغییر داده بودی که به داستانت ضربه زده بود. پردازش سوژه هم جذابیت لازم رو نداشت. ضمناً برای فراری دادن دمنتور ها فقط ساختن پاترونوس کارسازه و نیازی به ورد های دیگه نیست.

تأیید نشد

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سامرز در 1387/4/27 20:37:52
ویرایش شده توسط لیلی اوانز در 1387/4/28 16:45:20
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 10 شهریور 1387 10:05
عضویت
1387/04/18
پست‌ها
3
خورشید چند ساعتی بود که جای خود را به ماه داده و اسمانی تاریک با ابر های در هم فرورفته ایجاد کرده بود.
هری با صورتی نگران از کنار جمعیت موجود در هاگزمید در حال گذر بود و پشت سر او هرمیون در حال امدن بود و به خاطر شلوغ بودن خیابان دست هری را گرفته بود تا او را گم نکند.
- عجب خیابون شلوغی!.. مردم این وقت شب چیکار می کنن؟!!!!
هری با قیافه ای اخمو این را گفت و چند نفر را به طرفین هول داد.
- هی... هی... هری!!!
رون دوان دوان از بین جمعیت راه خود را باز میکرد تا به هری و هرمیون برسد...

- همینموم کم بود.
هری با اخم این را به هرمیون گفت.
- هری... کجا داشتین می رفتین؟... من داشتم به هاگزمید میومدم که تورو با مالفوی دیدم! باز دوباره باهات چیکار کرد؟ دوول کردین؟!!!
- نه بابا... اون کله فندقی جرات این کارارو نداره!
-خوب فکر کنم دیگه من و هری باید بریم ،رون! یه کاری داریم که باید انجام بدیم.
- چه کاری دارین که من نمی تونم بیام باهاتون؟! نکنه هوس کردین مالفوی رو تنهایی کتک بزنید؟
- نه... تو نمی تونی بیای... بعدا برات تعریف می کنم الان جمعیت زیاده....
قبل از اینکه هرمیون حرفش را تمام کند جمعیت او و هری را با خود به سمت جلو هدایت کرد.
هری از این که رون دیگر پیش ان ها نبود خوشحال بود و مسیر خود را به طرف خارج از خیابان که قسمتی تاریک بود تغییر داد.
- هرمیون، فکر می کنی بتونیم ارزومون رو برآورده کنیم؟ یعنی میشه بریم و با بچه های گریفندور توی تالار شوخی کنیم و تالار رو زیر و رو کنیم؟
- چرا که نه!!! فقط چند لحظه باید صبر کنیم تا رمز تالار رو برامون بیارن.
- مگه رمز رو نمی دونی؟ فکر کردم از بچه ها پرسیده باشی!
- نه بابا ما که با بچه های گریفندور نبودیم که ازشون بشنویم...
در همان لحظه صدایی از طرف تاریکی امد که با درختانی پوشیده شده بود.
-هری!!... فکر کنم اومد... بریم...
هری پشت سر هرمیون در حالی که از چوبدستی های هردو نوری می درخشید به طرف تاریکی رفتند. ولی قبل از رسیدن به تاریکی متوجه جیغ و داد مردم شدن. انقدر ترسیده بودند که انگار اب سردی روی ان ها ریخته شده بود ولی هری و هرمیون هر دو می دانستند که این سرما از ترس نیست. هری رو به هرمیون کرد تا به او اشاره کند که چوبدستیش را اماده کند، اما متوجه شد که دیوانه ساز ها او را از پای در اورده بودند و او کاری نمی تواند بکند. هریچوبدستی خود را برای ورد اماده کرده بود که ناگهان سه دیوانه ساز از پشت سر به طرف او هجوم اودند و او را نقش بر زمین کردند.
هری تقریبا چشمانش تار شده بود بود و فقط حرکت دیوانه ساز ها بر بالای سر خود را می توانست تشخیص بدهد که ناگهان نوری همه جا را سفید کرد. به نظر می اومد که کسی پاتروناس را اجرا کرده بود.
صدایی در بالای سر هری او را صدا میزد:
- هری...هری...هری... منم رون....
-چی شد؟!!! هرمیون حالش چطوره؟!!!
-بیهوشه....
قبل از اینکه رون حرفش را تمام کند نوری از پشت کمر به او برخورد کرد و اورا نقش بر زمین کرد.
- ویزِل ویز ویزیه ی احمق....
هری با ترس رو به فردی که او را تار میدید کرد و گفت:
- چیکارش کردی دراکو؟
- هیچی فقط چند دقیقه از دستشخلاص شدیم...
هرمیون هم به هوش امده بود ولی به نظر می امد صورتش باد کرده بود.
دراکو رو به هر دوی ان دو کرد و گفت:
یک ماموریت ساده رو ببیند چیکار کردین!!!! بهتره هر چه زودتر از اینجا بریم تا این ویزِل احمق ما و ندیده...
در انجایی که چند لحظه پیش هری دراز کشیده بود یک هیکل که از یک طرف به هری و اط رف دیگر به کراب شبیه بود در حال بلند شدن بود...
- خاک تو سر هردوتون...
دراکو این را گفت و با عصبانیت لگدی نثار گویل کرد و رفت.




تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/25 9:39:57
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 6 مرداد 1387 15:29
عضویت
1387/01/15
پست‌ها
11
ناگهان تاريكي غم انگيزي بر اندك نور غروب چيره شد.اين، غير منتظره بود كه به يكباره نسيم ملايم و اندك نور باقي مانده از بازي اشعه هاي خورشيد به فضاي ظلماني و سردي تبديل شود ، ولي هم هري و هم هرميون مي دانستند كه اين به معناي حضور چه موجوداتي است.

هرميون نجواكنان گفت:
-كاش به حرف من گوش نميدادي ، كاش امشب اينجا نمي اومديم.

-حالا كه اومديم ، پس بهتره دقت كني كه طلسم مدافعتو خوب اجرا كني تا بتوني بقيه مشكلاتتو با رون حل كني ، من فقط مي تونم اين اخطارو بهت بدم كه اگر از اين قضيه جون سالم بدر نبريم ، شايد رون واسه هميشه به عشق تو نسبت به خودش شك كنه چون اون هيچ وقت نميتونه بفهمه كه واسه چي من و تو تنها با هم قرار گذاشتيم ...پس دقت كن

هري و هرميون پشت هم قرار گرفتند و آماده حمله ديوانه سازها شدند.نسيم خنكي گلوي هري را نوازش داد و او را بلافاصله مجبور به فكر درباره يك خاطره زيبا كرد.خاطره اي كه هرگز از ذهن او پاك نمي شد ، لحظه نجات جيني از دست تام كه حال ديگر براي او معناي خاصي پيدا كرده بود.فرياد ((اكسپكتوپاترونوم)) او فضا را شكافت و جسمي شفاف بوجود آورد كه لحظاتي بعد او را به ياد پدرش انداخت.سكوت عجيب پشت سر او باعث شد نگاهي سريع به هرميون بيندازد كه صورتش كاملا رنگ پريده بود و عرقي سرد بر پيشانيش نشسته بود...
-هيچ معلوم هست داري چه كار مي كني؟بجنب ديگه ...


ولي هرميون تكان نمي خورد .انگار نگاهش به جايي دوخته شده بود و نمي توانست از آنجا چشم بردارد.صدايي سرد و عاري از هرگونه احساسي مو را بر اندام هري سيخ كرد.

-نابودشون كنين.بوسه اي مي خوام كه ذره اي روح در وجود كثيفشون باقي نذاره.من اينو ميخوام.هردوشونو...


نگاه هري به چشمان رون دوخته شد.اين امكان نداشت ، او اينجا چه كار مي كرد؟يعني ديوانه سازها كار او بود؟حالا ديگر او نيز توان ساختن سپر مدافع نداشت و فقط ناله كنان گفت:
-تو داري بزرگترين اشتباه زندگيتو ميكني.
رون قهقهه اي سر داد و گفت:
-اين كار بايد زودتر از اينها انجام مي شد.شماها مستحق بدترين ها هستيد..چطور تونستيد اين كارو با من بكنيد.اسمشو نبر به اندازه شما پست و خائن نيست.
هري چشمانش را بست و آرام آرام همراه با هرميون بروي زمين ولو شد.وقتي كه اعتماد عزيزترين دوستش از او گرفته شد ، ديگر نه اميدي براي او باقي مي ماند و نه ديگر شادي اي ، پس با چه چيز بجنگد ؟او آماده بود تا به هرميون براي حل مشكلاتش با رون كمك كند و آنها را در آستانه سالگرد تولد رون آشتي دهد ولي حال هر دو آماده سردترين بوسه عمرشان از گرم ترين و شوخ ترين دوستشان مي شدند...

شايد اسمشونبر ديگري در حال شكل گرفتن بود.




جالب بود! ای کاش به جای رون شخصیت دیگری در نظر می گرفتی و بابت حضور هری و هرمیون، دلیل دیگری!

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط deathproof در 1387/4/22 22:19:26
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/23 9:46:45
هستم یا نیستم؟مسئله اصلی من یکی این است!
ارنی مک ميلان
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 2 خرداد 1389 20:47
عضویت
1387/04/22
پست‌ها
2
رون:اين هاگريد هم عجب آدميه هاااا!تو اين صحرا ي تاريك ما رو فرستاده چي بياريم.كاش دوباره از قوانين سرپيچي نميكرديم
هري:بايد دنبال اون علف بگيرديم رون تو با فنگ برو ضلع شرقي صحرا.من و هرميون ميريم وسط صحرا.
رون: اوكي.من رفتم. و دور شد

هرميون و هري رفتند و رفتند و رفتند تا اينكه رفتند
هاگريد گفته بود كه دوتا باغ تو بيابون هست كه براي دو جادوگر ناشناختست.يكي وسط صحرا اون يكي شرقش.فقط تو يكي از اين دوتا اون علف قرمز سر طلايي(چي بگم؟!) رو پيدا ميكنيد.
خلاصه هري و هرميون رفتند جلو تا اينكه به يه جادوگر رسيدند.
هري گفت:تو يكي از دو جادوگر اينجا نيستي؟
-بله توي اين صحرا فقط من و كلورچ زندگي ميكنيم.من توي سنگ بيناي خودم ديدم كه يكي از دانش آموزان با لباس هاي مثل شما گير ديوانه ساز ها افتاده.بايد به كمكش بريد.
هري و هرميون به طرف شرق دويدند و از دور يك ديوانه ساز ديدند كه داشت روح رون رو ميبلعيد
هري سريع دست بكار شد:چوب دستي اش را به طرف ديوانه ساز حركت داد و فرياد زد:اكسپكتو پاترونوم...ديوانه ساز فرار كرد.هري و هرميون بطرف رون دويدند
هري به هرمييون گفت:خوشبختانه زياد دير نرسيديم.هنوز زندست تو برو سريع كمك بيار من اينجا هستم
ولي تا هرميون خواست حركت كنه يه ديوانه ساز جلوش سبز شد.و پشت سرش چندين ديوانه ساز ديگر
چوب دستي اش را بالا گرفت و افسون پرندگان را خواند : آپوگنو
ناگهان دسته ي پرندگان به ديوانه ساز ها يورش بردند ولي ديوانه ساز ها قدرتمند و عجيب هستند و به همين راحتي ها شكست نميخورند
پرندگان بي روح به زمين افتادند...و آهسته محو شدند
سه جادوگر جوان گرفتار حلقه ي ديوانه ساز هاي رها شده افتاده بودند
هر لحظه به تعداد ديوانه ساز ها افزوده ميشد
هري و هرميون افسون هاي مختلف مي خواندند و ديوانه ساز ها را دور ميكردند ولي هر دفعه آنان با تعداد بيشتري برميگشتند
در اين لحظه كه همه ي اميد ها از دست رفته بود ايسيلدور پسر پادشاه (ببخشيد قاطي شد)
بله ميگفتيم:
در اين لحظه كه همه ي اميد ها از دست رفته بود دار و دسته ي معلمان هاگوارتز پيدا شدند.و مرگ خواران رو دور كردند.
هري گفت: شما چجوري مارو پيدا كرديد؟
مك گناگل گفت : فنگ سر صدا كرد و ما رو به اينجا كشوند اگه يكم دير تر رسيده بوديم كارتون تموم بود.
اسنيپ رفت كنار رون و افسون رنويت را خواند و رون بيدار شد.
هري و هرميون خوشحال اومدند و گفتند:تو كه قرار بود بري شرق صحرا اينجا چيكار ميكردي؟
-هيچي ما رفتيم به اون باغ .من علف رو پيدا كردم ولي موقع برگشت گير يه ديوانه ساز افتادم
و بلند شد و حضار ديدند كه علف قرمز در دستانش است
هاگريد از ميان جمعيت پيدا شد و علف را برداشت
هري گفت اين علف به چه دردي ميخوره؟
-اين علف افرادي را كه به طلسم هاي فلج كننده دچار شده باشند رو شفا ميده.ما بايد اين علف رو تكثير كنيم
و بعد همگي به هاگوارتز برگشتند




جٌک نباید بنویسی دوست گرامی، نمایشنامه باید بنویسی. قاطی کردن معنی نداره. طرز توصیفات شما هم به نمایشنامه شباهت نداره. کاملا مشکل داره. یک نمایشنامه دیگر بنویس.

تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/23 9:43:34
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 29 شهریور 1388 00:04
عضویت
1386/06/02
پست‌ها
9
ـــــ فکر کنم باید بهت یاد آوری کنم که الان 12 شب و ما این بیرون هستیم و برای هیچی پرسه میزنیم ...
ـــــ هیسسسسسسسسس !
ـــــ[ ]چه طور جرأت میکنی بگی ....
___ هیسسسسسسسس !
ــــ[ ]هری پس کن ! اول که با رون دعوا کردی حالا هم داری به .....
__ هرمیون ! این سرما تو این وقت سال غیر عادی هست ! یعنی فهمیدن ما اینجا هستیم ؟
هری هوای اطرافش را حریصانه میبلعید . به راحتی می توانست مزه ی بدترین خاطرات و غم ها را حس کند و درحالی که میدانست تنها دقایقی به ورود دیوانه ساز ها باقی است ....تنها یک فکر در ذهنش تلنگر زد .... دست هرمیون را گرفت و به طرف جلو دوید ولی تاریکی از او جلو افتاد و همه چیز سیاه شد....
ـــــ هرمیون چوبدستی ات را .....
هری لرزش دست هرمیون را حس کرد .احساس وجود 12 یا 15 دیوانه ساز که میتوانستند آنها را به اغوش بکشند؛ کار سختی نبود ....و اگر این آخر کار بود همه چیز تقصیر هری بود چون او بود که از هرمیون خواسته بود که دایره ی ورد ها را ترک کنند. او به هرمیون اعتماد داده بود که کسی در آن اطراف نیست وهری این را میدانست ... ناامیدی تمام وجود او را به زنجیر کشید.
ــــ.اکسپکتر...اکسپکتو پاترونوم !
هری صدای ضعیف هرمیون و نوری ضعیف خیره کننده ای را که از چوپ دستی اش خارج شد؛ دید..در حالی که با خودش زمزمه میکرد :
ــــ فقط یکی ...فقط یک خاطره ...من بارها این کارو کردم ..میتونم ...
ناگهان به یاد پناهگاه افتاد...غذاهای خوشمزه... .رون وفرد جرج و.....جینی!!
هری این بار فریاد زد:
اکسپکترو پاترونوم!!
گوزنی با شاخ های نقره ای به میان دیوانه ساز ها تاخت ...و رفت ودور شد تا اینکه دیگر اثری از آن نماند.دیوانه ساز ها بالا و اطرافشان هنوز پرسه میزنند. .هری در حالی که دست هرمیون را رها میکرد گفت:
__ هرمیون ! گوش کن ... به یه خاطره ی خوب فکر کن ...به کمکت احتیاج دارم ...فقط همین دفعه ...با شماره ی سه ..یک ....دو ...
___ اکسپکتو پاترونوم!!
سگ و گوزنی نقرهای از چوب دستی های بیرون می جهند و به طرف دیوانه ساز ها میروند و انها رو پراکنده میکنند . هرمیون در حالی که به ماه فام خیره شده بود نفس نفس میزد .دوباره همه جا گرم و روشن شده بود.
ـــــ هرمیون من واقعاً معذرت ...
ـــــ فکر کنم دفعه ای اخرم باشهکه بهت اعتماد می کنم و احتیاط رو کنار میزارم !!
ــــ[ ] ولی .....
ـــــ باید رون رو پیدا کنیم .پس را بیافت قبل از اینکه دیوانه ساز ها برگردند !!



قابل قبول بود، ولی از شکلک ها نباید در این نوع نوشته استفاده می کردی.

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/23 9:39:08
ماگل
تولد نقش
1387/05/07
آخرین ورود
چهارشنبه 29 اردیبهشت 1400 15:22
عضویت
1387/02/01
پست‌ها
474
هری و هرمیون در کنار ساحل قدم می زدند و با هم صحبت می کردند.

هری: احساس نمی کنی هوا داره سرد میشه؟
هرمیون: کمی.
هری: من خیلی احساس سرما می کنم.
هرمیون: منم همین طور الان خیلی سردم شد.

ناگهان پشت سر خود صدایی را شنیدند. برگشتند تا ببینند صدا از کجا می آید. یک دفعه از ترس خشکشان زد ، نگو آن ها دیوانه ساز ها را دیده بودند.
با دیدن آن ها تمام احساسات خوششان از بین رفت و تنها خاطرات بد به یادشان می آمد. آن ها آن قدر سردشان بود که تمام بدنشان بی حس شده بود و از شدت سرما و ترس می لرزیدند ، زیرا دیوانه ساز ها می خواستند کاری کنند که روح از بدن آن ها بیرون بیاید.

دیوانه ساز ها هر لحظه به آن ها نزدیک تر می شدند.
هری و هرمیون سعی می کردند یک خاطره ی خیلی خوب را به ذهن بیاورند. هرمیون یک خاطره ی خوب به ذهن میاورد ، چوبدستی اش را بالا می آورد و با صدای بلند ورد را بر زبان می آورد. ولی چون خاطره ی هرمیون کمی ضعیف بود ورد او عمل نمی کند.

هری کمی فکر می کند و خاطره ی خیلی خوبش را به ذهن می آورد و چوبدستی اش را بالا می آورد و با صدای بلند فریاد می زند و می گوید: اکسپلیارموس.
وقتی هری ورد را می گوید از نوک چوبدستی او سپر مدافعی به شکل گوزن بیرون می آید که به سمت دیوانه ساز ها می رود و آن ها را فراری می دهد.

هوا دوباره به حالت قبلی خود بر می گردد و آن ها با خیالی راحت به سوی قلعه می رفتند و در راه با هم درس هایشان را مرور می کردند ، تا فردا صبح وقتی در کلاس دفاع در برابر جادوی سیاه شرکت کردند درس های قبلی را بلد باشند تا پروفسور آمبریج از آن ها راضی باشد.





به مدیران: این کاربر قبلا در اردیبهشت ماه در بازی با کلمات تایید شدند و دوباره در تیر ماه شرکت کردند ولی این بار تایید نشدند. چون که قبلا تایید شده بودند، اینجا من در کارگاه پاسخ میدم:

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/20 17:49:10
Only Raven!


تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 2 دی 1387 22:05
عضویت
1387/04/15
پست‌ها
38
ماه از پس تاریکی نگاه میکرد به راه باریکی که در میان ابرها نمایان شده بود.اگر سریع میجنبید شاید میتوانست تک پرتو نوری را با زور خویش به سمت زمین بفرستد.هر چه باشد ماه بود و حتی اگر احتمال پیروزیش به اندازه ی یافتن سوزنی در میان کاه بود؛باید تلاش میکرد.
اما افسوس که خیمه ی شب چنان پرهیبت و فراگیر چتر خویش را بر سر زمین گشوده بود که عده ای میپنداشتند همین امشب خوابشان ابدی میشود.
دوران زیستن زیر سایه چنان بر تار و پود وجود جادوگران مینشست که ناخواسته میشکستند.

هری و هرمیون بار دیگر پس از نیمه های شب خوابگاه را ترک کرده بودند و راه را به سوی خانه ی هاگرید میپیمودند.اما تفاوتی در این سفر شبانه وجود داشت.اینبار رون به همراشون دیده نمیشد.
او به همراه جینی وظیفه داشتند تا به اتاق ضروریات رفته و موادی که هرمیون برای تهیه ی معجون پیچیده ای سفارش داده بود را پیدا کنند.
ابتدا قرار بود هری و جینی به اتاق ضروریات بروند اما هنگامیکه هرمیون نگاه های خشم آلود رون را دید،گروه بندی را تغییر داد.
و در نهایت اینگونه شد که هری و هرمیون در یک گروه قرار گرفتند.
نسیم ملایم اما سردی به آرامی موی های چمن را به هم میریخت و همچنین مغز استخوان آن دو را نشانه میگرفت.
-به نظرم بدوئیم تا گرم بشیم.
هری سرش را بالا آورد و به چشمان پر اضطراب هرمیون خیره شد:
-اتفاقی افتاده؟
هرمیون:نه...ولی حس میکنم یه چیزی اینجا درست نیست.بیا هری.اگر بدویم پنج دقیقه ای میرسیم به خونه ی هاگرید
هری:الکی نگرانی...من که چیز غیر عادی نمیبینم.

هرمیون:چیزهای غیر عادی زیادی هستند که قابل دیدن نیستند.ولی هری،من سرما رو حس میکنم.سرمایی که مستقیم به قلبم میزنه.
هری:منم حس میکنم..ولی فکر نکنم در این نزدیکی ها دیوانه سازی باشه.اگر هم باشه،خارج از محدوده ی طلسم های حفاظتیه هاگوارتزه

هرمیون:خودت میدونی که بعد از دامبلدور،طلسم ها درست....
حرف هرمیون نا تمام ماند،زیرا جسم شناوری در بالای جنگل ممنوعه،توجه او را به خودش جلب کرد.
هری نیز بدون اینکه نگاه هرمیون را دنبال کند،متوجه آن جسم شد.زیرا همانند مکنده ای،سعی میکرد جانش را به سمت خویش خالی کند.
دیگر آن تک پرتو های نور نیز قابل رویت نبود.لایه ای یخ بر چمن های روییده در زمین های هاگوارتز نشست و مدرسه در سکوت محض فرو رفت.

در چند ثانیه ای که هری و هرمیون بهت زده،نظاره گر آسمان بودند،جسم پرنده نزدیک و نزدیک تر شد.تا جایی که وجود ده الی دوازده دیوانه ساز شناور در هوا قابل تشخیص بود
-بدو هرمیون

هری در حالیکه این را میگفت،چوبدستی خودش را بیرون کشید و درس در پشت سر هرمیون شروع به دویدن کرد.اما سرعتشان بسیار کمتر از آن بود که بتوانند فرار کنند و در کمتر از چند ثانیه خود را در محاصره ی دیوانه ساز ها یافتند.
-یه خاطره ی خوب...یه خاطره ی خوب...یه خاطره ی خوب
تصور کرد آخرین جاودانه ساز نابود شده در کنارش بر روی زمین افتاده و سپس فریاد زد:
-اکسپکترو پاترونوم

گوزنی از انتهای چوبدستیش بیرون آمد و چهار نعل شروع به تاختن کرد.با شاخ های خود به دیوانه ساز ها ضربه زد و تک تک آنها را فراری داد
ناگهان به همان سرعتی که محیط در سکوت فرو رفته بود،سر و صدا بازگشت و آوای نعره های هاگرید که هری و هرمیون را صدا میکرد،به گوش رسید...




تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط جیگر ویزلی در 1387/4/16 0:25:00
ویرایش شده توسط جیگر ویزلی در 1387/4/16 4:56:27
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/16 11:18:19
[url=http://www.jadoogaran.org/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=3306&forum=9&post_id=197138#forumpost197138]به روی واژه ی Delete کلیک کرد تا خاطرات بد را از خانه های اندیشه اش پا
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
دوشنبه 7 اردیبهشت 1388 13:27
عضویت
1387/04/09
پست‌ها
45
_ احساس خوبي ندارم... فكر نميكني هوا يه طوريه؟
هرمايني اين را گفت و دست هري را محكم تر از قبل فشرد. هري اخمي كرد و با ناراحتي گفت:
_ تنها چيزي كه بهش فكر ميكنم اينه كه تو زيادي بدبين شدي!
و با حركتي دست خود را آزاد كرد. اين حركت بر هرمايني سخت آمد.
_ ولي من نميترسم... فقط ... بعد از اينكه رون...
و قطره اشكي در چشمانش حلقه زد. هري سري تكان داد و د.و دوباره دست او را گرفت.
_ درسته كه اون زخمي شد، اما يادت نره كه ما هنوز چندين مسئله ي مهم پيش رو داريم كه فكر كردن به اونها مهم تره و اينو بدون كه...

حرف هري با صدايي قطع شد. هر دو چوبدستي هايشان را محكم در دست گرفتند. صداها نزديكتر ميشدند. هرمايني درست ميگفت، هوا گرفته شده بود. سرما و سكوتي سنگين بر فضا حكمران بود. هري تمام ناخوشي هاي كودكي اش را به ياد مي آورد، نور سبز، مرگ سريوس، ضجه هاي دامبلدور در غار، احساس ميكرد سرش ميچرخد.
در بغل دستش، هرمايني نيز وضع بهتري از هري نداشت و چندي نگذشت كه احساس ميكرد تمام اندوه عالم بر سرش آوار ميشود، سرما داشت در وجودش رخنه ميكرد.
تنها كاري كه از دستش بر آمد اين بود با تمام توانش دست هري را فشار دهد.

ديوانه سازها اينبار توانسته بودند آن دو را غافلگير كنند. نزديك آنها شده بودند و تا لحظه اي ديگر بوسه اي را از لبان آنها مي ربودند.

هري با فشار دست هرمايني لحظه اي به خود آمد و فهميد كه در چه موقعيتي قرار گرفتهاست.ناگهان به ياد آورد روزي را كه بعد از چندي عذاب در خانه ي دورسلي ها با لبخند محبت آميز دامبلدور مواجه شده بود و به ياد آورد روزي را كه سريوس را به چشم پدرخوانده اي فداكار ديد. احساس گرما ميكرد. به زحمت چشمش را گشود و و ديوانه سازي را ديد كه بر روي هرمايني خم شده است.
با تمام توان خود، روزي پيروزي در كوييديچ و جيني را به خاطر آورد، اينبار توانست بلند شود و فرياد زد:
_ اكسپكتو پاترونام!
اشعه اي نقره اي رنگ از چوبش خارج شد.
ديوانه سازها كمي پراكنده شدند.
_ هرمايني؟ هرمياني؟؟
هري فرياد ميزد و هرمايني را صدا ميكرد. در حالي كه قطره اي اشكي از چشمش فرو ميچكيد، دوباره فرياد زد:
_ اكسپكتو پاترونام!
اينبار نيز تنها اشعه ي باريك نقره اي رنگي از چوبدستش خارج شد. ديوانه سازها باز پراكنده شدند، اما دوباره داشتند نزديك ميشدند.
_ هرمايني؟؟ ... تو زنده اي؟؟
با ديدن بازشدن چشمهاي هرمايني، اين را با خوشحالي گفت و دستش را گرفت و او را بلند كرد.
_ خوبي؟
_ اوه... نمي... دونم !
_ سعي كن يه خاطره خوش رو به ياد بياري. خواهش ميكنم، هيچ راهي نداريم مگه همين راه. هرمايني، خواهش ميكنم!
_ نه.. من..
_ به رون فكر كن كه منتظرته... اون بي صبرانه منتظرته!

هرمايني چشمانش را بيشتر باز كرد و سعي كرد بر اين موضوع تمركز كند. البته خود هري نيز به جيني فكر ميكرد كه با آن چشمان گيرايش، دائما به در مينگريست تا كي هري وارد خواهد شد.
_ حاضري؟
_ من؟... فكر ميكنم!
و اينبار فرياد اكسپكتو پاترونام هر دوي آنها بود كه ديوانه سازها را مي راند. يك گوزن پرقدرت و يك سمور آبي كوچك، شجاعانه آن موجودات شيطاني را تار و مار ميكردند.
با نابودي ديوانه سازها و محو شدن گوزن و سمور، ماه دوباره خود را نشان داد و هوا گرم تر شد.

بعد از مدتي، هرمايني دستي به موهايش كشيد و با نگاهي كه حاكي از بي توقعي از هري بود< گفت:
_ اوه... هري! به نظرت من واقعا بدبينم؟!
هري با شرمساري به هرمايني نگاه كرد و گفت:
_ واقعا متاسفم!
هرمايني با ناتواني لبخندي زد و گفت:
_ بهتره زودتر به راه بيفتيم! چون اونا فهميدن ما كجا هستيم!

هرمايني با قدم هايي نسبتا سريع از هري پيشي گرفت. هري آهي كشيد و شانه هايش را بالا انداخت.
اين خطر كه رفع شده بود، ديگر زمان تمركز بر روي مسائل ديگر بود.





شرکت در تاپیک بازی با کلمات و سپس شرکت در کارگاه نمایشنامه نویسی



شما در تاپیک بازی با کلمات شرکت نکردید. بنابراین شما می بایست اول اونجا شرکت کنید، بعد از تایید دوباره می تونید بیان این تاپیک و در یک پست دیگه همین نمایشنامه خودتون را تکرار کنید تا مورد بررسی در کارگاه نمایشنامه نویسی قرار بگیره.در صورتی که آنیتا دامبلدور باشین باید خودتون آشنا تر باشین که.البته شاید برای عضوهای ویژه نیازی به طی کردن این مراحل نباشه. البته باید از مدیران انجمن ها سوال کنید. چون که گروه رو هم فکر کنم بخواهید به گریفیندور تغییر بدین.موفق باشید.

تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/16 11:07:22
ویرایش شده توسط [fa]اینیگو ایماگو[/fa][en]ΙΜДĠΘ[/en] در 1387/4/16 11:15:41

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.