پست یک!
فلش بک:
لونا خوش حال و خندان در حالی که مجله ای را در دست داشت از پله های خوابگاه پایین آمد ، در این بین زنجیر گردنبندی جواهر نشان که عقابی نقره ای بر روی آن می درخشید و لونا بر گردن انداخته بود آهسته باز شد و نقش زمین شد ... گرنبند قل خورد و به زیر فرشینه ی پایین پله ها رفت.
لونا نیز که متوجه این موضوع نشده بود شاداب وارد تالار شد.
پایان فلش بک ، صبح روز مسابقه:
- لیلی گردنبند عقابمو ندیدی؟
لیلی که به زور سعی در به پا کردن جورابی آبی رنگی که به طور مضحکی با ستاره قلب های قرمز رنگ مزین شده بود داشت به لونا نگاهی انداخت و گفت: کدومو میگی؟ همون که یه ماه پیش خریده بودی؟
لونا که نگرانی در چهره اش موج میزد گفت: آره همونو میگم. هرچی میگردم پیداش نمیکنم.
لیلی از روی تخت پایین پرید و و در حالیکه دلسوزانه به لونا نگاه می کرد گفت: منم کمکت میکنم تا پیداش کنی.
هر دو مشغول وارسی شدند. لونا در گوشه ای نشسته و در حال بیرون ریختن وسائل درون چمدانش بود و لیلی کشوی کنار تخت را می گشت.
سی دقیقه بعد!
لیلی در حالیکه با پشت دست عرق پیشونیش رو خشک می کرد دستش را از زیر بالشت لونا بیرون آورد و گفت: اوووف! لونا مطمئنی گردنبدن دردسر سازت رو به هاگوارتز آوردی؟ شاید اصلاً یادت رفته بیاریش!
- هنوز اون قدر فراموشکار نشدم که یه هفته پیشمو یادم بره.
- حالا که میبینی نیست! بیا بریم پایین ببینیم کسی ندیده گردنبندتو.
دقایقی بعد تالار ریون:
بادراد و دیگر اعضای کوییدیچ دور میز دایره ای شکلی در ته سالن نشسته و منتظر آمدن لیلی و لونا بودند.
بادراد بلافاصله با دیدن لیلی و چهره مشوش لونا از روی مبل کوچکی که مخصوص او بود پایین آمد.
- معلوم هست شما کجایین؟ زودباشین بیاین دوباره نقشه رو مرور کنـ...
اما لونا بی توجه به بادراد به سمت پدرش رفت و گفت: بابا گردنبند عقابیم گم شده ، همه جای خوابگاه رو زیر و کردم ولی نبود.
زنوف دستی بر موهای دخترش کشید و گفت: مطمئنی همه جارو خوب گشتی؟
- آره ما همه جارو گشتیم ولی اثری ازش نبود.
لونا که اشک در چشم هایش حلقه زده بود از روی مبل بلند شد و رو به اعضای ریون گفت: کسی گردنبندی رو این اطراف ندیده؟
زمزمه ی مخالفت در تالار راونکلاو پیچید.
بغض لونا شکست.
- من گردنبندمو میخوام ... اصلا تا پیدا نشه نمیام مسابقه!
با این حرف بادراد مثل برق از روی مبل بلند شد و بل لحنی که عصبانیت در آن موج میزد گفت: چی میگی لونا؟ نکنه دیوونه شدی؟ وقتی برگشتیم از مسابقه اونوقت دنبال گردنبندت میگردیم ، دیر نمیشه که!
- راست میگه لونا میخوای بعداً پیداش کنیـ...
لیلی با دیدن چهره ی جمله اش را با تغییری ناگهانی ادامه داد: چیزه ، اممم ... منظورم اینه که تا پیدا نشده منم مسابقه نمیدم! گردنبند لونا مهم تره!
-
بادراد که ناباوری در چشم ها و صدایش موج میزد گفت: نخیر نمیشه! به خاطر یه گردنبند که نمیشه بیخیال همه چیز شد ... پنج نفر از اعضا معطل دو نفر شن؟ نخیر به هیچ وجه نمیشه. باید همه تون شرکت کنین!
- منم مسابقه نمیدم! دخترم بیشتر از یه مسابقه اهمیت داره. تا وقتی پیدا نشه منم مسابقه نمیدم!
بادراد :
فلش بک:
لونا خوش حال و خندان در حالی که مجله ای را در دست داشت از پله های خوابگاه پایین آمد ، در این بین زنجیر گردنبندی جواهر نشان که عقابی نقره ای بر روی آن می درخشید و لونا بر گردن انداخته بود آهسته باز شد و نقش زمین شد ... گرنبند قل خورد و به زیر فرشینه ی پایین پله ها رفت.
لونا نیز که متوجه این موضوع نشده بود شاداب وارد تالار شد.
پایان فلش بک ، صبح روز مسابقه:
- لیلی گردنبند عقابمو ندیدی؟
لیلی که به زور سعی در به پا کردن جورابی آبی رنگی که به طور مضحکی با ستاره قلب های قرمز رنگ مزین شده بود داشت به لونا نگاهی انداخت و گفت: کدومو میگی؟ همون که یه ماه پیش خریده بودی؟
لونا که نگرانی در چهره اش موج میزد گفت: آره همونو میگم. هرچی میگردم پیداش نمیکنم.
لیلی از روی تخت پایین پرید و و در حالیکه دلسوزانه به لونا نگاه می کرد گفت: منم کمکت میکنم تا پیداش کنی.
هر دو مشغول وارسی شدند. لونا در گوشه ای نشسته و در حال بیرون ریختن وسائل درون چمدانش بود و لیلی کشوی کنار تخت را می گشت.
سی دقیقه بعد!
لیلی در حالیکه با پشت دست عرق پیشونیش رو خشک می کرد دستش را از زیر بالشت لونا بیرون آورد و گفت: اوووف! لونا مطمئنی گردنبدن دردسر سازت رو به هاگوارتز آوردی؟ شاید اصلاً یادت رفته بیاریش!
- هنوز اون قدر فراموشکار نشدم که یه هفته پیشمو یادم بره.
- حالا که میبینی نیست! بیا بریم پایین ببینیم کسی ندیده گردنبندتو.
دقایقی بعد تالار ریون:
بادراد و دیگر اعضای کوییدیچ دور میز دایره ای شکلی در ته سالن نشسته و منتظر آمدن لیلی و لونا بودند.
بادراد بلافاصله با دیدن لیلی و چهره مشوش لونا از روی مبل کوچکی که مخصوص او بود پایین آمد.
- معلوم هست شما کجایین؟ زودباشین بیاین دوباره نقشه رو مرور کنـ...
اما لونا بی توجه به بادراد به سمت پدرش رفت و گفت: بابا گردنبند عقابیم گم شده ، همه جای خوابگاه رو زیر و کردم ولی نبود.
زنوف دستی بر موهای دخترش کشید و گفت: مطمئنی همه جارو خوب گشتی؟
- آره ما همه جارو گشتیم ولی اثری ازش نبود.
لونا که اشک در چشم هایش حلقه زده بود از روی مبل بلند شد و رو به اعضای ریون گفت: کسی گردنبندی رو این اطراف ندیده؟
زمزمه ی مخالفت در تالار راونکلاو پیچید.
بغض لونا شکست.
- من گردنبندمو میخوام ... اصلا تا پیدا نشه نمیام مسابقه!
با این حرف بادراد مثل برق از روی مبل بلند شد و بل لحنی که عصبانیت در آن موج میزد گفت: چی میگی لونا؟ نکنه دیوونه شدی؟ وقتی برگشتیم از مسابقه اونوقت دنبال گردنبندت میگردیم ، دیر نمیشه که!
- راست میگه لونا میخوای بعداً پیداش کنیـ...
لیلی با دیدن چهره ی جمله اش را با تغییری ناگهانی ادامه داد: چیزه ، اممم ... منظورم اینه که تا پیدا نشده منم مسابقه نمیدم! گردنبند لونا مهم تره!
-
بادراد که ناباوری در چشم ها و صدایش موج میزد گفت: نخیر نمیشه! به خاطر یه گردنبند که نمیشه بیخیال همه چیز شد ... پنج نفر از اعضا معطل دو نفر شن؟ نخیر به هیچ وجه نمیشه. باید همه تون شرکت کنین!
- منم مسابقه نمیدم! دخترم بیشتر از یه مسابقه اهمیت داره. تا وقتی پیدا نشه منم مسابقه نمیدم!
بادراد :
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
معذرت مي خوام!داشتم فكر مي كردم!
