جنگل ممنوعه

بن سمش را محكم به در كوبيد. دامبلدور گفت:
-بيا تو.

بن سرش را پايين انداخت و وارد اتاق كار دامبلدور شد. پرتو طلايی رنگ خورشيد موجب روشنی اتاق شده بود. دامبلدور فرش زيبايی را زير ميز كارش پهن كرده بود كه سايه ی ميز روی آن افتاده بود. دامبلدور از پنجره بيرون را نگاه می كرد. بن سمش را روی زمين می كشيد و به تابلوهای مديران سابق هاگوارتز كه روی ديوار اتاق مدير فعلی نصب شده بودند نگاه می كرد. دامبلدور متفكرانه دستی بر ريش بلند و نقره ای فامش كشيد و با چشمان نفوذ كننده و آبی اش به بن نگاه كرد و گفت:
-سلام.

بن لبخند تلخی زد و گفت:
-سلام دامبلدور. تو می خواستی من به حياط مدرسه بيام و با هم نوعانم اونجا زندگی كنم؟

دامبلدور مستقيم در چشمان بن نگاه می كرد. عينكش را روی چشمانش صاف می كرد تا شيك به نظر برسد. شنل ارغوانی زيبايش را پوشيده بود. بالاخره دامبلدور پس از كمی مكث گفت:
-آفرين بن. دقيقا همين رو می خواستم.

بن گفت:
-يعنی تو می خوای به من و بقيه ی سانتور ها كمك كنی؟

دامبلدور لبخند پرمعنايی زد و گفت:
-دقيقا.

بن قهقهه زد. سمش را محكم به زمين كوبيد و موجب شد گرد و خاكی كه بر روی آن نشسته بود بلند شود. بن نگاهش را مستقيم به دامبلدور دوخته بود. او گفت:
-من از اينكه آدميزادگان به ما كمك كنند متنفرم...

دامبلدور سريع گفت:
-اينجا تو بايد درست فكر كنی بن. تو می تونی راحت با هم نوعانت تو حياط بگردين. راحت باشين. اما تو يك سوم جنگل ممنوعه نمی تونين به همون راحتی باشين. امكان داره بچه هاتون به خاطر اين شرايط سخت بميرن. اينجا تو بايد اون اعتقادات قديمی رو بذاری كنار و به فكر هم نوعانت باشی.

بن گفت:
-اعتقادات برای ما مهمتره...

-اما اينجا می تونی با احترام گذاشتن به اعتقادات زندگی رو واسه ی هم نوعانت سخت كنی.

دامبلدور روی هم نوعان تاكيد زيادی كرد. بن در حالی كه از چشمانش اشك می ريخت گفت:
-من شنيده بودم تو باهوشی دامبلدور... اما فكر نمی كردم اينقدر با هوش باشی... من و هم نوعانم تو حياط به زنديگيمون ادامه ميديم.

دامبلدور گفت:
-منم به تو قول می دم جنگل ممنوعه رو از اونها پس بگيرم.

ادامه دارد...

هاگرید گفت:ولی پروفسور...

-نه هاگرید!کاری که گفتم رو بکن.حالا!
هاگرید با ترس و کمی هم خشم از در خارج شد و راه کلبه اش را پیش گرفت!بعد از دقیقه به جنگل رسید.او وارد منطقه ی سکونت سانتور ها شد.

ویـــــــژ _ تــــــق!(افکت رها شدن تیر ازکمان و خوردن آن به درخت )

هاگرید که یادش رفته بود کمانش را بیاورد برگشت و با گله ای از سانتور های وحشی و تند خو روبرو شد.صدایش را صاف کرد و گفت:دوستان من اومدم که...

بن یکی از سانتور ها گفت:تو دیگه حق نداری بیای اینجا!


هاگرید دهانش را باز کرد تا چیزی بگوید ولی دوباره بست.سپس گفت:من از طرف دامبلدور اومدم که به شما بگم بیایید به مدرسه.بن دامبلدور با تو کار...

-آقای بن!فهمیدی؟

-اِ...اخه شما که انسان نیستید...

بن گفت:چی؟توهین به ما...؟
-ساکت شو باو!دهنتو ببند.اینجا من حرف میزنم.فهمیدی؟
بن:
هاگرید که از گفته اش راضی بود گفت:خب دامبلدور هم با تو کار داره میایید یا نه؟

هاگرید جمله ی آخر را فریاد زده بود.سانتور ها دنبال هاگرید رفتند.بعد از پنج دقیقه پیاده روی به در بزرگ سرسرای ورودی رسیدند.

بچه ها با دیدن سانتور ها وحشتزده شدند.گروهی از دختر ها جیغ کشیدند.

هاگرید به بن گفت:برو به دفتر دامبلدور!

سپس رفت تا حیوانات موخوفش را بیاورد!

...

هاگريد متعجب و عصبانی در كلبه اش را باز كرد و از آن خارج شد. محكم قدم هايش را برمی داشت و با خود می گفت:
-اين دامبلدورم گاهی خيلی عجيب ميشه!

هاگريد با اين تفكرات وارد قلعه شد. پروفسور مك گونگال به سمت هاگريد رفت و همراه با لبخندی به او گفت:
-سلام هاگريد، چی شده به قلعه اومدی؟

-می خوام جناب مدير رو ببينم.

-جدا؟ دنبالم بيا.

هاگريد دنبال مك گونگال به راه افتاد و با عصبانيت گفت:
-من خودم دفتر پروفسور رو بلدم.

مك گونگال رويش را به طرف او برگرداند و گفت:
-پروفسور دامبلدور الان در دفتر اساتيد تشريف دارن.

هگريد گفت:
-خودم ميرم اونجا مينروا. ممنون از لطفت.

-باشه، باشه.

هاگريد مك گونگال را نگاه كرد كه از او دور ميشد. با عصبانيت گفت:
-دختره ی ابله! من رو با يه كودن اشتباه گرفته!

بعد با عصبانيت خود را به اتاق اساتيد رساند و در را باز كرد. اكثر معلم ها آنجا حضور داشتند. همه هاج و واج هاگريد را نگاه كردند. دامبلدور گفت:
-هاگريد، فكر كنم قبل از ورود بايد در می زدی.

هاگريد نگاه خشنی به دامبلدور كرد و گفت:
-كاری كه با شما دارم خيلی مهمه.

دامبلدور گفت:
-منم الان با بعضی از دبيرها جلسه دارم. برو بيرون.

هاگريد گفت:
-شما گفتين اون اسب ها رو بيارم تو مدرسه...

دامبلدور گفت:
-همون كاری كه گفتم بكن.

هاگريد گفت:
-آخ...

-آخه ماخه نداره. برو كارتو بكن.

ادامه دارد...

- وقتی کسی مثل من با وزیر هوکی روابط برقرار کنه همین میشه دیگه.. حالا با سنتورا چیکار کنم.. اصلا چه ربطی به من داره؟ مگه جنگل ممنوعه به نام منه؟.. مگه من ناظر اینجام؟.. این دختره پس چیکاره ست!؟

دامبلدور در حالی که از فرط عصبانیت به رنگ ردای ارغوانی خوش دوخت و زیباش در اومده بود، جملات بالا رو با خودش می گفت و دانش آموزانی رو که از کنارش ر می شدن متقاعد می کرد که دیوانه شده!

- باید هاگرید رو بفرستم همشون رو بخوره.. ولی هاگرید که آدم خور نیست.. گراوپ رو بفرستم چطوره؟.. اوخ.. این رفتار در شان من نیست.. رولینگ بهم گفته بود باید آروم و خونسرد و خردمند باشم وگرنه عوام براش ایمیل می زنن شکایت می کنن.. خب پس باید دامبلدورانه عمل کنم.. اصلا هیچی بهشون نگم.. یا اینکه به ویزنگاموت شکایت کنم.. ای خدا دامبلدور تو کتاب چطور رفتار می کرد!؟

کلبه ی هاگرید از دور نمایان شد. دود غلیظ و سیاهی از دودکش کلبه ی هاگرید خارج میشد و نشون دهنده ی این بود که هاگرید توی کلبه ست.

دامبلدور با خودش فکر کرد شاید بهتر باشه هاگرید رو بفرسته دنبال سنتورها و خودش بره با بلیز یه صحبتی بکنه. ولی خب سنتورها تا قلمروشون رو پس نگیرن راضی نمی شن چون اون یه ذره جا براشون کافی نیست. سنتورها یه جایی وسیعی می خوان که راحت بتونن توش جفتک بزنن.

وزارتی ها هم که در تمام قرون و اعصار به راه راست هدایت بشو نبودن و نیستن. البته شاید یه چیزی بتونه اونا رو فراری بده.. آره ..خودشه باید فرار کنن.

دامبلدور راهی رو که اومده بود، برگشت. البته قبل از برگشتن یه ققنوس نقره فام برای هاگرید فرستاد.

کلبه ی هاگرید
هاگرید با ولع همیشگی خاص خودش در حال صرف کردن صیغه ی بلعت بود که ققنوس نقره ای دامبلدور مثل بابانوئل از دودکش وارد شد و روی میز فرود اومد.

نقل قول:

هاگرید: اون اسبا بیان تو مدرسه!

دامبلدور: حالا جواب سانتور هارو چی بدم؟... ...آهان فهمیدم!اول ازشون مهلت می طلبم و بعد به هوکی نامه می نویسم و بهش می گم که کمی عادلانه تر تصمیم بگیره.

دامبلدور از جا برخواست و به سمت کاغذ و قلمش رفت.و بعد برای سانتور ها اینچنین نوشت:
نقل قول:
دامبلدور نامه را به پای جغدی که بن برایش فرستاده بود بست.جغد پر زد و رفت.دامبلدور جستی زد تا نامه ی هوکی را بنویسد:
نقل قول:
دامبلدور این نامه را با فوکس برای هوکی فرستاد.

چند ساعت بعد:

تق تق تق...دامبلدور که از کم خوابی زیاد خوابش برده بود گفت:
-بفرمایید!
اما هیچ جوابی جز تق تق تق به گوشش نرسید.دامبلدور با زیادی بلند شد و به سمت در رفت ولی در سر راه منبع صدا را دید.

دو جغد به در پنجره اش می کوبیدند.دامبلدور از روی میز کارش پرید و به سمت جغد ها رفت. نامه ها را از پاهایشان باز کرد و جغد ها رفتند.اولین نامه، نامه ی بن بود:
نقل قول:
دامبلدور زیر لب غرولندی کرد و نامه را به آتش کشید.
نامه ی دوم برای وزیر بود:
نقل قول:

دامبلدور: ...الان می ام اون آزمایشگاهتون رو نابود می کنم...

دامبلدور چوبدستی و ققنوسش را با خود به جنگل ممنوعه برد...


ادامه دارد...

- هو!هو هو هو!
آلبوس دامبلدور از روی صندلیش بلند شد و به طرف پنجره رفت.جغد رو که بال بال زنان نوکش رو به شیشه میکوبید گرفت و نامه ای رو از پاش باز کرد.
نقل قول:
دامبلدور:
جنگل ممنوعه
اعضای گروه زیست محیطی تازه به جنگل ممنوعه رسیده بودن.ده ها کوله پشتی ، گونی و کیسه روی هم انباشته شده و تپه بزرگی ساخته بودن.کیسه ها شامل لوازم آزمایشات و تحقیقات گروه بود.تحقیقاتی که هیچکس جز سرپرستان گروه از اون اطلاع نداشت.کیسه دوم حاوی غذا و مواد لازم برای درست کردن غذا بود و کیسه سوم..
- ای مردک! تو کیستی؟
بلیز که روی زمین لم داده بود با نگاهی سر تا پای سانتور رو برانداز کرد و گفت:به تو چه اسب؟!
سانتور : مردک!تو در محیط حفاظت شده که متعلق به ماست وایسادی!
بلیز چوبدستیش رو برداشت ، از روی زمین بلند شد و گفت:یعنی مردک!خودتم قبول داری انقدر وحشی هستی که باید تو منطقه حفاظت شده باشی؟!
- بلیز!بس کن!
- اما مورگی...
مورگانا چوبدستی بلیز رو از دستش گرفت و تکون کوچیکی داد.بین سانتور و طرفی که خودش و بلیز ایستاده بودند خط کوچیکی رو چمن ها افتاد.مورگانا ادامه داد:ببین اسب،الان جنگل به سه قسمت تقسیم شده،دو قسمت برای ما و یکی برای شما.دوتا برای من یکی برای تو،دو تا من یکی تو...
- می شه بری سر اصل مطلب؟!
- خوب..!دور تا دور این یه قسمت باقیمونده برای شما حفاظ یا در واقع دیوار نامرئی کشیده شده.میتونی دست بزنی!یعنی..سُمتو بیار بالا!
- تق!
- شما و تموم حیوون های دیگه فعلا تو همین یه قسمت زندگی میکنید!
خوابگاه پسران گریفندور
پرسی از پنجره خوابگاه بیرون رو نگاه میکرد.جیمز و تد روی تخت دراز کشیده و کورمک شناسه جدیدشو برانداز میکرد!
جیمز خنده کنان بالشی روی سر تد پرت کرد و گفت:بیخیال باو!حالا یه لبخند زده انقدر هول برت داشته؟!
- آخه تو که نمیدونی...
- آخ!
پرسی روی زمین پرت شد و با دست جلوی بینیشو گرفت.
- مماغم!مماغم!
تد : دستت بردادر ببینم چی شده خوب!
ملت گریفندوری:
پنه لوپه از پایین پنجره:اوا خاک بر سرم!
دفتر آلبوس دامبلدور
- هو هو !هو هو هو !
دامبلدور برای بار صدم در امروز به طرف پنجره رفت و نامه ای رو از پای جغد باز کرد.
نقل قول:
دامبلدور:

ادامه دارد...

هوا تاریک است.باد در میان درختان زوزه میکشد و آن ها را با تمام قدرتش تکان میدهد.باران نم نم می آید و بوی خاک باران خورده محیط را پر میکند.صدای پیتیکو پیتیکو پای سانتور ها ، صدای زوزه جانوری در فضا می پیچد...
و این جاست جنگل ممنوعه!