كينگزلی شكلبوت
از ن، لايه ای كه زمين را فرا گرفته!
شناسه بستهشده
- آخرین ورود
- پنجشنبه 19 بهمن 1391 09:31
- عضویت
- 1387/10/21
- پستها
- 842
اَعوذو بِالمِرلينِ مِنَ الوُلدُمورت الرَجيم
تكنيك ، تمركز ، ابتكار
كينگزلی چوبدستيش را در دستش محكم گرفته بود و به چشمانِ رودولف لسترنج چشم دوخت كه در اعماق نگاهش خشم و نفرت قابل كشف بود . رودولف چوبدستش را بالا گرفته بود و نگاهش را به چشمان كينگزلی دوخته بود . رودولف بدون هيچ اخطاری زير لب زمزمه وار طلسمی را زمزمه كرد . نور سبز رنگی از نوك چوبدستیِ رودولف خارج شد و با سرعتی وصف ناپذير به سمت كينگزلی شتافت . كينگزلی سرش را پايين آورد تا طلسم از بالای سرش عبور كند . لبخند كجی به رودولف زد و گفت :
-مهارت جادوييت همين بود رودولف ؟ بگير !
طلسمی را زمزمه وار گفت به طوری كه قابل تشخيص نبود . آنقدر سريع عمل كرده بود كه رودولف نتوانست طلسم را دفع كند . بر زمين افتاد و بر خودش پيچيد . كينگزلی به سمت رودولف رفت و با صدايی كه پيروزی در آن موج ميزد گفت :
- تكنيك من رو ديدی ، رودلف ؟
بعد ذهنش را برای اجرای طلسم شكنجه گر متمركز كرد و پس از مدتر صدايش در همه جا پيچيد :
- كروشيو !
رودولف به خودش پيچيد . غريد و نعره زد . بر زمين افتاد و نگاهی سراسر التماس به كينگزلی انداخت ...
- اونطوری نگام نكن رودولف ، كروشيو !
اين بار تصميم گرفت رور او طلسم قفل بدن را اجرا كند . افكارش را متمركز كرد و چوبدستيش را به سمت او گرفت اما همان لحظه طلسمی به قفسه سينه اش برخورد كرد :
- كروشيو !
بر زمين افتاد . درد وحشتنكاكی را «ر كشيد . دوباره يك طلسم شكنجه ی ديگر و دوباره يكی ديگر . چه دردی داشت . سعی كرد از رودولف بخواهد ديگر او را كروشيو بالران نكند اما تونايی حرف زدن را هم نداشت .
- كروشيو ! می خوام اونقدر شكنجه ببينی تا بعد بكشمت ...
صدار رودولف در گوشش گم می شد . احساس می كرد دستانش به زودی قطع خواهند شد . به خودش آمد و چوبدستيش را بالا گرفت و گفت :
- اكسپليارموس !
چوبدستی از دستان رودولف خارج شد و در دستان كينگزلی جای گرفت . صدای پاقی بلند شد كه نشانهی شكستن چوبدستی بود . كمی طول كشيد تا به خودش بيايد . به آرامی برخاست تا ابتكارش را هم در آن دوئل به كار گيرد . به نيمكتی چشم دوخت كه در نزديكر اش بود . نخست نگاهش را روی رودولف متمركز كرد و زمزمه وار گفت :
- پتريفيكوس توتالوس !
بلافاصله بدن رودولف خشك شد و بدون حركت باقی ماند . كينگزلی بار ديگر فكرش را روی طلسمی كه قصد انجامش را داشت متمركز كرد . چوبدستيش را به سمت يك صندلی كه در نزديكيش بود گرفت و گفت :
- وينگارديوم له ويوسا !
صندلی را به پرواز در آورد و درست بالای سر رودولف آنرا متوقف كرد . به رودولف چشم دوخت كه چشم هايش در حال خروج از حدقه بودند . صندلی را روی سرش انداخت و به خونی نگاه كرد كه از سرِ رودولف فواره ميزد . با لبخند چوبدستيش را در ردايش گذاشت و با گام هايی منظم از آن جا رفت .
تكنيك ، تمركز ، ابتكار
كينگزلی چوبدستيش را در دستش محكم گرفته بود و به چشمانِ رودولف لسترنج چشم دوخت كه در اعماق نگاهش خشم و نفرت قابل كشف بود . رودولف چوبدستش را بالا گرفته بود و نگاهش را به چشمان كينگزلی دوخته بود . رودولف بدون هيچ اخطاری زير لب زمزمه وار طلسمی را زمزمه كرد . نور سبز رنگی از نوك چوبدستیِ رودولف خارج شد و با سرعتی وصف ناپذير به سمت كينگزلی شتافت . كينگزلی سرش را پايين آورد تا طلسم از بالای سرش عبور كند . لبخند كجی به رودولف زد و گفت :
-مهارت جادوييت همين بود رودولف ؟ بگير !
طلسمی را زمزمه وار گفت به طوری كه قابل تشخيص نبود . آنقدر سريع عمل كرده بود كه رودولف نتوانست طلسم را دفع كند . بر زمين افتاد و بر خودش پيچيد . كينگزلی به سمت رودولف رفت و با صدايی كه پيروزی در آن موج ميزد گفت :
- تكنيك من رو ديدی ، رودلف ؟
بعد ذهنش را برای اجرای طلسم شكنجه گر متمركز كرد و پس از مدتر صدايش در همه جا پيچيد :
- كروشيو !
رودولف به خودش پيچيد . غريد و نعره زد . بر زمين افتاد و نگاهی سراسر التماس به كينگزلی انداخت ...
- اونطوری نگام نكن رودولف ، كروشيو !
اين بار تصميم گرفت رور او طلسم قفل بدن را اجرا كند . افكارش را متمركز كرد و چوبدستيش را به سمت او گرفت اما همان لحظه طلسمی به قفسه سينه اش برخورد كرد :
- كروشيو !
بر زمين افتاد . درد وحشتنكاكی را «ر كشيد . دوباره يك طلسم شكنجه ی ديگر و دوباره يكی ديگر . چه دردی داشت . سعی كرد از رودولف بخواهد ديگر او را كروشيو بالران نكند اما تونايی حرف زدن را هم نداشت .
- كروشيو ! می خوام اونقدر شكنجه ببينی تا بعد بكشمت ...
صدار رودولف در گوشش گم می شد . احساس می كرد دستانش به زودی قطع خواهند شد . به خودش آمد و چوبدستيش را بالا گرفت و گفت :
- اكسپليارموس !
چوبدستی از دستان رودولف خارج شد و در دستان كينگزلی جای گرفت . صدای پاقی بلند شد كه نشانهی شكستن چوبدستی بود . كمی طول كشيد تا به خودش بيايد . به آرامی برخاست تا ابتكارش را هم در آن دوئل به كار گيرد . به نيمكتی چشم دوخت كه در نزديكر اش بود . نخست نگاهش را روی رودولف متمركز كرد و زمزمه وار گفت :
- پتريفيكوس توتالوس !
بلافاصله بدن رودولف خشك شد و بدون حركت باقی ماند . كينگزلی بار ديگر فكرش را روی طلسمی كه قصد انجامش را داشت متمركز كرد . چوبدستيش را به سمت يك صندلی كه در نزديكيش بود گرفت و گفت :
- وينگارديوم له ويوسا !
صندلی را به پرواز در آورد و درست بالای سر رودولف آنرا متوقف كرد . به رودولف چشم دوخت كه چشم هايش در حال خروج از حدقه بودند . صندلی را روی سرش انداخت و به خونی نگاه كرد كه از سرِ رودولف فواره ميزد . با لبخند چوبدستيش را در ردايش گذاشت و با گام هايی منظم از آن جا رفت .
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!








