اشعار جادویی

نگفتم شاخ نشو..!

ریون..ریون.. ریونکلا

می بینید ایستاده باشم 7 لشکر
ایستادن واسه دستور منه رهبر
میدونم اینجا مدرسه س شما همه جونیور
استادم باشی خوش ندارم واسم کنی غر غر
اصلن معروفی مثه ریونکلا
می خوای منم بزنی؟ بیا واست می شم بلا
می خندم، خودمونی نشو ظاهرم شاده
اما بدون هستم باطنا قاتل
می دونین؟ گنده تونم از من عقبه
پاشم وایمیستم بدونین حرف از خودمه
وقتی میام پیشت چند لحظه وایسا
تا بری پیش مرلین پس: .. بوس، لالا
می دونی وقتی به آواتارت می نگرم
به شوخ طبعی خدا پی می برم
مثه آرگوس فیلچ می مونی بد ترکیب
شرمنده م اگه کردم بد تشبیت ( تشبیهت کردم )
نبودم، شنیدم حرف پشتم زیاده
نزار ول بدم به ده نفر نفرینم بصابه
اگه داشته باشی حتی یه گردان سپاه
می خوای واست شعر بگم ؟ گفتم که : .. بوس، لالا
پس شاخ نشو، دیگه منو عصبی نکن
من آدمم باز نکن دهن منو
روونا هر جاس بدون تنهائیه
چون تکم به لاست می ده شاخ هر ناحیه
این شعرم باشه به عنوان دمو دستت
دیگه حال ندارم بزار شعرم قطع شه ./

حالا باز زر بزن تا دهن مهنتو .. ای بابا !

اولین شعر ارزشی من.

تو هوای گرم هاگزميد!
شما مبهوت هواييد !
دیدُمت با ناشناسی نفسُم در نمیاد!
قلب مو ضعیفه بلا داره بوم بوم میزنه!ا
اون غریبه کیه باته!چی میگه چی میخواد؟
عینک ریبون اصلُم! هرچی دارُم مال تو!
نفسُم تویی تو بلا !همه دردات مال مو!
می خرُم سال دیگه واست النگوی طلا!
تا ابد به پات میشنُم پات می مونُم والا!
قسمت میدُم بمون جون ننت جون کاکات!
قربونت برُم الهی قربون جفت چشات!
اگه ارباب پول بده واست عروسی میگیرُم!
روزی 100 هزار دفعه برای چشمات می میرُم!
می رُم و دخیل می بندُم جمعه شب به سالازار!
بیا و رحمی بکن ، يه وقت نشم مو داغدار!
دست و دست نکن ننه !بلا داره میپره!
مردمو کاری بکن عشقمو داره می بره!

شعر عاشقونه ي رودولف در وصف بلا

شعر: ما ياوران دامبل

زمان سروده شده: 13 سال دفاع وزارتخونه!

شاعر: حاج سيريوس آهنگران!

ما ياوران دامبل
در راه عشق و محفل
بگذشته از جان و دل
هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

بگو: هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

ما عاشق وزيريم
ما عاشق وزيريم
در راه شور و شِينيم
عاشق بالاكِينيم
هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

بگو: هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

در كوه زار و صحرا
در كوه زار و صحرا
در كوه زار و دريا
در آسمان و دريا
كوبنده ايم هر جا
هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

بگو: هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

با چوبدستي و شجاعت
با چوبدستي و شجاعت
گوييم با صراحت
گوييم با صراحت
يا مرگ يا اصالت
يا مرگ يا اصالت
هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

بگو: هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

ما پيروان دامبل
ما پيروان مرلين
آماده ايم و بر پا
هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

بگو: هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

مرگخوار كجا تواند
ولدك كجا تواند
ما را شكست نمايد
ما را شكست نمايد
بايد جهان بداند
بايد جهان بداند
هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

بگو: هيهات من الولدي
هيهات من الولدك

پايان قسمت اول!!!!!

سلام من طبع شعریم جدیدا گل کرده:

شمع و پاتیل و البوس/به من میدی تو یه بوس؟
شمع و پاتیل و هری/الاهی ور بپری
شمع و پاتیل و /هرمیون میایباهم بریم بیرون؟
شمع و پاتیل و ولدی/یه وقت نگی نگفتی
شمع و پاتیل و رونالد/همش لاوندر میخواد
شمع و پاتیل و جینی/به لرد بده یه بینی
شمع و پاتیل و نویل/میرم بارو تو اوریل
شمع و پاتیل و لونا/دامبل اومد پیش ما
شمع و پاتیل و اسنیپ/چقد میکشی تو پیپ؟
شمع و پاتیل و فلیت ویک/زیاد شده پلاستیک
شمع و پاتیل و لوپین/دارم میشم یه گرگین
شمع و پاتیل و نیوت/گفتم یه شعر موت موت!!!

روونا من عاشق این اهنگم.مال دمی لواتو-کمپ راک هست.
مال من های اسکول میوزیکال هست:
We're all in this together
dark or white?l
no diffirent
cuase we care
we are wizards all
We're all in this together
where we started
We was kid
after books
we growed up
معنیش:
ما همه با همیم
فرق نداره سفید یا سیاه
ما به این اهمیت میدیم که همه جادوگریم
ما همه با همیم
وقتی شروع کردیم بچه بودیم
بعد از کتابا
حالا بزرگ شدیم

This is me..!



I always were a kind of girl
That hid my face
So afraid to tell the wizards
What I’ve got to say
But I have this dream
Bright inside of me
I’m gonna let it show
It’s time to let you know
To let you know

******

This is real, this is me
I’m exactly where I’m supposed to be now
Gonna let the light
Shine on me
Now I found, who I am
There’s no way to hold it in
No more hiding who I wanna be
This is me
Do you know what it’s like?

******

To feel so in the dark
To dream about a life
Where you’re the shining star
Even though it seems
Like it’s too far away
I have to believe in myself
It’s the only way

******

This is real, this is me
I’m exactly where I’m supposed to be now
Gonna let the light
Shine on me
Now I found, who I am
There’s no way to hold it in
No more hiding who I wanna be
This is me

******

You’re the voice I hear inside my head
The reason that I’m singing
I need to find you
I got to find you
You’re the missing piece I need, the song inside of me
I need to find you
I got to find you

******

This is real, this is me
I’m exactly where I supposed to be
Gonna let the light, shin on me
Now I’ve found, who I am
There’s no way to hold it in
No more hiding who I wanna be

******

You’re the missing piece I need, the song inside of me
You’re the voice I hear inside my head
The reason that I’m singing
Now I’ve found, who I am
There’s no way to hold it in
No more hiding who I wanna be
This is me..!

So. This is me: Rovena Ravenclaw

" به کسی که خودش میدونه با خود خودشم "

روزانه هزاران نفر به اشعار من اعتیاد دارند . روونا ریونکلا

"هشتبلکو"
من، اومدم، بگم، که شاخ تون، " خودمم "


مریضی شعر داری می کنم علاجت
کلمه های سنگین می کوبم ملاجت
بزار بهت بگم آره دوست کوچولو
دور و ورم نپلک چون هستم لولو
حالا هزار طرفدار کشته ی من
قابل تخریبی با مشت یه زن
از عکسا و آواتار ما پیداست
اگه جلوی ما شاخ بشی واویلاست
با این شعر من می لرزه بدن تو
شدید تر از زمین لرزه های توکیو
اگه شعر جادوییه پینوکیو
منم واسش هستم پدر ژپتو
کاربرای جدید هر دانه تو رشدن
شعر جادویی مثه پروانه تو مشتم
مخالفام همه در دام درشتن
به خونت تشنه و به گوشت تو گشنم
اولین شعر شاخم " از من بگو "
خود شیرینی غصه داره وای که نگو
شعر دیگه م هست " از ارباب بگو "
با این شعر میکنمت " هشتبلکو "
ریونکلا استاد بیت 4 / 2
می خواد بگه بیماری بکنه تورو دچار
می کنم من تورو چال حتی باشه تو توچال
طرفدارام زیاده مال تو همه کور و لال
وقتی که روونا باشم همسرم گودریک
باید بری بمیری با گیاه ماندریک
ماها زمانیم و شما می کنید تیک تیک
یادت باشه گشنه ت شد بکنی جیک جیک
من میرم بالا تو نشستی سر جات
ریونکلا یعنی بالا رفتن درجات
من قبول شدم شما شدی رفوضه
دلت فکر میکنم از این بابت داره میسوزه
میرسم به جایی که من ندارم غم
برین بروبکستونو بکنین جمع
فکراتونو بریزین روی هم
ولی چیزی نمیشه از روونا کم
روونا اسطوره س بهت میده استرس
بیت به بیت شعراشو خودش میگه ورس به ورس
حالا چرا عصبیم می کنی لاتی میشی ؟
جیگرت داره میسوزه پسر تو آتیش
تو جمالی پسر ولی نقطه شو ور دار
تو حمالی پسر ولی منم اون سردار
لاتیشو پر نکن شعر بستم به روت
خنجر نزدم از پشت قسم به موت
هستم تو روت وصلم به روت
همه ی درها الان بستن به روت
هرچی اسکوئیبم بود شعرمو کرد گوش
رفت صدتا نسخه کپی کرد از روش
تا که رفت از هوش، مخت هست مخدوش
تهدیدای همتون همه هستن توش
یه کُنفِ ( کنفرانس) تو مسنجر که مستن توش
صد بار اشعار منو کردن گوش
من شاخمو میدونم داری حقوقی
ولی ببین تو ادب خودت مثه دوغی
جوری میگم که بفمی آخه تو نوبی ( Noob )
با من در بیوفتی میکشمت بوقی
یادت باشه اسممو صدا کنی سرور
خطرناکتر از سه تا و نیم شرخر
آواتارمو بردار بزن رو سردر
طرفدارا دورمن میزنن پرپر...


آفرین پسر خوب. یادت باشه با بزرگتر از خودت با ادب و نزاکت صحبت کنی. مفهومه جونیور ؟

کمپانی لرد میوزیک باری دیگر تقدیم می کند :


وصیت نامه لرد ولدمورت کبیر به قلم خودشون، قبل از کشته شدن بدست پاتر؛ این وصیت نامه علاقه شدید لرد را به کشته شدن توسط دشمنش نشان می دهد. تا حدی که در دوئل آخر در برابر نفرین پاتر از خود مقاومتی نشان نمیدهد:


عادت

کابوستو به غیر من، به روی هیشکی وا نکن
منو از این دل کُشیام ، سرگرمی ام جدا نکن
من برای کشتن تو، پر عشق و خواهشم
واسه پیدا کردن تو، به هر کجا پر می کشم
منو تو کابوست بگیر، کابوس تو مقدسه
کشتن تو برای من، تولد یک نفسه
خاطره های شاد تو، منو به آتیش می کشه
نفرین آوادای تو، عادته ترکم نمیشه
فقط تو کابوس خودم، دغدغه هاتو جا بزار
به پای کشتنم بمون، هیچکس و جای من نیار
پرتوی سبزو قرمزت رو، روی تن کسی نزن
فقط به من نفرین بزن، به روح و جسم و تن من./

جنبش میوزیک سبز لرد ولدمورت کبیر تقدیم می کند:



ارمغان سبز


از این فروم سربلند / مردی حماسه آفرین
با پرچم سیاه و سبز / می گوید از این محفلین
می گوید از جادوگران / مدح طلسم و اعتقاد
می گوید از یک ورد سبز / " همبستگی و اعتماد "
مردی از نسل دلیران / از تبار مرگخواران
ساده می گوید به تکرار / فتح محفل باور ماست
می شود ما می توانیم / می شود، پس می توانیم
وقت تکرار یه حمله ست / چوبدستی در دست بگیریم
ای تام ریدل دیروز / ای لرد ولدمورت حال
در جنگ ما و محفل / نام تو چون یونتابال
چوبدستی تو شد از / میراث جادوی مرگ
دشمنان تو شد از / تک شاخ و آهو و برگ
از اتحاد ملت / وقت هجوم بیداد
در جنگ نابرابر / دشمن به لرزه افتاد
شعار ضد محفل / هرگز نرفته از یاد
با ایثار این غزل / دامبل به گریه افتاد...

من فقط اومدم بگم که فکر نمی کردم این همه آدم با استعداد اینجا باشه.