پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

120
نفر همین الان آنلاین‌اند 48 نفر در «انجمن»
1 عضو 119 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 2 کاربر مهمان
ملیسنت بولستراد
ماگل
تولد نقش
1393/05/19
آخرین ورود
چهارشنبه 5 شهریور 1393 00:02
عضویت
1393/05/13
پست‌ها
4
پروفسور دامبلدور پس از تحویل گرفتن شمشیر گریفندور از کلاه انتخاب گر به سمت نامه رفت...
با لمس نامه خاطراتش ذهن مشوشش را بیشتر درگیر کرد!!!
کمی سر خود را به اطراف تکان داد تا از هجوم افکار جلوگیری کند!!!هری با تردید او را نگاه میکرد و منتظر بود تا پروفسور نامه ای را که جغد سیاه و عظیمی آن را برایش آورده بود باز کند...
پروفسور تیغه ی شمشیر را بر ابتدای پاکت نهاد و خیلی آرام در حال پاره کردن آن بود!
در آن هنگام در اتاقش باز شد و پروفسور اسنیپ همراه با مالفوی بزرگ وارد شدند!بلافاصله هری در گوشه ای پنهان شد.
اسنیپ:بهت اخطار میدم دامبلدور!اونو بده به من...
دامبلدور:سلام سیریوس!(او بسیار دوستانه به او سلام کرد)
مالفوی بزرگ:فکر نمیکنم جواب پروفسور اسنیپ این باشه دامبلدور!
دامبلدور:این نامه مطعلق به هری هستش!بسیار ناپسنده که شما اونو بخونید...درسته؟
مالفوی بزرگ:من رو عصبانی نکن دامبلدور!بهتره همین الان اون نامه رو به ما تحویل بدی!
اسنیپ:آرامش خودتو حفظ کن مالفوی!(سپس با چشمان مشکی و خوفناکش به دامبلدور زل زد)
اسنیپ:آلبوس دامبلدور مجبوره اون نامه رو به ما تحویل بده!انتخاب کن آلبوس...یا تحویلش بده یا خواهی مرد!
او نمیدانست که دامبلدور کوچک ترین ترسی از مرگ نخواهد داشت!
اما هری میترسید که تنها حامی خود را از دست بدهد!او تنها به چهره ی آن دو نفر خیره شده بود...تا هنگامی که کنترل خود را ازدست دادند و قصد حمله به پروفسور دامبلدور را داشتند از او دفاع کند!
دامبلدور همچنان پافشاری میکرد و صبر اسنیپ در حال تمام شدن بود!
اسنیپ چوب جادویی خود را بالا آورد و گفت:اکسپالیارموس!
نامه از دست دامبلدور به پرواز در آمد و به سوی اسنیپ رفت...
هری خشمگین از محل امنش بیرون آمد و همان حیله را به کار گرفت...
هری:اکسپالیارموس!
این دفعه نامه به سمت هری آمد...
پروفسور شمشیر را به سمت هری پرتاب کرد!هری آن را گرفت و با نیمبوس 2000 خود به پرواز درآمد!
اسنیپ رو به دامبلدور کرد:بعدا حساب تو را خواهم رسید!
و دامبلدور با تمسخر به او نگاه کرد!
تمامی افراد لرد سیاه به دنبال هری بودند!
او به جنگل ممنوعه پناه برده بود!
میدانست که اگر سر نامه با شمشیر گریفندور باز نشود هرگز نمیتواند داخل نامه را بخواند...
حیله ی جالبی بود که شخص گریفندور به کار برده بود!نامه را از پاکتش در آورد!
اما تیزی چوب دستی را پشتش احساس کرد...
به آرامی بازگشت...اوه خدای من لرد سیاه....




+مالفوی بزرگ:پدر دراکو مالفوی


آخر هر بند 2 بار کلید اینتر رو بزن تا خوندن نوشته هات راحت تر بشه. در آخر هر جمله یکبار استفاده از علاماتی مثل علامت تعجب کافیه و بیش از اون مجاز نیست. "متعلق" درسته و نه "مطعلق". یه جا هم نوشته بودی:

دامبلدور:سلام سیریوس!(او بسیار دوستانه به او سلام کرد)

این سبکی که توصیف گوینده بعد از حرف هاش میاد مربوط به زبان انگلیسیه و استفاده از این شیوه در زبان فارسی نادرسته.

به این نکات توجه کن و بعد از ورودت به ایفا بیشتر بخون و بنویس تا اشکالاتت به مرور برطرف شن.
تایید شد! سال اولیا از این طرف!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/14 0:18:14
ماگل
تولد نقش
1399/02/31
آخرین ورود
یکشنبه 30 مرداد 1401 15:19
عضویت
1393/05/06
پست‌ها
520
نقل قول:

کلاه گروهبندی نوشته:
►عکس جدید کارگاه نمایشنامه نویسی◄


تصویر تغییر اندازه داده شده


برای ورود به ایفای نقش باید یه نمایشنامه یا داستان کوتاه بر مبنای این عکس بنویسید.
توضیحات: دامبلدور در حال باز کردن نامه ای به کمک شمشیر گریفندور

* سعی نکنید مثل کتاب بنویسید. خلاقیت به خرج بدید. اگه هم سوژه ـتون مثل کتاب شد سعی کنید نحوه ی اتفاقات رو تغییر بدید.

* اینکه دامبلدور توی دفترشه یا جای دیگه، تنهاست یا افرادی در کنارش حضور دارن، محتوای نامه چیه، چرا دامبلدور از شمشیر استفاده می کنه و... همه ش بستگی به ابتکار خودتون داره. می تونید طنز یا جدی بنویسید. انتخاب با شماست.


دامبلدور همین طور که توی دفترش روی یه صندلی چوبی جلوی پنجره نشسته بود و با لبخندی ملیح و روح افزا از پنجره به افق نگاه می‌کرد یهو دید یه نقطه ی سیاهی اومده جلوش. همین طور نگاه این نقطه ی مرموز سیاه کرد ولی دید اِوا، این که هی داره بزرگ تر میشه. بنگ، جغد سیاه خورد تو فرق سر دامبلدور و انداختش زمین. دامبلدور هم که اعصابش خورد بود رو کرد به راوی و گفت:
- $&#@$%& مردک راویِ %$#&@# چرا بهم نگفتی این جغده داره میاد؟

راوی هم چکششو در آورد زد تو کله دامبلدور و گفت:
- مردک، برو نامت رو بخون. بهت می‌گفتم که دیگه رولم هیجان نداشت چهار چشمی.

دامبلدور از زمین لبند شد و گفت:
- راوی ها هم راوی های قدیم. احترام به بزرگ تر حالیشون نیست. چه زمونه ای شده.

بی‌خیال راوی شد و شمشیر گریفیندور رو برداشت و نامه رو برید. راوی یهو اخماش تو هم رفت و داد زد:
- چرا با شمشیر گریفیندور باز می‌کنی؟ شأن گریفیندور رو آوردی پایین.

اشک از چشمان دامبلدور ریخت رو گونه های قرمزش ریخت و یه آه غم انگیزی کشید که تماشاچیان گرامی همون جا ردا ها دریدند و سر به برهوت گذاشتن. با صدای گریه آورش به راوی جواب داد:
- دیگه بودجه نداریم چاقو و از این جور چیزا بخریم. دیگه از این وضعیت خستم، می‌فهمی؟ درکم کن.

راوی اشک تو چشاش حلقه زد. چکش دستش رو بالا گرفت و زد تو سر خودش و هی این کار رو تکرار کرد. دامبلودر شمشیر رو یه بوس کرد و گذاشت کنار. عینکش رو هی جا به جا کرد از این ور دماغش به اون ور دماغش و شروع به خوندن کرد:
- شلام بر پروفشور داملدور گل گلاب به روت. آقو ما با درخواشتت موافقت کردیم. اژ این به بعد بودجه برای خرید چنگال، چاقو و از این جور لوش بازیا براتون ارشال میشه. با تشکر، مورفین گانت.
پ.ن: بیا یکم چیژ بکشیم. به جای این چاقو ها برو سراغ این چیژ ها که من می‌کشم.

راوی دوباره احماش تو هم رفت و داد زد:
- مردک مورفین کش. شکلک و اسمایلی که توی نامه پیدا نمیشن بنده ی خدا.

دامبلدور اشک شوق تو چشاش جمع شد و یهو پرید بغل راوی و ریششو کرد تو حلق اون بدبخت. ریشش از حلق راوی گذشت و به معده نفوذ کرد و این کارش باعث شد تمامی تماشاگران گرامی مایعی سبز رنگ از دهانشان به بیرون پرتاب کنند. دامبلدور راوی رو ول کرد و همین طور توی هوا جفتک پروند و فریاد زد:
- ای مورفین گانت چیز کش. بالاخره می‌تونم چاقو بخرم و باهاش استیک های مامان پزم رو بخورم.

در این لحظه تمامی تماشاچیان به علاوه راوی در این حالت فرو رفتند :
-

------

این اولین رول طنز بندست. قبلا فقط جدی زده بودم. عفو کنید.


اگه شناسه ی دیگه ای داری موقع معرفی شخصیت یا از طریق بلیت اطلاع بده تا ببندنش.
تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/14 0:08:31
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 11 آبان 1404 15:21
عضویت
1392/04/01
پست‌ها
12
کدوم عکس منکه هیچ عکسی ندیدم کجا عکس رو گذاشتید


اول قوانین رو بخون.
و بعد با توجه به این پست رولت رو بنویس.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/13 9:52:08
ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ , ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻨﺪ ..
..ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻋﺠﯿبی است ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﻭ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ
ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ . . .
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 13 مهر 1393 19:24
عضویت
1393/05/12
پست‌ها
5
امروز هری خیلی خوشحال است چون پس از چند سال این اولین سفرش بادوستاش هست برا کشف اشیای عجیب دنیای جادوگری که کسی تا به حال نتوانسته به آن ها نفوذ کند یکی از آن ها غار اشباح بود که 3مرحله داشت 1.ردشدن از گودال های آتشین2.رد شدن در دریاچه مرگ3. جنگیدن با ارواح امروز پ.دامبلدور هم با آنهاست آن ها به راحتی با استفاده از جارو های پرنده ی شان رد شدنن اما در دومین مرحله نمیتوانستند از جارو ها استفاده کنند آنها با قدرت دامبلدور توانستند یک پل بسازن و از آنجا رد شن با وجود حمله جن ها به انها ودر مرحله 3انها به سختی توانستند از دست ارواح خلاص شن ولی در این مرحله دست رون شکست ودر آخر دامبلدور با شمشیر خود محافظ آن چیز را باز کرد و فهمید آن فقط یه نامه است دامبلدور آن را برداشت و به اتاق خود برگشت{با بچه ها}زمانی که آن را باز کرد در ان نامه نوشته بودنند لرد سیاه نمرده و او هنوز هست ولی......................این داستان ادامه دارد.......


از شما خواسته شده در مورد عکس نمایشنامه بنویسید اما بخش مربوط به عکس در متن شما 2 خط بیشتر نیست. ضمن اینکه یک نمایشنامه باید شامل توصیفات و مکالمات باشه که در متن شما دیده نمیشه.
تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/14 0:21:56
☠جادوگر☠
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 13 مهر 1393 19:24
عضویت
1393/05/12
پست‌ها
5
امروز اتفاق عجیبی در هاگوارتز درحال رخ دادن بود در کنار تابلوها یک دیوار خالی بود که تابلویی روی آن« نصب شده بود اما خالی و ساه و مرموز. همه بعد از نهار داشتند به اتاق هایشان برمیگشتن که ناگهان متوجه شدند روی دیوار با آتش نوشته شده بود اون برگشته تا همه را بکشه همه ترسیده بودن و جیغ میزدند درحالی که هنوز هیچ کدوم از پرفسورها نیامده بودن هری شمشیری عجیب با سپری عجیب پیدا میکند وقتی به شمشیر دستمیزند شمشیر و سپر تن او میشود و ناگهان از آتش تیر هایی وحشت ناک به سمت او آمد و او با مهارت و استعداد زاتی خود توانست جلو رود که ناگهان به او الحاق شد که باید شمشیر را باید به قلب آتش یعنی آن تابلوی سیاه فرو کنی که هری بعد از1ساعت جنگ با آن در حالی که هیچ کس حق انجام کاری رانداشتند توانست تابلو را نابود کند و قابلیت خود را در نابود کردن اشیای شیطانی نشان دهد و مورد تمجید همه قرار گیر و 50 امتیاز برای گیریفیندوری ها بیاورد.اما عجیب آن است کهه نامه سالم ماند و مدیر مدرسه{دامبلدور}با نماد گیریفیندور نامه را باز کرد و با شمشیر آن روح بان را نابود کرد.


کاملا نامفهوم بود. تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/12 22:45:53
☠جادوگر☠
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 11 آبان 1404 15:21
عضویت
1392/04/01
پست‌ها
12
هری تو اتاقش در خانه ی شماره ی چهار پریوت درایو داشت وسایل های که نیاز داشت رو جمع میکرد و چیز های اضافه و بدون استفاده رو تو سطل زباله مینداخت مثل پرهای شکسته و جوهر های خشک شده لباس های که براش کوچک شدن داشت این ها رو انجام میداد و فکر میکرد در مورد کتابی که ریتا اسکیتر در مورد دامبلدور نوشته آیا چیز های که نوشته درست چرا دامبلدور درمورد خواهرش آریانا نگفته و در مورد پدرش که چیکار کرده و در آزکابان بوده و در اونجا مرده اعصاب هری خراب بود و یکم اعتمادش درمورد دامبلدور از بین رفت وقتی که کارش تموم شد قفس هدویگ و کیف کوله پشتیش رو گرفت و از اتاق خارج شد و از راه پله پایین اومد و وسایلش رو پیش در خونه گذاشت و دید بیرون از خونه عمو ورنون داره چمدون هاشون رو داخل ماشین میزاره و دادلی داره بهش کمک میکنه و ازش سوال میکنه چرا داریم میریم

هری برگشت داخل و به اتاق نشیمن رفت که در اتاق هیچی نبود چون همه ی وسایل خونه رو جمع کردن و خاله پتیونا رو دید که وسط اتاق واسایده بهش نگاه کرد یک کت سبز و یه دامن کوتاه تا زیر زانو برنگ سیاه پوشیده وقتی به هری نگاه کرد

هری گفت:خب دیگه نیم ساعت دیگه از هم جدا میشیم و ازمن خلاص میشن

یدفعه خاله پتیونا چیزی گفت که هری تعجب کرد که خالش اینو گفت

خاله پتیونا :اون شب فقط تو نیستی که خانوادت رو از دست دادی من خواهرم رو از دست دادم

هری:چی ؟

پتیونا:اره میدونم این حرفا از من بعیده اما اره من خواهرم رو از دست دادم کی از خواهرش رو دوست نداره من فقط حسودیم میشد که خواهرم جادوگر بوده اما من نه و وقتی میدیم خانوادم بهش بیشتر توجه میکنن و خوشحالند که دخترشون جادوگر حسودیم میشد و گذاشتم منتفر بشم از خواهرم .
و از اتاق خارج شد و هری رو تنها گذاشت


باید نمایشنامه ت در مورد عکس باشه.
بعد از نوشتن متنت هم یه بار مرورش کن. در جمله بندیت اشکالات فراوانی داری.
تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/12 22:35:25
ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ , ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻨﺪ ..
..ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻋﺠﯿبی است ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﻭ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ
ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ . . .
ماگل
آخرین ورود
جمعه 25 دی 1394 13:52
عضویت
1393/05/04
پست‌ها
8
بعد از یک روز خسته کننده برروی صندلیش نشسته بود،آبنبات لیمویی می مکید و به آواز زیبای پرنده ی سلطنتیش گوش فرا داده بود. ناگهان صدای شکستن شیشه سکوتی که درآن فقط آواز ققنوس شنیده میشد را شکست.جغدی روی میز سقوط کرد و سعی کرد روی دو پای چنگک دارش بایستدو تعادلش را حفظ کند. چشمهای کهربایی و زیبای جغد دامبلدور را غرق در حیرت کرده بود. ناگهان به خود آمد و نامه ای آویزان به پای جغد دید. نامه را از پای جغد در آورد و خواست آن را باز کند که...

[size=xx-large](( به من دست نزن، فقط یک گریفندور وافعی می تواند با استفاده از کلاه قاضی به محتویات من دست یابد.))


این صدای فریاد نامه بود. دامبلدور به فکر فرو رفت. گریفندور واقعی؟ کلاه قاضی؟به دوروبرش نگاه کرد.چه طور می توانست در آن لحظه به هری دست یابد؟ او الان کجا بود؟ کلاه قاضی چه ربطی به این نامه داشت؟در این فکر و اندیشه ها بود که...

آها! شمشیر گریفندور با یاقوتکاری های روی دسته اش از کلاه قاضی توسط یک گرینفندور واقعی درآمده بود. شمشیر را برداشت و بسیار آهسته آن را به نامه نزدیک کرد و درب نامه را گشود. محطویات نامه دامبلدور را به وحشت انداخت. به طرف دفتر اساتید رفت، در را باز کرد و بی مقدمه و توضیح گفت: یک نفر برای من گردنبند همسر گوریک گرنفندور را فرستاده است.)) اسنیپ به مسخره گفت: (( خوب ، وصلش کنید روی گردن شیردال.))دامبلدور به او چشم غره ای رفت.مک گونگال گفت:(( اسنیپ همسر گودریگ مرگخوار بوده. و وقتی این گردنبندو به گودریگ نشون میده گودریگ می فهمه که گردنبند نفرین شدست و اون رو ازش میگیره و به هیچ کس نمی گه باهاش چی کار کرده.الان سالهاست که مردم به دنبال این گردنبند هستند ولی هیچکس تا به حال اون رو پیدا نکرده.))
[/size]


چندین غلط املایی و تایپی داشتی که با یک بار مرور، بعد از نوشتن پستت خیلی هاش برطرف میشه. برای نقل قول ها به جای دوتا پرانتز پشت سر هم می تونی از گیومه استفاده کنی.
طرز برخورد اسنیپ با دامبلدور بی ادبانه بود که مطابق شخصیت اسنیپ نیست. این مورد در پست طنز اشکالی نداره ولی در پست جدی نقص محسوب میشه.
داستانت هم نصفه و نیمه تموم شده ضمن اینکه در زمان گریفندور مرگخواری وجود نداشته که همسرش بخواد جزو اونا باشه.
در کل متن قابل قبولی بود. بعد از ورودت به ایفا از جادوکاران ویزنگاموت و ناظران تالار خصوصیت کمک بگیر تا بتونی بهتر بنویسی.

تایید شد! سال اولیا از این طرف!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط ققنوس در 1393/5/10 0:42:38
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/11 14:02:25
ماگل
آخرین ورود
جمعه 24 مرداد 1393 18:17
عضویت
1393/05/07
پست‌ها
2
" خواب عجیب "
آسمون صاف و آفتابی بود . لی لی در حالی که هدویگ روی دستش نشسته بود توی چمنزار قدم میزد ... نسیم خنکی میوزید . لی لی فرد رو دید که دست در دست آلبوس از دور میومد . لبخندی زد و سرعتش رو بیشتر کرد . فرد گفت : هی ، خانم پاتر ببینید کی اینجاست ... !
آلبوس خودش رو به فرد نزدیک تر کرد . اون زن رو نمیشناخت . ولی وقتی بیشتر دقت کرد ، دید که اون زن رو توی عکس ها دیده . به نظرش اومد که مادر بزرگشه ... نفهمید چطور شد که به طرفش دوید و خودش رو در آغوشش انداخت ! هدویگ پرواز کرد و تو آسمون کوچیک و کوچیک تر شد . آلبوس با خوشحالی گفت : مامان بزرگ ! اما لی لی فقط لبخند میزد و نوازشش میکرد . آلبوس گفت : دایی فرد ؟ چرا مادر بزرگ باهام حرف نمیزنه ؟ فرد گفت : واقعی نیست آلبوس . چند نفر دیگه هم هستن که به گمونم از دیدنشون خوشحال میشی . دنبالم بیا ... آلبوس با ناراحتی از لی لی جدا شد و گفت : مامان بزرگ خیلی دوستت دارم ... و با دایی فردش به راهش ادامه داد . بعد از مدتی چشم آلبوس به کلبه ی چوبی ای افتاد که چند نفر جلوی کلبه دور آتیش نشسته بودند . آلبوس گفت : دایی اونا کی هستن ؟! و فرد در جوابش گفت : عجله نکن ... میبینیشون . نزدیک تر که شدند آلبوس مردی با مو و ریش بلند نقره فام رو شناخت . زیرلب گفت : دامبلدور ... در مورد این مرد هم از پدرش زیاد شنیده بود . بیشتر نگاه کرد . به جز دامبلدور ، پدربزرگش ، جیمز پاتر رو هم میدید . درست کنار جیمز ، سیوروس اسنیپ نشسته بود . همشونو میشناخت ، حتی الستور مودی . فرد گفت : هی دوستان ، دلتون میخواد با آلبوس آشنا بشید ؟! همه از جاشون بلند شدند و یکی یکی در آغوشش گرفتند . مودی در گوشش گفت : پدرت چطوره ؟ هنوزم کله شق و بی احتیاطه ؟؟ آلبوس خندید . بعد از احوالپرسیای گرم با اونا ، فرد گفت : خب دیگه فکر کنم آلبوس گرسنه باشه . بیا بریم توی کلبه ، ببینیم دابی برامون چی داره آلبوس ! آلبوس با ناباوری گفت : دابی ؟! همون جن خونگی که بغل خونه دایی بیل خاک شده ؟؟ با هم داخل کلبه رفتند . آلبوس فهمید که کلبه مثل چادر های دنیای جادویی بزرگ تر از نمای بیرونیشه . روی مبل هایی که نزدیک هم چیده شده بودند ، تانکس و لوپین رو مشغول صحبت دید که کنار هم نشسته بودن و رو به روشون یه پسر جوون نشسته بود ... چهره ـش خیلی آشنا بود ... بعد از کمی فکر یادش اومد که اون پسر دوست پدرش از گروه هافلپاف یعنی همون سدریک دیگوریه . با همشون دست داد و از پدر و مادرش واسشون گفت . حین حرف زدن سنگینی نگاهی رو حس کرد . سرش رو به طرف آشپزخونه چرخوند ... دید که یک جن خونگی با چشمایی به بزرگی توپ تنیس داره نگاهش میکنه و اشک توی چشماش حلقه زده . جن گفت : ارباب ویزلی ... اون پسر هری پاتره ؟؟ درست شنیدم ؟ آلبوس سیوروس پاتر ؟ و زیر گریه زد . آلبوس جلو رفت و دست نوازش به سر جن کشید و گفت : تو دابی هستی ، درسته ؟ گریه نکن . من سلامت رو به پدرم میرسونم . اصلا ... من چرا اینجام ؟! اینجا کجاست ؟ چرا همتون اینجا جمع شدین ؟ در اتاقی باز شد و مردی بیرون اومد . آلبوس شک نداشت که اون مرد کیه . مرد در جوابش گفت : برای اینکه اینجا رویای توئه آلبوس . اینجوری نگاه نکن ، درست حدس زدی . من سیریوسم . بیا ! و محکم در آغوشش کشید . همون طور که قبلا هری رو توی آغوشش گرفت و بهش دلگرمی داد . آلبوس حس میکرد که وقت رفتن رسیده . همه با هم از کلبه بیرون رفتند و کنار همون آتیش ایستادند . از دور پیکر زنی نمایان شد . لی لی بود که مو های خوشرنگش توی هوا پیچ و تاب میخورد و در حالی که با هدویگ خوش و بش میکرد به سمتشون میومد . آلبوس زیر چشمی به پدربزرگش و اسنیپ نگاه کرد . متوجه شد که رابطه شون صمیمانه است و هر دو با لبخند به لی لی نگاه میکردند . لی لی به اونها پیوست و پر سفیدی رو به دست آلبوس داد . آلبوس گفت : این چیه ؟ لی لی که بالاخره سکوتش شکسته بود ، گفت : پر هدویگه . روی لباسم افتاده بود . این رو بده به هری و بهش بگو که هممون دل تنگشیم ... آلبوس پر رو توی جیبش گذاشت و گفت : چشم مامان بزرگ ... حتما بهش میگم و بدونید که پدرم هم دلش برای همتون تنگ شده و همیشه ازتون واسم حرف میزنه ... راستی مامان بزرگ ، اگه این پر رو آتیش بزنیم شما برمیگردید ؟! لی لی لبخندی زد و گفت : ما همیشه پیش شماییم پسرم ، کجا برگردیم ؟ جایی نرفتیم که برگردیم . حالا دیگه برو ، از قطار جا میمونی ها ...
آلبوس دوان دوان از کلبه دور شد و برای هم دست تکون دادند . چقدر انرژی داشت . وسط راه ، حس کرد دستی روی مو هاش کشیده میشه ... هراسون دورُ برش رو نگاه کرد و گفت : مامان بزرگ ؟! اما کسی رو ندید .
آلبوس چشماش رو باز کرد . جینی بالای سرش نشسته بود . گفت : هر چی که میدیدی ، خواب خوبی بوده ، مگه نه ؟! ببخشید که بیدارت کردم ولی نمیخواستم از قطار جا بمونی . زیاد وقت نداریم مامان . توی راه واسمون تعریف کن که چه خوابی دیدی .
آلبوس لبخندی زد . پر هدویگ یادش اومد . دستی توی جیبش کرد و با نا امیدی فهمید که پر سر جاش نیست . لبخند از صورتش رفت . هری که همون لحظه وارد اتاق شده بود گفت : چی شده ، آلبوس ؟! آلبوس نگاهی به پدرش کرد و گفت : هیچی ، مامان بزرگ یه امانتی بهم داد که بدمش به شما ولی الان سر جاش نیست . هری با خنده در آغوشش گرفت و گفت : ای پسر شیطون ، زود تعریف کن ببینم ، چه امانتی ای ؟! و آلبوس با شوق و ذوق هر چی رو که توی خواب دیده بود برای پدرش تعریف کرد . هری در آخر لبخندی زد ، پسرش رو بوسید و گفت : درسته ... اونا اینجان ! همیشه ...
[ به یاد وفاداران و حماسه آفرینان هفت گانه هری پاتر ]

خوب بود.
تأیید شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط ماندانگاس فلچر در 1393/5/9 10:54:49
ماگل
آخرین ورود
جمعه 11 فروردین 1396 11:47
عضویت
1393/05/02
پست‌ها
78
صبح شده بود و هری کم کم چشم هایش را باز کرد و روی تختش نشست او عینکش را به چشم زد. ناگهان چیزی یاد هری افتاد....ان روز امتحان داشتنند.
-رون!رون!بیدار شو امتحان داریم
-چی اها امتحان
ان دو لباس هایشان را پوشیدند و به تالار اصلی رفتندو تند تند تکلیفات پروفسور اسنیپ را نوشتند و به کلاس رفتند.ورقه ی امتحان هری کمی رنگ و رورفته بود.
-هی!تو با من لج داری
وقتی هری جواب سوال اول را بله نوشت خود به خود به نه تبدیل شد و هری ان را پاک کرد اما باز همان اتفاق افتاد.
-پروفسور کاغذما خرابه
-وقتی بلد نیستی برقصی نگو زمین کجه
پروفسور حرف هری را باور نکردو هری مجبور شدجواب ها را اشتباه بنویسد.چند روز بعد نمره ها گفته شد.
-هرمیون گرنجر!نمره ی کامل
-نویل لانگ باتم!نمره ی کامل
-هری پاتر!هیچ نمره ای نگرفت!
هری انقدر عصبانی شد که نزدیک بود داد و فریاد بکشد.بعد از ظهر هری به اتاق دامبلدور رفت و کاغز را به او داد
-این یه کاغذ معمولی نیست
او شمشیر گدریک گریفندور را برداشت و کاغذ را پاره کرد
-نگران نباش میگم قبولت کنن


باریکلا! حالا بهتر شد. به عنوان یه پست جدی اصلا خوب نیست و بزرگترین اشکالش هم اینکه اونی که تو دست دامبلدوره پاکت نامه ست نه ورقه امتحانی! ولی به عنوان یه پست طنز قابل تاییده. هرچند اشکالات تایپی و نگارشی هم داشتی که بعد از ورودت به ایفا به مرور برطرف میشن.

تایید شد! سال اولیا از این طرف!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/6 0:04:28
گریفندوری ها همیشه برندن چون شجاعن
زنده باد هری پاتر پسری که زنده ماند

تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 21 مهر 1401 00:32
عضویت
1393/05/01
پست‌ها
13
نزدیکای صبح بود که دو پیکر پوشیده در ردا در بارو ظاهر شدند. خانه در سکوت بود البته اگر صدا هایی که از اشپزخانه می امد را نادیده میگرفتید.هری در ارزوی رخت خواب گرمی بود که ساعت ها در ان دراز کشد.
او پس از اینکه توانست رون و هرمیون را راضی کند تا در مدرسه بمانند که خود وقت زیادی گرفت به سمت محوطه حیاط مدرسه حرکت کرد جایی که دامبلدور منتظر او بود.ان دو ابتدا به وزارت خانه اپارات کردند.دامبلدور چهره ای ارام داشت ولی هری میتوانست نگرانی را در ان چشم ها ببیند.
دامبلدور پس از یک ملاقات فوری با وزیر که حضور او در انوقت شب باعث تعجب هری شده بود (که البته هری چیز زیادی هم از حرف هایشان نفهمید) به بارو اپارات کردند .

-خب هری باید یه مدتی اینجا بمونی فعلا اینجا امن ترین مکان برای تو هست. من باید برم کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارند.
-صبر کنین پروفسور منظورم اینه که قرار بود بعد از اینکه هاگوارتز رو ترک کردیم همه چیزو بهم بگین. مثلا اون نامه از کی بود یا چی توش نوشته بود که شمارو نگران کرده؟
-بسیار خوب من وقت زیادی ندارم باید محفل رو اینجا جمع کنم.درمورد نامه باید بگم که از یه دوست قدیمی بود که تو اونو نمیشناسی ولی اون تورو اونقدر میشناسه و بهت اعتماد داره که از تو برای رسوندن نامه به من استفاده کرده.
-و نامه در مورد چی هست؟
-ظاهرا ولدمورت داره یه کارایی انجام میده تا تورو بدست بیاره و مدرسه هم جای امنی نیست راستش فکر میکنم چند تا از جاسوسای ولدمورت به هاگوارتز نفوذ کردن.چند روز پیش به یه دانش اموز برخوردم که تحت طلسم فرمان بود.
-ولی فکر نمیکنین که جای من تو مدرسه و کنار شما امن تر باشه؟
-هری یه چیزرو به یاد داشته باش حتی قوی ترینام میتونن شکست بخورن.

هری نمیتوانست ان حرف را باور کند او فکر نمیکرد که حتی خود ولدمورت هم شانسی برای اسیب زدن به دامبلدور داشته باشد.
در این فکر بود که ناگهان جغدی را در اسمان نسبتا روشن بالای سرشان دید که به ان ها نزدیک میشد.
جغد کاغذی را در دستان دامبلدور انداخت و به سمت جایی که از ان امده بود برگشت.
دامبلدور نامه را باز کرد وشروع کرد به خواندن:




دامبلدور عزیز

با درخواست شما برای محافظت از دانش اموز هری پاتر موافقت شد. تا چند ساعت دیگر یک ماشین از ارور های ماهر به محل فعلی شما فرستاده خواهند شد. بعلاوه فکر میکنم لازم است درباره موضوع دیشب با من ملاقات کنید. من فکر نمیکنم که نیازی به این کارها باشد به علاوه وزارت خانه به تمام نیرو های خود احتیاج دارد و من فقط به خاطر دوستی که با هم داریم قبول کردم وگرنه احتمال اینکه اونی که خودتان میدانید برگشته باشد نزدیک صفر است.




دوستدار شما
وزیر سحر و جادو


اول از همه اینکه هیچ وقت پستی که توسط ناظر ویرایش شده رو دوباره ویرایش نکن. من پست قبلی شما رو تایید کرده بودم و فرستاده بودمت برای تعیین گروه. ولی شما ویرایش من رو پاک کردی و ادامه ی داستانت رو نوشتی. در کارگاه نمایشنامه نویسی شما باید داستانت رو به طور کامل توی یک پست بفرستی نه دو پست.
بعضی اشکالات نگارشی و غیر اون داری که به یه نمونه ش تو ویرایش پست قبلی اشاره کرده بودم. در کل داستان خوبی نوشته بودی. تایید شد و حالا برو به سال اولیا از این طرف تا گروهت تعیین بشه.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط erfanghorbanee@gmail.com در 1393/5/5 17:06:35
ویرایش شده توسط کلاه گروهبندی در 1393/5/5 23:30:42

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.