برایان سیندر فورد در خانواده ای مذهبی چشم به جهان گشود (جدی). از همون سالهای اولیه ی زندگی و خردسالی ش، اعضای خانواده و اطرافیانش متوجه شدن که برایان یه کودک عادی نیست. برایان برای هدف بزرگتری به این دنیا اومده بود... سرنوشت برایان رو فرامیخوند. برایان فرستاده ی خداوند، در برهه ی تاریک و خوفناکِ سلطه یابی مرگخواران به انگلستان بود. با هر پیشگویی و بعد از هر طالع بینی، پدر و مادر برایان بیشتر و بیشتر از برگزیده بودن فرزندشون مطمئن میشدن.
برایان در سن یازده سالگی به هاگوارتز دعوت شد، و اینگونه بود که زندگی اون در مسیر سرنوشت پر افتخاری که در انتظارش بود، قرار گرفت. پس از نه ماه برایان برگشت و پدر و مادرش با توجه به عملکرد درسی ش، متوجه شدن که شاید سرنوشت پر افتخار برایان ربطی به هاگوارتز نداشته باشه. بالاخره دنیا به رخت شور هم احتیاج داره! اما برایان قرار نبود این نیاز رو برطرف کنه. برایان قرار بود یه قهرمان باشه... مگه ممکنه چند تا پیشگو باهم اشتباه کنن؟
عملکرد برایان هر سال بدتر و بدتر میشد. پدر و مادر اون هر یکشنبه در کلیسا برای اون دعا میکردن، چرا که نمیخواستن پسرشون، حامی و ناجی آینده ی جادوگران لندن، بعنوان تنها قهرمان طول تاریخ که توی کارنامه ی سمجش چهار تا "غول غارنشین" داره معرفی بشه. اما زندگی بازی بیرحمیه... و بعضی وقتا مهم نیست چقدر یه چیز رو نخوای، اون چیز بالاخره پیدات میکنه و یه گوشه ی تاریک یقه تو میگیره.
برایان پس از نتایج بی نظیرش در آزمون سمج، کم کم به شک افتاد که شاید فشفشه باشه و این باعث شد به این فکر بیفته، که توی دنیای ماگل ها دنبال اون پیشگویی بگرده. اما اون پیشگویی درست جایی که ابدا فکرش رو نمیکرد منتظرش بود... درون هاگوارتز!
لرد سیاه و مرگخواران به لندن و هاگوارتز سلطه پیدا کرده بودن، جادوگران بیگناه هر روز کشته میشدن و آرامش در جامعه جادوگری تبدیل به یه رویای دوردست شده بود. دنیا بیشتر از هر وقتی به یک قهرمان نیاز داشت. اون موقع بود که برایان سیندر فورد، پسر برگزیده، درست همونطور که از کودکی انتظار این لحظه رو داشت برخاست و...
قهرمان لیگ مسابقات بازی های رومیزی جادویی شد.
برایان موهای طلاییِ فرق کج گرفته داره، عینک میزنه و باور کنین این چیزی از زیبایی چشمان آبی و درخشانش کم نمیکنه! قد متوسط و وزن متوسط و چهره ی متوسطی داره، چرا که به کل آدم متوسطیه. بجز از نظر بهره هوشی البته. و بجز از این نظر که اون یه قهرمانه، قهرمان لیگ بازی های رومیزی جادویی! لباس پوشیدنش بطرز افراطیی مرتبه و رنگا بطرز وسواسی ای باهم هماهنگن. علاقه ی غیر قابل وصفی به پوشیدن پولیور یقه هفت داره.
لبخند جذابیم داره! ولی فقط وقتی به نمایشش میذاره که میخواد نشون بده یک کلمه از حرفای مخاطبشو نفهمیده. که این یعنی... اکثر اوقات. بعلاوه ی وقتی که قهرمان لیگ بازی های رومیزی جادویی شد و از روزنامه ها و خبرگزاری های سراسر کشور برای پوشش دادن این اتفاق میمون هجوم آوردن!
سی و پنج شیش سالی ام عمر گرفته از خدا. در این سی و پنج شیش سال افتخارات زیادی کسب کرده، مثلا قهرمانی لیگ بازی های رومیزی جادویی!

بــاطــن

ببینین من قرار نیست رو کسی اسم بذارم ولی برایان واقعا نابغه نیست. عوضش بسیار شریف، رئوف، دلسوز و فداکاره، مثل یه شوالیه ی لاغر مردنی و گوگولی که از روم باستان به قرن بیست و یک منتقل شده باشه. تک تک مسائل زندگیش رو با کائنات، نور درون، عشق و یگانگی نیروهای طبیعت -و بازی های رومیزی جادویی - حل میکنه. دیگران رو هم مجبور میکنه مسائل زندگیشونو اینجوری حل کنن.
درکش از کل مقوله ی طنز، پیچیده و... نامتعارفه.
انسان مغروری نیست، بواقع تمام تلاشش اینه که هیچ یک از هفت گناه کبیره رو انجام نده. اما با این حال، شاید باعث تعجبتون بشه و تا به اینجا اصلا بنظر نمیرسید، ولی به قهرمانی لیگ بازی های رومیزی جادویی ش افتخار میکنه. هیچکس نمیدونه کدوم یک از داستان هایی که درباره لحظه ی قهرمان شدنش و روند مسابقات تعریف کرده واقعا حقیقت دارن. هیچکس حتی نمیدونه اون شب، روی اون میز چه بازیی انجام شده... و برایان از این مسئله نهایت استفاده رو میبره.

شناسه قبلی


درباره گروهتون چیزی نگفته بودین. اگر دسترسی گروه خصوصی رو می خواین، اطلاع بدین.

تایید شد.
خوش برگشتین!

سلام..ممنون میشم شانسمو بهم بدین لطفا.

نام: فیلیوس فیلت‌ویک / Filius Flitwick
استاد درس ورد ها و طلسم های جادوگری / رئیس گروه ریونکلاو

گروه: ریونکلاو.

سپرمدافع: هیچ ظاهری نداره! نور خیره کننده آبی رنگیه که به عنوان یکی از اولین پاترونوس های غیر مادی شناخته شده!

ویژگی های ظاهری:
« قدم خیلیم نرماله، ببینین 97 سانتی متر شدم. این بقین که دیلاقن. اصلنم بهشون حسودیم نمیشه. موهامم خیلی خوشگل و خوش فرمه. خیلیم خوشگلم. خیلیم جوونم، مگه چقدر سن دارم؟ ها؟ »

زندگینامه:
«تو 11 اکتبر تو یه خونواده اصیل به دنیا اومدم. البته جدم گوبلین بود که حالا گم شده! جادو رو تو مدرسه جادوگری هاگوارتز یاد گرفتم. و امتحانات سمج یا owl رو خیلی خوب تموم کردم. همچنین با رتبه بسیار بالایی در حالی که چندین سال بهترین دانش آموز شده بودم از مدرسه فارغ التحصیل شدم.
به سرعت برای یادگیری علوم جدید، به وزارتخونه رفتم و دوئل رو یاد گرفتم و به عنوان استاد دوئل مشهور شدم.
به هاگوارتز برگشتم و به عنوان استاد درس طلسم ها فعالیتم رو شروع کردم. وقتی ارباب به قدرت رسید بهش پیوستم و تا آخر عمر بهش وفادارم. تو جنگ هاگوارتز هم در مقابل محفلیا ایستادم. الانم که در به در دنبال جد گوبلینمم. »

تایید شد!
خوش برگشتین.

نام:نیکلاس
نام خانوادگی:فلامل
چوبدستی🔻
چوب درخت گردو،موی هیپوگریف،۲۷سانتی متر،انعطافپذیر

پاترونوس:تسترال

جانورنما:جغد برفی

گروه هاگوارتز:گرفیندور

علایق:کیمیاگری،جانور های جادویی

خون:دورگه((پدر:جادوگر)) ((مادر:ماگل))

جارو:اذرخش مدل ۱۹

تاریخ تولد:۱۰ ژوئن ۱۴۷۴

درس موردعلاقه:معجون سازی

خانه:پاریس،فرانسه
خصوصیات ظاهری
موی قهوه ای،چشم ابی،پوست سفید
خصوصیات اخلاقی
پسری ارام و شیطون،عاشق بمب کود حیوانی منفجر کردن داخل جایی اسلیترینی باشه،بی حد قوی،عاشق رهبری کردن و .........

یه مقدار کوتاه نوشتی.
بعدا برگرد و تکمیلش کن.

تایید شد.
خوش اومدی به ایفای نقش.

نام : راندولف بارو (مهاجم تیم کوییدیچ ریونکلاو)
نام پدر : گاندولف بارو
نام مادر : سارا بارو
چوبدستی : چوب افرا با مغز موی تک شاخ ده اینچ
پاترونوس : روباه قطبی
جانور نما : روباه قطبی
بوگارت : سوختن در آتش
توانایی : منجمد کردن اجسام – ارتباط چشمی با حیوانات
علایق : کوییدیچ – معجون سازی – مطالعه در کتابخانه
ویژگی های ظاهری : قد 170 – بور – چشم های آبی بی روح – لاغر اندام نسبتاً جدی (بعضی وقتها)
زندگی نامه : راندولف در یتیم خانه زندگی می کرد.و از دار دنیا یک موش و یک کلید داشت که تازه نمی دانست برای چیست او پدر و مادر خود را هنگامی که فقط چهار سال داشت از دست داده بود. همه در یتیم خانه او را مسخره کرده، و فکر می کردند او یک بی مصرف است. اما در زندگی او اتفاق های عجیبی هم می افتاد.
روزی در اتاق خود مشغول گرفتن حیوان خانگیش گیلبرت بود :
- گیلبرت برگرد اینجا!
راندولف پرید تا موش را بگیرد اما به محض تماس دستش با موش موش منجمد شد و یا وقتی پرنده ها روی پنجره اتاقش می نشستند می توانست حرف های آنها را از چشم هایشان بخواند که البته خانم واتسون مدیر یتیم خانه فکر می کرد او خیالاتی شده است.
روزی مثل بقیه روزها راندولف از پنجره اتاقش به بیرون زل زده بود که ناگهان جغد بزرگ قهوه ای رنگی روبروی پنجره اتاق او نشست. نامه ای در دست داشت با پنجه اش نامه را از زیر درز پنجره به داخل هل داد. راندولف نامه را برداشت در نامه چیزهایی درباره مدرسه عالی آموزش علوم جادوگری نوشته شده بود.
مطمئناً راندولف فکر کرد این هم یکی از شوخی های بی مزه بقیه بچه هاست. روزها می گذشت و راندولف هر روز تعداد بیشتری از این نامه ها دریافت می کرد. بالاخره فکری به ذهنش رسید.
نکند واقعاً حقیقت داشته باشد. هر چه باشد از یتیم خانه که بهتر است. او نقشه فرار خود را طرح کرد و همان شب آن را اجرا کرد. زیرا مراقب آن شب خانم داتس بود که نمی توانست در شب خوب ببیند و گوش هایش هم خوب نمی شنید. در واقع راندولف معتقد بود یتیم خانه باید یکی دو نفری را برای مراقبت از خود او استخدام کند.
ساعت حوالی دوازده شب بود راندولف داشت با پای پیاده به طرف ایستگاه مترو لندن می رفت حدود پنج صبح به ایستگاه رسید، هنوز وارد نشده بود که پیر زنی ژنده پوش با سرعت از آنجا بیرون می آمد و با او برخورد کرد، برخورد آنقدر شدید بود که راندولف به زمین افتاد پیرزن رفت که او را بلند کند که نامه هاگوارتز را در دستش دید. او را از روی زمین بلند کرد و از او پرسید:
- چرا وسایلت را نخریدی؟
- چون پولی ندارم.
- پدر ومادرت کجا هستند؟
- آنها را زمانی که چهار ساله بودم از دست داده ام.
- حالا بگو اسمت چیه؟
- راندولف، راندولف بارو.
- تو پسر سارا هستی!
- بله. شما اسم مادر منو از کجا میدونید؟
- من و مادرت هم به این مدرسه می رفتیم ولی اون عضو ریونکلاو بود من عضو گریفیندور.
- ریونکلاو؟ گریفیندور؟ اینا دیگه چی هستن؟
- حالا خودت متوجه می شوی دنبال من بیا. همین الان هم دیر شده باید برویم به کوچه دیاگون.
- راستی ؟ شما که مادر مرا می شناختی می دانید این کلید چیه؟
- وای خدای من ! این یک کلید گیرینگوتزه.
- گیرینگوتز کجاست؟
- الان به آنجا می رویم.
پیرزن او را به کوچه دیاگون برد و هر دو به گیرینگوتز وارد شدند. کلید را به یکی از جن ها دادند و وارد تونل تو در تو شدند. راندولف که دیگر مطمئن شده بود دارد خواب می بیند خود را نیشگون می گرفت و با محکم باز و بسته کردن پلک هایش سعی می کرد بیدار شود.
ناگهان واگن تکان شدیدی خورد و ایستاد راندولف فهمید که خواب نیست و گرنه با آن تکان شدید حتما از خواب می پرید. جن گفت اینجا صندوق 211 است. او کلید را از پیرزن گرفت و در صندوق را باز کرد. درون صندوق تعداد زیادی سکه نقره و مقداری سکه طلا وجود داشت. پیرزن به راندولف گفت تعدادی از آن سکه های طلا را بردار و بقیه را در اینجا بگذار. راندولف سکه ها را برداشت و به هر دو از آنجا خارج شدند. آنها به سرعت ردا، پاتیل و یک جغد قهوه ای خریدند. و در هیچ جا به جز مغازه الیواندر وقت را تلف نکردند. پیرزن راندولف را به سکوی نه و سه چهارم راهنمایی کرد و پس از ورود او به سکو از او خداحافظی کرد. راندولف سوار قطار شد و به سمت هاگوارتز حرکت کرد.
.....
دسترسی ریونم رو پس میدید؟


البته که می‌شه!
تایید شد.

نام: جرالد ویکرز

تاریخ تولد: ۲۳ مه

جنس:مذکر

گروه: ریونکلاو

رنگ چشم: سبز

پوست: سفید

مو:قهوه ایه کمرنگ که همیشه موهامو رنگ می کنم(مشکی)

ظاهر کلی: لاغرم. صورت کشیده و علاقه مند به بازی های ویدئویی (مثل دوس دخترم ماتیلدا)هستم. موهام همیشه شلختست و یه سوییشرت همیشه دور کمرمه. هیکلی نیستم اما یه خالکوبیه مار روی بازوی چپم دارم.

جارو: نیمبوس ۲۰۱۹

اخلاقیات: سریع عصبی میشم اما به موقعش مهربونم. با همه زود گرم نمی گیرم ولی به دوستای واقعیم وفادارم. باهوشم و رهبریه یه گروهو به راحتی می تونم به عهده بگیرم. اصلا حسود نیستم و برای موفقیت دوستام خوشحال میشم. گوشه گیر نیستم و تو شرایط سخت، پشت دوستامو خالی نمی کنم.

چوبدستی: طول ۲۲ سانتی متر. چوب درخت بلوط و موی ققنوس

علاقه مندی ها: ماتیلدا! بازی های ویدئوییه مشنگی، کتاب و درس خوندن، دنبال دردسر گشتن، مسابقه دادن، رقابت کردن، آهنگ گوش دادن و سگم هات داگ

پاترونوس: گرگ

زندگی نامه: من یه برادر دارم به اسم دیلن که احمقه. البته منظورم اینه که مثل من باهوش نیست و همیشه برامون دردسرسازه. و مامان و بابام همیشه اونو سرزنش می کنن. ما دوقلوییم و اون ۱۵ دقیقه از من بزرگتره و همیشه برادرا و خواهرای بزرگ، خواهر یا برادر کوچیکترو باید نصیحت کنن اما اینجا کاملا برعکسه. البته منم همیشه دردسر دارم اما خانوادمو تو دردسر نمی ندازم.

اما به غیر از اینا، برادرم پایه ی همه چیزه. خیلی روزای خوبی داشتیم. یه روز، با یه نفر توی کوچه دعوام شد. کار همیشگیم. من اگه هیکل بزرگی نداشته باشم، اما خوب مشت می زنم. یه دفعه سطل آشغالی که زیاد با ما فاصله ای نداشت تکون وحشتناکی خورد و افتاد. پسره مکث کرد و منم ازین فرصت استفاده کردم و زدمش. به هر زحمتی بود، از دستم در رفت و ناپدید شد.

به سطل آشغال نگاه کردم و یه مرد خیلی بلند و چاق دیدم. تا حالا تو محله ندیده بودمش. اول منو بخاطر زدن پسره سرزنش کرد اما بعدش شروع کرد به توضیح دادن اینکه من جادوگرم. من خرافاتی نبودم اما اون انقدر جدی صحبت می کرد که بالاخره منم باور کردم. هاگرید منو مثل همه آورد به کوچه ی دیاگون و...

یک سال گذشت. و سال اولی های جدید اومدن. و من یه دختر استثنایی ای رو دیدم. با چشمای آبی، موی بلندی که تهش رنگ کرده بود و قد بلند. و اون با خوشحالی همه جارو برانداز می کرد. با اینکه خیلی سن زیادی برای داستان عاشقانه نداشتم، اما اون منو جذب کرد. یه دختر هافلپافیه خوشگل. توی حیاط همیشه با اون می رفتم و بالاخره ما با هم دوست شدیم. بهترین دوست پسر دوست دختر دنیا. ماتیلدا هر روز با چشماش منو جذب خودش می کنه. یه سال ازون ماجرا گذشت و منو ماتیلدا هر روز به امید همدیگه، کلاسارو می گذرونیم.


تایید شد!
خوش اومدی به ایفای نقش.

اسم: گابریل، بنا به علاقه گب، گبر، و گبی هم صداش می کنن.

فامیلی: دلاکور

گروه: دلبرترینمان، ریونکلاو

پاترونوس: دلفین... ممکنه؟ یعنی منظورم اینه که اگه آب نباشه چی میشه؟

معرفی کوتاه شخصیت: گابریل دلاکور یک نیمه پریزاد اهل فرانسه است. خواهر بزرگتر و جیگری داره، به نام فلور که شرکت کنندهء مدرسه بوباتون در مسابقات جام آتش بود. جون این دو خواهر به هم بسته‌س، می‌میرن برا هم.
مامان‌شون هم آپولین دلاکور می‌باشه و پدر هم... عاممم... مسیو دلاکور.
ازونجا که گبی علاقه زیادی به هاگوارتز داشت، نرفت بوباتون. دانش آموز هاگوارتز شد و کلاه هم به دلیل منطق و هوشش فرستادش ریونکلاو تا در اونجا کنار رفقاش رستگار بشه.

ویژگی های ظاهری: همونطور که گفته‌شد، با یک عدد نیمه پریزاد مواجه هستین. دارای چشمایی که در اصل آبیه، آمّا، ایشون علاقمند به رنگ آمیزیه و به کمک انواع لنزها چشماش رو رنگی رنگی می کنه. قد نسبتا بلندی داره. ناخن هاش همیشه لاک خورده ن؛ البته هنوز کسی نمی دونه این حجم از حوصله چیطور در وجودش جمع شده که همش لاک می زنه.
گفتیم که علاقمند به رنگ آمیزیه. بر همین اساس موهای بلندش هیچوقت رنگ مشخصی ندارن. همیشه دوس داشت دگرگون‌نما باشه که نیازی به همش رنگ‌کردن موهاش نباشه آمّا دست تقدیر ایطور چرخید که اونو همش در حال رنگ گذاشتن بر مو ببینین.

ویژگی های باطنی: نامبرده در همه حال و در همه جا به همه چی مشکوکه.(شاید چون شرلوک هلمز زیاد می بینه.) بسیار منطقیه. عاشق حرف زدن، بیرون رفتن، چرخیدن، رقصیدن، کتاب خوندن و نقاشیه. پیشنهاد می شه وقتایی که بی حوصله س بهش نزدیک نشین.
خیال‌پردازه. بسیار هم خیال‌پردازه. همش دوست داره مسئله‌ای برای فکر کردن و خیال‌پردازی راجبش داشته باشه.
کمی دقت کنین، جیب سمت چپش همواره از دستمال های فراوون برآمده‌س. چرا؟ گبی ِ مذکور وسواسیه و این مشخص ترین ویژگیشه. وقتی گبی اطرافتون باشه سرسام می گیرین. هیچوقت نمی تونین راحت یه جا بشینین. به محض اینکه جایی رو کثیف ببینه مجبورتون می کنه بلند شین و بهش کمک کنین تا تمیزش کنه. اگه ببینه وسایلش جایی تقارن ندارن مشکل حادتر میشه حتی. بسیار دیده شده به علت فقدان تقارن در خونه‌های موجود در یک خیابون، بنایی رو تخریب کرده تا تقارن رو برقرار کنه. فقط این نیست. اون نسبت به هر چیزی که ازش خوشش نیاد یا به نفع‌ش نباشه وسواس داره.

اهل کولی‌بازی هم هست. بلده خیلی زود آبغوره بگیره. و اوضاع رو به نفع خودش تغییر بده. نتیجه می‌گیریم که چی؟ حواسا جمع!

....
شناسه قبلی

و همچنان امکانش هست که دسترسی گروهم برگردونده بشه؟


پ.ن: ای وای ببخشید ویرایش کردم پست مدیر رو... حواسم نبود می‌خواستم کپی‌ش کنم...


ویرایش مدیر رو پاک میکنی؟
تایید شد.
خوش برگشتی!

اسم: گابریل، بنا به علاقه گب، گبر، و گبی هم صداش می کنن.

فامیلی: دلاکور

گروه: دلبرترینمان، ریونکلاو

پاترونوس: دلفین... ممکنه؟ یعنی منظورم اینه که اگه آب نباشه چی میشه؟

معرفی کوتاه شخصیت: گابریل دلاکور یک نیمه پریزاد اهل فرانسه است. خواهر بزرگتر و جیگری داره، به نام فلور که شرکت کنندهء مدرسه بوباتون در مسابقات جام آتش بود. جون این دو خواهر به هم بسته‌س، می‌میرن برا هم.
مامان‌شون هم آپولین دلاکور می‌باشه و پدر هم... عاممم... مسیو دلاکور.
ازونجا که گبی علاقه زیادی به هاگوارتز داشت، نرفت بوباتون. دانش آموز هاگوارتز شد و کلاه هم به دلیل منطق و هوشش فرستادش ریونکلاو تا در اونجا کنار رفقاش رستگار بشه.

ویژگی های ظاهری: همونطور که گفته‌شد، با یک عدد نیمه پریزاد مواجه هستین. دارای چشمایی که در اصل آبیه، آمّا، ایشون علاقمند به رنگ آمیزیه و به کمک انواع لنزها چشماش رو رنگی رنگی می کنه. قد نسبتا بلندی داره. ناخن هاش همیشه لاک خورده ن؛ البته هنوز کسی نمی دونه این حجم از حوصله چیطور در وجودش جمع شده که همش لاک می زنه.
گفتیم که علاقمند به رنگ آمیزیه. بر همین اساس موهای بلندش هیچوقت رنگ مشخصی ندارن. همیشه دوس داشت دگرگون‌نما باشه که نیازی به همش رنگ‌کردن موهاش نباشه آمّا دست تقدیر ایطور چرخید که اونو همش در حال رنگ گذاشتن بر مو ببینین.

ویژگی های باطنی: نامبرده در همه حال و در همه جا به همه چی مشکوکه.(شاید چون شرلوک هلمز زیاد می بینه.) بسیار منطقیه. عاشق حرف زدن، بیرون رفتن، چرخیدن، رقصیدن، کتاب خوندن و نقاشیه. پیشنهاد می شه وقتایی که بی حوصله س بهش نزدیک نشین.
خیال‌پردازه. بسیار هم خیال‌پردازه. همش دوست داره مسئله‌ای برای فکر کردن و خیال‌پردازی راجبش داشته باشه.
کمی دقت کنین، جیب سمت چپش همواره از دستمال های فراوون برآمده‌س. چرا؟ گبی ِ مذکور وسواسیه و این مشخص ترین ویژگیشه. وقتی گبی اطرافتون باشه سرسام می گیرین. هیچوقت نمی تونین راحت یه جا بشینین. به محض اینکه جایی رو کثیف ببینه مجبورتون می کنه بلند شین و بهش کمک کنین تا تمیزش کنه. اگه ببینه وسایلش جایی تقارن ندارن مشکل حادتر میشه حتی. بسیار دیده شده به علت فقدان تقارن در خونه‌های موجود در یک خیابون، بنایی رو تخریب کرده تا تقارن رو برقرار کنه. فقط این نیست. اون نسبت به هر چیزی که ازش خوشش نیاد یا به نفع‌ش نباشه وسواس داره.

اهل کولی‌بازی هم هست. بلده خیلی زود آبغوره بگیره. و اوضاع رو به نفع خودش تغییر بده. نتیجه می‌گیریم که چی؟ حواسا جمع!

....
شناسه قبلی

و همچنان امکانش هست که دسترسی گروهم برگردونده بشه؟

لیدیـــز اَنـد جنتلمــــن... آبرکرومبـی ایـز بــَــک!

چی بود اسمت؟ یه بار دیگه بگو: یوآن ... The Fox ... آبرکرومبی!

چی صدات کنم؟ از اسمت خوشم نمیاد.
به درک که خوشت نمیاد. مگه زوره؟ اصلاً فک کردی اگه صدام کنی من اصلاً تحویلت می‌گیرم؟
ولی به هر حال، القاب خاص و جذاب زیادی دارم: ﭼﮑﺶ ﻧﺎﺭﻧﺠﯽ، ﺭﻭﺑﻬﮏ ﻓﺮﯾﺒﺎ، ﺩﻭﻍ‌ﻭﺍﮐﺮ، ﺍﺳﭙﯿﺪﯼ، ﻧﺎﺭﻧﺠﮏ، ﻧﺎﺭﻧﮕﯽ، ﭘﺮﺗﻘﺎﻝ، ﻟﯿﻤﻮ، ﻟﯿﻤﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ، ﺧﺮﯾﺪﺍﺭﯾﻢ!

سن و سالت چقده؟ برای یوآن، سن فقط یه عدده. Forever Young!

گروهِ هاگوارتزیت چیه؟
بارســلونا!
آخه می‌دونین، قبلاً هم عضو ریون بودم، هم گریف. واسه همین سرخآبی‌ام. ... اهم اهم... ولی الآن کلاه گروهبندی خیلی وحشی داره نگام می‌کنه و منظورش اینه که باید این مسخره‌بازیا رو بذارم کنار و بگم: گریفیندور!



ﻧﺤﯿﻒ ﻭ ﻻﻏﺮ ﺍﻧﺪﺍم، ﯾﻪ ﺩﻡ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯼ ﺭﻭﺑﺎﻩ ﺩﺍﺭم، ﻫﻤﯿﺸﻪ تی‌ﺷﺮﺕ ﺑﺎ ﻣﺎﺭﮎ "ﺁﺑﺮﮐﺮﻭﻣﺒﯽ" ﻭ ﺷﻠﻮﺍﺭک ﺟﯿﻦ می‌پوشم، ﻗﺪم ﺣﻮﻝ ﻭ ﺣﻮﺵ ۱۷۰ ﺍﯾﻨﺎﺱ، ﺳﻔﯿﺪ پوستم ﺍﻣّﺎ ﻧﮋﺍﺩ ﭘﺮﺳﺖ نیستم، ﻣﻮﻫﺎم ﻧﺎﺭﻧﺠﯽ ﺁﺗﺸﯿﻦ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻗﻬﻮه‌ایه، دماغم ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩه‌س ﺍﻣﺎ ﺑﭽﻪ ﺳﻮﺳﻮﻝ نیستم ﻭ اصلاً ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮﺩم، چشام قهوه‌ایه، ﺍﺑﺮﻭﻫﺎم معمولاً ﯾﻪ ﺣﺎﻟﺖ "الآن حالتو می‌گیرم" ﺩﺍﺭﻥ!



خلاصه بگم... یوآن، اِندِ شرارت و موذی بودنه!
ینی غیرممکنه چند دقیقه‌ای رو باهاش بگذرونین و بهش فحش ندین!
ینی دلتون می‌خواد همچین بگیرین خفه‌ش کنین! ینی خفه هم بشه، بازم دلتون می‌خواد بیشتر خفه‌ش کنین و سوپرخفه‌ش کنین!
ینی دلتون می‌خواد تا می‌خوره، شوتِ روبرتو کارلوسی بزنین تو ناحیه‌ی حساسش!
ینی دلتون می‌خواد زیرِ پاتون لهش کنین و با زمین یکیش کنین!
از بس که بطور خودجوش قول و قرارا رو می‌پیچونه!
از بس که زیرِ پاتونو خالی می‌کنه و مجبورتون می‌کنه هی لاگین کنین!
از بس که براتون کادو می‌خره و شما هم کادو رو با هیجان باز می‌کنین و به‌جای هدیه، یه دستکش بوکسِ گنده می‌خوره تو صورتتون!
از بس که وقتی توی دعواهای لفظی گیر میفته، شما رو بی‌دلیل می‌کشونه وسط دعوا و خودش می‌زنه به چاک!
از بس که عکسِ Fake در موردتون می‌سازه و توی شبکه‌های اجتماعی پخش می‌کنه!
از بس که حاضر جوابه و هرچی بهش توهین کنین، یه چیز بدتر تحویل‌تون میده!
از بس که استادِ Rap Battle هستش!
از بس که صدای شغال‌مانندش هرشب از شبکه‌ی EuanTV پخش میشه و آهنگ‌های مزخرف می‌خونه و داستان صوتیِ بی‌محتوا میگه و زارت و زورت عین وحشیا عربده می‌کشه!
از بس که کم رول می‌زنه و همه‌ش توی چت‌باکسه... البته این‌یکیش دلیل داره. چون...
چت‌باکس ایـز آبرکرومبـی!

لینک شناسه‌ی قبلی
لینکشو توی پروفایلم نذارین.


تایید شد!
آبرکرومبی خوش برگشت.

_هیزل استیکنی

_عضو گروه ریونکلاو

_موهای صاف و مشکلی و چشم های طلایی

_ دختری مهربون که عاشق شیطنت و شوخیه ولی به موقش جدی میشه

_چوبدستی ساخته شده از چوب درخت راش و ریسه ی قلب اژدها، 28 سانتی متر

_جارو آذرخش

_پاترونوس:گرگ


_من یه اصیل زادم که تقریبا همه ی خانوادم تو گروه استریلین بودن ولی من با اصرار به ریونکلاو پیوستم و اعتقادی به برتری اصیل زاده ها به مشنگ زاده ها ندارم.
از جادوی سیاه خوشم میاد و دوست دارم عضو مرگخواران بشم...اوپس...نباید بلند میگفتم؟...خب کاریش نمیشه کرد.
از چیزای ترسناک خوشم میاد و خودمم متولد هالووینم.
عاشق دوستامم و سعی میکنم با همه صمیمی رفتار کنم...ولی اگه عصبانیم کنن...خب...میتونین خودتون امتحان کنین

معرفیت خیلی کوتاهه. لطفا بعدا برگرد و تکمیلش کن. از خصوصیات اخلاقی و ظاهریت بیشتر بگو.

تایید شد.
به ایفای نقش خوش اومدی!

اسم: ریْموند

گروه: ریونکلاو

ویژگی های ظاهری: از دور مثل درخت خشکم از نزدیک فقط شاخم

ویژگی های غیر ظاهری: همه میگن خیلی شاخی

چوب دستی: اگه بگم همون شاخم شاکی میشین؟

پاترونوم: عمو فرانکی
(به زندگی نامه رجوع شود)

جانورنما: من خودم جانور انسان نمام


زندگی نامه:
همینجور صاف بریم سر زندگیم ممکنه یکم سخت باشه، بذارین اول ازتون یه سوال میپرسم بعد.
-دکتر فرانکنشتاین رو میشناسین؟
مو بهش میگم عمو فرانکی.
البته اولش منم نمیشناختمش تا روزی که خوابیدم و بعدش بیدار شدم.
البته بعدها فهمیدم که نخوابیدم فقط بیدار شدم.

اقا گیج نشین ما که از خواب بیدار شدیم تو بیمارستان بودیم اومدیم بگیم پرستار دیدیم عِه، صدامون عوض شده، اومدیم از جامون بلند شیم دیدیم عه، سرمون گیر کرد به سقف، اومدیم سقفو نگاه کنیم دیدیم عه، در و دیوار و پنجره زخمی شد، همینجوری گیج نیشیستیم رو زمین تو خورده شیشه ها قیافه خودمونو نگاه کردیم و باز هم نگاه کردیم و باز هم نگاه کردیم، بعد هم وحشت زده شدیم و نعره زنان سالن بیمارستان رو دریدم.(البته خودم تنها بودم ها، فازم سوم شخص بود.)
بله، از اون روزی که توی بیمارستان فرانکنشتاین به هوش اومدم متوجه شدم سرم و با سرش چنج زدن، فرانکیو نمیگم ها گوزنه رو میگم.
از همه بدتر اینجا بود که شاخ داشتیم، جوری که همه میگفتن شاختو...منم میگفتم...شاخمو!(انتظار ندارین که بگم...(ما گوزنا فرهنگمون بالاس))
سالها گذشت و ما شدیم دُکی، دکی جک و جونورا البته به جای علم از مجیک هاگوارتز بهره بردیم. واما الان، الان در به در دنبال عمو فرانکیم تا با یکی از بچه ها پیوندش بزنم تا پشماش بریزه و با هم بی حساب بشیم.
اقا همین قدر بسه نزدیک تر نشین شاخی میشیم.

# با گوزن ها مهربان تر باشیم
# عمو فرانکی مو پیدا کنین



جایگزین بشه؟ میشه؟ایا؟


جایگزین شد.