در جستجوی راز ققنوس (عضویت)

سلام پروفسور!
من هم میخوام عضو محفل بشم!
خیلی جرعت دارمااا !!!!
مطمین باش اگه عضوم بکنی ضرر نمیکنی!!!!

پروفسور مدتی رفت ماموریت سری. کریچر به جاشون مراقب خونه بود و نامه ها رو پاره کرد و گلدونا رو وایتکس داد.
کریچر براتون جغد فرستاد از طرف ایشون.

آلبوس !
منو بذار تو محفل !
اگه من تو محفل نرمال با یه آدمی که آودا خورده فرق ندارم

پروفسور دامبلدور مدتی رفت ماموریت سری. کریچر ازطرف پروفسور جغد وایتکس خوار فرستاد براتون.

برای گذر از تاریکی ها هیچ راهی غیر از یافتن نور نیست.
پس بدنبالش میگردم تا روزی ک ان را بیابم.
جستجو میکنم و به هاله ای سفید بر میخورم . نوری همانند کشتی نجات.
این طور که بنظر می رسد ، این نور ، توانایی نجات من از تاریکی هارا دارد .


دوستدار تو
رومیلدا وین

کریچر جغد ضدعفونی شده ماسک دار براتون فرستاد.

سلام به پرفسور آلبوس دامبلدور عزیز
در راستای طرح مبارزه نفس گیر با مرگخواران خواستم عضو محفل ققنوس بشم و به جمع محفلی ها بپیوندم
و در دوئل های مرگبار محفل شرکت کنم
خواهشا دست رد به سینه این مبارز لرد سیاه نزنید

ارباب هری‌‌
پروفسور دامبلدور به ماموریت سری رفت و مدتی نبود. کریچر برای ارباب هری جغد سفید وایتکس خوار فرستاد.

سلام
میخوام درخواست بدم برای عضویت در محفل ققنوس
به هر حال مگه میشه آدم جزو ارتش دامبلدور باشه و محفلی نشه؟

کریچر جغد ضدعفونی شده ماسک زده آغشته به وایتکس بدون کروناک برای اسمیت فرستاد.

سلام پروفسور دامبلدور


اجازه میدی بیام تو محفل؟

من محفلو خیلی دوست دارم...

لطفا بزار بیام تو....

مطمئنم دختر خیلی خوبیم...
ممنون

پروفسور دامبلدور مدتی به ماموریت سری رفت. کریچر یه جغد وایتکس خوار برای شما فرستاد. ازش مراقبت کرد.

دامبل کجایی؟!
منو راه میدی تو؟
راه بده دیه!

دامبلدور رفت ماموریت مهمی برای محفل انجام داد و مدتی نبود. کریچر برای شما جغد پروفسور رو فرستاد. مراقبش بود و تو وایتکس شستش.

سلام و درود خدمت پروفسور جان، آلبوس پرسیوال والفریک برایان دامبلدور.
آی خدا خسته شدم.
خب داشتم می‌گفتم پرفسور جان، من با گل و شیرینی خدمت رسیدم که عضو بشم. محفلی نشم کجایی بشم؟

البته اینم بگم که من دراصل برای راه اندازی دوبارۀ ارتشتون اومدم که بی‌زحمت قفلش رو بکنین. حالا در مورد الف دال با پوفسور پرنگ، بعدا خدمت می‌رسیم.

حالا می‌شه لطفا ما رو عضو کنید؟

پروفسور فعلا ماموریت بود اما به کریچر دستور داد برای شما جغد فرستاد و تاکید کرد کریچر مراقب جغدش بود. کریچر هم جغد رو انداخت تو وایتکس تا سفید شد. جغد وقتی تو وایتکس بود از خوشحالی سر از پا نشناخت‌ و همش حرکات موزون انجام داد. کریچر جغد سفید فرستاد.

سلام و درود خدمت کسی که قراره اینو بخونه
خب، همون طور که دارید مشاهده می فرمایید بنده علاقه‌ی بسیار عجیبی دارم که محفلی بشم برای همین خدمت رسیدم تا برای عضویت اقدام کنم. نمی‌دونم چی باید بگم و چی باید نگم اما خب به هر حال اینو بدونید که من اگه محفلی نشم میمیرم
میخوام محفلی شم چون دلم می‌خواد توی محفل ققنوس، مفید باشم و کلا چند تا کار خیر از دستم بر بیاد. نوکر پروف هم هسم
در آخر امیدوارم که هر چه زودتر به این درخواست رسیدگی کنین و منم بتونم به جمع مقدس محفلی ها بپیوندم

تا درودی دیگر، فعلا بای بای

پروفسور یه مدت نبود.پروفسور رفت ماموریت سری مهم برای محفل انجام داد. یه موقع ملت فکر نکرد رفت دنبال جان پیچ های اونی که دماغ نداشت. کریچر جغد پروفسور برای شما فرستاد.

- باباجان کسی نیست یه لیوان آب بده دست من؟

آلبوس دامبلدور روی مبل لم داده و با هیجان مطلبی در حاشیه روزنامه را مطالعه می‌کرد؛ ستون کوچکی بود راجع به انواع بافتنی‌ و گلدوزی و قص علی هذا...

- بفرمایید.
- دستت دردنکنه باباجان.

پیرمرد سر برنگرداند، لیوان آب را بر حسب عادت از جایی که انتظارش را داشت برداشته و لاجرعه سرکشید، بعدش هم آخیشی گفته و بیشتر در مبل فرو رفت. حس و حال خوبی به او دست داد. با خودش اندیشید که « واقعا یک لیوان آب توی یه بعد از ظهر بهاری چه قدر می‌تونه حال آدم رو خوب کنه! » و با همین تصور لبخند پت و پهنی به صورتش نشست و لپ‌هایش گل انداخت.

- بی‌اصل و نسبای هیپوگریف بی‌شعور خرِ گاوِ بزه... تو چی می‌گی؟
-

با شنیدن فریادهای فحش و ناسزایی که چنان موزون و دلربا بودند، از روی مبل جست و خیز کنان به سمت تابلو مادر سیریوس رفت تا خودش را از آن اثر هنری بهره مند نماید.
- ببینم؛ تا حالا کسی بهت گفته چشات تسترال داره؟
- چشای عمت تسترال داره... حالا یعنی چی؟

دامبلدور به سمت تابلو خم شد.
- یعنی... آدم می‌خواد واسه دیدنشون بمیره.

مادر سیریوس ابتدا سرخ شد و بعدش به آن طرف تابلو رفت، پرده‌های دو طرف تابلو را هم کشید و از همانجا فحش‌ها و ناسزاهای موهومی را فریاد کشید.

- سلام پروفسور!
- سلامته قربان تی بلامیسر.
- خوبین؟

پیرمرد چندقدمی به سمت ریموند و کوین رفته و در چند قدمی آنها متوقف شد. یک دستش را بالاگرفت و قصد داشت نطقی طولانی و پرحرارت ایراد کند، اما در عوض روی زمین افتاد و دچار تشنج شد.

- پروفسور مرد.
- نه نه نه! پرفسور نمرد... پروفسور فقط به الکل و وایتکسی که کریچر به اون داد تا زدعفونیش کرد یک واکنش طبیعی نشون داد.

جن خانگی لیوان خالی را از کنار میز بلند کرده و با لبخندی پدرانه به پیرمردی که کف سفیدی از دهانش خارج می‌شد، نگاه کرد.

تبریک می‌گم ورود کریچر عزیز رو به محفل ققنوس!