کارگاه داستان‌نویسی

تصویر شماره 4
جینی در کتابخانه مشغول مطالعه بود..کمی بعد کلاس تاریخ جادوگری داشت و او حتی لای کتاب را هم باز نکرده بود.
خوشبختانه او و دوستش لزلی همیشه نمره خوبی از این درس گرفته بودند نه اینکه این درس را دوست داشتند،نه! بلکه آنها در کلاس به درس گوش داده بودند که متاسفانه این امر در دیگر کلاس ها زیاد اتفاق نمی افتاد.
جینی با بی حوصلگی سرش را بلند کرده و چشمش به دراکو مالفوی افتاد ...اگر از جینی میپرسیدند 'از چه کسی در هاگوارتز بیشتر بدت می آید؟' اسم مالفوی در صدر جدول میدرخشید زیرا او بارها با سخنانش جینی را گزیده بود ...
یاد حرف دوستش لزلی افتاد که عقیده داشت مالفوی شبیه سنجاب است(البته که این عقیده لزلی بود و از نظر جینی مالفوی اصلا شباهتی با سنجاب نداشت)...او حتی سنجاب هایی که در درختان اطراف خانه هاگرید زندگی میکردند هم دراکو مالفوی صدا میکرد و هر بار سنجابی از کنار آنها میگذشت میگفت""اوه...اون دراکو مالفوی چاق و بداخلاق و ببین""با یادآوری سخنان لزلی لبخندی روی لبهای جینی نشست ""اوی ویزلی...فکر نمیکنی من برای تو یکمی زیادیم!؟""
صدای مالفوی جینی را با لگدی از رویاهایش به بیرون پرت کرد و جینی نفهمید که کی مالفوی روبه روی او روی صندلی نشسته و دستهایش را روی میز به هم قفل کرده و با تمسخر به او نگاه میکرد...""هان...""از آنجایی که هنوز متوجه حرفهای مالفوی نشده بود این تنها کلمه ای بود که از دهانش خارج شد مالفوی پوزخندی زد و جینی تازه متوجه شد که چه اتفاقی افتاده او در حالی در افکارش قوطه ور بوده به مالفوی زل زده..و از آن بدتر به او لبخند زده بود...
جینی خود را دل لعنت میکرد که صدای مالفوی باز هم بلند شد ""هویج خانم میبینم که گوشاتم مشکل پیدا کرده...من اومدم کتابخونه که تمرکز داشته باشم ولی نگاهای تو غیر قابل تحمله...حداقل تلاش کن خودتو کنترل کنی""
جینی با حیرت به او نگاه کرد این حجم از خودشیفتگی چگونه در یک آدم جمع شده بود البته جای تعجبی هم نداشت جینی یادش آمد که این رفتار در مالفوی ها ارثی است زیرا که قبلا پدر دراکو را دیده بود و میتوانست بگویید دراکو کاملا به پدرش رفته است و پدر دارکو لوسیوس مالفوی همچین تعریفی هم ندارد و صد برابر خوده دراکو گوشت تلختر و خودشیفته تر است...
جینی نفس عمیقی کشید و سعی کرد خشمش را نسبت به این آدم نچسب کنترل کند چون میدانست قصد مالفوی عصبانی کردن اوست پس با خونسردی گفت""تو باید تا حالا بهش عادت کرده باشی مالفوی! چون خیلیا مثل من میخوان بدونند چطور این حجم از نچسبی و خودشیفتگی تو یه نفر جا شده...""
مالفوی سریع رنگ عوض کرده از عصبانیت قرمز شد و جینی فکر کرد او مانند گوجه ای شده است که با پا لهش کرده باشند"" چطور جرات میکنی میکنی با من اینطور حرف بزنی ویزلی...تو یه دختر بدقیافه ی گدایی""
اگر قصد مالفوی عصبانی کردن جینی بود پس...کاملا موفق شده بود چون جینی در اعماق وجودش حس میکرد نیاز دارد با دستانش این پسرک از خود متشکر و گوشت تلخ را خفه کرده و بعد تیکه تیکه اش کند هر چند که برای اینکه مالفوی متوجه نشود که به قصدش رسیده عصبانیتش را بروز نداد و فقط با لحنی که کمی خشن شده بود با صدای بلندتر نسبت به قبل به مالفوی تشر زد ""بهتره حرف دهنتو بفهمی مالفوی... من واقعا خوشحالم که مثله تو یه عقده ای متظاهر نیستم...و به عقیده من باید یه مجسمه از تو به عنوان نمادی از بیشعوری جلوی تالار بزرگ بزارن چون خیلی بهت میاد""
از چشمان مالفوی آتش میبارید و تا دهان باز کرد که جواب جینی را با تند ترین لحن ممکن بدهند صدای ستیزجویانه خانم پینس(کتابدار)بلند شد و دهان مالفوی بسته شد""آقای مالفوی و خانم ویزلی اینجا کتابخانه است اگر میخواید دعوا کنید بهتره سریعا اینجارو ترک کنید..""
مالفوی در حالی که آتش های موجود در نگاهش را روانه خانم پینس میکرد خطاب به جینی گفت""به هم میرسیم ویزلی ""جینی توجهی به او نکرد و کتابش را از روی میز قاپید و با سرعت از مالفوی دور شده و از کتابخانه خارج شد حتی اینکه نتوانسته بود درسش را بخواند و ممکن است در کلاس دچار مشکل شود هم نتوانست احساس رضایتی را که نسبت به خودش داشت را از بین ببرد چون با تشکر از خانم پینس که به موقع وسط بحث آنها پریده بود تا حدودی میتوان گفت برنده بحث او بود.
جینی لبخندی زد و مخاطب این لبخند هم لزلی بود که به سمت او می آمد تا باهم به کلاس تاریخ جادوگری بروند.




پاسخ:
خیلی خیلی خوب و سرگرم کننده بود...آفرین...چیز دیگه ای ندارم بگم، طبعتا برای ورود کافی هست!

تایید شد.

مرحله‌ی بعد: کلاه گروهبندی

- لطفا همه سوار شن الاناست که بخوایم حرکت کنیم .

- مامان چقدر نصیحتم میکنی ؟! گفتی زود غذام رو بخورم شیطونی نکنم به حرف معلم هام گوش کنم ، هر روز براتون نامه بفرستم !

- مامان سعی میکنم همه حرفات رو گوش کنم فقط بزار برم نمیخوای که از قطار جا بمونم ؟!

سپس اشک از چشمان مادر جیمز سرازیر می شود .

- پسرم میخواد از پیشم بره اینهمه بزرگش کردم که بعدش بره یه جای دیگه ! پسرم بیا پیش خودمون باش خودم همه معلم هارو برات استخدام میکنم .

- بچه رو اینقدر لوس نکن بزار بره تا ببینه چه جای خوبیه من که هنوز مزه غذای ها زیر زبونمه بهترین چیز ها رو ...
سپس با دیدن چشم غره همسرش بقیه حرفش را می خورد .

-باشه مامان بابا قول میدم همه کار هایی رو که گفتید انجام بدم .
- زود بیاین قطار میخواد حرکت کنه .

جیمز چمدانش و حیوانش را ورداشت و به سمت قطار سرخ رنگ هاگوارز حرکت کرد . و در حین سوار شدن به قولش فکر کرد ولی چندان از بابت آن مطمعن نبود .

- خوب حالا باید یه کوپه برای خودم پیدا کنم ولی همه ی کوپه ها که خالین!

که ناگهان صدایی او را به خود آورد میتونی اینجا بشینی.
- ممنون !

- شما هم عین من سال اولی هستید اسم من جیمزه و اسم شما چیه ؟!





پاسخ:
بد نبود..یه چنتا اشکال کوچیک داشت که در صورت رفع اون ها حتما دفعه بعد موفق میشی..اول ظاهر پستت هست...طبیعتا توقع ندارم بی نقص باشه، ولی یکیم باید بهتر از این باشه برای ورود...به پست هایی تایید شده قبلی و توضیحاتی که من توی ویرایش دادم دقت کن.
همچنین شاید بزرگترین اشکال این داستان، ناقص بودن پردازشش بود..تو یه عکس انتخاب کردی و داستانی که براش نوشتی یک سری دیالوگ بودن که آخر هم نداشت..یه سری اشکالات دیگه هم هستن که اصلا پست رو بی معنی میکنه، مثلا یه جا نوشتی که همه کوپه ها خالی هستن و این جیمز کجا بشینه! احتمالا منظورت پُر بودن، ولی همین اشتباه سهوی باعث میشه پست کاملا نامفهوم بشه!

تایید نشد!

ا

چطور ممکن بود که یکی از اعضای فهرست بیست هشت مقدس عاشق یکی از مو قرمز های بی اصالت بشود ؟ خود دراکو هم از این موضوع در تعجب بود قلبش خیلی وقت پیش تصرف او شود .
تازه اگر او به خانواده اش می گفت خانواده اش درباره اش چه فکر می کردند ؟ ایا ممکن بود مانند خاندان بلک اسم او را هم از شجرنامه خط بزنند ؟ به هر حال این عشق بود و نمی توان جلویش را گرفت .
دراکو همیشه از هر فرصتی برای دید زدن جینی مو قرمز استفاده می کرد .
برای او اهمیتی نداشت که دیگران چه فکری درباره اش می کنند ولی آن لحضه را به یاد می آورد .


فلش بک

همه ی سال اولی ها با هیجان وارد سالن می شدند بعضی از شدت هیجان گریه خنده و سکوت را پیش گرفته بودند.
دراکوی همیشه در پشت میز های گروه اسلایترین با نوچه هایش کراب و گویل مشغول حرف زدن و دستور دادن بود .اینبار مسخره کردن اعضای هافلپاف رو در نظر گرفته بود .
موقع گروهبندی سال اولی ها به نوبت به پیش کلاه گروه بندی می آمدند و گروهبندی می شدند .
بله چهره جینی را دید و قلبش درلحضه به تصرف او در آمد ولی خودش این را نمی دانست .

بعد گروهبندی موقع تبریک گفتن گروه او برادرش چیزی در گوش او زمزمه مرد و او بی تفاوت از کنار دراکو گذشت و دراکو فهمید عاشق چه دختر لجبازی شده است .

پایان فلش بک

دراکو این را میدانست جینی هر روز ساعت چهار به کتابخانه می امد و همیشه پشت میز پایین کتابخانه می نشست .

امروز بهترین موقع بود نه ادم های مزاحم بودند نه ادم هایی که مزاحمت ایجاد کنند .
با قدم های نا مطمعن به پیش جینی نزدیک اما قبل به زبان اوردن کلمه ای کسی او را صدا زد .

- سلام دراکو ! گفتم میخوای با کی به جشن بیای ؟ من که گفتم میخوام با تو برم تا باهم تو جمع اسلایترینی ها باشیم .

- نه نمیام ولم کن !
و سپس با سرعت از پیش پانسی دور میشود.

در همین هنگام دین هم وارد کتابخانه شد و جینی را با خود برد.

همه چیز بر سر دراکو خراب خراب شد امروز شروع خوبی داشت اما پایان خوبی نه ...به لطف ادم هلی مزاحم

چطور ممکن بود که یکی از اعضای فهرست بیست هشت مقدس عاشق یکی از مو قرمز های بی اصالت بشود ؟ خود دراکو هم از این موضوع در تعجب بود قلبش خیلی وقت پیش تصرف دختر مو قرمز شده بود دقیقا یادش می امد .
فلش بک

همه ی سال اولی ها با هیجان وارد سالن می شدند بعضی از شدت هیجان گریه خنده و سکوت را پیش گرفته بودند دراکوی معروف مثل همیشه با نوچه هاش کراب و گویل مشغول حرف زدن و دستور دادن بود .
موقع گروهبندی سال اولی به نوبت به پیش کلاه گروه بندی می آمدند و گروهبندی می شدند .
بله چهره جینی را دید و قلبش در ل۹سه به تصرف او در آمد ولی خودش این را نمی دانست .

پایان فلش بک

دراکو این را میدانست جینی هر روز ساعت چهار به کتابخانه می امد و همیشه پشت میز پایین کتابخانه می نشست .

امروز بهترین موقع بود نه ادم های مزاحم بودند نه ادم هایی که مزاحمت ایجاد کنند .
با قدم های نا مطمعن به پیش جینی نزدیک اما قبل به زبان اوردن کلمه ای کسی او را صدا زد .

- سلام دراکو ! گفتم میخوای با کی به جشن بیای ؟ من که گفتم میخوام با تو برم تا باهم تو جمع اسلایترینی ها باشیم .

رد همین هنگام دین هم وارد کتابخانه شد و جینی را با خود برو.

همه چیز بر سر دراکو خراب خراب شد امروز شروع خوبی داشت اما پایان خوبی نه ...




پاسخ:
بهتر شد، ولی بهت پیشنهاد می‌کنم یه داستان دیگه بنویسی و قشنگ‌تر از این داستان رو پردازش کنی...

تایید نشد!

تصویر شماره ۱۰ داستان نویسی

هری و هاگرید به همراه هدویگ در کوچه دیاگون قدم می‌زدند و خرید میکردند
هری یک چوبدستی و یک ردا خریده بود و یکی یکی به مغازه ها نگاه میکرد
همینطور که قدم میزد، چشمش به یک فروشگاه افتاد که پر از گوی های گوناگون بود، گوی های آنجا رنگ های مختلفی داشتند اما یکی از آنها، توجه هری را به خود جلب کرده بود. یک گوی تقریبا ارغوانی که مابین تمامی گوی های زیبا با قابلیت های مختلف به چشم میخورد. آن گوی بسیار زیبا بود
هری رو به هاگرید گفت:
_هاگرید...به نظرت این گوی به چه دردی میخوره؟؟
و سپس با دستش گوی ارغوانی رنگ را به هاگرید نشان داد!!
هاگرید با دقت به گوی نگاه کرد و گفت:
+دقیق نمی‌دونم هری اما فکر کنم یه نوع گوی خاطرات باشه و همچنین خیلی گرون به هرحال بیا بریم داخل و یک نگاهی بهش بندازیم نظرت چیه؟؟
هری سری تکان داد و هاگرید به داخل مغازه راه افتاد و هری به دنبال او به داخل مغازه رفتند!
بعد از ورود به مغازه هاگرید رو به فروشنده مغازه گفت:
+ببخشید میشه بپرسم اون گوی ارغوانی که تو ویترینه برای چه کاری ازش استفاده میشه؟؟
فروشنده، یک آقای میانسال عینکی بود و بسیار خوش برخورد. بود آقای فروشنده رو به هاگرید با لبخند گفت:
-این گوی خاطراته
سپس به سمت ویترین رفت و گوی را برداشت و به دست هاگرید داد!
هاگرید نگاهی به گوی انداخت و گوی را به دست هری داد و گفت:
+هری تو‌ منظورت همین گوی بود درسته؟!
هری گفت:
_اره منظورم همین گوی بود اما نمی‌فهمم گوی خاطرات یعنی چی!؟
هاگرید قیافه متفکری به خود گرفت و گفت:
+اممم خب...گوی خاطرات برای مرور خاطراته یجورایی خاطرات خوب و بد گذشته رو به آدم نشون میده خیلی جالبه نه؟!
هری با شگفتی گفت:
_اره خیلی جالبه چجوری کار میکنه؟
هاگرید دستش را به سمت گوی برد و گوی را از دست هری گرفت سپس گفت:
+هیچ کار سختی نباید انجام بدی فقط باید به گوی نگاه بکنی و به هرخاطره‌ای که میخوای گوی نشون بده فکر بکنی اونوقت گوی خود به خود کار می‌کنه.

هری که شگفت زده شده بود گوی را از هاگرید گرفت و به داخلش نگاهی انداخت او فقط یک چیز میخواست و آن هم خاطره‌ای از پدر و مادرش بود آیا این گوی می‌توانست به او کمک کند؟؟!
همانطور که داشت به این موضوع فکر میکرد به گوی نگاه کرد!اما چیز که میدید او را شگفت زده‌تر از قبل کرد
رنگ گوی تغییر کرده بود و کم کم عکس لیلی و جیمز، پدر و مادر هری پاتر داخل گوی نمایان شدند!! آنها هری را در آغوش گرفته و با محبت به او نگاه می‌کردند پدرش بوسه‌ای بر سر هری زد و به او گفت:«دوست دارم عزیزم»
هری خیلی خوشحال شده بود که آنها را دیده.
هری به آنها نگاهی انداخت درست است که او خوشحال بود که توانسته بود با استفاده از گوی پدر و مادر خود را کنار همدیگر ببیند اما...
اما طولی نکشید که این خوشحالی جای خود را به غم بزرگی داد.
او می‌دانست که این عکس داخل گوی فقط یک خاطره است و این هری را ناراحت میکرد
هاگرید که تمام مدت حواسش به جای دیگری بود به سمت هری آمد و گفت:
+چیزی شده هری؟
هری چشم هایش را باز و بسته کرد و به هاگرید نگاه کرد و گفت:
_نه...بهتره دیگه بریم این گوی رو هم بده به فروشنده!
هاگرید گفت:
+تو این گوی را نمی‌خوای هری؟میتونی اونو با پولت بخری!
هری گفت:
_نه!...فقط میخواستم بهش نگاهی بکنم
سپس لبخندی زد و گفت:
_بهتره بریم هاگرید دیر شده
هاگرید متقابلاً لبخندی زد و گوی را به فروشنده داد و بعد از خداحافظی از مغازه بیرون آمدند
درست بود که هری ناراحت شده بود اما او دیگر دوست نداشت به گذشته فکر کند زیرا با فکر کردن به گذشته نمی‌توانست گذشته را تغییر بدهد
اری او لبخند میزد و‌ خوشحال بود و به سمت جلو حرکت می‌کرد.
او به سمت آینده خود حرکت کرد و گذشته و هرچه که در گذشته اتفاق افتاده بود را در گذشته جا گذاشت ...




پاسخ:
برای ورود به ایفا کافیه!

تایید شد.

مرحله‌ی بعد: کلاه گروهبندی

چطور میشد یکی اعضای از خانواده فهرست بیست هشت عاشق یکی از مو قرمز های بی اصالت بشود ؟

اصلا اگر این را به خانواده اش می گفت خانواده اش درباره ی او چه فکری می کردند !
چطوری حرف را با با جینی باز می کرد و چه زمانی ؟
دراکو این را میدانست جینی هر روز ساعت چهار به کتابخانه می امد و همیشه پشت میز پایین کتابخانه می نشست .

امروز بهترین موقع بود نه ادم های مزاحم بودند نه ادم هایی که مزاحمت ایجاد کنند .
با قدم های نا مطمعن به پیش جینی نزدیک اما قبل به زبان اوردن کلمه ای کسی او را صدا زد .

- سلام دراکو ! گفتم میخوای با کی به جشن بیای ؟ من که گفتم میخوام با تو برم تا باهم تو جمع اسلایترینی ها باشیم .

رد همین هنگام دین هم وارد کتابخانه شد و جینی را با خود برو.

همه چیز بر سر دراکو خراب خراب شد امروز شروع خوبی داشت اما پایان خوبی نه ...





پاسخ:
کمه!

تایید نشد!

تصویر شماره ۴ کارگاه داستان نویسی

به جینی نگاه کردم که درون کتاب فرو رفته بود .
عاشق شدن بد دردی بود.
البته به طور دقیق تر عشقی که نتونی اعتراف کنی نه به معشوقت نه به خانوادت.
با بی دقتی کتابی رو از داخل قفسه برداشتم. سعی کردم به نگاه خیره پانسی پارکینسون توجه نکنم.
ولی همیشه اتفاقی که میخوایم نمی افته.
_سلام دراکو.

برگشتم و به پانسی زل زدم .

_سلام
_ خب ... تو قراره با کی به مجلس رقص بری؟ چند تفر به من پیشنهاد کردم ولی فکر کردم که تو...
_نه ممنون.
_اما...
با عصبانیت از پانسی دور شدم.

_دختر اعصاب خورد کنیه، نه؟
به گوینده این جمله زل زدم.
_چیه تا حالا ویزلی ندیدی؟
_ویزلیه دختر ندیدم .
_دراکو مالفوی من حدود دو ساله اینجام.
_هی جینی.
_دین . کجا بودی؟

زیر لب غرولند کردم.
_دین توماس مزاحم همیشگی و دوست جدیدِ جینی ویزلی

_ بیا بریم میخوام یه چیزی نشونت بدم. خیلی باحاله.
_باشه نیازی نیست منو بکشی .همراهت میام.

به جینی نگاه کردم که با هر قدم که میرفت ، تکه ای از قلب منو همراه خودش می برد‌.

فکر کنم قبلا گفتم همیشه اتفاقی که میخوایم نمی افته...




پاسخ:
ایرادی که باعث شه نتونی از این قسمت رد بشی؟ نه...نداره...

تایید شد.

مرحله‌ی بعد: کلاه گروهبندی

تصویر شماره ی 3

-پوففف!

این صدای اه دردناک سوروس بود؛از دو هفته پیش متوجه ی علاقه جیمز به لیلی شده بود و سعی داشت قبل از جیمز قلب لیلی رو تصاحب کنه. اما همش تیرش به سنگ میخورد!
دیروز اعلامیه گردش هاگزمید رو زدن رو تابلوی اعلانات،سوروس میخواست با لیلی بره گردش اما وقتی که ازش درخواست کرد لیلی جواب رد بهش داد. صبح تو هاگزمید وقتی که داشت تنهای تنها به سمت سه دسته جارو میرفت،جایی که تمام خاطراتش رو با لیلی تو هاگزمید ذخیره کرده بود. اما ناگهانی لیلی و جیمز رو توی دوک ها عسلی دید!
از عصبانیت با گام های محکم به هاگوارتز برگشت،میدونست که بهتره کمی استراحت کنه وگرنه باعث دردسر برای همه میشه! صبح تو سرسرا لیلی رو دید که بین جیمز و سیریوس نشسته و قه قهه کنان با جیمز حرف میزد؛ در اون لحظه قند تو دلش اب شد،خیلی نگران بود که نکنه،نکنه اون اتفاق ناراحت کننده بیوفته؟

-لیلی عزیز...چرا با من حرف نمیزنی؟چرا با من نمیخندی؟چرا با جیمز مغرور و رفقاش میگردی؟چرا منو درک نمیکنی؟...من دوستت دارم لیلی!

سوروس فریاد زنان این را گفت و محکم به آینه ای که جلوش بود کوبید!اما ناگهان لیلی رو بر روی شونهاش دید!

-لیلی؟

صدایی نیومد.

-لیلی؟

سوروس نمی خواست شونش رو نگاه کنه،چون میترسید.

-لیلی؟جواب بده!لیلی کجایی؟

تصمیمش رو گرفت!

-نههههه!

لیلی بر روی شونه های سوروس نبود! اما وقتی به آینه نگاه میکرد لیلی رو بر روی شونه اش میدید. روز زمین نشست و به آینه خیره شد...

-چرا همچین آینه...

اما صدای سوروس در درونش محو شد!




پاسخ:
آ باریکلا...خیلی خوب شد...الان دیگه مشکل خاصی نداره رولت که حداقل از این مرحله عبور کنی...

تایید شد.

مرحله‌ی بعد: کلاه گروهبندی

تصویر شماره ی 4
-بالاخره رسیدم،آخیش. حالا باید برم سوار قطار شم...خب، بزار ببینم این کوپه خوبه تا توش بشینم؛آره!
-سلام...ببخشید من هم میشه اینجا بشینم؟
-بله که میتونی!
-ممنون.
-راستی اسم تو چیه؟
-من ریموس لوپین هستم؛ و اسم تو؟
-من جیمز پاتر هستم. وایستا ..... این کی که تا داره به پنجره در میزنه؟
-بذار ببینم...عههه اینکه سیریوسه!
-سیریوس رو میشناسی ریموس؟
-در رو باز کنید!
-باشه باشه،اومد؛سلام...اسمت چیه؟
-من سیریوس بلک هستم دوستِ ریموس؛وشما؟
-من جیمز پاتر هستم .دوست جدید ریموس.
-خوشبختم.
-بیا بشین سیریوس.
-ممنون جیمز.
-بچه موافقین پولامون را رو هم بذاریم و کمی خوراکی بخریم،نظرتون چیه؟
-من موافقم ریموس!
-من هم وافقم ریموس.
-خب ، حالا من 5 گالیون دارم، اما شکلات قورباغه ای 7 گالیونه. جیمز تو چند گالیون داری؟
-من 18 گالیون دارم!
- وتو چی سیریوس؟
-من 8 گالیون دارم.
-خب ، با این حساب میتونیم کلی چیز های خوشمزه بگیریم... ایول!
-سلام بچه ها،شما چیزی می خواین؟
-بله،چهارتا شکلات قورباغه ای لطفا.
-این هم 4 تا شکلات خوشمزه ی قورباغه ای.
-ممنون.
-خب ،جیمز،سیریوس...بفرمایید این هم کلی شکلات قورباغه ای!
-یوهووووو !
-بخورید و کیف کنید!
-باهات موافقم ریموس .
-ممنون جیمز .




پاسخ:
آفرین...خیلی بهتر شد...تنها اشکالی که باعث میشه تایید نشه این داستانک، نبود هیچگونه توصیف، فضاسازی یا قسمت های غیر دیالوگه...همه‌ی این رولت دیالوگ هست که خب اونقدرم قوی نیست دیالوگ‌ها که کافی باشه..لذا نیاز داره به توصیفات و فضاسازی‌هایی که که تکمیل کنه دیالوگ ها رو..مطمئنا اگه این نکته رو رعایت کنی، حتما توری داستان بعدیت تایید میشی..اما فعلا:

تایید نشد!