گلرت گریندلوالد
از قلعهی نورمنگارد
جادوگر
جادوآموخته
- تولد نقش
- 1398/05/26
- آخرین ورود
- امروز ساعت 00:15
- عضویت
- 1382/10/21
- پستها
- 1722
بوسهی دیوانهساز ابتدا طعم برتی بات جلبک روی سنگ قبر میداد اما چند ثانیه که گذشت، بیشتر شبیه به این بود که دالاهوف لبهایش را روی لیوان روحی یخِ برفکزدهی تازه از فریزر بیرون کشیده شده گذاشته باشد و دیگر نتواند از آن جدا شود؛ همچون عشقهای سمی که سرمایش تا عمق وجودت را میسوزاند اما نمیتوانی از آن جدا شوی.
روح داشت از بدنش خارج و به بدن دیوانهساز وارد میشد. در آن موقعیت، تنها یک راه به ذهن حالا از کارافتادهی دالاهوف رسید.
نقل قول:شاید این واکنش، در واقع حافظهی عضلاتی بود که از کودکی تا به این سن تعداد زیادی از آدمها را مورد عنایت قرار داده بودند؛ اما بهرحال در آن لحظه این شانس را داشت که این عادت زشتش، او را از مرگی حتمی و ناخوشایند نجات بدهد.
صدای خواننده هنوز به گوش میرسید: دل من میلرزه، واسه بوسه رو لبات، واسه بوسه رو لبات.
تق!!! درست در جایی که باید خورد و صدای شکستن غمانگیز دیوانهساز و جیغ بنفش او فضای اتاق بوسه را پر کرد.
روح داشت از بدنش خارج و به بدن دیوانهساز وارد میشد. در آن موقعیت، تنها یک راه به ذهن حالا از کارافتادهی دالاهوف رسید.
نقل قول:
فلش بک:
صحنهی اول
قلدر مدرسه او را کنار دریاچه خفت کرده بود و میخواست برتی بات شکلاتیاش را از چنگش بیرون بکشد. دالاهوف در یک حرکت تمرینشده، زانوی راستش را میان دوپای قلدر کوباند و پا به فرار گذاشت. در حین فرار درحالیکه کمی دلش برای آن قلدر سوخته بود داد میزد: فوت کن فوت کن.
صحنهی دوم
دو تا از محفلیها دالاهوف 25 ساله را در انتهای کوچه گیر انداخته بودند و چوبدستیاش هم خلع شده بود. دوتایی به سمتش آمدند و دالاهوف که حالا دیگر حرفهای شده بود، دستش را روی شانهی هر دو گذاشت و جفت زانو را نثار دو نفر کرد.
درحالیکه چوبدستیاش را برداشته بود، قبل از آپارات گفت: فوت کن فوت کن.
صدای خواننده هنوز به گوش میرسید: دل من میلرزه، واسه بوسه رو لبات، واسه بوسه رو لبات.
تق!!! درست در جایی که باید خورد و صدای شکستن غمانگیز دیوانهساز و جیغ بنفش او فضای اتاق بوسه را پر کرد.
افرادی که لایک کردند
زمان ما رسیده است، برادران و خواهران من! دیگر در خفا نخواهیم بود! صدایمان را خواهند شنید و این صدا کرکننده خواهد بود!



یــــــــــــــــس!

به دختر نگاه کرد و گفت :
"عمرا اگه باهات بیام من همین جا میشینم تا محکومیتم تموم بشه."
اما قبل از اینکه بتونه برش داره آنتونین برش داشت و بازش کرد. (زندان نیست که هتله هر کی هرکاری میخواد میکنه)


) و نگهبانان آزکابان کاملا با احترام با او برخورد کردند و به درون زندان راهنماییش کردند.

نگاهی به یکدیگر انداختند. معاون لبخند کمرنگی زد و گفت:
میدونم همین نبود و گند زدیم به جمله ی ایشون.
... صد دفعه بهت گفتم منو نباید ماچ کنی باید زندانی هارو ماچ کنی!
کروشیو! زودتر بگو چرا اومدی بیشتر از این وقت ما رو نگیر. اسمتم بگو انقد نویسنده مرگخوار تازه وارد، مرگخوار تازه وارد نکنه خاطرمون مکدر شد.