دژ مرگ

ولدمورت با صورت بر روي زمين مي افته و همه نفسهاشون رو در سينه حبس ميكنند.انگار كه منتظرند تا فاجعه اي عظيم اتفاق بيفته!

در اين بين چو هوكي رو ميبينه كه داره در غفلت بقيه افراد به درون ساختمان دژ ميره.
چو بدون هيچ درنگي با سرعت زيادي به دنبال هوكي ميدوه.

----- در درون دژ مرگ

هوكي بدو بدو وارد آشپزخونه دژ ميشه و يك نردبان رو برميداره تا از بالاي كابينت چيزي رو برداره.
نردبون رو ميگذاره و پله پله بالا ميره.

هوكي:بدو هوكي!آفرين!.....يك....تو جن خونگي خوبي هستي....دو.....ارباب به تو پاداش خوبي ميده....سه...تو يكي از بهترين مرگخواراش ميشي....چهار....تو هميشه....آخخخخخخخخ!

همون موقع چو طلسمي رو به سمت هوكي ميفرسته و هوكي بيهوش بر كف پاركت پوش آشپزخونه ميفته.

چو كنجكاوانه به بالاي كابينت نگاه ميكنه....
چو با خودش:به نظر ميرسه يه شيء طلائيه.حتما چيز مهميه!
- نه خانم كوچولو!....لااقل براي شما گندزاده ها نه!...ولي براي لرد چرا!....استيوپفاي!

چو سريعا از طلسم لوسيوس جاخالي ميده و ميز بزرگ وسط آشپزخونه رو به زمين ميندازه و پشتش قايم ميشه.

لوسيوس:بيا بيرون خانم كوچولو!....پس چرا قايم شدي؟....بيا بيرون با هم بجنگيم!....بيا بيرون گندزاده!
چو:من گندزاده نيستم!...اون هرميون گرنجر گندزادست!...حواست كجاست؟

و ناگهان فكري در ذهن چو جرقه ميزنه!!!!!....طلسم آكسيو!(چقدر فكر ميخواد!!)
چو:آكسيو!

شيء طلاي كه به نظر كليد ميومد در هوا به پرواز در مياد و به دست چو ميرسه.
لوسيوس اصلا حواسش به اين نبود كه كليد به دست چو رسيده و داشت به ميزي كه چو پشت اون قرار داشت نگاه ميكرد.
چو به كليد نگاهي ميكنه....كليد رنگي طلايي و حدود 1 كيلو گرم وزن داشت.در يك طرف آن عكس يك مار به صورت برجسته كندهكاري شده بود و با رنگ سبز زيبايي آراسته شده بود.
در طرف ديگه اون دو حرف H و T بزرگي به چشم ميخورد كه به نظر ميرسيد با خون آراسته شده باشند!!
همون موقع هكتور نفس نفس زنان وارد ميشه.(نكته زماني:توجه كنيد كه همه ي اينا تنها در چند ثانيه كوتاه اتفاق ميفته)
هتكور:لوسيوس كجايي؟......همه دارن با هم دوئل ميكنن.تعدادشون خيلي زيادتر از مائه...سريعا بيا!...لرد بعدا نميبخشتت ها!
و بدو بدو خودش همون راهي رو كه اومده بود برميگرده.
لوسيوس پشت سرش داد ميزنه:بگو من كار واجب تري رو دارم انجام ميدم.خود لرد ميدونه.
و بر ميگرده كه بلكه بتونه با زبون بازي حال چو رو بگيره اما.....

پشت ميز چيزي به چشم نميخوره!!

خب بليز جان...مي‌گم، مطمئني كه نمايشنامه‌ي منو كامل خوندي؟؟؟ من گفته بودم سيريوس خشك بود و طناب‌پيچ...در حالي كه ...! در ضمن، بيل و سيريوس از همون اولش توي يه اتاق،( اون هم مال لرد)، بوندند...سالازار واسه خودش كه تاق مجزا نداره...ولي خب...به نظر من، اتاق مجزا بهتره...پس هونطوري كه تو نوشتي، ادامه مي‌دم...
_________________________________________________
داشتند با آخرين سرعت مي‌دويدند...هر دوشون از دستاي هم گرفته بودند، و داشتند نفس‌نفس مي‌زدند...خيلي به در نزديك شده بودند، كه سيريوس باز هم گل كاشت...! پاش پيچ خورد، و چپه شد روي زمين....مشكل اينه كه بيل بيچاره رو هم كه دستش رو گرفته بود، چپه كرد...! بيل ولو شد روي سيريوس، بعد شروع كرد به ماليدن سرش... توي همين اوضاع بود، كه از اون‌طرف سالازار و لرد سر مي‌رسن...مي‌ايستند بالاي سرشون، و با خشانت تمام نيگاشون مي‌كنن...بعد خم شده بودند كه باز بردارن ببرنشون، كه سالازار يهو كمرش مي‌گيره...مي‌گه:آخخخخخخخخ....
و ميفته روي اون دوتا...!
لرد، مي‌ايسته يه كم چپ‌چپ نيگاش مي‌كنه، بعد درست وقتي مي‌خواست خم شه بلندشون كنه، صداي خيلي بلندي كه ديوارهاي دژ رو مي‌لرزوند، به گوش مي‌رسه...
صدا: وضعيت قرمز...توجه...توجه...! وضعيت قرمزه...! حمله شد...حمله شد...! تمامي اعضاي محفل، از دم حمله كردند...! 14 نفر...حمله...حمله...!!!
لرد، يه لحظه خشكش مي‌زنه، و بيل و سيريوس و سالازار رو با اون كمر گرفته‌ش همون جا ول مي‌كنه و مي‌ره...! مي‌دوه طرف يه صندوقچه، يه كليدي رو از تو جيبش درمياره...در صندوقچه رو باز مي‌كنه،دو تا پنبه درمياره مي‌ذاره توي گوشهاش،و يه دكمه‌اي رو فشار مي‌ده...بعد، يه آژيري كه بي‌نهايت كركننده بود، صداش درميا، و محيط دژ رو نور قرمزي فرا مي‌گيره...درهاي فلزي از اطراف، مي‌رن بالا، و مرگ‌خوارا سرازير مي‌شن بيرون...هوكي و اندرو و لوسيوس هم كه تازه به هوش اومده بودند،‌از جاشون پا مي‌شن و گوش‌هاشون رو مي‌گيرن...همه‌شون چوب‌دستي به در، مي‌دويدن طرف حياط دژ...!
وقتي همه رسيدن اونجا، ديدن كه اونجا خاليه و هيچ اثري از محفليها نيست...! بعد،‌يهو از جهات مختلف، پرتوهايي به مرگ‌خوارا مي‌خوره، و اونا بي‌هوش ميفتند زمين، و محفليها كه خودشون رو نامرئي كرده بودند، ظاهر مي‌شن...صحنه‌ي جابي بود...همه‌ي اونا، كلاه‌هايي رو مثل كلاه تولد گذاشته بودند سرشون، كه روش عكس يه ققنوس در حال پرواز بود، و گوشه‌ش هم اسم اون طرف نوشته شده بود( همين عكسي كه توي امضاي من مي‌بينين...!!!)...از هر نوعي هم بودند...پير و جوون و بچه ...! همشون هم معلوم بود كه آماده بودند...
لرد، با ديدن اين صحنه، به هوكي مي‌گه: ا...يادم رفت...بد. كلاه‌هاي ما رو هم از انباري بيار...
هوكي دستور رو اجرا مي‌كنه، و وقتي همه‌ي مرگ‌خوارا، كلاه‌هاشون رو مي‌ذارن سرشون، محفليها مي‌بينن كه يه عكس علامت شوم سبز روش هست، كه هي تيره و روشن مي‌شه...!(امضاي مرگ‌خوارا...!!!)يكي از محفليها، با ديدن كلاه اونا، مي‌گه: چرا مال شما چشمك مي‌زنه...؟ منم مي‌خوام...!!!
دو ارتش، همين‌جوري مي‌ايستند و هم ديگه رو نيگا مي‌كنن، و بعد، از طرف دامبلدور و لرد،فرياد: حملههههههههههههههههههههه...هانگارد........!
مياد، و همه شروع مي‌كنن به پرتاب پرتو تو رنگ‌هاي مختلف...توي اين اوضاع، لرد فرياد زد: خونه‌ي گريمالد مگه نرفت هوا...؟؟؟!
دامبلدور، يه لبخند شيطاني مي‌زنه و مي‌گه: خودمونيم ها...! اون اسباب‌بازي بود فرستاده بودي...؟؟؟ با يه موشك كوچولو، سوت شد...!!!
لرد، عصباني مي‌شه و مياد كه آواداكداورا رو بفرسته، كه ...
(صحنه آهسته مي‌شه...!!!)
تاپ‌تاپ...تاپ‌تاپ(صداي سم اسب...!!!)
(دوربين، فقط چهارتا پا رو نشون مي‌ده، كه دارن هي نزديك‌تر مي‌شن...!)
همه‌ي چهره‌ها برمي‌گرده صرف اوني كه ميومد...
(دوربين، يواش يواش بالاتر مياد، و وقتي كل بدن اون رو نمايان مي‌كنه، معلوم مي‌شه كه يه سانتوره، كه روي كلاه متعلق به محفلش، نوشته بود ((رونان))!!!!!)
مرگ‌خوارا شروع مي‌كنن به قهقهه زدن...
لرد، در حالي كه داشت از شدت خنده، سرخ ي‌شد مي‌گه:دامبل جون...! نمي‌دونست توي ارتشت عجيب‌الخلقه هم دا_
رونان، يه جفتك اومده بود تو صورت لرد...!
لرد به عقب پرتاب مي‌شه، و ....................

خب ولی ظاهرا لازم نبود که کسی فکر کنه سالاز قصد داره با انبر دست چی کار کنه زیرا ناگهان ولدمورت در رو به شدت باز میکنه و فریاد میزنه : سالاز بدو برو سربازا شورش کردن
سالاز : چی . چی شده الان میرم همین جا مواظب این گل پسر باش اومدم
سالاز با عجله از در اتاق بیرون میره لحظه ای ولدمورت درنگ میکنه سپس نگاه موزیانه ای به بیل میندازه و میگه : خودم شکنجت میکنم
سپس زنجیرهای بیل رو باز میکنه و بیل رو که بیهوش بود روی شونه خودش میندازه و روانه شکنجه گاه خودش میشه
در راه سالاز داره با عجله میره که ببینه چه خبر شده که ناگهان محکم به شکم کراب میخوره و پخش زمین میشه
سالاز : چند بار به گفتم لاغر شو هان کروشیو
کراب بر روی زمین می افته و شروع به جیغ و داد میکنه سالاز آروم چوبدستی خودش رو بالا میگیره و میگه خوب بسه دیگه بلند شو بگو کیا شورش کردن تا یک شکنجه حسابیشون بدم
کراب در حالی که داشت بدن خودش رو ماساژ میداد با تعجب گفت : چی میگی کسی شورش نکرده
سالاز : خود لرد به من گفت
کراب : نه بابا تازه همه بخاطر این پیروزی جشنم گرفتن
ناگهان سالزا متوجه میشه که ولدمورت گولش زده بر میگرده و با آخرین سرعت به سمت شکنجه گاه ولدمورت میره
در شکنجه گاه ولدمورت
ولدمورت : به به ببین کیا اینجا هستن هردوتاتون مال من هستین این انبردست اینم اره برقی اینم از این حالا بیام این یکی رو هم به زنجیر بکشم
ولدمورت میاد که بیل رو ه به زنجیر بکشه اما در همون لحظه سالاز از راه میرسه
ولدمورت : ای به خشکی شانس یادم رفته بود در رو قفل کنم
سالاز : حالا گروگان من رو ور میداری یک بلایی سرت بیارم که تا عمر داری یادت نره
ولدمورت : آخه یک چیزی بگو که با عقل جور در بیاد
سالاز : آره الان نشونت میدم این کله رو داشته باش
ولدمورت : آخ حالا منو میزنی پس بگیر که اومد
سالاز : آخخخخخخخخخخخ
در این میان بیل آروم چشماش رو باز میکنه و چشمش به سیریوس می افته که در کنارش به زنجیر کشیده شده سپس نگاهی به سالاز و لرد میکنه سرگرم دعوا با هم بودن و بیل و سیریوس رو کاملا فراموش کرده بودن بیل آروم به سمت سیریوس میره و زنجیرهاش رو باز میکنه
سیریوس : ممنون
بیل : خواهش میکنم وظیفم بود سپس هر دوشون به دور از چشم ولدمورت و سالاز که با هم داشتند دعوا میکردند سینه خیز خودشون رو به در میرسونند سپس هر دو شون از سر جای خودشون بلند میشن و میخوان فرار کنند که ناگهان ولدمورت و سالاز در حالی که گردنهای همدیگر رو گرفته بودند در همون حالت ثابت میمونند و برمیگردند و بیل و سیریوس رو میبینند که دمه در ایستادند
لحظه ای سکوت بر قرار میشه ناگهان سیریوس فریاد میزنه : حالا
و هر دو از اتاق خارج میشن و با آخرین توان شروع به دویدن میکنن.............
---------------------
اوه رونان جان معذرت میخوام من پست تورو فقط یکبار سریع خوندم اصلا نفهمیدم که گفتی که سیریوس خشک شده وقتی هم که گفتی شکنجه گاه ولدمورت من فکر کردم سالاز هم یک شکنجه گاه مجزا داره ( این قسمت رو بعد از تذکر رونان به متن اضافه کردم)

سيريوس بيچاره كه مي‌خواست فرار كنه، و تا اون موقع، در حال برق‌گرفتن بود، با از شدن در توسط لرد ولدمورت، تو هوا به پرواز درمياد، و با كله، درست مي‌خوره به كله‌ي سالازار بيچاره كه داشت از خنده سرخ مي‌شد... هر دو باهم، به موازات هم، با كله مي‌خورن به ديوار، و ديوار ترك برميداره...! ميفتن زمين، و داشتن سرشون رو مي‌ماليدند، كه يهو كه تيكه‌ي بزرگ از گچ‌هاي روي ديوار، خورد مي‌شه رو سرشون...!لرد مياد تو، و با دهان باز، بهشون خيره نيگا مي‌كنه...!يه نگاهي به هردوشون مي‌اندازه، و به سالازار مي‌گه: اي نامرد...مي‌خواستي فراريش بدي...؟
و چوب‌دستيش رو مي‌گيره طرف سالازار، مي‌گه: كروشيو...!
سالازار، يه كم با خشانت نيگاش مي‌كنه، و در مقابل چشمان حيرتزده‌ي لرد، كه انتظار داشت اون شروع به جيغ و داد كنه، پا مي‌شه، و يه جليقه‌اي از زير رداش درمياره... يه كم به جليقه‌ش خيره مي‌شه، بعد با تاسف سرش رو تكون مي‌ده، و مي‌گه: حيف...تو كردي ها... ضدگلوله‌ي خوبي بود...!
بعد برمي‌گرده طرف جايي كه سيريوس يه كم پيش بود، و يكه مي‌خوره...! سيريوس باز هم اونجا نبود...بر مي‌گرده و با نفرت به لرد نيگا مي‌كنه،كه هنوز با تعجب داشت نيگا مي‌كرد، و داد مي‌زنه: بازم كه فرار كرد كه...!!!
و وقتي به پشت سر لرد نيگا مي‌كنه، شروع مي‌كنه به دويدن با بيشترين سرعت...لرد هم يه نگاهي به پشت سر مي‌اندازه، و وقتي مي‌بينه كه وقتي اومده تو، در رو باز گذاشته، برمي‌گرده تا اون هم بدوه، كه از پشت سالازار محكم مي‌خوره بهش...هر دوشون با هم، رو هوا به پرواز درميان، و محكم با فرق سرشون، مي‌خورن به در...!در جادويي كه احساس خطر كرده بود، يه صدايي در مياره، و هر دوشون رو به اندازه‌ي 2 متر و57 سانتيمتر، به عقب پرتاب مي‌كنه...!

**بيرون اتاق**
سيريوس داشت با آخرين سرعت، در حالي كه خون از سر و روش به پايين ميومد، به سمت در زيرزمين مي‌دويد... داشت مير‌سيد، كه لوسيوس، با يه پاتيل از معجون زخم، و مقداي سوسيس و كالباس و نون باگت و يه دونه نوشابه‌ي خانواده، در حالي كه داره آواز مي‌خونه، از اتاقش مياد بيرون كه بره بشينه جلوي تلويزيون...!!!
محكم مي‌خورن به هم و يه صداي بوم رعدآسايي برمي‌خيزه كه نگو و نپرس...! باز هم به پرواز درميان، و با هم، روي اندرو بيچاره كه بيهوش روي زمين افتاده بود، فرود ميان...!
اندور كه داشت تازه تازه به هوش ميومد، بازم بيهوش مي‌شه، و اون يكي دو تا باز شروع مي‌كنن به مشت و لگد هم‌ديگه...توي اين اوضاع بود، كه پاتيل معجون زخم، محكم مي‌خوره تو سر سيريوس، و اون بيهوش مي‌شه...لوسيوس شروع مي‌كنه به قهقهه زدن، كه نوشابه خانواده هم مي‌خوره تو سر اون...اون هم بيهوش مي‌شه، و محكم مي‌خوره زمين...!!!
سالازار و لرد، كه معلوم بود حسابي دعوا كرده‌ند، ولي در نهايت به صلح رسيد‌ه‌ند، ميان و وقتي اون سه تا رو به اون حالت مي‌بينن، شروع مي‌كنن به خنديدن...!
لرد:پتريفيكوس توتالوس...!
سيريوس بي‌هوش، خشك مي‌شه...!
سالازار: اينكارسروس...!
سيريوس بي‌هوش خشك، طناب‌پيچ مي‌شه...!
لرد:استيوپيفاي...!
سيريوس بي‌هوش خشك طناب‌پيچ،بي‌هوش‌تر مي‌شه...!!!
بعد، لرد از پاهاش، و سالازار هم از كله‌ش مي‌گيره، و مي‌برنش طرف شكنجه‌گاه مخصوص لرد...!
تو راه، سالازار يه لبخند شيطاني مي‌زنه، و كله‌ي سيريوس رو ول مي‌كنه...!
لرد، با تعجب: ا...چرا همچي كردي...؟!!!
سالازار، داشت به طرف ديواري مي‌رفت كه يه قسمتش كنده شده بود... و مي‌گه: يه قربوني ديگه پيدا كردم...و مال خودمه...! اون مال تو...اينم مال من...!
و بيل رو از زمين برمي‌داره كه ببره...!
لرد، با افسوس به بيل تازه‌نفس نيگا مي‌كنه، و مي‌گه:عادلانه نيست...اون خونش هنوز ريخته نشده...! من اونو مي‌خوام...
سالازار، يه كم چپ‌چپ نيگاش مي‌كنه، و مي‌گه: نه...من اوا پيداش كردم...! مال منه...!
و بي‌هيچ حرفي، مي‌ره طرف اتاق شكنجه...لرد هم كمي نيگاش مي‌كنه، بعد قبول مي‌كنه و سيريوس رو برمي‌داره تا بره...!
مي‌رسن به اتاق...در رو محكم مي‌بندن تا ديگه كسي فرار نكنه...بعد هردوشون هم‌زمان، قرباني‌هاشون رو به زنجير مي‌كشن...
سالازار، يه كم فكر مي‌كنه كه يه نوعي از شكنجه‌‌هاي باحال رو انتخاب كنه...
بعد، چشماش يه برقي مي‌زنه، و چوب‌دستيش رو رو هوا مي‌گيره، و مي‌گه:آكسيو انبردست...!
يه انبردست خوشگل، مياد مي‌رسه به دست سالازار...
انبردست رو مي‌بره طرف كله‌ي بيل، و............(بقي‌ش زياد جذاب نيست...فكر كنم بتونين حدس بزنين...!!!)

بيل مي ره طرف شكنجه گاه و مي رسه به در...
دستش رو روي دستگيره مي ذاره و آن چنان به عقب پرت مي شه كه از توي سوراخ ديوار جلوي در، مي افته توي يه اتاق... سوراخ ديوار؟
بله... بيل مي افته روي زمين و مي بينه كه اندرو نشسته و داره سرش رو مي ماله... يه لحظه به هم خيره مي شن و يهو هر دو چوبدستي هاشون رو مي كشن مي گيرن سمت هم ديگه... گويا تازه يادشون افتاده بود كه دشمن اند...
اندرو: كروشيو....
و در حالي كه با تعجب به بيل نگاه مي كرد كه با خونسردي منتظر بود، فرياد كشيد و روي زمين افتاد... او جيغ مي كشيد و به خود مي پيچيد...
چوبدستي او هنگام پرتاب شكسته بود و برعكس عمل كرده بود!
**جلوي در**
لرد داد مي زنه: محفليا... همه گوش كنين...
همه ساكت مي ن و گوش مي دن...
لرد موبايلش رو نشون مي ده و به كسي كه باهاش حرف مي زد مي گه: خوب... همين حالا... آره...آره... اسيد آواداكداورا داشته باشه...
همه‌ي محفليا به هم نگاه مي كنن و لرد موبايل رو از گوشش بر مي داره و به طرف اون مي گيره... اونا اين صدا رو مي شنون: 6...5...4...3...2...1... پرتاب و صداي مهيب انفجار و پرتاب رو مي شنون...
لرد موبايل رو خاموش مي كنه و مي گه: بله... خانم ها... آقايان... تا 20 دقيقه‌ي بعد، جايي به نام خانه‌ي گريمالد وجود نخواهد داشت!!!
همه‌ي محفليا هم صدا داد مي زنن: نننننننننننننننننننننه....
و يهو مي دون بيرون و صداي ترق خيلي بلندي مي آد كه نشون مي ده همه يك جا غيب شده‌ن...
لرد لبخندي مي زنه و مي گه: خوب... بزار زنگ بزنم يه دزدگير كار بذارن اين جا... كه دفعه‌ي بعد اين قدر غافلگير نشيم!!
و مي ره به طرف طبقه‌ي بالا... سالازار كه داشت از دوئلي كه كرده بود، نفس نفس مي زد، به اطرافش نگاه كرد... جسد يكي از محفليا و دو تا از مرگخوارا و پيكر هوكي رو كه بيهوش شده بود و هكتور رو كه همه‌جاش زخمي بود، مي بينه...
بعد مي ره به طرف شكنجه گاه مخصوصش كه تو راه مي بينه ديوار يه تيكه اش كلا كنده شده و اندرو بيهوشه و بيل هم داره مي خنده...
سالازار: پتريفيكوس توتالوس...
بيل سرش رو مي چرخونه به طرفش و با برخورد طلسم باهاش، خشكش مي زنه و مي افته روي زمين...
سالازار يه ذره با تعجب به ديوار كنده شده نگاه مي كنه و يادش مي افته... اون به اندرو گفته بود بره و مواظب سيريوس باشه...
به در اون اتاق نگاه مي كنه: « ورود مرگخوران ممنوع..»
سرش رو تكون مي ده... اين جا مخصوص لرد و او بود... سلطان افعي ها...
مي ره تو... و در رو مي بنده... سيريوس اون جا نبود... به اطراف نگاه مي كنه... در رو مي بنده... شايد اين از جادوهاي اون اتاق بود... مي ره اون ته اتاق... بازم نمي بينه سيريوس رو... بر مي گرده كه اندرو رو دعوا كنه... وبا صحنه‌ي جالبي مواجه مي شه...
سيريوس دستش چسبيده به دستگيره، ايستاده بود و مي لرزيد و موهاش سيخ شده بود!!!
سالازار قهقهه سر مي ده و مي گه: عجب اتاق باحاليه اين جا!!! اي خائن... مي خواستي فرار كني نه؟
و دوباره مي خنده...
ولي خنده‌اش با باز شدن در قطع مي شه.........................

سیریوس داد بلندی میکشه جوری که سالازار به خنده می افته(البته از اون خنده ها ها)
سالازار:شلاقیوس..... یه شلاق بلند چرمی زاهر میشه سیریوس میخوام پیرتو دربیارم...
سیریوس با اه ناله میگه :تو هیچی نیستی الان کمک میرسه.
تا سالازار میخواد اولین ضربه را بزنه......
لرد از در میاد تو نامرد تنها تنها حال میکنی(منظور شکنجه دادن بود)....بده من....و شروع میکنه به زدن ضرباط پی در پی.
سیروس از درد سرخ میشه اما خم به ابرو نمیاره فقط دندوناشو به هم میکشه و با دستاش به زنجیر فشار وارد میکنه.
کمر سیروس پر از خط های قرمز شده بود که مثل رود ازش خون می امد (زیباست نه؟)بعد از چند دقیقهاز شدت درد پاهای سیروش سست میشه و بیهوش میشه ...
بوم....بوم....بوم... یکی به در شکنجه گاه میکوبه .....پشت سر هم لرد و سالازار میرن طرف در لرد درو باز میکنه .
اندروقرمز شده مسکه خیلی دویده و میگه:ارباب....ارباب .حمل...حمله شده ...هوکی و هکتور دارن مبارزه میکنن اما اونا تعدادشون زیاده....
لرد: اندرو تو برو تو اتاق شکنجه و مواظب اون پست باش تا ما بیایم.. وبا سالازار میدوند طرف محل مبارزه...
لرد:جلوی در وای می سه و...به به جمعشون جمعه دامبلدور .مودی ویزلی بروبچزش وهمو همه... هوکی وهکتور داشتن زیر حملات ...همچین برشته می شدن (اماده ی سرو) . لرد و سالازار وارد عمل شدند.
لرد رفت طرف دامبلدور:اوادا کداورا(نه حال نمیده تیکه تیکه شه بهتره پس:ریداکتور کارس!!!).اما دامبلدور با یه حرکت نرم چوب دستی اونو دفع میکنه..
اوووووووووووووو چارلی یه طلسم فرستاد طرف هکتور ولی هکتور سرش گرم ارتور بود و ..... پرت شد سرش خورد به دیوار صورتش غرق خون شده بود .... ان طرف تر سالازار با مودی در حال دست و پنجه نرم کردن بود کسی توجه ی به بیل نداشت پس بیل به ارامی از سراسری بیرون رفت و راهشو به طرف شکنجه گاه گرفت و رفت(توجه:افراد محفل به وسیله ی یه جاسوس از شکنجه گاه شخصی لرد سیاه خبر داشتن)...

بلاتريكس روي زمين بود و صورت او خون آلود بود...
سيريوس بلك و لوسيوس با هم دعوا مي كردن( دقت كنين... دعوا.. نه دوئل... كتك مي زدن هم ديگه رو!) و سالازار و گريفيندور داشتن با هم مي جنگيدند....
ولدمورت گفت: آواداكداورا...
گودريك گريفيندور جا خالي داد و بعد فرياد زد: سيريوس ... منتظر باش... من مي رم كمك بيارم...
و با يه جهش فوق العاده از در بيرون پريد و دويد و رفت و در پشا سرش بسته شد... او رفت، غافل از اين كه ديگر نمي توانست به اين زير زمين خطرناك كه بوي خون مي داد، بازگردد.
سالازار كه زخمي شده بود، روي زمين نشست و گفت: بلا رو ببر استراحت كنه...
منم مي رم سراغ بلك... مثل اين كه حداقل يه هديه واسمون آوردن اين دو تا...
و بلند مي شه و مي گه: استيوپيفاي...
سيريوس رو كه بيهوش شده بود، بر مي داره، مي بره توي اتاقي كه روش علامت شوم بود و زيرش نوشته بود:** ورود مرگخوران ممنوع... اتاق شكنجه مخصوص لرد**
در رو باز كرد و سيريوس رو در حالي كه با چوبدستي تو هوا نگه داشته بود مي اندازه به گوشه‌ي اتاق...
لوسيوس هم بيرون مي ره به يكي از اتاق ها كه استراحت كنه و معجون زخم بخوره...
سالازار در رو مي بنده... دستاش رو به هم مي كوبه و مشعل هاي اطراف روشن مي شن... سيريوس رو به هوش مي آره و با لبخندي شيطاني نگاش مي كنه...
سيريوس در حالي كه با تنفر داشت نگاه مي كرد داد زد: به زودي مي آن دنبالم... مطمئن باش...
سالازار قهقهه سر مي ده و مي گه: به همين خيال باش...
و بازم مي خنده... خيلي خشك و مصنوعي...
اون اتاق... اتاقي بود كه چند دسته زنجير در آن ديده مي شد، در اطراف، ناخن كش و طناب و شلاق و ميخ و... هم ديده مي شد...
سالازار داد مي زنه: زنجيريوس ببنديوس...
زنجيرها به دور سيريوس كه تقلا مي كرد خودشو آزاد كنه، مي پيچن و محكم بسته مي شن...
سالازار دستاش رو به هم مي ماله و دوباره چوبدستيش رو به سمت وان مي گيره و مي گه:
سكتوم سمپرا مينيموم!
چند تا خراش كوچك روي دستها و صورت سيريوس ايجاد مي شن و اون به دليل دردي كه مي كشه(درسته زياد نبود ولي..)، فرياد خفه اي سر مي ده و دندوناش روبه هم فشار مي ده....
سالازار: آكسيو شيشه...
يه شيشه‌ي كوچيك مي آد تو دست سالازار... سالازار در اون رو باز مي كنه و مي ره سمت سيريوس...
و محتويات شيشه رو روي زخمهاش خالي مي كنه...
آبليمو و نمك...
و صداي فرياد بلند سيريوس بود كه ديوارهاي دژ را لرزاند...

پس بجنگ تا بجنگیم دو دوست و یار قدیمی شروع میکنن به رد بدل کردن انواع جادو
لرد : لوسیوس بر ببین چه خبره این همه سر و صدا میاد نکنه دوباره این بلا با یکی دعواش شده
لوسیوس میاد به سمت صداها که میبینه بلا بی حرکت رو زمین افتاده و داره از دماغش خون میاد گریفو سالی هم که دارن حسابی با هم حال میکنن
لوسیوس : آواداکدوراااااا
اما گریف زود متوجه میشه و رد میده حالا دو به یک شدن و هر لحظه ممکنه سرو کله افراد دیگه هم پیدا بشه
سالی: پتریفیکاس توتالوس
گریف میفته زمین و بی حرکت میمونه که لوسیوس میگه خوب تو اینو ببر به یه اتاق که بیایم یه حال درست بهش بدیم منم این بلا رو جم جور کنم
لوسیوس : وینگاردیوم لویوسا (این مربوط به حرکت و بلند کردن اجسام میشه نه آدما)
بلا رو بر میداره میره پیش لرد که میبینه لرد با عصبانیت داره از دفترش میاد بیرون
لرد : چی شده
لوسیوس : گریفیندور اومده بود که سالی ترتیبشو داد
با صدای ناله یه نفر که از طرف سالی و گریفی اومد لرد عصبانی ترهم شد و رفت به طرف صدا که دید سالی به دیوار چسبیده و بیهوشه و گریفی هم ...

آن فرد در حالي كه با جاروي خود جلو مي رفت، ديد كه فردي هم شكل خودش از كنارش پيدا شد و گفت: لوسيوس... اون توئه؟
لوسيوس: آره... يكي از كيليدي‌ترين افراد محفله... راستي... بلا... تو كجا بودي؟
بلاتريكس با آرامش مي گه: من نمي خواستم خطر كنم... واسه همينم منتظر بودم تو بياي... گفتم يه جوري با هم كنار مي آيم ديگه، كيف پولم همراهمه!!!
لوسيوس فرياد مي كشه: چي؟ من رفتم تو قرارگاه قوي‌ترين ارتش سفيد و تو اونجا نشستي و منتظ موندي؟
بلاتريكس: ببين... داد نزن سر من ها! يه آواداكداورا حرومت مي كنم!
لوسيوس در حالي كه به موازات بلا جاروسواري مي گرد، دستش رو دراز مي كنه و يه مشت مي زنه تو صورت بلا!
بلاتريكس از روي جاروش سر مي خوره و تعادلش رو از دست مي ده... مي افته پائين و قبل از اين كه سقوط كنه، با انگشتش دم جاروش رو مي گيره....
لوسيوس كه خيلي عصباني شده بود و نمي دونست داره چي كار مي كنه، نوك نيمبوس 2001 بلا رو مي گيره و مي بره بالا... بلا اون يكي دستش رو بالا مي آره و به زحمت داد مي كشه: اينسنديو!
دست لوسيوس آتيش مي گيره... دستش رو عقب مي آره و با رداش خاموش مي كنه...
در تاريكي يهو يه نور گردان و صداي آژير مي آد... لوسيوس و بلاتريكس هردو با تعجب به جلو نگهاه مي كنن... يه چوب جارو كه دو نفر پشتش نشسته بودن به طرف اونا مي اوند و به صورت افقي جلوي اونا ايستاد... يكي از دو مرد چوبدستيش رو روي گلوش گذاشته بود و صداي آژير مي آورد(!) و يكيشون چوبدستيش رو كه با لوموس نوكش روشن بود، تو هوا مي چرخوند!!!!
جلويي كه چوبدستش رو تبديل به ميكروفون كرده بود داد مي زنه: ايست... ايست...پليس...(!)
آن دو مامور وزارتخونه بودن...
در يك آن، هم بلاتريكس و هم لوسيوس بلافاصله چوبدستيشون رو به سمت اونا نشونه مي گيرن و هردو داد مي زنن: استيوپيفاي...
دو پرتو نور سرخ به سمت دو مامور مي ره و آن دو از روي جاروهاشون، در حالي كه بيهوش شده بودن، پائين مي افتن...
لوسيوس كه مي دونست خطر از بيخ گوششون گذشته و نزديك بود يه خاطر اين دعواشون زندگيشون به باد بره، از دست بلا مي گيره و اونو مي كشه رو جاروش...
بلاتريكس كه يكه خورده بود، هيچي نمي گه و هردو به سمت خانه‌ي تاريكي كه در جلو قرار داشت پرواز مي كنن...
** جلوي خانه‌ي ريدل ها**
بلاتريكس: خوب لوسيوس... اون سيريوس رو وردار بيار... و در رو باز مي كنه و ميره تو...
**از درون دژ مرگ**
لرد و گري لرد نشسته بودن و داشتن نقشه مي كشيدن كه اون قرباني بيچاره رو چطوري شكنجه كنن... صداي قده هايي از پله ها مي آد...
لرد با صدايي بي روح مي گه: مثل اين كه قربانيمون رسيد...
و با صدايي بلند قهقهه مي زنه... خنده‌اي سرد... و بيروح...
بلاتريكس مي آد تو مي گه: قربان... پسر دائيم رو آوردم.. سيريوس بلك.
برقي از شوق تو چشمان لرد و سالازار ديده مي شه...
بلاتريكس: من برم اتاق رو آماده كنم!
وقتي بلاتركس مي ره بيرون، صداي داد و فريادي به گوش مي رسه... صداي جيغ و صداي شكستن فانوس ها... صداي ترك خوردن ديوار و صداي ناله‌ي يك فرد....
سالازار با حيرت به چارچوب در خيره مي شه و با آرامش مي گه: من برم ببينم چي شده...
و چوبدستي طلاكاري شده اي رو از روي ميز بر مي داره و به سمت در مي ره...
صداي فرياد حيرت به گوش مي رسه و صداي كسي كه فرياد مي زنه: سالازار... هيچ فكر نمي كردم مائي كه يه روز در كنار هم كار مي كرديم و بهترين دوستان بودي، حالا به اين شكل با هم بجنگيم...
آري او كسي نبود جز: گودريك گريفيندور...
سالازار فرياد مي زنه:...........

يه توضيح اولش بدم!
اين پست به پستاي قبلي ربط داره!
يعني دستتون رو باز گذاشتم كه ربطش بدين!
بخونين ميفهمين!
مگه نميخواستين يه سفيد رو شكنجه بدين؟...خب بفرما!
-------------------------------------------------------------------------
سالن كاملا خالي بود!
هيچ صدايي از ساختمان محفل شنيده نميشد.اما جعبه هاي مواد غذايي بر روي ميز نشان دهنده اين بود كه يك نفر هنوز در ساختمان بود.

**فلش بك**
سيريوس:هري!جون مادرت برو به اين دامبلدور بگو يه امروزو به من استراحت بده!من امروز خسته ام!
هري كه در اين چند ماهه قدش بلند تر از قبل شده بود و تقريبا داشت به سيريوس ميرسيد در جلوي پدرخوانده خود ايستاده بود.
هري:سيريوس!به خدا من خودم به زور عضو محفل شدم!
سيريوس:ميدونم هري!ولي تو نفوذت در دامبلدور بيشتره.
همون موقع دامبلدور با همان قد بلند و ريشهاي نقره فامش وارد آشپزخونه ميشه.
دامبلدور:سيريوس!هيچ وقت ديگه از بقيه نخواه كاري رو كه بايد انجام بدي رو برات انجام بدن.خودت اينو ميتونستي بهم بگي.يا ميگفتم نه يا ميگفتم آره.خارج از اينه؟
سيريوس با نگاهي بهت زده به دامبلدور نگاه ميكنه و انگار منتظر جواب دامبدلوره.
دامبلدور:خب....فقط يك امروز!
سيريوس سريع خداحافظي ميكنه و از آشپزخونه خارج ميشه و چند ثانيه بعد صداي جيغ تابلوي كسل كننده مادر سيرويس بلند ميشه.

**زمان حال**
تمام اعضاي محفل پي كاري از خانه ي شماره 12 گريمالد خارج شده بودند.فقط سيريوس بود كه در ساختمان محفل مونده بود.اما صدايي مبني بر بودن سيريوس در ساختمون نيز شنيده نميشد....فقط صدايي از طرف آشپزخونه شنيده ميشد.
صدايي همانند چك چك آب از شير آب.

صداي باز شدن در شنيده ميشه و گريفندور با چهره اي خسته وارد ساختمون ميشه.
گريفندور:سيريوس!!سيريوس!!...امروز كه نرفتي سركار.حداقل يه غذايي براي ما درست كن تنبل!
گريفندور منتظر جواب سيريوس ماند ولي صدايي نشنيد.
گريفندور:باشه!...كوه به كوه نميرسه.ولي آدم به آدم ميرسه.
و رداش رو بر روي جالباسي آويزون كرد و به سمت آشپزخونه راه افتاد.
گريفندور بلند بلند حرف ميزد تا بلكه سيريوس هم صداي اون رو بشنوه....
گريفندور:من چقدر امروز شاد و سر حالم!اصلا به كمك كسي هم احتياج ندارم!مخصوصا سيريوس بلك تنبل رو!

و وارد آشپزخونه شد و نگاهي به سرتاسر آشپزخونه انداخت و بهت زده سر جايش خشك شد!

كف آشپزخونه تماما از خون پر شده و منبع خون مكاني در وسط آشپزخونه در كنار صندلي هاي وسطي پشت ميز بود.
انگار فردي قبلا در اونجا افتاده بود و از بدن زخميش خون سرازير شده بود.
اما كسي آنجا نبود.نه فردي در حال زجه زدن و نه جسدي بدون جان

**دقايقي بعد**
-كسي از سيريوس نشونه اي پيدا نكرد؟
عده اي سرهاي خودشون رو به علامت نفي تكون دادن و عده اي ساكت ماندند.
فردي از بين جمعيت:با اين خوني كه اينجا ريخته شده معلومه كه حسابي داره خونريزي ميكنه.اگه دير بجنبيم ميميره!
همه نفس هاشون رو در سينه حبس ميكنن.

دامبلدور كه انگار نه انگار صحبت از مرگ سيريوس به ميان آمده بود شروع به شرح ماجرا ميكنه!:عده اي راه ورود به محفل رو پيدا كردند و مطمئنا سوروس اسنيپ در اين ماجرا دخالت داشته.اعلام وضعيت اظطراري!

**در آسمان شهر لندن**
فردي با ردايي سياه و ماسكي بر جاروي خود سوار بود.
-لرد پاداش خوبي بهم ميده.
چكه چكه هاي خون از صندوق عقب جارو!! به سمت شهر لندن سرازير ميشه.(نكته زز بازي!:براي اينكه با صندوق عقب جارو و كاربرد اون آشنا بشين به تاپيك«زز با زار»مراجعه فرماييد!)