پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

131
نفر همین الان آنلاین‌اند 75 نفر در «انجمن»
0 عضو 131 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

فعلاً عضوی آنلاین نیست؛ فقط مهمان‌ها.

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
تولد نقش
1393/04/07
آخرین ورود
جمعه 3 آبان 1398 18:05
عضویت
1394/05/04
پست‌ها
21
تموم کف دستشویی رو اب گرفته بود !!؟؟..
با گریه لب پنجره نشسته بودم ، حس بدی داشتم انگار که قراره اتفاق بدی در هاگوارتز بیوفته!!؟؟..
تو همین فکرا بودم که صدای پایی شنیدم که محکم روی اب ها قدم بر میداشت واب ها به اطراف میریخت؟!!..
از پشت سر دیدمش پسری بود با موهای زرد رنگ !!؟..
اروم بهش نزدیک شدم ولی اون حضور منو حس نکرد
اوه دراکو مالفوی !!..
چهره مغرور اسلیترین یا بایدبگم هاگوارتز !!؟؟..
شیر اب رو بست و به عکس منعکس شده خودش نگاه کرد ، یهو دستاشو مشت کردو با شدت فرو کرد توی اب ها !!؟؟
بلند و با بغضی که در حال شکستن بود گفت:لعنتی...لعنتی ...
عصبانی شدم ارامشم رو بهم زده بود جیغی کشیدمو دور تا دور در ورودی تالار اسرار چرخیدم !!؟؟..
از صورت دراکو ترس موج میزد با صدای لرزونی گفت :تو دیگه کی هستی؟؟ چی میخوای؟؟
دوباره جیغی کشیدمو گفتم :میرتل گریان...دلیل گریتو بگو ورگرنه ...
فریاد کشید:منو تهدید میکنی خون فاسد؟؟ میدونی پدر من کیه؟؟ کافیه بهش بگم که..
وسط حرفش پریدمو باشدت بهش نزدیک شدم و گفتم:برام مهم نیست پدرت کیه دراکو مالفوی ..با این اسم مسخرت...فکرکنم دوست نداشته باشی هری پاتر و رون ویزلی از گریت باخبر بشن نه؟؟ بالاخره افت داره...
بعدش با صدای بلندی زدم زیر خنده و با ابرو های بالا رفته بهش نگاه کردم !!؟؟..
دندوناشو با خشم روی هم کشید ولی طولی نکشید که چهرش در هم شد و غمی چشمامشو تو اغوش گرفت؟؟!!..
اروم گفت:دامبل دور منو میخواد از این مدرسه بیرون بندازه فقط بخاطر اینکه لرد سیاه منو انتخاب کرد...اره ...اون پیر خرفت احساس خطر میکنه...ولی اگه این اتفاق بیوفته لرد سیاه خانوادمو میکشه ...من باید تو این مدرسه بمونم هر طور که شده...
حالا من هم گریه میکردم تام ریدل قاتل من برگشته بود این همون اتفاقی بود که از قبل نگرانش بودم!!
با خشم زیاد گفتم:اون قاتل من بود ...اون برگشته؟؟...من مطمعنم هری پاتر اونو شکست میده!!؟؟
دراکو دستشو بالا برد که منو بزنه ولی دستش ازم رد شد و با فریاد گفت:اسم اونو جلوی من نیار همه چی تقصیر همونه...هری پاتر پسری که زنده موند...هه چه مسخره اون فقط شانس داشته.
چند بار از دراکو رد شدم تا حرصش در بیاد و با مشتام بهش ضربه زدم .
گفتم:همتون تقاص کار هواتون رو پس میدید..

داستانتون کمی پرش از روی سوژه داشت.یه قسمت هایی لازم بود واقعا بیشتر بهش پرداخته بشه ولی در کل خوب بود.فقط سوال اینکه چرا آخر همه جمله ها از علامت سوال و تعجب استفاده کردین؟علامت های نگارشی شاید کوچک به نظر بیان ولی تاثیر کمی رو نوشته ندارن باید در استفاده ازشون دقت لازم داشت.ضمنا با اینتر مهربان تر باشین و سر هر دیالوگ یکی بزنید تو سرش!

تایید شد.

مرحله اول:گروهبندی.
مرحله دوم:معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/5/4 23:42:40
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/5/4 23:44:26
تصویر تغییر اندازه داده شده


قدم قدم تا ‏ روشنایی، ازشمعی در تاریکی تا نوری پرابهت و فراگیر !
می جنگیم تا آخرین نفس!!
می جنگیم برای پیروزی !!!‏
برای عشق !!!!‏
برای گریفیندور ‏.


شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
جمعه 24 اردیبهشت 1395 16:42
عضویت
1394/04/29
پست‌ها
204
با حالت شک زده ای به نامه ای که دردستش بود خیره شده بود.انگار در عرض ثانیه ای تمام دنیایش نابود شده بود.
چشمانش رابرروی نامه حرکت داد و به پایین کاغذ نگریست که امضای خاله بلاتریکسش در انجا کشیده شده بود.تمام وقایع ان شب از جلوی چشمانش میگذشت...
اوجلوی مرد سیاه پوش زانو زده بود.مرد به نرمی جلو امد ودرحالی که بادست های عنکبوتی سفید ورنگ پریده اش برشانه پسر جوان مو بلوند دست میکشید باصدایی همچون فس فس مار گفت:
چیز های تازه ای ازت شنیدم دراکو...ازت انتظار نداشتم.
لحن صحبتش مرموز بود.نارسیسا ولوسیوس با چهره پر هراس ورنگ پریده خود به او خیره شده بودند.
چرا قبول نکرده بود؟...دراکو از خودش میپرسید...مگر همیشه ارزوی مرگ ان پیر مرد بی مصرف را نداشت؟
ترس درچشمانش موج میزد،نمیتوانست به جز نقطه ای نامعلوم که به ان زل زده بود به جای دیگری نگاه کند.
مرد سیاه پوش باهمان صدای خشک ادامه داد:من نمیتونم چنین نافرمانی بزرگی رو ازطرف یه مالفوی مثل تو تحمل کنم.
دراکو باصدای لرزانی پاسخ داد:منو ببخشید ارباب ...هرکاری باشه انجام میدم...شما دستور بدید...
ـ بخشش؟البته ...من لرد بخشنده ای هستم.اما هیچ کاری بی جواب نمیمونه مگه نه دراکو؟...
دراکو سعی کرد دیگر فکر نکند.دیگر نمیتوانست به ان کلمات بیندیشد،به کلمات بعدی که لرد سیاه به او گفته بود.دوباره به طور ناخود اگاه به فکر فرو رفت...
چهره پسر جوان مانند گچ سفید شده بود.
صدای بی حس گفت:تو باید برای تاوان اونو بکشی.اون دختره رو بکش!گزینه مناسبیه مگه نه؟فقط اینجوری میتونی اشتباهت رو جبران کنی.اگه واقعا به من وفا داری باید علاوه بردامبلدور اون رو هم بادستای خودت بکشی.
لرد سیاه درست دست برروی کسی گذاشته بود که برای دراکو از هرچیزی عزیز تر بود لرد سیاه هم این را میدانست.
در ان لحظه لبخند شیطانی خاله بلاتریکس ازار دهنده ترین چیز ممکن بود.
نارسیسا مالفوی گفت:ارباب!اون بی گناهه! وعلاوه براین،پانسی یه اصیل زاده است سرورم!...
در همان حال صدای اشنایی دراکو را از فکر بیرون اورد و اینبار دست ظریف وگرمی شانه اش را فشرد.
ـ سلام دراکو،منتظرت بودم.
دراکو چشمش به پانسی افتاد.
موهای لخت پرکلاغی اش مانند همیشه برشانه هایش ریخته بود وچشمان سیاه براقش گویی مغز وقلبش را میشکافت.
اما پیش ازانکه او چیز دیگری بگوید دراکو ازجایش برخواست وبه سرعت شروع به حرکت کرد.به زودی انقدر از انجا دور شد که صدای پانسی را نشنود.
نمیخواست چشمش به او بیفتد.باخود اندیشید،چرا پانسی؟چرا نباید حداقل کار یکی از ان دو احمق(کراب وگویل)را نمیساخت؟تحملش به سررسیده بود و دیگر از ان غرور و استحکام همیشگی در وجودش هیچ خبری نبود.
اولین دربی که روبه رویش دید را باز کرد.انجا همان دستشویی خرابه بود.
به سرعت داخل شد ودر را محکم بست.
کتش را دراورد و به زمین پرت کرد و از فرط عصبانیت تامیتوانست انرا لگد مال کرد.انگاه ناخود اگاه چشمش به اینه افتاد وخودش را دید.
چهره مشوش خود را،چهره مغرور خود را که حال کاملا شکسته بود و اثری از غرور اسلایترینی همیشگی در ان دیده نمیشد.
جلو رفت و با دستانش به صورتشویی تکیه داد وبه خوبی به خود نگریست.
موج قدرتمند اندوه انچنان دراکو را در خود غرق کرد که بغضش پس از مدت ها شکست وچشمان خاکستری اش از اشک پر شد.
بزودی انچنان گریه اش شدت گرفت که به زودی صدای هق هقش در فضا پیچید و برروی گونه های رنگ پریده اش باران اشک باریدن گرفت.
در ان هنگام در سکوت سنگینی که تنها صدای گریه دراکو انرا میشکست روح دخترک همیشه گریان سبکبالانه و زوزه کشان از یکی از توالت ها بیرون امد وبرای لحظه ای صدای هق هق زوزه وارش در فضا پیچید اماگریه مارتل بادیدن دراکو قطع شد.
او به ارامی در هوا حرکت کرد وکنار پنجره نشست و به پسر جوان موبلوندی که به شدت درحال گریستن بود زل زد ودراکو مالفوی را شناخت.
اما گویی دراکو انچنان غرق دراندوه بود که از اطرافش چیزی نمیشنید.
مارتل با بی حوصلگی گفت:تو همون پسر اسلایترینی خون اصیل هستی مگه نه؟دراکو مالفوی؟
دراکو اکنون درشرایطی نبود که بتواند وجود مارتل را تحمل کند.تنها چیزی که در دستش بود یا به عبارتی(نامه بلاتریکس لسترنج )را مچاله وبه طرف او پرتاب کرد وگفت:
گمشو!
مارتل بااین رفتار دراکو جیغی کشید و درحالی که گریه میکرد دردیوار محو شد اما بار دیگر از دیوار بیرون امد و درحالی که هق هق میکرد گفت:از یه اسلایترینی مثل تو بعید نیست!
دراکو جوابش رانداد.
او ادامه داد:تو داری گریه میکنی اما این موضوع درباره تو عجیبه!اما تو فقط یکبار ناراحتی.درحالی که من همیشه گریه میکنم.میشه بپرسم چرا گریه میکنی؟
دراکو اینبار باصدای بلند تری گفت:به تو مربوط نیست روح پست مزاحم!
چشم مارتل به کاغذ روی زمین افتاد.
پرواز کنان جلو رفت و به ان نگاهی انداخت.تنها چیزی که فهمید ان بود که او میبایستی دختری را میکشت.
بدون انکه چیز دیگری بگوید دوباره به سرجای اول خود بازگشت وبرلبه پنجره نشست و به پسر خیره شد.برایش عجیب بود اما این اولین باری بود که کسی را ناراحت تر از خودش میدید.
به یاد قتل خودش افتاد.اینکه چگونه خودش به دست پسری کشته شده بود.اما برای اولین بار نمیتوانست گریه کند.گویی اندوهش بالاتر از گریه کردن بود.
در ان شب یک نفر برای اولین بار دراکویی دیگر رادیده بود.شخصی که از زمان تولدش تنها یک محکوم بود...

داستان زیبایی بود.

تایید شد.

گام اول: گروهبندی.
گام بعدی: معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط nimfa در 1394/4/30 2:22:55
دلیل: اشتباه در قوائد دستوری
ویرایش شده توسط nimfa در 1394/4/30 2:26:16
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/30 14:58:22
ویرایش شده توسط nimfa در 1394/4/30 15:33:51
eileen prince


آسایش دوگیتی،تفسیر این دو حرف است: بادوستان مروت،با دشمنان مدارا.


باسیلیسک سواران:باسیلیسک ها می ایند!


And if we should die tonight
Then we should all die together
Raise a glass of wine
... for the last time

Now I see fire
Inside the mountain
I see fire
Burning the trees
And I see fire
Hollowing souls
I see fire
Blood in the breeze
...And I hope that you remember me

ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 1 مرداد 1394 13:32
عضویت
1394/04/25
پست‌ها
5
به تندی قدم بر میداشت. به دنبال جایی خالی و خلوت بود. به سرعت وارد دستشویی متروک طبقه دوم شد. در را به شدت کوبید و به سرعت به سوی دستشویی ها رفت و به دیوار یکی از آن ها مشت زد و از روی خشم و ناراحتی فریادی زد:
- نهههههههههههههههه.
صدایش در دستشویی پیچید. سرش را به دیوار تکیه داد و شروع کرد به گریستن. میرتل، روح دستشویی سرش را از دیواری که در پشت سر دراکو بود بیرون آورد. با صدای گرفته و غمگین همیشگیش پرسید:
- چیزی شده دراکو؟ چرا ناراحتی؟
دراکو که از حضور ناگهانی میرتل ترسیده بود از جا پرید.به آرامی برگشت و به سر میرتل که در دیوار بود نگریست. میرتل به نرمی از دیوار بیرون آمد ودر مقابل دراکو ایستاد. سوالش را با لحنی ملایم تر تکرار کرد:
- چیزی شده؟
دراکو سرش را پایین انداخت و چشمان خاکستری رنگش را بست و زیر لب گفت:
- شکست خوردم. از پسش بر نمیام. از اولم نباید قبول میکردم.
میرتل چند قدم به دراکو نزدیک شد. سرش را کج کرد و به پسرک نگاه کرد. با لحنی که سعی میکرد دوستانه باشد گفت:
- ولی مجبوری این کار رو انجام بدی. یادت نره که خانوادت پیش اونن. اگه این کارو نکنی اونارو میکشه. همون جور که منو کشت اونارم میکشه. پس ازت میخوام تمام تلاشتو بکنی.
دراکو سرش را بالا آورد. به چشمان دخترک نگریست.در چشمان دخترک اشک حلقه زده بود ولی باز هم لبخند می زد. دراکو با لبخندی ملایم جوابش را داد و سرش را به نشانه موافقت تکان داد و به آرامی از دستشویی بیرون رفت.
.................................................................................................................
با سلام.
میخواستم بدونم میشه یه شخصیت من دراوردی برای خودم درست کنم؟ اسم این شخصیت آنا است و خواهر لرد ولدومرت است. میخواستم بدونم میشه این شخصیت رو داشته باشم یا نه؟

در خصوص پست شما هم به نظر میاد علی رغم اینکه از قلم خوبی برای توصیف برخوردار هستین اما چندان با شخصیت های داستان نتونستین ارتباط برقرار کنید.
دراکوی پست شما چندان شبیه دراکویی نیست که شناخته شده و همینطور میرتل داستان شما دیگه اون دختر گریان و غرغروئی نیست که می شناسیم.
در ضمن کمی با اینتر مهربان تر باشید!

تایید شد.

مرحله اول:گروهبندی.

مرحله دوم:معرفی شخصیت.

در خصوص سوالتون باید عرض کنم خیر.الزاما شخصیتی که معرفی میشه باید از شخصیت های کتاب باشه که از این لیست قابل مشاهده ن.در غیر اینصورت تایید نمیشه.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/29 17:17:52
Victor Cram
ایگنوتیوس پورال
ماگل
تولد نقش
1396/09/23
آخرین ورود
دوشنبه 5 مرداد 1394 23:43
عضویت
1394/04/28
پست‌ها
6
به آرامی گام بر می داشت قیافش مثل همیشه بی روح ولی در عین حال موذی بود

امکان نداشت بشود از چهره اش کاری را که قصد انجامش داشت را فهمید

به زحمت جلوی خودش را گرفت :الان نه اینجا نه

به مکان مورد نظرش رسید بی توجه به تابلوی روی در وارد دستشویی شد

دیگر طاقت نداشت بغضش ترکید و تصاویر شومی از جلوی چشمانش رد شدند:

زنی وسط سالنی زانو زده بود رنگی بر چهره اش نداشت در جلوی او مردی ایستاده بود در چشمان سرخش رحم نبود

مرد گفت:نارسیسا...مهلت دراکو تموم شد

زن با لرز سرش را بالا آورد و با صدایی لرزان و پر از ترس گفت:سرورم کاری که پیش رویش بود ساده نبو...

مرد حرفش راقطع کرد:خودش قبول کرد نارسیسا حالا باید توانش رو بده

زن به پای مرد افتاد و جیغ زنان گفت: نه خواهش می کنم یک فرصت دیگه بهش بدید

مرد چوبدستی اش را تکانی داد و زن را ساکت کرد

دراکو چشمانش را باز کرد و متوجه قطرات اشک بر روی صورتش شد صورتش را شست و با خودش گفت:نه نمی زارم من موفق می شم مادر

و از دست شویی بیرون رفت

پس از این که از در بیرون رفت سر دختری با عینکی ته استکانی از دست شویی بیرون آمد و سعی کرد متوجه شود پسری که به خباثت معروف است گریه می کند؟

داستان خوبی بود با این همه ایرادتی هم توش به چشم میاد.برعکس بیشتر تازه واردین شما بیش از حد به دکمه اینتر ارادت دارین!
فاصله های زیادی در پست به چشم میخوره که نیازی بهشون نبود.معمولا بین بندها با دیالوگ ها یا بین دو بند فاصله گذاشته میشه جهت حالت دادن و زیباتر کردن ظاهر پست و جلوگیری از در هم فرو رفتن نوشته ها.ولی در پست شما بین دو جمله اغلب اینتر زده شده که نوشته رو بیش از حد دچار کشیدگی کرده و باعث شده زیبایی ظاهرشو از دست بده.
در انتهای جملات از علائم نگارشی استفاده کنید.علایم نگارشی هرچند کوچک و بی اهمیت به نظر میان ولی تاثیر خاص خودشونو روی نوشته می ذارن.با این وصف فعالیت در ایفا میتونه به شما کمک کنه این ایراداتو برطرف کنید.پس...

تایید شد.

مرحله اول:گروهبندی.

مرحله دوم:معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/29 17:11:54
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 28 مرداد 1394 20:12
عضویت
1394/04/25
پست‌ها
3
با عجله از داخل راهرو های پیچ در پیچ هاگوارتز عبور می کرد تا مکانی خلوت بیابد . در دستشویی دخترانه را باز کرد و خود را با شتاب به داخل انداخت.
در، با صدای بلندی بسته شد و اشک ها راهشان را از میان صورت رنگ پریده ی او باز کردند.
- نه، من نمیتونم ، نمی تونم این کارو بکنم ، اگه انجامش ندم چی ؟ ولی مادرم پیش اونه . اگه مادرم رو بکشه ....، مرلین بزرگ چیکار کنم ؟؟؟
و اشک ها با سرعت بیشتری از چشم های آبی رنگ پسر بیرون ریختند. چشم هایی که نشان دهنده ی مسءولیتی سنگین و غمی عظیم بود .
روحی که از پشت در یکی از دستشویی ها با تعجب شاهد این صحنه بود ، آرام از پشت در بیرون آمد و پرسید - درباره ی چی حرف می زنی ؟؟؟
حضور ناگهانی او تقریبا موفق شد پسر مو بلوند را از جای بپراند.
پسر فریاد زد - از این جا برو بیرون ، روح احمق ...
بر خلاف همیشه که میرتل بغض می کرد و با گریه فرار می کرد گفت :
- تا وقتی که نفهمیدم که تو برای چی گریه می کنی ، از این جا نمیرم !!!
او با جدی ترین حالتی که می توانست این را گفت و بر روی سکویی ، پایین تنها پنجره ی دستشویی نشست .
-چی رو می خوای بدونی ؟ این که من مجبورم برای نجات جون مادرم ، یک نفر دیگه رو بکشم ؟؟؟
پسر موبلوند این را گفت و رویش را از روح دخترک برگرداند.
- یا اینکه سه دانش آموز رو تا نزدیک مرگ بردم ؟؟؟
میرتل از لبه ی سکو پایین پرید و رو به روی دراکو ایستاد .
- شاید پرفسور دامبلدور بتونه کمکت کنه ؛ اون آدم خوبیه ، از این ها گذشته ، اون بزرگترین جادوگر قرنه ....
دراکو با صدایی که به زحمت شنیده میشد ، زمزمه کرد :
- حتی اگر بفهمه هم نمی تونه کمکم کنه ، چون کسی که من باید بکشمش ، خود اونه ....
قطره اشکی دیگر از چشمانش بر زمین چکید و لحظه ای بعد ، میرتل تنها درون دستشویی ایستاده بود و در ، با صدایی بلند ، جیر جیر میکرد......
........................................................................................................................
به مدیر این تاپیک
من می خوام ایفای نقش یک شخصیت خیالی به اسم دافنی دلنسی دامبلدور که مثلا تنها نوه ی آلبوس دامبلدور هست را بکنم .
در واقع برای این که بتونم فن فیکشنم رو بنویسم که دافنی یکی از شخصیت های اصلیش هست و مال بعد از شاهزاده ی دورگه هست .
آیا می تونم این نقش رو بازی کنم ؟
پی نوشت : من یکبار با یک شناسه ی دیگه این متن رو ارسال کرده بودم که بعد دوباره ثبت نام کردم آیا اشکالی داره ؟ البته یک جاهایی از متن رو تغییر دادم .

من الان خوب متوجه نشدم.یعنی این پست قبلا ارسال شده؟لطفا اگر ممکنه لینک اون پست و اکانت قبلی رو برای من پیام شخصی کنید.برای تایید شدن در این تاپیک نیازه که بدونم قبلا دسترسی ایفای نقش داشتین یا نه و اگر نداشتین و صرفا پست کارگاه زدین اگر قبلیه تایید شده دیگه نیازی نبود اینجا پست بزنید.با همون اکانت میتونستین معرفی شخصیت بزنید.

در مورد سوال اولتون هم شخصیت های غیر هری پاتری پذیرفته نمیشن.منظور شخصیت هایی هست که در کتاب ها اسمشون اورده شده باشه یا رولینگ وجود اون هارو تایید کرده باشه.

فعلا تا مشخص شدن این مطلب که قبلا دسترسی ایفایی داشتین و همینطور اطلاع از اکانت قبلیتون نمی تونم تاییدتون کنم.

ویرایش بعدی:با توجه به پیام خصوصی ارسال شده تایید شد.
حالا میتونید برای گروهبندی و سپس معرفی شخصیت اقدام کنید.اما متاسفانه همونطور که قبلا عرض کردم نمی تونین شخصیتی خارج از کتاب رو معرفی کنید ولی میتونین از داخل این لیست یک شخصیت انتخاب و در تاپیک معرفی شخصیت معرفی کنید.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/25 23:27:20
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/26 14:26:50
همه می خوان .........
دنیا رو تغییر بدن ،........
ولی ...........
نمی دونن .........
تنها چیزی که باید تغییر کنه ..........
افکارشونه ..........
اریکا جین ریدل
ماگل
آخرین ورود
سه‌شنبه 28 اردیبهشت 1395 03:06
عضویت
1394/04/23
پست‌ها
51
هوا مانند قیر سیاه و تاریک بود.تنها چیزی که در سیاهی شب دیده می‌شد عمارت اربابی باشکوه و زیبایی بود که رنگ سفید آن در تاریکی میدرخشید.

داخل عمارت به زیبایی بیرون آن بود،فرش‌های نفیس بیشتر کف مرمری سالن را پوشانده بودند،تابلوهای زیبا و گران‌قیمت بسیاری از دیوار صدفی رنگ آویزان بودند،مبلمان و وسایل زینتی داخل سالن،چشمان هر بیننده‌ای را مجذوب میکرد.روی یکی از مبل‌ها،مردی با موهای بور و بلند نشسته بود.نگرانی در چهره‌ی رنگ پریده‌اش موج میزد.

کمی بعد، از سر جایش بلند شد و با قدم‌هایی آهسته به سمت پله‌ها رفت،یکی یکی‌ آنها را طی کرد و سرانجام جلوی دری سفید رنگ با حاشیه‌هایی سبز رنگ ایستاد.لوسیوس مالفوی انگشت اشاره‌اش را بلند کرد و به در کوفت.صدایی از داخل گفت:

-بله؟
-دراکو،پسرم،میتونم باهات صحبت کنم؟

در باز شد و پسری در چارچوب در نمایان شد.موهایش کوتاه و مانند موهای پدرش بور بود و چهره‌ی رنگ پریده‌ی پدرش را داشت.

-بله پدر؟کاری باهام داشتی؟

-بله،در اصل یکی دیگه باهات کار داره و من فقط باید تو رو پیش اون ببرم.

-چه کسی باهام کار داره پدر؟

-لرد سیاه!

با شنیدن این اسم،دراکو رنگ‌پریده‌تر از پیش شد.با خود فکر کرد: (لرد سیاه چه کاری میتونه با یه پسر شانزده ساله داشته باشه؟! یعنی می‌خواد کاری رو به من محول کنه؟!)با این فکر،علاوه بر اینکه اندکی ترس وجودش را فرا گرفت اما احساس غرور نیز کرد.هرچه باشد،او لرد سیاه بود.قدرتمنترین و شرورترین جادوگر عصر حاضر،که حتی بردن نامش لرزه بر تن هر جادوگری می‌انداخت،و خدمت کردن به او مایه‌ی افتخار و سرور بود.

یک هفته بعد
دستشویی متروکه‌ و روح‌زده‌ی مدرسه‌ی جادوگری هاگوارتز، کثیف و چرک‌آلود بود.تعداد زیادی از کاشی‌های دیوار و کف دستشویی شکسته بودند و شیرهای آب زنگ زده و خراب بود.صدای گریه‌ی دختری،سکوت حاکم بر فضای دستشویی را میشکست.

صدای گریه بیشتر شبیه ناله‌ی گوشخراش و ترسناک یک روح بود که باید هم همینطور می‌بودچون صدا متعلق به مارتل گریان بود.روح سرگردانی که سالها پیش یکی از دانش‌آموزان هاگوارتز بود.مارتل روی یکی از توالت‌ها کز کرده بود و به سرنوشت غم‌انگیزش فکر میکرد و زار میزد.

ناگهان در دستشویی به شدت باز شد و کسی وارد شد.مارتل ساکت شد و گوش کرد.غریبه‌ای که وارد دستشویی شده بود شروع به گریه کرد.مارتل از صدای گریه‌اش متوجه شد که او پسر است.آرام آرام از توالت بیرون رفت و به پسرکی که با ناامیدی گریه می‌کرد نگاه کرد.

موهای پسر بور و صاف بود و پوست سفید و رنگ‌پریده‌ای داشت.جلوی آینه‌ی آویزان بر روی دیوار ایستاده بود و گریه میکرد.از روی ناراحتی و یا شاید هم خشم، چوبدستی‌اش را در مشتش می‌فشرد. پسر ناگهان متوجه حضور مارتل شد و سرش را برگرداند و به او نگاه کرد و گفت:

-تو دیگه کی هستی؟ چرا داری نگام می‌کنی؟ از اینجا برو بیرون

مارتل گفت:
-ببخشیدها، فکر کنم تو بی‌اجازه وارد دستشویی من شدی،حالا میخوای که من برم بیرون؟

-دستشویی تو؟چقدر مزخرف! از حالا به بعد اینجا دستشویی منه روحِ مسخره!

-حق نداری با من اینجوری صحبت کنی.مثل اینکه منو نمی‌شناسی.من مارتل گریانم.پلیدترین و ترسناکترین روح مدرسه.

-بیشتر که شبیه یه روحِ خنگ هستی تا یه روحِ پلید!

-تو پسر خیلی بی ادبی هستی.من می‌خواستم کمکت کنم ولی مثل اینکه احتیاجی به کمک نداری.
و خواست که از دیوار دستشویی رد شود که پسر گفت:
-مارتل!یه لحظه وایسا!

مارتل برگشت.
-تو گفتی که می‌تونی کمکم کنی؟

-اگه میخوای کمکت کنم دیگه نباید مسخره‌م کنی.

-باشه!قول میدم مسخره‌ت نکنم

-خب، پس اول بگو اسمت چیه؟

-دراکو.دراکو مالفوی.

-خب دراکو،مشکلت چیه؟

-لرد سیاه ازم خواسته تا چیزی رو براش تعمیر کنم ولی نمیتونم.اگه اینکارو نکنم خونوادم رو میکشه.
-واااای!این خیلی بده.لرد سیاه خیلی شرور و پلیده.اون باعث مرگ من شد!

-خب حالا می‌تونی کمکم کنی؟

-فکر کنم باید بری اتاق ضروریات.اونجا شاید یه راهی واسه تعمیر اون چیزی که میخوای پیدا کنی.محل دقیق اتاق رو نمیدونم. فقط میدونم که اگه به چیزی احتیاج داشته باشی و از جلوی اون اتاق رد بشی،درش ظاهر میشه.

-ممنونم مارتل!حرفمو پس می‌گیرم.تو خنگ و مسخره نیستی!

و با عجله از دستشویی بیرون رفت.

تایید شد.

ابتدا گروهبندی کنید و بعد از اون شخصیت خودتون رو معرفی کنید.


افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/24 21:21:39
تا زمانی که بهترشدن بهترین است، برای کمتر از آن تلاش مکن!
تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 28 آبان 1396 12:32
عضویت
1392/07/15
پست‌ها
22
بوی نا ان گستره ی تنگ و تاریک را دربر گرفته بود.صدای شرشر اب به سان ضربات چکشی، خفتگی بی مانند فضا را به بازی گرفته بود. با همراهی لابه ای عجز الود که با صدای سنگین سکون جو و شرشر اب درامیخته بود؛ اپرایی رقت انگیز روی پرده بود.
ایستاده در میان سن؛ پسرکی رنگ پریده با موهایی بور به روشویی سنگی تکیه داده بود. دست های لرزانش تکیه گاهش شده بود؛ با این پیام: تو نمی توانی سقوط کنی... من نمیگذارم.
اما پاهای سست و بی جانش بی حرکت مانده بود؛ با این فریاد: نمی توانم بی حرکت بمانم؛ نمی توانم از اینجا بروم.
در این هزارتوی ترحمی که ساخته بود عجزش خریداری نداشت.باید کاری می کرد ان هم وقتی که هیچ کاری از او ساخته نبود.ابر مصیبت بر سرش سایه اکنده بود و او ایستاده بود؛بدون هیچ چتری، و انتظاری عذاب اور را ذره ذره میچشید.
در این میان، شبح خاکستری دخترکی تنها ناظر پنهانی این پرده بود.دستپاچه از این ناله های دردالود با خود در مجادله ی سختی به سر می برد؛ که ایا قدم پیش گذارم؟ایا او با من ارام خواهد گرفت؟که ایا او در کنار من خواهد ماند؟و ایا...

اگر قبلا عضو ایفای نقش بودین نیاز نیست دوباره تو کارگاه شرکت کنید.اول بلیت بزنید از اینجا و درخواست بستن این شناسه رو بکنید.بعدش اکانت جدید بسازید و با اون تو تاپیک معرفی شخصیت، شخصیت جدیدتون رو معرفی کنید.گروهوشو هم میتونین به دلخواه عوض کنید اگر مایل باشین ولی لینک این شناسه رو حتما قرار بدین.

موفق باشین.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط ریگولوس بلکold در 1394/4/23 16:27:12
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/23 16:41:56
وارد نشوید

بدون کسب اجازه صریحی ازطرف
ریگولوس ارکتوروس بلک
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 14 شهریور 1394 00:44
عضویت
1394/04/21
پست‌ها
20
-اون متوجه نیست نمیفهمه این کار غیر ممکنه...
-فکر کنم روحیاتمون عین همه.
این حرف را دختر شفاف با شیشه های ته استکانی که روی لبه پنجره نشسته بود خطاب به پسری که مو های بور داشت و آرام گریه میکرد و زیر لب حرف هایی میزد،گفت.
پسر زیرچشمی به میرتل گریان نگاه و باز به آینه خیره شد و با سکسکه گفت:
-تو نمیفهمی اون گفته اگه نتونم این کار رو بکنم مارو میکشه..
میرتل با دهان باز به دراکو مالفوی خیره شد و گفت:
-کی؟!!کی کی رو میکشه؟!!
دیگه حالا پسرک به میترل گریان خیره شده بود گفت:
-نمیتونم بگم نباید بگم ولی اگه درسش نکنم...
دوباره با صدای آرام تر از قبل شروع به گریه کرد.
-چی رو درسش نکنی؟از دامبلدور کمک گرفتی؟اون همه چی رو میتونه درس کنه.
دراکو با چشمان گرد شده میرتل رو نگاه کرد و از جا پرید
-نه اون نه شده از اون پسره...
او حرفش را قطع کرد انگار یاد خاطره افتاده بود.اگه به هری میگفت او قطعا به دامبلدور میگفت و فرقی نمیکرد.
میرتل با شک و تردید به دراکو نگاه کرد و گفت:
-کدوم پسره؟؟
-هیچی فراموشش کن! فقط بهم بگو جای دیگه نمیشه چیزهای خراب رو درس کرد یا مثلا تعمیرگاهی؟
-فکر نکنم یا حداقل نمیدونم.
باز پسرک سرش را پایین انداخت و به فکر فرو رفت.دوباره شروع کرد به آرام حرف زدن با خودش:
-اگه بخوام این شکلی پیش برم تمام مدرسه رو مسموم می کنم یا حتی میکشم.
-چی گفتی؟؟!
-ای بابا!تو چی کار داری؟میشه از اینجا بری؟
-نه نمیرم!!
میرتل با قاطعیت این را گفت و به طور عجیبی لبخند رضایتمندانه ای بر لبش نشست.
دراکو لحظه ای مکث کرد، اصلا حوصله جر و بحث نداشت، گفت:
-باشه پس من از اینجا میرم.
سپس وقتی اشک هایش را با آستین ردایش پاک میکرد با قدم های شتابان از آنجا دور شد و در را پشت سرش کوبید.

با اینکه اصل داستان موضوع جدیدی برای گفتن نداشت ولی به خوبی نوشته شده بود.فقط یک سری ایرادات از قبیل حذف بی دلیل افعال و جملات طولانی و....در پست دیده میشن.وقتی میخواین جمله ای رو به کار ببرید که از قضا طولانی از کار قراره در بیاد سعی کنید اونو به جمله های کوچکتری تبدیل کنید.جمله وقتی طولانی باشه احتمال این رو که خواننده در بین راه اصل موضوعشو از یاد ببره زیاد میکنه.ممکنه ارتباط مفهومی اون جمله از بین بره و این برای خواننده قشنگ نیست.با این همه تایید شد.

گروهبندی و بعد از اون معرفی شخصیت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط Fleura.W در 1394/4/22 6:09:06
ویرایش شده توسط Fleura.W در 1394/4/22 6:11:13
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/22 17:49:23
تصویر تغییر اندازه داده شده

امضا کتی بل
ماگل
تولد نقش
1393/04/23
آخرین ورود
سه‌شنبه 31 شهریور 1394 13:42
عضویت
1394/04/06
پست‌ها
2
ديگه نمي دونم بايد چي كار كنم!من نمي تونم كاري رو كه بهم واگذار شده رو انجام بدم.
كم كم دارم مي بينم اشكم در اومد،بايد يه جا رو پيدا كنم كه هر چه قدر مي خوام اون جا گريه كنم.
فهميدم دستشويي متروكه اي كه اونجاس خوبه،البته فكر كنم كه اون دختره ي لوس اونجا باشه ولي مهم نيست اون كه هيچ ارزشي نداره!
شروع كردم به گريه كه اون دختره اومد پرسيد:

-چرا گريه مي كني؟

اصلاً دوست نداشتم كه مزاحمم شه!
گفتم:

-چي كار داري؟؟
-هيچي فقط مي خوام بدونم دليل ناراحتيت چيه؟

معلوم بود كه فضوليش گل كرده!
اما يه چيز تو لحن اون دختر بود كه نمي دونم چي بود به هر حال كمي تسكين داده شدم.

-نمي تونم بهت اعتماد كنم.
-اما مي توني دليل ناراحتيت رو بگي به حرفم گوش كن اين خيلي كمكت مي كنه!

چيزي كه تو لحن اون دختر بود كار خودش رو كرد!:

-كاري كه من بايد انجام بدم شايد باعث بشه سال بعد ديگه كسي وارد
هاگوارتز نشه!
-اگه اين كارو نكني چي ميشه؟!
-نمي تونم!!!!
-ناراحت نباش اگه با من درميون بزاري حله!.حالت بهتر مي شه.
-پاي مرگ و زندگي در ميونه!من توانايي انجام اين كار رو ندارم.
-خب سعي كن از راه ديگه اون مشكل رو حل كني!
-نمي شه هيچ راهي نيست!اگه نمي توني مشكلم رو حل كني بد ترش نكن!!!

دويدم و از اونجا بيرون رفتم،هيچ كس نبود كه همراهم باشه يا كمكم كنه؛
من تنها بودم،
تنها

هوم...خب بعد از کش و قوس های فراوان اومدیم سراغ پست شما.
پست شما از دهان اول شخص روایت شده و کار خوبی کردین براش شکلک نذاشتین.وقتی داستان به صورت خاطره یا از دهان اول شخص داستان روایت بشه قشنگ نیست از شکلک توش استفاده بشه که شما این مورد رو رعایت کردین.با این همه پست بیشتر از دیالوگ تشکیل شده و یه مواردی پرش از روی سوژه دیده میشه.خاطرتون باشه وقتی قلم دست شماست این وظیفه شماست که اون چیزی رو که در ذهن دارین به خواننده انتقال بدین به شکلی که بتونه اونو تصور کنه.با این همه ورود به ایفای نقش میتونه بیشتر کمک کننده باشه.پس...

تایید شد.

ابتدا گروهبندی رو انجام بدین و بعد از اینکه گروهتون مشخص شد شخصیت خودتون رو با توجه به گروهتون معرفی کنید.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/23 0:59:55
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
سه‌شنبه 30 تیر 1394 13:13
عضویت
1389/03/23
پست‌ها
81
ابتدا نوشت: شناسه و ایفای نقش دارم منتها متمایلم به تغییر دادنش در نتیجه مجددا دارم روی این تاپیک می نویسم. اگه مقدوره دسترسیم از گروه اسلیترین گرفته بشه و بتونم اسم دیگه ای انتخاب کنم. دور قبل به انتخاب شخصی اسلیترین رفته بودم و امیدوارم کلاه گروه بندیتون باز نندازتم تو اسلیترین:دی چون صرفا برای تنوع دارم این کارو میکنم. پیشاپیش ممنون.

پی نوشتِ ابتدا نوشت: دلیل اینکه پیام خصوصی نزدم این بود که نمی دونستم دقیقا کی رو باید برای این جریان مورد خطاب قرار بدم.

پی نوشتی که خودم امیدوارم آخریش باشه: تصویری که انتخاب کردید واقعا وحشتناکه. مغزم اصن کار نمی کنه که چی بنویسم.

***


صدای همهمه ای گنگ در فضای تاریک به گوش می رسید که با روشن شدن فضایی خاص در انتهای سالن، کم کم به سکوت تبدیل شد. روشنایی آنچنان ملایم بود که گویی تنها از مهتاب آنسوی پنجره های عظیم اطرافش نشات می گرفت. در مرکز روشنایی پسری با یونیفورم نامرتب و غبارآلود مدرسه، آنچنان سر افکنده ایستاده بود که گویی هیچ شادیی در جهان وجود نداشت. کسی نمی دانست که آیا موهای آشفته اش به علت خاکی بودن اینچنین بی روح و بور به نظر می رسد یا رنگ طبیعی آن است. با یکی از دست هایش آرنج دست دیگرش را گرفته بود و به زمین نگاه می کرد. دامنه ی روشنایی بیشتر شد. در کنار او بنایی شش گوش که گویی روشویی مرمری و عظیم بود به چشم می خورد.

پسرک سرش را بلند کرد. صورتش از اشک خیس بود. لب هایش به آرامی حرکت می کرد اما با وجود سکوت رخوت انگیز سالن کلمه ای به گوش نمی رسید. ناگهان با شدت سرش را پایین انداخت گویی خود از چیزی که زمزمه می کرد به وحشت افتاده بود. دامنه ی روشنایی هر لحظه بیشتر و بیشتر میشد تا اینکه پیکره ی نقره و شفاف روح مانندی در پشت سر پسرک نمایان گشت. با روشن تر شدن فضا دخترک رنگ پریده و وحشت زده ای که چند سانتی متر بالا تر از سطح زمین معلق بود مشخص تر شد. موهایی دم موشی داشت و مانند پسرک یونیفورم مدرسه به تن کرده بود. او از پشت سر به پسرک خیره شده و هر لحظه بیش از پیش درماندگی بر صورت قلبی شکلش سایه می افکند. مستاصل به نظر می رسید چرا که درست هایش را به هم فشار می داد و صورتش را جمع کرده بود.

- رومئو؟

پسرک با شنیدن این صدا از جا پرید و وحشت زده به پشت سرش نگاه کرد.

- تو... تو... اینجا... من... نه ... نه... حتما خواب می بینم. از اینجا برو جولیت! من... دیگر مرد رویاهای تو نیستم!
دخترک جیغ خفه ای کشید و با دست دهانش را پوشاند. رومئو اما تلوتلو خوران به عقب رفت و از پشت به روشویی برخورد کرد. گویی زانوهایش دیگر توانایی تحمل جسم نحیفش را نداشت چرا که به سرعت چرخید و با دو دست کناره های روشویی را گرفت. با اینکه پشتش به جولیت بود اما شانه های لرزانش نشان از هق هقی عاجزانه داشت. دخترک دست هایش را پایین آورد. قطرات اشک از پشت شیشه های گرد عینک سرخورد و روی گونه هایش که قطعا زمانی گلگون بودند لغزید.
هر لحظه لرزش شانه های پسرک بیشتر میشد. جولیت به آرامی به سویش حرکت کرد.

- رومئو... گریه نکن. من تورا می بخشم... من...

پسرک با خشونت به سمت او رو کرد و با صدایی لرزان فریاد کشید:

- می بخشی؟ تو نباید مرا ببخشی. من... قربانی... تو...
و گریه امانش نداد. با دست صورتش را پوشانده بود و صدای هق هق عاجزانه اش پنجره های سالن را به ارتعاش در آورد.
جولیت که با وجود واکنش تند رومئو مجددا عقب رفته بود، هق هق کنان به او نزدیک شد و سعی داشت با لحنی ملایم او را آرام کند.

- آری من تورا می بخشم رومئو. تو عشق جاویدان من هستی. من تورا درک می کنم.

و در حال بیان این کلمات آنقدر به پسرک نزدیک شد که حال دست های سرد و بی وزنش را روی شانه های او گذاشته بود.
رومئو سرش را با ناباوری بالا گرفت. جولیت با گونه های خیس به او لبخند می زد.

- اما... اما چطور؟ من... تو باید می دانستی که من روی کارت های قورباغه ای ام حساس هستم... تو... نباید از آنها برای باز کردن قفل در استفاده می کردی! گوشه ی تصویر مرلین تا خورده بود... من... من ... من فقط کنترلم را از دست دادم... من نمی دانستم که اگر سر تورا در حوض نگه دارم این اتفاق رخ می دهد... من... نمی خواستم...

و مجددا شدت گریه توان صحبت را از او گرفت. جولیت اندکی بیشتر از زمین فاصله گرفت و سرپسرک را در آغوش کشید و با مهربانی گفت:

- می دانم عشق من. می دانم. من اشتباه کردم و در ازای آن برایت آنقدر شکلات قورباغه ای می خرم تا باز یک کارت مرلین سالم پیدا کنیم.

پسرک دست از هق هق کشید و با چشم های اشک آلود به صورت جولیت که اکنون بالاتر از او قرار گرفته بود نگاه کرد.

- اما... اما چطور؟ ما که دیگر پولی نداریم.

جولیت لبخند زد و با ملایمت به مرتب کردن موهای او پرداخت.
- چرا داریم. من می دانم که پدرم پول هایش را در رخت خواب خویش پنهان می کند. به همین دلیل آن کارت مرلین را برای باز کردن قفل در اتاق او نیاز داشتم. حالا که روح هستم می روم و تمام آن پول ها را بر می دارم و با هم به جزایر قناری می گریزیم و از طریق اینترنت، شکلات قورباغه ای سفارش می دهیم.

رومئو با ناباوری در چشم های دخترک نگاه می کرد. آنگاه که مطمئن شد این سخنان حقیقت دارد گویی گل از گل او شکفت. آن دو یکدیگر را بغل کردند.

سالن مجددا در تاریکی فرو رفت. جمعیت با دست و سوت شروع به تشویق کردند تا آنکه سرسرا کاملا روشن شد. عده ای صورت هایشان از اشک خیس شده بود اما اکنون مانند سایرین می خندیدند. دو بازیگر هم در انتهای سالن با لبخند مشغول تعظیم به حاضران سرسرا بودند. حتی در میز اساتید هم لبخند بر لب های همه نشسته بود و بازیگران جوان انتهای سالن را تشویق می کردند.

هری سوت بلندی زد تا توجه دراکو به را به خود جلب کند و سپس مجددا همراه با سایرین به تشویق آنها پرداخت. دراکو خنده ی پهنی کرد و سرش را به نشان تعظیم رو به او فرود آورد. هری با خود می اندیشید که شاید بهترین جشن پایان ترم مدرسه نبوده باشد اما این نقش آفرینی باشکوه برای او بهترترین اتفاق ماه های اخیر بود چرا که می دانست نمایش تا چه اندازه برای دراکو مهم بوده است. و چه چیز در این دنیا برای او دوست داشتنی تر از لبخند و شادمانی دراکو بود؟


برای شما که قبلا یکبار وارد ایفای نقش شدین نیاز به شرکت در کارگاه نیست.بلیت بزنین با همین شناسه تا شناسه تون بسته شه.بعد با اکانت جدید میتونید شخصیت جدیدتون رو تو تاپیک معرفی شخصیت معرفی کنید.همونجا گروهتون هم عوض میشه.فقط لینک شناسه قبلی رو هم قرار بدین.

موفق باشین.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیوروس اسنیپ در 1394/4/20 15:41:01
تفاوت را احساس کنید:
این ----» :-| مثالی مناسب از همه ی انسان هاست.
این -----» : | لرد سیاه است.

تصویر تغییر اندازه داده شده

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.