ماروولو گانتold
از تالار اسلایترین میرم بیرون !!!
شناسه بستهشده
- آخرین ورود
- یکشنبه 11 تیر 1385 10:39
- عضویت
- 1384/06/26
- پستها
- 168
کوچه ی دیاگون مثل همیشه شلوغ بود . ولی برای او اهمیتی نداشت . از جلوی بانک گرینگوتز گذشت و نگاه طمع کارانه به آن انداخت . کمی جلوتر ، وقتی اطمینان پیدا کرد که کسی او را نگاه نمی کند ، به دیوار پشت سرش تکیه داد . سرش را به آرامی ، به دیوار می زد .
این ضربه ، انگار برای او آرامش بخش بود . این عادت همیشه ی او شده بود که این جا بنشیند و به این ساختمان بلند نگاه کند .
براش مهم نبود که این رفتار برای دیگران عجیب به نظر می رسد . فقط برایش مهم بود که با نگاه به آن رویایش را ادامه دهد .
همیشه می دانست که در این جا ، جادوها و طلسم های مختلفی پنهان شده است . شاید این ، یکی از دلایل علاقه ی او به این جا بود .
وقتی با چشم های گرد شده به ساختمان نگاه می کرد و به آدم های درون آن فکر می کرد ، قیافه ی مضحکی به خود می گرفت . طوری که با وجود نفرت خود از این کار ، باز هم باعث جلب نگاه های مردم می شد .
شاید نباید این قدر به یک ساختمان توجه کرد .ولی رون ، همیشه به اسرار و به خصوص گالیون های آن فکر می کرد
این ضربه ، انگار برای او آرامش بخش بود . این عادت همیشه ی او شده بود که این جا بنشیند و به این ساختمان بلند نگاه کند .
براش مهم نبود که این رفتار برای دیگران عجیب به نظر می رسد . فقط برایش مهم بود که با نگاه به آن رویایش را ادامه دهد .
همیشه می دانست که در این جا ، جادوها و طلسم های مختلفی پنهان شده است . شاید این ، یکی از دلایل علاقه ی او به این جا بود .
وقتی با چشم های گرد شده به ساختمان نگاه می کرد و به آدم های درون آن فکر می کرد ، قیافه ی مضحکی به خود می گرفت . طوری که با وجود نفرت خود از این کار ، باز هم باعث جلب نگاه های مردم می شد .
شاید نباید این قدر به یک ساختمان توجه کرد .ولی رون ، همیشه به اسرار و به خصوص گالیون های آن فکر می کرد
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
آن چه ثابت و برجاست ، ثابت و برجا نیست . دنیا این چنین که هست نمی ماند .
برتول برشت
برتول برشت



