خلاصه:
یه مگس می خواد لرد سیاه رو پیدا کنه و بکشه. بهش می گن باید دنبال میدان آبی، کوچه زرد و خانه سیاه بگرده.
مگس میدان آبی رو پیدا می کنه و به طرفش می ره.
ویزو رفت و رفت. مقاومت هوا و بادهای موسمی آن اطراف هر از گاهی باعث منحدم شدنش میشد ولی خب ویزو بیدی نبود که با این بادها بلرزد.
چند دقیقه بعد
ویزو دستش را زیر چانه نداشته اش گذاشته بود و با قیافه طلبکارانه همانطور که به تابلوی سبز رنگی چسبیده شده بود، ویز ویز کنان به عقل نداشته اش لعنت می فرستاد. به یاد چند دقیقه که برای ویزو ساعت حساب میشد، افتاد. وقتی فاصله کمی با میدان آبی داشت ولی مقاومت هوا آن را به سمت دیگری فرستاده بود.در چند دقیقه هر چه که در فیزیک سال دهم و یازدهم خوانده بود را به باد فراموشی سپرده بود. این مطلب را که هر چه پائین تر برود مقاومت نیز بیشتر میشود را حتی سوسک های همسایه شان هم می دانستند.
- ویز ویزو ویزی واز!
به سختی بالش را که مانند آدامس به تابلو چسبیده بود، را آزاد کرد. چندین بال بار زد تا توانست تعادلش را حفظ کند و به راه بیفتد. هر از گاهی بال چپش لنگ میزد ولی خب او بیدی نبود که با این....
- ویزو واز ویزی!
ببخشید... او بیدی بود که با این باد ها بلرزد. ویزو بید لرزان به دور و اطرافش نگاه کرد. مقاومت هوا او را به سمت یک خیابان شلوغ برده بود. خیابانی پر از وسایلی با چهار چرخ و آدم هایی که خیلی سریع می رفتند و می آمدند. در میان این همه وسیله و آدم یک چیز توجهش را جلب کرد. تابلوی تبلیغاتی کثیفی آن طرف خیابان به چشم میخورد. او یک مگس بود و بعد از خون انسان عاشق چرک و کثیفی بود. چند ساعتی بود که بوی دلنشین چرک و کـثیفی را استشمام نکرده بود برای همین بلافاصله به سمت تابلو رفت.
-ویزو ویزو زو ویز.
ویزو که از بوی تابلوی تبلیغات ظاهرا مست شده بود، بی هوا بال میزد و زیر لب نداشته اش شعر " پاهام چرا اینقدر چپ و راست میشه " را ویز ویز کنان می خواند. همانطور در حال خواندن بیت چهارم شعر بود، چشم های کروی اش به بزرگترین کاغذ روی تابلوی تبلیغات خورد. تعجب باعث از بین رفتن بوی چرک در بینی اش شد و برای چند ثانیه که برای ویزو دقیقه به شمار میرفت همه چیز غرق در فیـ *لتر اسلو منشن شد.
-ویزو ویزی زو ویز!
با چشمانش برای بار هزارم کاغذ را برانداز کرد. تصویر چاپ شده روی کاغد دقیقا همان چیزی بود که او میخواست. تصویر را از روی تابلو کند و به سمت نزدیک ترین عابر پیاده رفت. مغز نخودی ویزو فکر میکرد از طریق بلاتریکس بتواند به لرد سیاه برسد.
یه مگس می خواد لرد سیاه رو پیدا کنه و بکشه. بهش می گن باید دنبال میدان آبی، کوچه زرد و خانه سیاه بگرده.
مگس میدان آبی رو پیدا می کنه و به طرفش می ره.
———✦———
ویزو رفت و رفت. مقاومت هوا و بادهای موسمی آن اطراف هر از گاهی باعث منحدم شدنش میشد ولی خب ویزو بیدی نبود که با این بادها بلرزد.
چند دقیقه بعد
ویزو دستش را زیر چانه نداشته اش گذاشته بود و با قیافه طلبکارانه همانطور که به تابلوی سبز رنگی چسبیده شده بود، ویز ویز کنان به عقل نداشته اش لعنت می فرستاد. به یاد چند دقیقه که برای ویزو ساعت حساب میشد، افتاد. وقتی فاصله کمی با میدان آبی داشت ولی مقاومت هوا آن را به سمت دیگری فرستاده بود.در چند دقیقه هر چه که در فیزیک سال دهم و یازدهم خوانده بود را به باد فراموشی سپرده بود. این مطلب را که هر چه پائین تر برود مقاومت نیز بیشتر میشود را حتی سوسک های همسایه شان هم می دانستند.
- ویز ویزو ویزی واز!

به سختی بالش را که مانند آدامس به تابلو چسبیده بود، را آزاد کرد. چندین بال بار زد تا توانست تعادلش را حفظ کند و به راه بیفتد. هر از گاهی بال چپش لنگ میزد ولی خب او بیدی نبود که با این....
- ویزو واز ویزی!
ببخشید... او بیدی بود که با این باد ها بلرزد. ویزو بید لرزان به دور و اطرافش نگاه کرد. مقاومت هوا او را به سمت یک خیابان شلوغ برده بود. خیابانی پر از وسایلی با چهار چرخ و آدم هایی که خیلی سریع می رفتند و می آمدند. در میان این همه وسیله و آدم یک چیز توجهش را جلب کرد. تابلوی تبلیغاتی کثیفی آن طرف خیابان به چشم میخورد. او یک مگس بود و بعد از خون انسان عاشق چرک و کثیفی بود. چند ساعتی بود که بوی دلنشین چرک و کـثیفی را استشمام نکرده بود برای همین بلافاصله به سمت تابلو رفت.
-ویزو ویزو زو ویز.
ویزو که از بوی تابلوی تبلیغات ظاهرا مست شده بود، بی هوا بال میزد و زیر لب نداشته اش شعر " پاهام چرا اینقدر چپ و راست میشه " را ویز ویز کنان می خواند. همانطور در حال خواندن بیت چهارم شعر بود، چشم های کروی اش به بزرگترین کاغذ روی تابلوی تبلیغات خورد. تعجب باعث از بین رفتن بوی چرک در بینی اش شد و برای چند ثانیه که برای ویزو دقیقه به شمار میرفت همه چیز غرق در فیـ *لتر اسلو منشن شد.
-ویزو ویزی زو ویز!
با چشمانش برای بار هزارم کاغذ را برانداز کرد. تصویر چاپ شده روی کاغد دقیقا همان چیزی بود که او میخواست. تصویر را از روی تابلو کند و به سمت نزدیک ترین عابر پیاده رفت. مغز نخودی ویزو فکر میکرد از طریق بلاتریکس بتواند به لرد سیاه برسد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!





هر چقدر هم اصرار کنی...
.

پس نفسی عمیق کشید و انگشتان مگسی اش را درون دستکش تکان

