متاسفانه این تاپیک هیچ ربطی به انجمن مطالب اشتراکی نداره برای همین فعلا قفل میشه !
کلا مطالب اشتراکی برای نوعی فن فیکشن و رول نویسی !
تلاش شما برای پیش رفت قابل تحسین ولی خب لطفا با ناظر انجمن های دیگه حرف بزنید در صورت توافق من تاپیک رو منتقل میکنم !

موفق باشید !

خب قبول دارم که خیلی قابل پیش بینیه ولی یک جوری خواننده رو مجبور می کنه تا ته داستان بره! خب این خیلی مهمه. به پای هری پاتر نمی رسه. فیلمش خیلی قشنگتره. اگر بازیشو می ساختن خوب بود!!

روونای عزیز .. مسلمه که پست من نظر شخصی خودمه. مگه من گفتم نظرم از طرف گروه یا انجمن خاصیه؟ یا مثلا مگه الان نظر شما نظرات شخصیتون نیست؟

این حرف رو نزنید که گرگ ومیش انقلابی در اساطیر و ... بوده. چرا که شما در اینصورت یا تعریف انقلاب رو نمیدونید یا اینکه تا حالا انقلاب اساطیری ندیدید که کتاب زردی مثل گرگ و میش رو به انقلاب اساطیری نسبت میدید.

در مورد این نوآوری ها هم که میگید برای اولین بار در این کتاب خون آشام ها تبدیل به شخصیت های مثبت شدن و ... فکر میکنم شما تا حالا کتاب هایی مانند دارن شان و ... رو مطالعه نفرموده اید که چنین حرفی رو میزنید و در کل فکر میکنم شما در این مورد بیشتر از من احتیاج به مطالعه دارید...

در مورد اون چهار فاکتوری هم که گفتید اولا برعکس نظر شما معتقدم خیلی ها روی این موارد مانور دادن. و البته این فاکتور ها تنها یک سری المان های پیش و پا افتاده از داستان یک کتاب هستند و اصلا چیز خارق العاده ای نیستند که پرداختن بهشون انقدر تعجب برانگیز باشه! انتظار میره برای اسطوره معرفی کردن یک کتاب به مفاهیم عمیق تری اشاره کنید.

ضمن اینکه بعضی از فرض هاتون کلا از پایه غلطه ... مثلا اصولا در متون ادبی خون اشام ها اصالتا دشمن گرگنماها نامیده نشده اند که حالا شما میگید این کتاب خلافشو نشون داده پس نوآوریه. یا اتفاقا هیچ وقت گفته نشده اصالتا گرگنماها آدمای خوبی هستند که حالا میگید اینجا نشان داده شده که گرگنماها همیشه هم خوب نیستند، ضمن اینکه اصلا دار و دسته گرگنماهای گرگ و میش گرگنمای واقعی نیستند.

روونای عزیز حرفتو اصلاح میکنم:

میتونســــــــت رمان جالبی باشه

اما اینکه چرا پر فروش شده خب شاید حق با Hermione Granger Shadowsong باشه که تونسته یه عشق ممنوعه رو به تصویر بکشه و اینکه شخصیت اول این کتاب (بلا) هیچ خصوصیت فوق العاده ای نداره و حتی زیبا هم نیست یا اینکه دست و پا چلفتی هست.

به هر حال بازم میگم کتاب هیجان نداشت و تنها جایی که به خواننده شوک میده لحظه ایه که جیکوب در مورد رنسمی دچار نقش پذیری میشه که اونم باز زیاد در خور توجه نیست.
این که باعث میشه خواننده ادامه بده شاید این باشه که میخواد بدونه که این عشق چه سر انجامی داره که به نظرم میشد از همون اول هم حدس زد .

ماریه تای عزیز،

اول از همه باید یه موضوع رو دوباره یادآوری کنم و اون اینه که اینجا هر کس فقط نظر شخصیشو میگه، من نمی خواستم نظرمو به شما تحمیل کنم، یا اینکه نمی خوام شما رو متقاعد کنم، فقط نظرمو گفتم.

دوم اینکه، بعله! همونجور که بازم گفتم، توی خیلی از داستانها نشون داده شده که خونآشام ها خوب هستن، مثلا اگر به سری داستان و فیلم های آندر وورلد ( Under World ) نگاه کنید، تا قسمت دوم خونآشام ها حکمرانی می کنن، اما در قسمت سوم می بینیم که خونآشام ها به نوعی عقب نشینی می کنن و متنبه می شن، اما حالا گرگینه ها هستن که بهشون حمله می کنن و به نوعی نقش منفی دارن! یا همون چیزی که خودتون گفتید: سری داستان های درن شان!


و توجه نکردید که من با شما در جمله ی آخر موافق بودم، گرگ و میش هیچ وقت به پای هری پاتر نمی رسه.

اما استقبال مردم، نشون میده که میتونه رمان جالبی باشه.


..

گرگ و میش یک داستان تین ایجریه! مثلا اگر بخواد خون آشام واقعی رو به تصویر بکشه خیلی چندش آور یا وحشتناک می شه یا اگر بخواد خون آشام رو حذف کنه خیلی چرت می شه!فقط می خواسته یک عشق ممنوعه و نامتعادل بین انسان و خون آشام یا انسان و گرگینه را به تصویر بکشه!

به نظر من هم کتاب خوبی بود و شروع خوبی داشت اما اون توقعی که هر کس از کتابای تخیلی داره رو براورده نکرده بود.

من به شخصه در کتابای تخیلی دنبال هیجانم و اینکه چیزی که دارم میخونم مطالب جالب و هیجان انگیزی داشته باشه مثل هری پاتر که تو هر خطش یه رازی وجود داشت و مثلا چیزی رو که تو کتاب 1 میخوندی تو کتاب 6 دوباره میومد و باعث میشد بیشتر بهش توجه کنی. هر کتابیشو که میخوندی کلی نظریه میدادی در صورتی که گرگ و میش این طوری نبود.
این کتاب همش حول دوست داشتن و محافظت از بلاست مخصوصا تو کتاب خسوف که به اوج خودش می رسه و به شخصه دیگه حوصلم سر رفته بود.
به نظرم این کتاب میتونست بهتر از اون چیزی که هست باشه ولی در مورد فیلما موافقم که خوب درست شدن.

روونای عزیز در مورد خوب بودن خون اشام ها باید بگم که در کتاب قصه های سرزمین اشباح هم که در مورد خون اشام هاست همه ی اونها خوبن.

نکته ی دیگه درباره ی کتاب به نظرم که نویسنده خیلی کشش داده و اینکه با نظر روونا کاملا مخالفم این کتاب به پای هری نمیرسه.

گرگ و میش (به انگلیسی: Twilight) فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ می‌باشد که براساس داستانی تخیلی و رمانتیک به همین نام ساخته شده است. در این فیلم کریستن استوارت در نقش بلا سوان و رابرت پتینسون در نقش خون‌آشامی به اسم ادوارد کالن نقش آفرینی می‌کنند.

نمایش این فیلم از ۲۱ نوامبر ۲۰۰۸ آغاز شد و در روز اول اکران توانست ۳۵.۷ میلیون دلار فروش کند. فیلم ماه نو (فیلم) ادامه داستان این فیلم است.

خلاصه داستان
دخترنوجوانی به اسم ایزابلا " بلا" سوان تصمیم می‌گیرد از خانه مادرش در فینیکس در آریزونا به شهر کوچک فورکس (به انگلیسی: Forks)در ایالت واشنگتن نقل مکان کند و در کنار پدرش چارلی زندگی کند. در مدرسه بلا با همکلاسی مرموزش ادوارد کالن آشنا می‌شود. ادوارد در اصل خون آشام ۱۰۹ ساله‌ای است که در ظاهر نوجوان ۱۷ ساله‌ای به نظر می‌آید. هر چند در ابتدا ادوارد سعی می‌کرده از این عشق دوری کند ولی با این حال آن دو دل به یکدیگر می‌بازند. بلا ادوارد را خاطرجمع می‌سازد که مشکلی با خون آشام بودن او و خانواده اش ندارد. وقتیکه سه خون‌آشام مسافر جیمز، لورن و ویکتوریا به شهر فورکس گذر می‌کنند، زندگی بلا دستخوش خطر از جانب آنها می‌شود. خانواده ادوارد، یعنی آلیس، کارلایل، اِسم، جاسپر، اِمت، و روزالی به او کمک می‌کنند که از دست خون آشام‌ها فرار کند و زندگی خود را به خطر می‌اندازند تا او را حفظ کنند.

درباره فیلم
این فیلم براساس اولین رمان خون آشامی از مجموعه محبوب و پرفروش سپیده‌دم ، نوشتهٔ استفانی مایر است. فیلمنامهٔ این فیلم را که ملیسا روزنبرگ تهیه کرده، در شش ماه نوشته شده است و فیلمبرداری آن از فوریه ۲۰۰۸ آغاز شد و تا می همان سال ادامه داشت.

هاردویک، کارگردان فیلم در مصاحبه‌ای با ام‌تی‌وی اعلام کرد که آهنگی از گروه راک میوز (Muse) در فیلم قرار گرفته که مربوط به یکی از صحنه‌های دل‌شکستگی کاراکترهای فیلم است.


بازیگران فیلم در سال ۲۰۰۹برای نقش ادوارد بیش از پنج هزار نفر تست بازیگری دادند که در آخر رابرت پتینسون از انگلیس برای این نقش انتخاب شد. رابرت پتینسون در مصاحبه‌ای گفته است که این اولین نقش آمریکایی است که بازی کرده و هیچ تمرین رسمی هم برای لهجه آمریکایی انجام نداده است. او پیش از این در چهارمین قسمت فیلم هری پاتر در نقش سدریک دیگوری بازی کرده بود.

نقش‌ها
کریستن استوارت در نقش بلا سوان
رابرت پتینسون در نقش ادوارد کالن
تیلور لاتنر در نقش جیکوب بلک
اشلی گرین در نقش آلیس کالن
نیکی رید در نقش روزالی هیل
کلان لوتز در نقش امت کالن
جکسون رادبورن در نقش جاسپر هیل
الیزابت ریسر در نقش اسم کالن
پیتر فاسینلی در نقش کارلایل کالن


این از توضیحاتش.امیدوارم کامل باشه.

بلیز عزیز،
شاید از نظر شما زردی کتابهای گرگ و میش از خورشید هم بیشتر شده، اما آیا این چیزی بیشتر از نظر شخصی شماست ؟

به نظر من گرچه این کتاب کمی از حالت عادی خارج شده بود، اما خیلی خیلی قشنگ بود. من همه ی کتابها رو خوندم و تا الآن همه ی فیلما رو دیدم، و اتفاقا نظرم اینه که کارگردانش فیلما رو در مقایسه با هری پاتر، بیشتر شبیه به کتاب درست کرده و این باعث شده که کسی که کتاب رو نخونده هم از فیلم لذت ببره.

ژانر فانتزی گرگ و میش، انقلابی نو در میان کتابهای اساطیری گذشته و تاریخ خونآشام ها و گرگینه ها بود.

اگه کمی مطالعه کنید یا چند تا فیلم خونآشامی ببینید، متوجه میشید که نقش خونآشاما طوری ادا شده که همیشه ظالم بودن و گرگینه ها رو مورد ستم قرار می دادن.

اما تو این سری کتاب ها و فیلم ها، به چند چیز مهم اشاره شد:

1ول: خونآشام ها همیشه ظالم نیستن.
2وم: گرگینه ها همیشه خوب نیستن.
3وم: همیشه قدرت خونآشام ها بیشتر از گرگینه ها نیست.
4م: گرگینه ها و خونآشام ها هم میتونن رابطه ی خوبی با هم داشته باشن.

نمی گم ایده ش نوئه، اما مانور دادن روی این سری از خصوصیات، چیزی نیست که قبلا دستی تو کار داشته باشه!

بهر حال، نظر من اینه که گرچه هیچ وقت به پای هری پاتر نمیرسه، اما خیلی از اون هم کم نداره!


موفق باشید. /

به جرات میتونم بگم زرد ترین کتاب فانتزی ای بوده که توی عمرم خوندم. کلا این کتاب هیچ نوع محتوایی نداره. همه کتاب در مورد اینه که ادوارد چی میگه ادوارد کجا میره، ادوارد چی کار میکنه، ادوارد چندتا بلا رو دوست داره، بلا چندتا ادوارد رو دوست داره، ادوارد در مورد بلا چی فکر میکنه و الخ ...

موضوع هر چهارتا کتابشم که فوق العاده ضعیفه به طوری که آدم گاها تعجب میکنه که یک نویسنده برای یک موضوع به این پیش و پا افتادگی، چطور میتونه پونصد ششصد صفحه داستان بنویسه. تنها جذابیتی که شاید این کتاب داشته باشه شخصیت های سوپر قهرمان کتاب هستند که اونها هم هیچ تناسبی با موضوع داستان ندارند و معلوم نیست به چه منظور توسط نویسنده خلق شده اند. شخصیت های تشنه به جنگی که از اول هر کتاب میخوان با هم بجنگن و آخرشم با وساطت نویسنده منصرف میشن و همه چیز به خوبی و خوشی تموم میشه. کلا فکر نکنم خلاصه این چهارتا کتاب روی هم ده خطم بشه :دی