معجون در حال آماده‌سازی است

تصویر شماره 5
گروهبندی دانش آموزان هاگوارتز:
- اوه اوه ببین چه شلوغه من خیلی استرس دارم .
- آره منم یکم استرس دارم نمی دونم کدوم گروه انتخاب میشم
- کاش زودتر شروع بشه گروهبندی خسته شدم از بس قیافه مالفویو دیدم
هری داشت به مکالمه دو دوستش گوش میداد .با احساس اینکه کسی داره نگاش میکنه سرشو برگردوند
کسی نبود جز اسنیپ ...

-وا این چرا انطوری به من زل زده ؟! شروع کرد به خودش نگاه کردن
- من که لباسم خوبه مشکلی نداره .پس چرا زل زده و چشم ازم برنمیداره فکر کنم مشکل خوددرگیری داره ...

ولی این طور نبود اسنیپ به هری زل زده بود تا راز اصلی هری رو بفمه رازی که باعث شد تا خیلی جیزا عوض شه ولی یه چیز هیچ وقت عوض نمیشه ...

-وای وای شروع شد ...
پرفسور مگ گونگال : دانش آموزان جدید لطفا همه در صف باشید برای گروهبندی هر کی رو صدا میزنم بیاد رو این صندلی بشینه ...
دراکو مالفوی
پرفسور کلاه رو سر مالفوی میزاره و کمی عقب وایمیسته
مالفوی که در جریان گروهبندی نیست تا کلاه شروع به حرف زدن میکنه شروع میکنه به جیغ زدن ...پرفسور سعی در آروم کردنش میکنه . کل سالن اصلی از خنده غش کردن
گروهبندی بعد از تذکر پرفسور شروع میشه
- گروه گریفندور...؟! نه نه اسلیترین
-نفر بعدی ... هری پاتر
هری رو صندلی میشینه قلبش تند تند میزنه واقعا نمیدونه کدوم گروه قراره بره
-گروه اسلیترین ها
همه تعجب میکنن ...
هری یه لحظه نگاه به اسنیپ میکنه ...اسنیپ با یه پوزخند نگاهش میکنه پس دوست تاش چی ...
هرمیون و رون به گروه گریفندور میرن و با یه نگاه غمگین به هری زل میزنن
هری که الان پیش مالفوی نشسته و منظره تا گروهبندی تموم شه
-هری اصلا فکرشو نمیکردم بیای تو گروه اسلیترین ها
- منم فکرشو نمیکردم که با تو هم گروه بشم
مالفوی اخم میکنه انتظار این حرف رو از هری نداشت فکر میکرد میتونن با هم دوستای خوبی باشن
واین حرف میشه آغاز یک کینه ..کینه ای که میتونه باعث خیلی چیزها بشه

کمی بیشتر با علائم نگارشی خب دوست باش.
برای مکث های کوتاه بین جملاتت از ویرگول استفاده کن. هرجایی هم که جمله تموم شد، حتما از نقطه استفاده کن.
در مورد سه نقطه ها و به طور کلی علائم نگارشی، اونارو به کلمه قبلی میچسبونی بدون فاصله و با یک فاصله از کلمه بعدی جدا میکنیشون.

دیالوگ هارو هم همیشه سعی کن بری یک خط پایین، و جلوی یک - بنویسی. آخرشون رو هم با نقطه یا در صورتی که دیالوگ حالت فریاد یا تعجب داشت، با علامت تعجب ببند.

بعد از دیالوگ هات هم همیشه دو تا اینتر بزن که توصیفاتت از دیالوگ ها جدا بشن.

شکلک هارو هم یدونه ازشون استفاده کنی تاثیر کامل رو به جا میذارن. نیازی نیست چند تا ازشون بزنی.

در کل خوب بود... مطمئنم با ورود به ایفا و نقد شدن میتونی پیشرفت کنی.

تایید شد!

مرحله بعد: کلاه گروهبندی

تصویر کارگاه شماره 7

مرتیکه لعنتی ! دوباره بهم منفی داد! اخه تا کی باید تحمش کنم ؟ با اون شنل مشکلی خفاشی و اون دماغ سر بالا و اون طرز راه رفتنش اعصابمو خرد میکنه ! گاهی اوقات دلم میخواد برم جلو یه مشت بکوبونم تو صورتش!
هری با عصبانیت این جمله ها را به دوستش رون میگفت ! رون با اون همدردی میکرد و احساسش را درک میکرد . واقعا عجیب بود که اسنیپ از بین این همه دانش اموز از هری متنفر باشد و با نمره های کم آینده تحصیلی او را به خطر بیندازد
رون : هری میگم به نظرت چرا اسنیپ از تو بدش میاد؟
هری : نمیدونم ! خودمم موندم
هرمیون که تا آن زمان ساکت بود به هری گفت :
به نظر من بهتره ازش بپرسی ! نظرت چیه؟ میتونی بری پیشش بهش بگی این مقاله من خوب بوده و حق نداری بهش منفی بدی
رون : فقط اگه با اردنگی هری رو نندازه بیرون
هرمیون : حق نداره این کارو بکنه! دامبلدور پشت هریه نمیزاره اسنیپ دانش اموز محبوبش رو اذیت کنه !
هری : میدونم اون از بابام بدش میومد ولی دیگه حق نداره بهم منفی بده ! باهاش حرف میزنم
هری با گفتن این جمله به سرعت به سمت دخمه اسنیپ رفت
هرمیون : برات دعا میکنیم !
رون : هرمیون تو بد مخمسه ای انداختیش
هری به دخمه رسید ! نفش عمیقی کشید و در زد . صدای سرد اسنیپ به گوش رسید که میگفت :
بیا تو
هری در را باز کرد. اسنیپ از دیدن او متعجب شد و گفت
دیدن تو به حد کافی تو کلاس بد هست ! واسه چی اومدی اینجا؟
هری : راستش قربان میخواستم ازتون بخوام اگه میشه دوباره مقالم رو نگاه کنید
اسنیپ : چی ؟ مقالتو نگاه کنم ؟ یعنی میخوای بگی من نمیتونم درست تصحیح کنم ؟ من اون چیزی رو دادم که حقته
هری : اخه ....
اسنیپ : آخه نداره دیگه اصرار نکن
هری نا امید شده بود . اسنیپ کوتاه نمی آمد . هری میخواست به سمت در برود که قیافه پدر خوانده اش در ذهنش جای گرفت و جمله ارزشمندی که به او گفت : سعی کن هیچ وقت نا امید نشی !
هری رو کرد به اسنیپ و گفت : ببخشید ولی من نمی فهمم چرا اینقدر از من بدتون میاد ؟
اسنیپ به هری نگاه کرد . در عمق چشم های مشکی او چیزی جز تعجب و نفرت دیده نمی شد . معلوم بود تنفر چند ساله اش از پدر هری نه تنها کم نشده بلکه افزایش یافته است.
اسنیپ : چرا از تو بدم میاد؟
هری : بله
اسنیپ : خب پاتر سوال آسونی پرسیدی . من از تو بدم نمیاد بلکه تو برام هیچی نیستی . تو برام نه مهمی نه با ارزش تو هیچی نیستی جز یک پسری که حتی جات تو هاگوارتز نیست
هری : اخه چرا؟ من که با شما کاری ندارم ! مشکل من اینه شما با تنفری که از من دارید باعث خراب شدن آینده من میشید !
اسنیپ : تمومش کن ! وقت من با ارزش تر از این حرفاس که بخوام به چرت و پرت های تو گوش کنم پاتر ! تو و پدرت هر دو شبیه همید ! هر دو بی مصرف و آشغال ! به هیچ دردی نمی خورید ! پدرتم به هیچ دردی نخورد ! اینقدر بی ارزش بود که اسمشو نبر به راحتی از روش رد شد ! اون هیچ ارزشی واسه هیچکی نداره
هری : تو از کجا میدونی ولدمورت از رو بدن پدرم رد شده ؟
اسنیپ حرفی نزد . یادآوری آن لحظات برای او دردناک بود . دیدن بدن در هم فشرده و سرد لیلی در حالی که به پسرش چشم دوخته بود برایش ان قدر زجر آور بود که در آن لحظه چیزی جز مرگ آرزو نمی کرد
هری : دوباره میگم از کجا میدونی ؟ حتما ولدمورت بهت گفته نه ؟
اسنیپ : بهتره دهن گنده تو ببندیو از دفترم گم شی بیرون !
اسنیپ به سمت هری هجوم آورد . هری جا خالی داد .اسنیپ ورد ناشناسی بر زبان آورد . هری به سمت دیگری رفت و ورد به شیشه های معجون های اسنیپ خورد . بوی نفرت انگیز معجون های مختلف و خشم اسنیپ فضای غیر قابل تحملی را ایجاد کرده بود
اسنیپ : گم شو از دفترم بیرون !
هری با تمام سرعت در دفتر را بست ! سریع یبه سمت حیاط رفت و در گوشه دنجی نشست ! فکر کرد ... به پدرش و به مادرش و به اسنیپ که از ان ها متنفر بود ... ولی هری می دانست نفرت اسنیپ بیش از حد معمول است ... هری باید میفهمید....باید ....

اول از همه، علائم نگارشی رو به کلمه قبل میچسبونی، با یه فاصله از کلمه بعد جدا میکنی و اینکه حتی بعد از اتمام دیالوگ هات هم علامت نگارشی بذار. اگر جمله یا دیالوگ به صورت عادی تموم شد که از نقطه استفاده میکنی و اگر حالت هیجانی یا تعجبی وجود داشت، از علامت تعجب.
در انتهای بعضی از توصیفاتت دیدم که چهار یا پنج تا نقطه گذاشتی به جای سه نقطه. اینکارو نکن. همون سه نقطه کافیه.

دوم هم اینکه لحن توصیفات (جاهای غیر دیالوگی) باید یکسان باشه. یا محاوره ای بنویس و یا کتابی. تا آخرش هم همون لحنو ادامه بده. عوضش نکن وسط کار یهو.

برای دیالوگ هات هم یه اینتر میزنی، میری سر خط، یدونه - اول دیالوگ میزنی و دیالوگ رو جلوش میزنی. آخرش رو هم که با نقطه تزئین میکنی. اگر دیالوگ هم خیلی خیلی لازم شد که وسط جمله باشه، یدونه " اول دیالوگ و یدونه هم آخرش میزنی.

با اینتر هم بیشتر دوست باش. هر وقت که یه پاراگراف تموم شد، دو تا اینتر بزن و بعد ادامه پست رو بنویس.

سوژه رو تقریبا خوب ادامه دادی و پیش بردی. ولی توصیفاتت یه مقدار کم بود. بیشتر روی توصیف و ادامه دادن سوژه کار کن و درخواست نقد کن در ایفای نقش.

تایید شد!

برو به مرحله بعد: کلاه گروهبندی

تصویر پنجم تصاویر کارگاه نمایش نامه نویسی

روزی که من به هاگوارتز امدم اولین سال ورود هری پاتر به هاگوارتز بود.

بنا به خواست البوس دامبلدور باید با پوشیدن ردایم در حالی ک کلاه آن تا روی نوک بینی ام امده است ، تا گوش های نوک تیزم دیده نشوند ، به جمع بچه ها وارد میشدم.
به دلیل اینکه من با پودر پرواز به هاگوارتز امده بودم هیچ کدام از بچه هایی که با قطار سریع السیر به مدرسه امده بودند مرا نمیشناختند و هدف همین بود...
من ناگزیر بودم که با کلاه گروه بندی رو به رو شوم ، من نیازی به اموختن دروس جادوگری نداشتم زیرا خودم ساحره ای از نژاد پریان خون اشام بودم و برای اهدافی که به هاگوارتز امده بودم باید کلاه گروه بندی مرا در گروهی قرار میداد که مشخص کننده چیز های زیادی بود.

پروفسور مک گونگال در حال صدا کردن سال اولی ها و تعیین گروه های انها بود:
رونالد بیلیوس ویزیلی...
دین توماس...
سیموس فینیگان..
...
....
...
هرمیون گرینجر!(زیر لب گفتم آه دختر بی نظیر)
و سر انجام هری پاتر ...!
بعد از پایان گروه بندی ها تصور بچه ها این بود که دیگر گروه بندی تمام شده است و منتظر شروع جشن بودند.
البوس دامبلدور به ارامی به پروفسور مک گونکال نزدیک شد و در گوش او چیزی گفت...
پروفسور مک گونکال صدا زد: لیسا لطفا روی سکو بیا!
همه ی بچه ها به سمت من برگشتند و از اینکه با یک اسم کوتاه از من نام برده بودند تعجب کردند.
من از بین ردیف ها گذشتم و روی صندلی نا خود اگاه خلاف جهت دید بچه ها نشستم.
کلاه گروه بندی فریادی کشید و گفت : اووووه اینجا چه خبره ؟
صدای پرفسور دامبلدور رو شنیدم که به اهستگی گفت: لطفا اروم باش و بگو اون توی چه گروهیه؟
سعی کردم توی ذهنم با اون حرف بزنم، گفتم کلاه عزیز از دیدن شما خیلی خوشحالم تا الان متوجه شدین من برای چی اینجا هستم ، لطفا منو ب گروه گریفیندور ببر .
کلاه گفت : خوب ، خوب ، بذار ببینم ! ولی تو یک خون اشام هستی ! قوی به نظر میای ، سریع و فرزی ، اوووه میتونی ناپدید بشی ، و و و...
اما... تو بهتره بری اسلایترین ، نه نه جای تو گریفیندوره ،اره این بهترین انتخاب در راستای اهداف و توانایی هاته .
ناگهان گفت: اما تو مطمینی؟ هوم؟
کلاه با خودش زمزمه میکرد: اسلایترین... اسلایترین... اسلایترین...
در این هنگام با گفتن "اما"ی کوچکی روی هوا پرید و به اهستگی و کوتاه ، طوری ک افراد انتهای سالن صدای او را نشنیدند اعلام کرد گریفیندور...!
این در حالی بود که سرسرای بزرگ به یک باره در سکوت فرو رفت...


رول قشنگ و قوی ای بود. کلاهِ "آ" رو فراموش نکن هیچوقت.
قبل از علائم نگارشی فاصله نذار، فقط بعدشون بذار.

و اینکه این:
...
...
...

چیه؟!

گذر زمان رو با توصیفاتت نشون بده، این یه کوچولو غلطه. درخواست نقد و اینا بدی آینده خفنی در انتظارته.

تایید شد!

پ.ن: حرکت جذابمم بزنم دیعه کلا ذوقم بخوابه جهت این حرکت، مرحله ی بعد: کلاه گروهبندی
البت مطمئن نیستم لینک مال کلاه گروهبندیه یا نه ولی تو برو به کلاه گروهبندی.

هدویک روی شانه ی هری نشسته بود و با چشم های درشت و براقش به هری زل زده بود هری باناراحتی از هگریت پرسید :هدویک که قصد ندارد به من حمله کند؟ هگریت خندید و گفت چرا این سوال را پرسیدی معلومه که نه!چون این جغد ها دست آموز هستند. هدویک هو هویی کرد و پر هایش را به گردن هری مالید.
_نکن هدویک قلقلکم می یاد و بعد خندید. هگریت گفت چه زود با هم دوست شدید حتما دوسان خوبی برای هم می شوید راستی هری من باید برم جایی کار دارم تو وهدویک می تونید کنار اون فواره منتظر من بمونید و بعد در جمیت محو شد. هری گفت بیا بریم هدویک .
هری چوبی دستش گرفت و به هدویک نشان داد خب هدویک برو دنبال این چوب و بعد چوب را به هوا پرت کرد هدویک از جایش تکان نخورد او جوری به هری خیره شد که انگار می گفت:تو واقا فکر کردی من سگم به جای این کار ها به من غدا بده!و بعد رویش را از هری برگردانند هری گفت هدویک قهر نکن من نمی خواستم اذیتت کنم هدویک بیا من کمی از کیک تولدم را دارم می خوری و بعد دستش را داخل جیبش کرد و کیک له شده ای را از آن بیرون آورد و روبه روی هدویک گرفت انگار به هدویک بیشتر بر خورده بود جوری به هری نگاه کرد که انگار می گفت انتظار داری من این آشغال رو بخورم وبعد پر کشید و رفت هری خیلی ترسید نکند دیگر بر نگردد؟که هگریت از راه رسید چی شده هری چرا این قدر ناراحتی؟
_همین الان هدویک پر کشید و رفت.
نگران نباش هری رفته شکار خیلی زود بر می گردد بیا بیم بقیه ی خرید هایت را بکنیم

دو تا نمایشنامه ی قبلی رو بخون و ایراداتی که داشتن رو تو خودت پیدا کن و برطرف بکن، بعد از علائم نگارشی ام یدونه فاصله بذار!

تایید شد!

تصویرکارگاه شماره 4


جینی ویزلی بعد از برداشتن چند کتاب از قفسه کتابخانه روی اولین صندلی پشت میز مخصوصی نشست و مشغول مطالعه شد. به سکوت احتیاج داشت و قرار بود برای حل معمای بسیار مهمی به هری کمک کند. صورتش کمی رنگ پریده به نظر می آمد اما حل معمایی که قولش را به هری داده بود از صورت رنگ پریده اش مهم تر بود. چند دقیقه بعد نگاه کوتاهی به اطرافش انداخت که با هیبت دراکو ملفوی شرور درست کنار میزش مواجه شد!
جینی از دیدن دراکو صورتش جمع شد و تنش مثل چوب خشک شد. از درون ناله کرد: اوف! باز این احمق اینجا پیداش شد.
- به به خانم خانما.. چطوری جیگر؟
جینی با تعجب نگاهش کرد. درست روبروی او همراه با چند کتاب در دستش ایستاده بود. صورت غرق در خنده اش که سعی می کرد ناشیانه آن را به رخ بکشد مدام نشان جینی می داد.. آدامسی که در دهانش بود را به چندش آورترین حالت ممکن می جوید. جینی حالش داشت از او بهم می خورد و نمی توانست تحملش کند. با اینکه تمرکزش را حسابی برهم زده بود نگاهش را ازش گرفت و دوباره سرگرم مطالعه شد.
پوزخندی گوشه لبهای دراکو مهمان شد و گفت: چیه جوجو زبونتو موش خورده؟
جینی محلش نکرد اما انگار دراکو دست بردار نبود.
- چیه سر و شکلمون مورد پسندت نشد؟! عب نره شوما چپکی مارو بین!
قهقهه زد...
همان موقع سروکله چند نفر از دوستان دراکو پیدا شد. جینی ماندن را صلاح ندید و خواست از روی میز بلند شود که دراکو مانعش شد. انقدر پررو بود که بازویش را گرفت: هوی دخی؟! مثکه باتو بودما.
جینی زد به سیم آخر و در حالی که سعی داشت بازویش را از پنجه های پر قدرت دراکو بیرون بکشد با غیض گفت: ولم کن آشغال!
دراکو پوزخند تند و تیزی تحویل جینی داد و با فک منقبض شده اش گفت: هشه آروم چته جوجه!، ببینم هری تو حیاط چی داشت بهت می گفت؟
- به تو چه نکبت!
جینی هرکار می کرد نمی توانست خودش را از چنگال سفت و وحشیانه دراکو نجات دهد. کم کم تمام افراد کتابخانه دور ما جمع شدند و هرج و مرج عجیبی بپا شد!
- الان جیغ و داد را میندازما، ولم کن!
دراکو: صبر کن الان حالیت می کنم!
جینی تا آمد به خود بیاید دراکو یک عدد چاقوی جیبی از داخل جیبش در آورد و گرفت سمت شکمش. جوری خودش را به جینی چسباند که کسی جز خودشان نمی توانست چاقو را ببیند.
- تو جیغ و داد راه بنداز ببین من چطوری این چاقو رو میکنم تو شکمت! حالیته؟
جینی به خوبی می دانست مقاومت فایده ای ندارد. صدتا فحش روی زبانش غلط می خورد تا نثار دراکو کند اما می ترسید کار دست خودش دهد. از ترس تیزی چاقو اختیار از کفش رفته بود. دراکو بازوی جینی را به ظاهر صیمانه در برگرفت و آن چاقوی لعنتی هم در دستانش پشت کمر جینی قرار داد و آهسته زیر گوشش گفت: حرکت کن.
تقریبا جینی را داشت روی زمین می کشید می برد که با صدای محکم و پر قدرت هری پاتر درجا میخکوب شد. دراکو مثل برق گرفته ها در راهروی کتابخانه خشکش زد.
هری لب زد: داری چه غلطی میکنی؟!
از میان جمعیت جمع شده در کتابخانه گذشت و بدون در نظر گرفتن شرایط سیلی محکمی به صورت دراکو زد.
هری گفت: ولش کن، خجالت نمی کشی همش تو مدرسه شر بپا می کنی، دست کثیفتو از بازوی جینی بردار! همین الان!
لحن حرف زدن هری آنقدر جدی و محکم بود که دراکو سکوت کرده بود. مات و مبهوت به صورت سرخ هری نگاه می کرد. ناگهان جینی را به یک طرف هلش داد و با چاقو به سمت هری یورش برد. هری و دراکو بدجور با یکدیگر درگیر شده بودند.
هری دندانهایش را از زور خشم روی هم فشرد و دراکو را به سمت یکی از قفسه های کتابخانه که درست پشت سرش قرار داشت پرتش کرد. تعداد عظیمی از کتابها بر روی دراکو سقوط کرد که باعث خنده سایرین شد.
دراکو کتابها را از روی خودش پس زد و سریع از روی زمین بلند شد. حواسش نبود چاقویی که در دستش است همه دارند نگاه می کنند. به قدری وحشی شده بود که با همان چاقو به سمت هری هجوم آورد اما هری به موقع جاخالی داد و چاقو درست وسط میزی که چند دقیقه پیش جینی ویزلی داشت روی آن مطالعه می کرد فرود آمد. دراکو عمدا خودش را با چاقو زخمی کرد تا برای هری دردسر جدیدی درست کند.
در آن گیر و دار سروکله پرفسور مک گونگال پیدا شد.
- اینجا چه خبره؟
چه کسی از حاضرین جرات داشت جلوی دراکو ملفوی شرور اتفاقات حقیقی که در کتابخانه رخ داده بود را توضیح دهد؟! خب معلوم است هیچ کس!
پرفسور با عصبانیت از هری پرسید: گفتم اینجا چه خبره؟
هری ترجیح داد سکوت کند.
دراکو خودش را به غش و ضعف زد: آی!.. آخ! مردم.. هری من و با چاقو زخمی کرد.
پرفسور مک گونگال متعجب شد: این چی داره میگه هری!
جینی ویزلی سریع به میان آمد: داره دروغ میگه چاقو مال خودشه پرفسور، دراکو مزاحم من شد رو من چاقو کشید همه شاهدن هری اومد من و نجات بده!
پرفسور که کاملا گیج شده بود با منگی گفت: شما سه نفر همراه من بیاید، میریم پیش دامبلدور!
همان لحظه هری داد زد: صبر کنید! من می تونم اتفاقات رو بهتون نشون بدم!
پرفسور مک گونگال بهت زده انگشتان دستش را درهم فشرد: نشون بدی؟!
او از داخل جیبش یک جستجوگر ساعتی بیرون آورد، جستجوگر بود اما درست مثل یک ساعت. به جینی لبخند عمیقی زد و عقربه های ساعت را به عقب چرخاند. در یک چشم بهم زدن همه چیز به عقب برگشت و پرفسور مک گونگال خودش شاهد ماجرا شد. دراکو کم مانده بود از ترس پس بیفتد چون همه چیز را داشت با چشمان خودش می دید. هری و جینی هم دست در دست یکدیگر کنار پرفسور ایستاده بودند. بعد از اتمام ماجرا و اتفاقات پیش آمده زمان به حالت طبیعی خودش بازگشت و همه خوشحال و خندان با یکدیگر درحال صحبت در مورد هوش و زکاوت هری پاتر بودند.
پرفسور مک گونگال از عصبانیت کبود شده بود تهدید آمیز یقه دراکو را در دست گرفت و از کتابخانه بردش بیرون.


و...( دوس داشتم ادامش بدم ولی خیلی طولانی میشد)

با اینتر بیش از این لاو بترکون،
تایید شد!

هری و هاگریت در کوچه ی دیاگون قدم بر می زدند ولی مدام صدای اعتراض مردم نسبت به هیکل هاگریت بکند می شد:
_هی هیکل گند تو از سر را بکش کنار!
_تو باز مانده ی نسل غول ها هستی!
هاگریت که انگار به این حرف ها عادت داشت سعی می کرد با خونسردی خودش را از سر راه دیگران کنار بکشد هری جلوی هگریت راه می رفت او تقریبا از خجالت سرخ شده بود که ناگهان دختر مو قرمزی ار جلو محکم به هری خورد هر دوی آن ها روی زمین افتادند دختر گفت آخ سرم و با دست سرش را محکم گرفت هری جلو آمد و به دختر کمک کرد تا از زمین بلند شود.هری گفت من واقعا معذرت می خواهم! دختر جواب داد عیبی ندارد یه اتفاق بود من جینی ویزلی هستم.
_من هم هری پاتر هستم
برای هری عجیب بو د که جینی مثل بقیه با تعجب به او نگاه نکرد یا بلند فریاد نزد "هری پاتر" هگریت پیش آن ها آمد و گفت هری می بینم گه دوست پیدا کردی!من این دوروبر ها یک کاری دارم ساعت 2 بیا جلوی چوب دستی فروشی و بعد به سرعت از آن جا دور شد. جینی گفت تا اخر عمرت که نمی تونی این جا وایستی بیا من یک جایی رو بلدم که می شه اون جا نشست . جینی و هری کنار فوارهای نشسته بودند هری گفت جینی چرا وقتی گفتم من هری پاتر هستم تعجب نکردی جینی جواب داد چی می گفتم می گفتم تو واقعا هری پاتر هستی خب اینو که خودتو هم می دونستی!من عادت ندارم با کسی این طوری حرف بزنم چون باعث می شه پیش من احساس راحتی نکنه!اوه ساعتو ببین فکر کنم دوست تو الان منتظرته هری
_خداحافظ جینی.

بر می زدند؟!
حواست به غلط املاییات باشه. بزرگترین مشکلت همینه.
از طرفی ام حواست باشه که وسط جمله ت اگه میخوای دیالوگ بیاری بین دوتا از " اینا بذاریش.

در کل،
تایید شد!

نقل قول:

نقل قول:

[/center].php?post_id=312368]عکس
به اطرافم با شور و اشتیاق نگاه میکردم همه جا پر بود از ساحرها و جادوگرانی با ردا های بلند و رنگین که با عجله از اینور به اونور خیابان دیاگون میرفتن تا بحال انجا را انقدر شلوغ ندیده بودم داشتم با دقت به جغدی با چشمان زرد و بدنی قهوه ایی نگاه میکردم غرق در چشمان درشتش بودم که صدای مادرم مرا پراند از چشمان ان جغد دل کندم و دوان دوان به ان سمت خیابان رفتم وارد مغازه چوبدستی فروشی اولیوندر شدیم چوب های جادوی از هر نوع و رنگی دور تا دور مغازه در قفسهایی بلند چیده شده بود به طرف پیشخوان رفتم کمی قد بلندی کردم و چهره مهربان مردی نسبتا میانسال با چشمانی به رنگ ابی و لبخندی ملیح را رو ب رویم دیدم
_خب میبینم که یکی اینجا به چوبدستی نیاز دار
با شوق و صدایی تقریبا مانند فریاد گفتم
_بله اقا من
مرد خنده ای کرد و چوبدستی اش را تکان داد جعبه های مختلف روی پیشخوان قرار گرفتند بعد از 3 امتحان بالاخره مرد گفت
_همین است درخت گردو ریسه ی قلب اژدها 32 سانتی متر انعطاف ناپذیر خب تو باید قوی باشی
باورم نمیشد من چوبدستی خودم رو دارم این عالیه
چشمانم از شادی برق میزند چوب را گرفتم مادرم گفت
_الکسیا مواظب باش چوبدستیت رو لطفا بده به من تا مدرسه نرفتی نباید ازش استفاده بکنی
و چوبدستی ام را گرفت و درون جعبه اش گذاشت
_خدا نگهدار خانوم بلک
_اوه متچکرم جناب اولیوندر
اولیوندر کلاهش را از سرش بر میدارد و یکم سرش را خم میکند
_خب لکسی خرید هات تموم شد
،سکوی نه و سه چهارم همیشه مکان رویایی برای بچه هایی مثل من روزی که داخل اون قطار بزرگ میشیم و دنیای جادویی خودمون رو می سازیم کوپه ی شماره 7 تقریبا خالی بود 7 عدد مورد علاقم بود پس چمدان سنگینمو گذاشتم کنارم و نشستم کنار پنجره چتری های مشکیم رو کنار زدم اما فایده ای نداشت انها همیشه در چشمهایم بودند به هم کوپه ایم نگاه کردم او هم داشت منو نگاه میکرد سریع خودمو جمع و جور کردم پسر چشم ابی با موهای قهوه ای بینی ای سربالا داشت که صورتش را بانمک جلوه میداد با لبخند بزرگی گفت
_ من جوزف ام
_من الکسیاام میتونی لکسی صدام کنی
با لبخندی شیطنت امیز گفت _سلام لکسی
_سلام جوزف
با خودم فکر کردم خب فکر نکنم جوزف اولین دوستم باشه تصورش برام خنده دار بود
بعد از خریدن خوراکی های مختلف و عوض کردن لباس ها با ردا های مخصوص هاگوارتز و طی کردن مکان های جادویی و وصف نشدنی بالاخره به هاگوارتز رسیدیم مدرسه ای مانند غولی بزرگ و سیاه ،سیاه مثل فامیلیم بلک ،
ما را به تالار بزرگی که برای خوردن غذا و سخنرانی بود بردند سال دومی ها با غرور به ما نگاه میکردند و بزرگترها با مهربانی، من با هم کوپه ایم به اسلیترین ملحق شدیم و من چیزی را که تا امروز ارزویش را داشتم گرفتم


اول! تو مثکه با علائم نگارشی قهری، هوم؟!
هر جا جمله تموم شد، چه بری خط بعد و چه نری باید نقطه بذاری.

دوم! "آ" رو "آ" بنویس، نه "ا". این خیلی مهمه.

سوم! علامتِ "_" برای وقتاییه که میخوای دیالوگتو سرِ خط بگی، وسطِ خط نمیتونی _ بذاری، برای دیالوگایی که وسطِ خط مینویسی میتونی از " استفاده کنی اول و آخرِ دیالوگ. ولی پیشنهاد من اینه که همون بری سر خط و _ بذاری.

در عاخر! لحن محاوره ای یا ادبیو برا پستت انتخاب کن و تا آخر پست با همون ادامه بده، قاطی نباید بشن.

درخواست نقد بدی و اینا، ردیف میشی.

تایید شد!

هری جادوگر های زیادی را می دید که بچه های خودشان را دنبال خود می کشیدند خیلی از بچه ها دماغ خود را به شیشه ی مغازه ی جارو فروشی چسبانده بودند یکی می گفت وای نیمبوس 2000 آخرین مدل جارویی که تا به حال ساخته شده هگریت به هری گفت هری هری چی کار می کنی هری حواسش کاملا پرت بود یکی از جادو گر ها محکم به هری بر خورد کرد و مو های هری از روی زخمش کنار رفت مرد با چشمانی گرد گفت هری پاتر !!!!افتخار بزرگی نسیب من شده.من ریگموسوس ابلوس اسلوواک هستم البته شما می توانید من را ابلوس صدا کنید مرد تا زانو خم شد و کلاهش را از سرش برداشت او روبه هری کرد و گفت مرد جوان من صاحب یکی از مغازه های این کوچه هستم تخصص ما فروش چیز های کمیاب و حتی نایاب است و برای این که از شما معذرت خواهی کرده باشم..... لطفا دنبال من بیایید هری و هگریت دنبال مرد راه افتادند مرد صاحب زیبا ترین مغازه ی کوچه ی دیاگون بود او چوب دستی اش را در آورد وگفت اکسوموس سپس در مغازه باز شد مرد داخل مغازه رفت انگشتر گرانبهایی را از داخ ویترین برداشت وبه هری داد وگفت مرد جوان این انگشتر رو وقتی بزرگ تر شدی به کسی بده که از همه بیش تر دوستش داشته باشی انگشتر یاقوت بزرگی وسط خود داشت که دور تا دور آن با نگین های سفید تزیین شده بود هری گفت من واقعا ممنونم.بعد ها در روز ازدواج با جینی ویزلی هری آن انگشتر را به عنوان هدیه ی ازدواج به او داد.

اول اینکه بقول لرد وختی چندین تا علامت تعجب بذاری تو میزان تعجبی که میخوای نشون بدی هیچ تاثیری نداره. این اشتباهه.

دوم اینکه هر جا نقطه میذاری یا هر علامت نگارشی دیگه ای، بعدش یک دونه فاصله هم بذار.

وقتی میخوای تعلیق رو نشون بدی سه تا نقطه بذار نه بیشتر نه کمتر. و اینم بگم که هروقت جمله ت تموم شد یا لازم بود حتما نقطه یا ویرگول رو بذار! چون من اینارو اصلا تو پستت نمیبینم.

رو پاراگراف بندی ت هم کار کن، با اینتر دوست باش.

تایید شد!