نیکولا تسلا، مونولیت، هلو و کبوتر

مرتبط با این پست

کبوتر نوعی تناقض جالب در مفهوم نمادین خودش داره. از قدیم به عنوان نماد صلح و آزادی شناخته شده اما در عین حال، پرنده‌ای هست که به‌راحتی اهلی شده و بازیچه‌ی انسان‌ها میشه.

این تناقض در تصویر اجتماعی و شایعاتی که درمورد زندگی شخصی تسلا وجود داره هم قابل مشاهده است. حتی اگر افسانه‌ی خود عقیم‌سازی تسلا درست نباشه، نقل قول‌های متعددی درمورد زن‌ها داره که حتی در همپوشانی با ادبیات رایج زن‌ستیزی نیست بلکه بیشتر نوعی فوبیا رو توصیف می‌کنه که تقریبا عینش رو نسبت به مردها هم داشته اما برای حفظ منافعش هم که شده، چندان درموردشون صحبت نکرده.

تسلا یکی از طرفدارهای اصلاح نژاد و عقیم‌سازی اجباری افرادی بود که صلاحیت‌شون برای والد شدن، قابل تایید نیست؛ با این وجود، پارامترهایی که در مورد صلاحیت مطرح میکنه هم جای بحث زیادی داره.

هلو در فرهنگ عامه، نماد آسیب پذیری و رسواییه و عملا بازیچه‌ای برای شوخی‌های ناجوره. این استعاره رو به کرار میشه در هالیوود هم مشاهده کرد؛ با این وجود در فرهنگ شرق هم به شکل محافظ‌کارانه‌تری به مفهوم مرگ و بحث‌هایی درمورد فلسفه‌ی بقا و جاودانگی اشاره داره.

تسلا بیشترین تراژدی و آسیب رو از طرف همکارای خودش تجربه کرد و با وجود نبوغ زیاد، لزوما ثروت هنگفتی به دست نیاورد. با این وجود هیچ رویکرد روشنی درمورد رقابت ناسالم جاری در صنف خودش نداره و بیشتر از اینکه تقلب همصنف‌های خودشو زیر سوال ببره، معمولا در حال صحبت درمورد افرادی هست که عملا براش خطر خاصی نداشتن.

نبوغ هنری یا فنی، لزوما به این معنی نیست که یک فرد، صلاح انسان‌ها رو میخواسته و به دنبال خدمت به جامعه بوده و معمولا چنین افرادی به واسطه‌ی قدرتی که دارن، می‌تونن به‌لحاظ اخلاقی، تاثیری به‌مراتب بدتر از افرادی ایجاد کنن که عملا کاریزما و محبوبیت اجتماعی خاصی ندارن.

اسنیپ و ظرف سوپش، طرح دوم
نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک

پنیر، پروانه و جسد گرگ
نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک
مرتبط با این پست

موضوع اصلی این نقاشی، مفهوم فقر روانی و تاثیراتی هست که در طولانی مدت و حتی بعد از تموم شدن دوره‌ای از فقر ممکنه باقی بمونه.

دفعه‌ی بعد اگر بخوام طرحی از پنیر سفید بکشم احتمالا از پاکت پنیر استفاده می‌کنم تا منظور رو بهتر برسونه.

پنیر مثل یک خوراک ذهنی خنثی و پرتکراره. راحت‌ترین یا شاید انتخابی در دسترس که ظاهر و طعم جنجالی‌ای نداره.

گرگ درنظرم حیوانی با قدرت و مهارت بالا در حفظ بقاست. جسد این حیوون، درنظرم یادآور تاثیر فقر روانیه که می‌تونه به نسبت میزان تجربه‌ی فقر، بخش‌هایی از ریشه‌های میل بقا رو بسوزونه و باعث بشه که فرد حتی در طولانی مدت و بعد از پشت سر گذاشتن فقر، برای بهبود تجربه‌ی خودش از زندگی تلاش نکنه.

فقر روانی و عوارضش گاها می‌تونه اشتهای فرد برای کسب تجربه‌های پیچیده، خلاق و سطح بالاتر رو از بین ببره؛ مثل کسی که هر روز پنیر میخوره چون صرفا بهش عادت کرده و به‌رغم توانایی انتخاب طعم‌های جنجالی‌تر، ترجیح میده در چرخه‌ی تکرار خودش باقی بمونه.

این رویه می‌تونه نشات گرفته از نوعی ترس یا سرخوردگی باشه؛ ترس از اینکه ممکنه دوره‌ی فقر، دوباره تکرار بشه یا سرخوردگی از کسب تجربه‌های جدید.

همچنین مجددا از سمبل پروانه‌ی آبی استفاده کردم ولی از یک پروانه با بال مجروح؛ با این وجود فکر می‌کنم سورسی که انتخاب کردم زیاد مناسب نبوده و شکستگی بال پروانه رو چندان نشون نمیده.

این پروانه‌ی بال شکسته، درنظرم نماد وجه آسیب دیده‌ی فردی هست که دوره‌ی فقر روانی رو پشت سر گذاشته و ممکنه حتی خودش هم متوجه عادات بیمارگونه‌اش نباشه.

نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک
این طرح مرتبط با این پست مرکز مشاوره‌ی جادویی کشیده شده و شرح سفر فیلسوفانه‌ی یه آبنبات نعنایی در آناتومی بدن هرپوی کثیف و بردن مراجع روانشناس تا پای مرگه.

پرتره‌ی گادفری میدهرست
نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک

فایل اصلی نقاشی با حجم ۵ مگابایت

زمانی که قصد دارم درمورد بدن، آناتومی و پوست آدما نقاشی بکشم، از این پالت رنگ روشن استفاده می‌کنم.

رنگ‌های واقعی و سایه‌های سنگین، ژانر، تم، سبک زندگی، دوره‌های تاریخی یا حتی مسائل سیاسی رو به پدیده‌ی آناتومی بدن انسان پیوند میزنه.

حضور خودم در نقاشی پرتره رو معمولا سعی می‌کنم با سمبل پروانه‌ی آبی نشون بدم و حس میکنم با این کار، می‌تونم کنجکاوی خودم برای چشیدن روح دیگران و درک کردنشون رو بازنمایی کنم.

آبی روشن درنظرم اشاره‌ای به ترکیب قدرت شهود و کلام داره و اجازه میده که احساسات عمیق که بیان کردنشون دشواره، کم کم در قالب کلمات ظاهر بشن؛ دقیقا اون طیف از حرف‌هایی که گفتن و شنیدن‌شون همیشه برای من دغدغه بوده.
@گادفری میدهرست

سوروس اسنیپ و سوپ سیب‌زمینی
این نقاشی مرتبط با این پست کشیده شده.

در اینجا اسنیپ در غذایی که قادر به آماده کردنش هست، تصویری از روحیات خودش رو میبینه. گویا خوراکی‌ها تجلی احساسات خودش هستن. تکه‌های نافرم سیب‌زمینی و بی‌اشتهایی نسبت به چیزی که خودش درست کرده.

در اینجا شاید خوراکی و نحوه‌ی مصرف کردنش و حتی بازخوردی که بدن بهش نشون میده، تداوم یا بازتابی از نحوه‌ی تغذیه‌ی ذهن از احساسات و تجارب زندگی هستن.

سوروس نوعی بی‌رغبتی رو تجربه می‌کنه. سوپ سیب زمینی با رنگ زرد روشن، بیشتر درنظرش شبیه یکجور بیابان گرم و فاقد زندگیه. چیزی شبیه به زندگی عادی خودش که به‌سختی می‌تونه ازش فرار کنه.

طرح نیمه‌کاره‌ی این نقاشی که به‌نظرم نمای بهتری نسبت به خروجی داره:



سابق بر این، خطوط و رنگ‌ها رو با حوصله‌ی بیشتری ترکیب میکردم و مخصوصا امروز، این نقاشی رو خیلی کثیف و به هم ریخته تموم کردم. اما به‌نظرم اهمیتی نداره چقدر این نقاشی شبیه ایده‌آلم نشده، و بهتره به چیزی که ذهن و بدنم حوصله‌ی خلق کردنش رو داشته احترام بذارم.

به هر صورت، بیشتر از خلق چیزی ایده‌آل، نقاشی کشیدن و پر کردن وقتم برام اهمیت داره. درواقع خیلی هم به خودم لطف می‌کنم که به کشیدن چیزایی ادامه میدم که به خودی خود برام ارزشی ندارن و ازشون صرفا برای خودنمایی استفاده میکنم.

نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک

منبع الهامم برای این نقاشی، دیالوگ‌هایی از گادفریه:
گادفری از دیدن کلاغ مورد علاقه‌اش خوشحال می‌شود و دست نوازش بر سر او می‌کشد.

گادفری از غیبت ایزابل استفاده میکند (درواقع سوءاستفاده) و سنگ‌های قیمتی او را لب پنجره می‌گذارد تا ویل، بال زنان بیاید و برای خودش بردارد و خوشحال شود.

بعد عذاب وجدان می‌گیرد و برای رفعش یک سیگار از سوروس می‌گیرد و در حالی که به ماه خیره شده، می‌گوید: "جان دلم، برق آن سنگ‌های آبی چنان مرا به یاد چشمانت می‌انداخت که قلبم خون میشد..." یک پک به سیگار می زند.
"پس دادمشان کلاغ ببرد تا قلبم سالم بماند برای تو."

😕البته همونطور که واضحه، سنگ‌ها رو قرمز کشیدم و سنگ خالص نیستن. ماجرا رو به نفع معشوق خودم مصادره کردم.
سورس من برای کشیدن آناتومی دست و مخلفاتش یه تابلوی نقاشی دیگه‌ست که عکسشو در ادامه می‌تونید ببینید:

مربای به و گل
این نقاشی در ارتباط با این پست از گادفری کشیده شده.
نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک.

دو تا از طرح‌های نیمه‌کاره‌ی نقاشی هم در ادامه قرار گرفته:

پرتره‌ای از مرگ
این نقاشی درمورد این پست کشیده شده.
این کار با اکریلیک، رنگ روغن گلسازی، روی شیشه است. برای ایجاد بافت، همچنین از ماسه‌رنگی سفید استفاده کردم.
معمولا نقاشی آبستره نمیکشم و درک خاصی هم از این سبک ندارم، صرفا چیزی که چند روز توی ذهنم بود رو کشیدم.

نقاشی دیجیتال با برنامه‌ی اتودسک
این نقاشی مرتبط با این پست کشیده شده.