Re: دفتر ارتباطات مردمی دراکو مالفوی
در ژرفای زمان ، در نقطه ای نا معلوم از جهان ماده ، در مکانی به سیاهی شب ، در کنار برجی به بلندی آسمان ، مردی با ردایی سیاه ، چهره ای رنگ پریده و اندیشه ای تاریک ....
- ا ا ا ه ... خفه شو دیگه باب ... حالمون بهم خورد ... داداش اشتباه اومدی ، اینجا وزارت سحرو جادویه . دژ مرگ دو کوچه اونور تره . اینجا باید ارزشی باشی . بیلدین . ( باشد روزی که جدی نویسی به جایگاه اصلی خود بازگردد )
و اینجاست که آن مرد سیاهپوش جدی نویس و امثال او ضایع شده و سعی در جبران کار خود می کند .
در ساعت 10 صبح ، در نقطه ای وسط وسطای لندن ، در مکانی به بلبشوری میدون شوش ، در کنار برجی به بلندی قد کریچر ، مردی جواد ، با ردایی پاره پوره ، چهره ای ضایع و اندیشه ای درب و داغون قصد ورود به دخمه وزارت را دارد .
مرد جواد پشت موهایش تا کمرش رسیده و در حالی که تسبیهی را با لات بازی هرچه تمام تر در دستانش تاب می دهد وارد وزارت میشود .
آن یگانه جواد ، بعد از ورود به وزارت ، مستقیما به طرف دفتر ویزیر می رود . او نیز همانند سایر ارباب رجوع ها افتخار آشنایی با منشی چاق ، سبیل کلفت و کچل وزیر را داشت . ولی بدون شک آن یگانه جواد هیچگاه مانند سایرین ادب را رعایت نکرد .
یارو : امر ؟
بلرویچ : با ویزیر کار دارم .
یارو : بیخود با وزیر کار دارین . وزیر سرش شلوغه .
بلرویچ هیچ نگفت و در جواب مرد سیبیلو ، تسبیح اش را بالا برد و با قدرت هرچه تمام تر بر سر کچل یارو کوبید . در حالی که رد تسبیح بر سر مرد سیبیلو متورم میشد و همچون خطی قرمز کله کچل یارو را به دو قسمت مساوی تقسیم میکرد ، مرد سیبیلو گریه کنان گفت :
- خوب چرا میزنی ؟! وزیر به من گفت اگه یه آقای جواد با تیپ ضایع اومد با من کار داشت بگو سرم شلوغه .
بلرویچ اینبار هم هیچ نگفت . تنها با ضربه ای دیگر خطی قرمز ، عمود بر خط قبلی در سر یارو ایجاد کرد .
مرد سیبیلو همچنان می گریست . بلرویچ دهان گشود :
- ویزیر کجاست ؟
یارو : جناب وزیر توی دفرترشونن .
بعد از شنیده شدن صدای کنده شدن در مرد جواد دیگر آنجا نبود . پس کجا بود . بدون شک در کنار وزیر بود .
-------------------- دفتر وزیر --------------------
کفتری نارنجی رنگ بنام ققی ، بیرحمانه و با بی آبرویی فضولات خود را در کف اتاق پخش می کرد و وزیر مردمی نیز به تمیز کردن شاهکارهای کفی می پرداخت تا اینکه ناگهان در اتاق از جا کنده شد و همان یگانه جواد جادوگران وارد شد .
دیگر از شاهکارهای کفی خبری نبود زیرا او تمام هنرش را به یکباره و از ترس خالی کرد و دیگر هنری نداشت .
بلرویچ : سلام ویزیر . چطوری . آنفولانزات خوب شد ؟
وزیر هیچ نگفت ، ظاهرا او نیز همانند کفی گل کاشته بود .
بلرویچ : ویزیر راستی دومبول توی پست قبلی در گوشت چی گفت ؟!
وزیر باز هیچ نگفت .
بلرویچ : بی خیال باب... از خود آلبوس می پرسم . قرض از مزاحمت بنده بعد از اتمام جنگ بیکار شدم . اگه آبدارچی مابدارچی خواستی خبرم کن . باشه ؟
بلرویچ این جمله را گفت و بسوی درب خروجی ( درب سابق ) حرکت کرد .
وزیر تا چند روز دیگر هم هیچ نگفت .
-----------------------------------------------------
اینم آخر عاقبت ارزشی شدن مردی جدی نویس .
- ا ا ا ه ... خفه شو دیگه باب ... حالمون بهم خورد ... داداش اشتباه اومدی ، اینجا وزارت سحرو جادویه . دژ مرگ دو کوچه اونور تره . اینجا باید ارزشی باشی . بیلدین . ( باشد روزی که جدی نویسی به جایگاه اصلی خود بازگردد )
و اینجاست که آن مرد سیاهپوش جدی نویس و امثال او ضایع شده و سعی در جبران کار خود می کند .
در ساعت 10 صبح ، در نقطه ای وسط وسطای لندن ، در مکانی به بلبشوری میدون شوش ، در کنار برجی به بلندی قد کریچر ، مردی جواد ، با ردایی پاره پوره ، چهره ای ضایع و اندیشه ای درب و داغون قصد ورود به دخمه وزارت را دارد .
مرد جواد پشت موهایش تا کمرش رسیده و در حالی که تسبیهی را با لات بازی هرچه تمام تر در دستانش تاب می دهد وارد وزارت میشود .
آن یگانه جواد ، بعد از ورود به وزارت ، مستقیما به طرف دفتر ویزیر می رود . او نیز همانند سایر ارباب رجوع ها افتخار آشنایی با منشی چاق ، سبیل کلفت و کچل وزیر را داشت . ولی بدون شک آن یگانه جواد هیچگاه مانند سایرین ادب را رعایت نکرد .
یارو : امر ؟
بلرویچ : با ویزیر کار دارم .
یارو : بیخود با وزیر کار دارین . وزیر سرش شلوغه .
بلرویچ هیچ نگفت و در جواب مرد سیبیلو ، تسبیح اش را بالا برد و با قدرت هرچه تمام تر بر سر کچل یارو کوبید . در حالی که رد تسبیح بر سر مرد سیبیلو متورم میشد و همچون خطی قرمز کله کچل یارو را به دو قسمت مساوی تقسیم میکرد ، مرد سیبیلو گریه کنان گفت :
- خوب چرا میزنی ؟! وزیر به من گفت اگه یه آقای جواد با تیپ ضایع اومد با من کار داشت بگو سرم شلوغه .
بلرویچ اینبار هم هیچ نگفت . تنها با ضربه ای دیگر خطی قرمز ، عمود بر خط قبلی در سر یارو ایجاد کرد .
مرد سیبیلو همچنان می گریست . بلرویچ دهان گشود :
- ویزیر کجاست ؟
یارو : جناب وزیر توی دفرترشونن .
بعد از شنیده شدن صدای کنده شدن در مرد جواد دیگر آنجا نبود . پس کجا بود . بدون شک در کنار وزیر بود .
-------------------- دفتر وزیر --------------------
کفتری نارنجی رنگ بنام ققی ، بیرحمانه و با بی آبرویی فضولات خود را در کف اتاق پخش می کرد و وزیر مردمی نیز به تمیز کردن شاهکارهای کفی می پرداخت تا اینکه ناگهان در اتاق از جا کنده شد و همان یگانه جواد جادوگران وارد شد .
دیگر از شاهکارهای کفی خبری نبود زیرا او تمام هنرش را به یکباره و از ترس خالی کرد و دیگر هنری نداشت .
بلرویچ : سلام ویزیر . چطوری . آنفولانزات خوب شد ؟
وزیر هیچ نگفت ، ظاهرا او نیز همانند کفی گل کاشته بود .
بلرویچ : ویزیر راستی دومبول توی پست قبلی در گوشت چی گفت ؟!
وزیر باز هیچ نگفت .
بلرویچ : بی خیال باب... از خود آلبوس می پرسم . قرض از مزاحمت بنده بعد از اتمام جنگ بیکار شدم . اگه آبدارچی مابدارچی خواستی خبرم کن . باشه ؟
بلرویچ این جمله را گفت و بسوی درب خروجی ( درب سابق ) حرکت کرد .
وزیر تا چند روز دیگر هم هیچ نگفت .
-----------------------------------------------------
اینم آخر عاقبت ارزشی شدن مردی جدی نویس .
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
دلبستگی من به پیکان جوانان گوجه ایم [size=large][color=000066]و[/color
بيريم!
