Re: ماجراهای دامبل و خانواده!!
_ مسخرشو در آوردین!!
آنیتا با شدت تمام در رو به هم کوبید. سدریک، بدون اینکه حرفی بزنه، نظاره گر خروج آنیتا شد. با خودش فکر کرد:
" راستم میگه!.... طفلی زندگیش خراب شد!!"
و سرشو با تاسف تکون داد و بیخیال چشماشو بست.
* در خیابان*
دراکو داره با چوب جدیدش حال میکنه و تق و تق موشای خیابون رو می ترکونه( باب مردمی!). که البته اون وسط پیتر رو هم نشونه میگیره و میتکوندش!!
از پشت سرش، انیتا داره با سرعت و عصبانیتی بسیار، به پیش میره و دائم به این یکی و اون یکی تنه میزنه.
دراکو که حسابی ذوق زده بود، چوبشو میگره روی موهاشو و میگه:
_ جون مادرت یه کم موهامو بلند کن!!
و یهو موهای دراکو بلند میشه و میرسه تا توی کمرش! دراکو هم که حسابی کیف کرده بود، میپره هوا و موهاشو تو هوا تاب میده و کلی حال میکنه!
آنیتا میرسه به دراکو که موهاش حسابی بلند شده بود. اول نمی شناسدش، ولی بعد می شناسدش. وندشو میکشه بیرون و میگه:
_ جنگ رو می خوای یا گفتگوی تمدن ها؟؟!!
دراکو سرشو با ناز می چرخونه و موهاش توی هوا موج می خوره! البته موهاش بلنتر از موهای آنیتا هست! با دیدن اون، چینی به پیشانیش می ندازه و میگه:
_ باز که پیدات شد!!... مگه نگفتم دیگه نمی خوامت؟!!
آنیتا هیچی نگفت و گذاشت که حرفشو تموم کنه.
_ چیش!موهای حوریه ها، اینقدر بلند و ناناز بود!!تو که از لطافت های زنانه هیچ بویی نبردی! حالمو به هم زدی!! ... آه!
آنیتا دیگه نتونست تحمل کنه و زیر لب زمزمه کرد:
_ چهره ی واقعیوس!!
یهو از چوبدستی آنیتا، یک نور باریک و طلایی اومد بیرون و دور تا دور آنیتا رو گرفت. اونوقت بود که دراکو، با دیدم موهای مشکی و بلند آنیتا، که تا زیر زانوهاش می رسید و اطلس پر گهری که زیبایی اونو دو چندان میکرد، فکش افتاد و دید که از صد تا که هیچی، هزارتا حوریه هم ناز تره!
آنیتا چشماشو ریز کرد و گفت:
_ نگفتی.... جنگ میکنی یا گفتگو؟؟!
دراکو چوبدستیشو تکونی داد و فکشو جمع کرد! بعد از کمی تامل، دید که نمی تونه حریف آنیتا بشه؛ بنابراین گفت
_ اه... چیزه... گفتگو بهتره!!... چقدر ناناز شدی!!
آنیتا بدون توجه به جمله ی آخر دراکو، دو تا صندلی از غیب حاضر کرد و در همون وسط خیابون جلوی دفتر وزارت نشستند! آنیتا گفت:
_ خب؟!... چی می خوای بگی؟؟!
ویزیر که دلش می خواست موهای آنیتا رو ناز کنه_ چون بوی عطر هلو می داد و خیلی خوشگل بودند_ گفت:
_ من؟!...هیچی! تو کارم داشتی!
آنیتا سرشو خاروند و دید که راست میگه! بنابراین گفت:
_ آهین!... خیلی نامردی!.... واقعا که!
دراکو براق شد و گفت:
_ دهه!... یعنی چی؟!!... اونوقت بر چه اساسی این حرفو میزنی؟!!
_ بر اساس اینکه.... ببین، تو منو بدبخت کردی!
_ اوا..؟؟!... نگو! دلم ریش شد!!
و لبخند خبیثانه ای زد! آنیتا توجهی نکرد و ادامه داد:
_ اول که می یای طلاقمو از سدریک میگیری! بعدش می یای کلی ما دو تا رو عاشق جلوه میدی!... بعدش یه پستایی میزنی که من از شدت عشقولانه بودنش، حالم بد میشه!... از آخرم منو میزنی و میگی حوریه ها خوشگل ترند!...در ضمن، نمی نویسن، هوریه، می نویسن حوریه!!
دراکو حسابی سرخ شده بود. آما آنیتا رو بی جواب نذاشت:
_ تقصیر خودته!... هی میگی عاشق تنوعم!... باب منم دل دارم دیگه!! خودتم می خواستی طلاق بگیری!
_ گناهه که عاشق تنوعم؟!!... معلومه که هستم!... بله طلاق رو می خواستم! چون به یکی از خاطر خواهای سدریک قول داده بودم!... بعدشم، می تونستی قشنگ بگی که دلت می شکنه، اینجوری حرف نزنم! تو هم شدی ویزیر مرمی؟!.... در حالی که یه دختر رو بدبخت کردی؟! دلشو شکستی و بهش میگی بیوه؟! هوم؟! فکر نمیکنی احساساتم جریحه دار شده باشه؟!... ها؟!
ویزیر متحول میشه و به فکر فرو میره و بعد از یه مدتی میگه:
_ مگه تو احساس هم دار؟!... همیشه که چماق دستته!! خالی نبند!
آنیتا که کم کم داشت اشکش سرازیر می شد، نفسی بلند میکشه و میگه:
_ تو تا حلا فکر نکردی که اگه بخوام احساسات واقعیمو بگم، چه خاله بازی ای راه می یفته؟! فکر سایتو نکردی؟!... فکر نکردی دو روزه حذف شناسه میشم؟!... () و فکر نکردی که مردها خیلی پر رو میشن؟! و صد البته جو گیزر؟!... ببینم اصلا فکر کردی؟!!
دراکو دیگه رگ مردمی بودنش میزنه بیرون، هنوز می خواد حرف بزنه که آنیتا ادامه میده:
_ در ضمن... فکر کردی من کیم که میزنی تو صورتم؟!.. من دختر دامبل هستم!... بعدشم.... مگه بازم دستت به اون حوریه ها میرسه؟!... هین؟!... تو خیلی بدی! به ریش مرلین قسم، خیلی ناراحتم کردی!دلم خیلی شکست!
و قطره ی اشکی بر روی گونه های لطیفش جاری می شود. دراکو خیلی متحول میشه. و با خودش فکر میکنه:
" راست میگه... طفلی بابا دامبلشو به خاطر من از دست داده... طلاقش گرفته شده.... احساساتش جریحه دار شده و قلبش شکسته... من خیلی بهش بدی کردم."
آنیتا بلند میشه و در حالی که داره موهاشو عقب میزنه، به دراکو میگه:
_ فکر نکنی اومدم منت کشی... فقط اینا رو بهت گفتم تا بفهمی چه اشتباهات بزرگی در زندگیت کردی.
و راهشو میگیره و میره. دراکو هنوز داره با افکارش دست و پنجه نرم میکنه. و یکدفعه، در یک حرکت کاملا آنتحاری_ اسلومونشن، فریاد میزنه:
_ آنیتا!!.... نرو... خواهش میکنم!
آنیتا با اینکه فلبش می لرزه، اما گوشش بدهکار نیست. دراکو میدوئه دنبالش و میپیچه جلوش و با چشمایی پر از اشک میگه:
_ آنیتا... منو ببخش!... من خیلی بهت بد کردم!... می تونیم از اول شروع کنیم؟!
آنیتا در ذهنش زمزمه کرد:
"چشمای اون سر به سرم میذاره
دست از سر من بر نمیداره
داره بلا سرم میاره
اما خودش خبر نداره !!!"
اما نمی دونست که دراکو هم داره با خودش همین شعر رو زمزمه میکنه و یهو از شدت جو گیزر شدن، اون چوب قشنگشو یه تکون میده و بعد از آسمون بارون گل می باره!*
-----------
* دیگه چقدر عشقولانه بنویسم؟!
آنیتا با شدت تمام در رو به هم کوبید. سدریک، بدون اینکه حرفی بزنه، نظاره گر خروج آنیتا شد. با خودش فکر کرد:
" راستم میگه!.... طفلی زندگیش خراب شد!!"
و سرشو با تاسف تکون داد و بیخیال چشماشو بست.
* در خیابان*
دراکو داره با چوب جدیدش حال میکنه و تق و تق موشای خیابون رو می ترکونه( باب مردمی!). که البته اون وسط پیتر رو هم نشونه میگیره و میتکوندش!!
از پشت سرش، انیتا داره با سرعت و عصبانیتی بسیار، به پیش میره و دائم به این یکی و اون یکی تنه میزنه.
دراکو که حسابی ذوق زده بود، چوبشو میگره روی موهاشو و میگه:
_ جون مادرت یه کم موهامو بلند کن!!
و یهو موهای دراکو بلند میشه و میرسه تا توی کمرش! دراکو هم که حسابی کیف کرده بود، میپره هوا و موهاشو تو هوا تاب میده و کلی حال میکنه!
آنیتا میرسه به دراکو که موهاش حسابی بلند شده بود. اول نمی شناسدش، ولی بعد می شناسدش. وندشو میکشه بیرون و میگه:
_ جنگ رو می خوای یا گفتگوی تمدن ها؟؟!!
دراکو سرشو با ناز می چرخونه و موهاش توی هوا موج می خوره! البته موهاش بلنتر از موهای آنیتا هست! با دیدن اون، چینی به پیشانیش می ندازه و میگه:
_ باز که پیدات شد!!... مگه نگفتم دیگه نمی خوامت؟!!
آنیتا هیچی نگفت و گذاشت که حرفشو تموم کنه.
_ چیش!موهای حوریه ها، اینقدر بلند و ناناز بود!!تو که از لطافت های زنانه هیچ بویی نبردی! حالمو به هم زدی!! ... آه!
آنیتا دیگه نتونست تحمل کنه و زیر لب زمزمه کرد:
_ چهره ی واقعیوس!!
یهو از چوبدستی آنیتا، یک نور باریک و طلایی اومد بیرون و دور تا دور آنیتا رو گرفت. اونوقت بود که دراکو، با دیدم موهای مشکی و بلند آنیتا، که تا زیر زانوهاش می رسید و اطلس پر گهری که زیبایی اونو دو چندان میکرد، فکش افتاد و دید که از صد تا که هیچی، هزارتا حوریه هم ناز تره!
آنیتا چشماشو ریز کرد و گفت:
_ نگفتی.... جنگ میکنی یا گفتگو؟؟!
دراکو چوبدستیشو تکونی داد و فکشو جمع کرد! بعد از کمی تامل، دید که نمی تونه حریف آنیتا بشه؛ بنابراین گفت
_ اه... چیزه... گفتگو بهتره!!... چقدر ناناز شدی!!
آنیتا بدون توجه به جمله ی آخر دراکو، دو تا صندلی از غیب حاضر کرد و در همون وسط خیابون جلوی دفتر وزارت نشستند! آنیتا گفت:
_ خب؟!... چی می خوای بگی؟؟!
ویزیر که دلش می خواست موهای آنیتا رو ناز کنه_ چون بوی عطر هلو می داد و خیلی خوشگل بودند_ گفت:
_ من؟!...هیچی! تو کارم داشتی!
آنیتا سرشو خاروند و دید که راست میگه! بنابراین گفت:
_ آهین!... خیلی نامردی!.... واقعا که!
دراکو براق شد و گفت:
_ دهه!... یعنی چی؟!!... اونوقت بر چه اساسی این حرفو میزنی؟!!
_ بر اساس اینکه.... ببین، تو منو بدبخت کردی!
_ اوا..؟؟!... نگو! دلم ریش شد!!
و لبخند خبیثانه ای زد! آنیتا توجهی نکرد و ادامه داد:
_ اول که می یای طلاقمو از سدریک میگیری! بعدش می یای کلی ما دو تا رو عاشق جلوه میدی!... بعدش یه پستایی میزنی که من از شدت عشقولانه بودنش، حالم بد میشه!... از آخرم منو میزنی و میگی حوریه ها خوشگل ترند!...در ضمن، نمی نویسن، هوریه، می نویسن حوریه!!
دراکو حسابی سرخ شده بود. آما آنیتا رو بی جواب نذاشت:
_ تقصیر خودته!... هی میگی عاشق تنوعم!... باب منم دل دارم دیگه!! خودتم می خواستی طلاق بگیری!
_ گناهه که عاشق تنوعم؟!!... معلومه که هستم!... بله طلاق رو می خواستم! چون به یکی از خاطر خواهای سدریک قول داده بودم!... بعدشم، می تونستی قشنگ بگی که دلت می شکنه، اینجوری حرف نزنم! تو هم شدی ویزیر مرمی؟!.... در حالی که یه دختر رو بدبخت کردی؟! دلشو شکستی و بهش میگی بیوه؟! هوم؟! فکر نمیکنی احساساتم جریحه دار شده باشه؟!... ها؟!
ویزیر متحول میشه و به فکر فرو میره و بعد از یه مدتی میگه:
_ مگه تو احساس هم دار؟!... همیشه که چماق دستته!! خالی نبند!
آنیتا که کم کم داشت اشکش سرازیر می شد، نفسی بلند میکشه و میگه:
_ تو تا حلا فکر نکردی که اگه بخوام احساسات واقعیمو بگم، چه خاله بازی ای راه می یفته؟! فکر سایتو نکردی؟!... فکر نکردی دو روزه حذف شناسه میشم؟!... (
) و فکر نکردی که مردها خیلی پر رو میشن؟! و صد البته جو گیزر؟!... ببینم اصلا فکر کردی؟!!دراکو دیگه رگ مردمی بودنش میزنه بیرون، هنوز می خواد حرف بزنه که آنیتا ادامه میده:
_ در ضمن... فکر کردی من کیم که میزنی تو صورتم؟!.. من دختر دامبل هستم!... بعدشم.... مگه بازم دستت به اون حوریه ها میرسه؟!... هین؟!... تو خیلی بدی! به ریش مرلین قسم، خیلی ناراحتم کردی!دلم خیلی شکست!
و قطره ی اشکی بر روی گونه های لطیفش جاری می شود. دراکو خیلی متحول میشه. و با خودش فکر میکنه:
" راست میگه... طفلی بابا دامبلشو به خاطر من از دست داده... طلاقش گرفته شده.... احساساتش جریحه دار شده و قلبش شکسته... من خیلی بهش بدی کردم."
آنیتا بلند میشه و در حالی که داره موهاشو عقب میزنه، به دراکو میگه:
_ فکر نکنی اومدم منت کشی... فقط اینا رو بهت گفتم تا بفهمی چه اشتباهات بزرگی در زندگیت کردی.
و راهشو میگیره و میره. دراکو هنوز داره با افکارش دست و پنجه نرم میکنه. و یکدفعه، در یک حرکت کاملا آنتحاری_ اسلومونشن، فریاد میزنه:
_ آنیتا!!.... نرو... خواهش میکنم!
آنیتا با اینکه فلبش می لرزه، اما گوشش بدهکار نیست. دراکو میدوئه دنبالش و میپیچه جلوش و با چشمایی پر از اشک میگه:
_ آنیتا... منو ببخش!... من خیلی بهت بد کردم!... می تونیم از اول شروع کنیم؟!
آنیتا در ذهنش زمزمه کرد:
"چشمای اون سر به سرم میذاره
دست از سر من بر نمیداره
داره بلا سرم میاره
اما خودش خبر نداره !!!"
اما نمی دونست که دراکو هم داره با خودش همین شعر رو زمزمه میکنه و یهو از شدت جو گیزر شدن، اون چوب قشنگشو یه تکون میده و بعد از آسمون بارون گل می باره!*
-----------
* دیگه چقدر عشقولانه بنویسم؟!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
... حال داستان سدريک رو این طور ادامه میدم ! )
