معجون در حال آماده‌سازی است

اول سلام
دوما می دونید چرا اینو گفتم چون که مثلا اگر در سالن عمومی گریفیندور هم خوابگاه دخترا باشه و هم پسرا مسلما با سانسور مواجه می شه در ضمن چشم فکر می کنیم ولی اگه می خواین از یکی انتقاد کنید مودبانه هم میشه نه طوری که طرف قکر کنه حق طلب داری

ببینید شما همه چیز رو شوخی میگیرید.
اون از سیا پاتر که مذهب رو اوره وسط.
بابا جان به خاط این ما نداریم به خاطر فرهنگ زیاده مونه...
اخه تا حالا کیو دیدین که بگه مذهب مانع پیشرفته...
اول فکر کنید بعد بنویسید...................

سلام
می دونید چرا نداریم؟
چون که ایرانی ها چسبیدن به مسائل مذهبی و دینی و اینکه یه مقدار نویسنده های ایرانی بی جنبند فقط می خواند تو یک کتاب دوست و رفیق بازی هم باشه به اضافه ی تخیلات نمی گم این بده ولی بیش از حد استفاده می کنند که مردم حالشون بهم می خوره.و باید انم در نظر بگیریم که مثلا اگر در ایران هری پاتر بود مطمعا باشید فقط تو مدرسه پسرا بودند.به این دلایل کتاب های ما اعم از فانتزی و غیر فنتزی زیاد در خود کشورمون محبوب نیستند چه برسه به خارج از کشور

نقل قول:

ماندانگاش عزیز.....به یقین منظور ایجاد کننده ی این تاپیک،پیدا کردن دلیل منطقی برای این سوال است:"چرا در ایران اثر فانتزی که معروفیت جهانی داشته باشه،نداریم"

و با این سوال:"چرا در ایران شاهکار ادبی نداریم؟" تفاوت داره.
در نتیجه هشتاد درصد پست های این تاپیک حاشیه است.

به شدت با این گقته ی شما مشکل دارم ماندی جون.
نقل قول:

به یقین ما یک لوتر داریم.فقط و فقط یکی.تا جهان زنده است،کتاب فانتزی در سطحش نخواهد آمد(نظری فردی که شش هفت تا داستان فانتزی خونده)


خوب دلیل اینکه چرا ما کتاب فانتزی نداریم مشخصه.همون که ماندانگاس بیان کرده.ادبیات ملت ها با یکدیگر متفاوت است(هر چند اکثر ادیبان جهان،در پوشش ادبیات خود ،یک حرف میزنند و تا حدودی عقاید مشابه به یکدیگر دارند.)

و البته باید اشاره کنم که ما داستان فانتزی نیز داریم.اما متاسفانه نوجوانان کتاب خوانمان به دلیل فراموش کردن معنای واژه های فارسی،حس و حال خواندن کتب قدیمی را ندارند و این موجب در سایه خفتن کتاب های فانتزی ما میشود.

برخی از داستان های هزار و یک شب را میتوان در ژانر فانتزی دانست.
همچنین داستان سمک عیار نمونه ای از فانتزی شرقیست.....و بسیار زیباست این کتاب.پیشنهاد میکنم که یه نگاهی بهش بندازید.

-------------------------------------
پ.ن:من صحبت های ماندانگاس رو نقض نکردم.این رو در کنار اون صحبت ها قرار بدید.

بابا بی خیال ... بی سوادی و اینا چیه شما میگید ؟

هر کشوری متناسب با شرایط خودش ادبیات داره ، ادبیات ایران هم برای اینکه درک کنید باید بگم بزرگترین و برترین نوع خودشه . شما یاید گرفتید میرید تو مغازه میگید ، ببخشید آقا میشه یک کتاب فانتزی بدید ؟

چندبار تا حالا یک افسانه ایرانی رو شنیدید ؟ ... چند تا رمان از نویسند های ایرانی خوندید ؟

هری پاتر و ایکس و ایگرگ هم اگر مخاطب جهانی گرفت به دلیل این بود که دنیای خالیه تمام بچه ها رو پر کرد ، دنیایی که توش خیلی مسائل مثل نیاز روحیه ، رولینگ دقیقا روی چیزهایی توی کتابش دست گذاشته که شاید بیشتر نوجوان ها ، جوان ها و بزرگ سالان دوست دارن ، مثلا :

یک پسر بدبخت و بی نوا که یک شبه میفهمه جادوگره ؟!
یک پسر بدبخت و تو سری خور که می فهمه قدرت یک دنیای دیگه است ؟!
یک پست بدبخت و بی پول که میفهمه انقدر ثروتمنده که میتونه چندبار دورسلی ها رو بخره ؟!

از این قبیل مسائل توی هری پاتر باعث شده یک کتاب پرطرفدار بوجود بیاد . اگر یک کتاب مثل هری پاتر باشه ، میشه تقلید .

اما بحثی که می کنید روی اینکه چرا ما از این قبیل کتاب های تخیلی نداریم ، باید بگم هر کشوری ادبیات خودش و داره ، مثل لباس میمونه که هر کشوری لباس و ظاهر مخصوص خودش و داره ، بنابر این وقتی ما بیایم لباس یک کشور دیگه رو بپوشیم با واژه غرب و شرق زده مواجه میشیم . دقیقا توی ادبیات هم همینه .

1.سطح سواد
2.سطح مطالعه
3.قدمت داستان نويسي
4.تخيل گرايي
5.غير واقعي بودن آثار تخيلي فارسي
.ساختار آموزشي و پرورشي كشور

1- سواد ادبیات دان های ایرانی انقدر هست که هنوز تمام جهان تو کف شعر های سعدی و مولانا یا فردوسی و بقیه باشن ، جالبه بدونی هنوز که هنوزه ادبای ایرانی در تمام جهان به عنوان بزرگترین شناخته میشن و توی هر محفلی یا سمینار جهانی در صدر یا داوری قرار میگیرن .

2- مرد مومن تو اگر تونستی توی رشته ادبیات دووم بیاری من اسمم و عوض میکنم ، توی این رشته اندازه کل چیز هایی که اجدادتون و نسل های بعدت میخونن ، این دانشجو ها باید شعر حفظ کنن و کتاب بخونن و نقد کنن .

3- خوبه بدونی ادبیات و زبان فارسی از کاملترین زبان های دنیاست که یک نظام بزرگ و پیچیده است و قدمت اون به هزاران سال پیش برمیگرده ، یعنی داستان نویسی در هیچ جای دنیا به شکل شعر شما نمی بینی ، یا داستان نویسی هایی که بوده همه اش و واسه قشنگی ننوشتن ، شما برو چهارتاش و بخون .

4- خوب تخیل گرایی هم میشه گفت مثل یک مسئله شخصی میمونه ، هر کسی یکجوریه ، شما و من یکجور نمی نویسیم و سوژه های مشابهی رو پرورش نمی دیم ، اگر اینکار و بکنیم اسمش تقلیده .

5- ژانگولری بودن ، اقراق در داستان های تخیلی وجود داره ، همین جادوگری چقدر با عقلت جور در میاد ؟ ... حالا فرضا توی کتاب ها نوشتن آسمون سفت شد ، یا کوه آهنی شد ، حتما باید خشگلش میکردن برات ؟ ... می نوشتن نگاهش میچرخید و لباش به تندی بر هم فشرده میشد و ناگهان کوه ها اهنین شدند ؟
آموزش پرورش ایران هم مشکل داره ، آموزش پرورش دیگه توی ادبیات و داستان نویسی دست نبرده اصلا . پس گیر الکی ندید .

پ.ن : من تمام حرف هایی که زده شده از پست های قبل و قبل تر و فقط عدم وجود اطلاعات فرهنگی و ذهن بسته شما عزیزان میدونم که هنوز نمی دونید ادبیات ایران کجاست و دری وری هایی که می خونید و بهش عشق میورزید کجاست .

دلیل واقعی اینکه ما هری پاتر نداریم ، غول چراغ جادو داریم ... دلیل اینکه ارباب حلقه ها نداریم و شاهنامه رو داریم ، فرهنگ ماست که باید بهش افتخار کنیم . نوشتن کتاب های اینطوری اصولا کاری نداره ، ولی متاسفانه در ایران ، مرغ همسایه غازه .

در کل بحث شماها خیلی کودکانه است ، دلیل عدم وجود اینگونه کتاب ها ، فقط و فقط فاصله فرهنگیه . نمی دونم چطوری روتون شد به ادبیات ایران اینطوری توهین کنید . واقعا جای تاسف داره .

1) در مورد این سوال که چرا ما در ایران هری پاتر نداریم !
آیا منظور نداشتن یک شاهکار جهانیه که برای ما شهرت و افتخار رو به همراه داشته باشه یا منظور اثر فانتزیه!???

2) درباره ی علت رشد نکردن ما در حوضه ی ادبیات البته اگر واقعا اینگونه باشه!:


نقل قول:

نکاتی که ریگولس عزیز به آن اشاره کرد کاملا درسته.بی سوادی،
اهل مطالعه نبودن،نداشتن اطلاعات،سانسور،قیچی و ده ها دلیل دیگر!!!
ولی هیچ کدام از اینها دلیل نداشتن اثر ادبی نیست! چون اگر این دلایل را جواب مناسب بدانیم عملا معتقدیم که ادبیات کاملا بی بهاست و کاری است که هر آدم کوچه و برزنی باید از عهده ی آن بر آید!!!صنایع نفت ، پتروشیمی ، پزشکی و ... همه ی این رشته ها نیازمند متخصص هستند.حالا عوام می خواهد این رشته ها را بفهمد می خواهد نفهمد!اصلا لزومی ندارد که آدم عادی سر در بیاورد!و البته ادبیات هم شامل این قاعده است!مردم زمانه ی
حضرت مولانا،شیج اجل،حافظ و حکیم شاهنامه ؛ مردم فاضل و اندیشمندی نبوده اند(البته همه)!!!!!!! ولی فردوسی می گوید عجم زنده کردم بدین پارسی!!!
پس یک شاهکار در دل جامعه ی بسته و راکد هم می تواند شکل بگیرد و چه امروزه به علت گسترش روابط انسانی سطح فکر مردم ما بالاتر رفته!(البته از عصر خودمان عقب هستیم!قبول!!!)ولی از اعصار گذشته چه طور؟ آیا عجم بی سواد امروز سزاوار داشتن شاهنامه های نو نیست؟مسلما هست!!!!!!

3) و امـــــــــا :
نقل قول:


جوانی کجایی که یادت بخیر!!!
خانم های خانه دار این روز ها اینقدر دلمشغولی های پوچ و روزمره دارند که آدم آرزو می کند ای کاش دو جلد کتاب هر سال بخونند!حتی همون کتابهای به سبک هندی!
و البته خانم های تحصیل کرده و شاغل(در نگاه بزرگتر همه ی افراد جامعه که نه فقط یک قشر خاص) هم وضعیت بهتری ندارند!که این برمی گرده به وضعیت کنونی ما!!! که آدم هایش روز به روز دچار سیر نزولی فکری هستند!!! که بحث در حیطه ی این مسئله به جامعه شناسی بر می گرده و من نه سنم اجازه می ده و نه معلوماتم کافیه!

4) اما نظر من درباره ی نداشتن اثری مثل هری پاتر:
مسلما همه می دانید در دانشگاه رشته ی خاصی تحت عنوان زبان و ادبیات تدریس می شود؛فارسی،انگلیسی،فرانسه....... و البته وظیفه ی اصلی این رشته ها علاوه بر اینکه دانشجویان را با ادبیات و زبان های مختلف آشنا می کند این هست که
نویسنده به دنیا تحویل دهند!
در دنیا هر اثری که نوشته می شود دارای یک سبک خاص هست! یعنی امکان نداره کسی تو هوا کتاب بنویسه و کتابش رو در چارچوب آن سبک می نویسه! و بعد از انتشار اون کتاب همه ی منتقدین ادبی با توجه به سبک نویسنده حتی قبل از خواندن اثر قادر به توصیف کتاب
،چارچوب آن،حالت ها،شخصیت ها و زمان هایی که خلق شده هستند! اینکه چرا ما هری پاتر نداریم ؟ چون آن شاخه های ادبی که در ادبیات مدرن وجود دارد در دانشگاه های ما خوب پرداخت نشده،تدریس نشده!!!!!!!
?not good or bad...?only trained or untrained
ما فاقد آموزش کافی در این زمینه هستیم!!!! رولینگ با خلق هری پاتر اعجاز نکرده!زیرا سبک ادبی کتاب جدید نیست!بلکه با هوش خودش، سوار بر مرکب رسانه ها شد و البته اگر مخاطب خود را به گونه ای دیگر انتخاب کرده بود (که مطمئنا با با یک انتخاب متفاوت باید کتابی متفاوت می نوشت! )شاید این اقبال نصیبش نمی شد!در هر حال پشتوانه ی رولینگ تخیل قوی و هوش و ذکاوت او و البته نیروی امید بزرگی بود که تحت عنوان انتظار میلیون ها خواننده در طول خلق کتاب همراهش بوده است.جز این است که بزرگترین حامی رولینگ خوانندگان کودک و نوجوان ( و البته گروه های سنی بالاتر را هم شامل می شود! ) او بودند؟؟؟!!!! فکر کنید میل به کتاب خواندن در دوره ی زمانی خاص که هری پاتر نوشته شد وجود نداشت!!!! آیا از رسانه ها کاری بر می آمد؟بلــــــه!!!
ولی آیا یک نویسنده صرفا برای پول و شهرت و اعتبار می نویسد؟( چیزی که رسانه به همراه دارد!) مسلمــــــــا نـــــــــه........
این نکته غیر قابل انکار هست که بستر فکری جامعه در حال رشد کودک و نوجوان آمادگی ظهور این کتاب را داشت!چون نویسندگان زیادی را تاریخ به خود دیده است که تنها به آینده تعلق گرفته اند و از طرف مردم زمانشان نا دیده گرفته شدند!......
در هر حال از اینکه دیدم دوستانم خیلی عالی موضوع را بررسی می کنند و برای بدست آمردن پاسخ تبادل فکر می کنند خیلی خوشحالمو امیدوارم به حرفهای من هم فکر کنید!
در ضمن زشت نیست که برای خلق اثر جهانی مثل هری پاتر بخواهیم سوژه ی جادو را تکرار کنیم؟ و البته حضور خدا مانع ترقی فکری یک نویسنده نخواهد شد....نویسندگان ما باید به دنبال سوژه های فکری جدید و البته به دنبال بهانه های جدید باشند.

ببین اقای هویج یا هر کسی که هستی:
ببین اول اینکه پست های پایینو بخون دوم هم اینکه ببین نویسندگان ایرانی درسته خوب مینویسند اما میترسن طوری بنویسن که مردم به اونا بخندن بخاطر همین به جهان عرضه نمیکنند
(در ضمن عرضه با ع است) و باید بگم جی کی طوری نوشت که طوری که اون به جهان عرضه کنه جهان اومد مطالبشو گرفت.
اینو که قبول داری؟
سوما با توجه به پست های قبلیم میتونم با صراحت بگم مردم ایران هری پاتر و فیل مها و کتاب های تخیلی رو میخونن نه خود ایران ...
منظورمو که گرفتی :bat:

من فکر می کنم چند دلیل داره که دو صورت داره

به خوانندگان یعنی ما بر می خوره

به نویسندگان ما بر می خوره

نویسندگان محترم یه سبک روتین و هی تکرار می کنن و توهین نشه
گاهی هم کپی برداری می شه بعدشم کدوم ناشری حاضره همچین
سبک نوشته هایی رو چاپ کنه مگر ناشر فکر کنه داستان داستان خوبیه
و ریسک کنه و این نوشته رو چاپ کنه یا نویسنده ای بزرگی یا معروفی
مثل دولت ابادی بیاد همچین سبکی رو دنبال کنه و یه داستان تخیلی
بنویسه که خیلی بعیده !

و اما شاهنامه , نمی خوام به بزرگترین کتاب ادبی ایرانیان توهین کنم
ولی نسل من دیگه دنبال رستم دستان نیست دنبال ابرقهرمان و این جور چیزا نیست نسل من یه فرد عادی می خواهد که تا سر حد امکان
شبیه خودش باشه تا بعضی مواقع حس کنه می تونه یه قهرمان باشه
ولی رستم خیلی دور از ذهنه نمی گم هری پاتر دور از ذهن نیست
ولی ما می تونیم اون رو درک کنیم.

و اما خوانندگان شما اگر یه یه مقدار پول داشته باشید کتاب یه نویسنده ی معروف خارجی رو انتخاب می کنید یا کتاب یه نویسنده ی ایرانی رو؟

یه چیز دیگه قیمت کتاب هاست ! خودتون می دونید چی می گم
خب اگر من یه مقدار پول داشته باشم ترجیح می دوم سرگرم بشم
تا غنای ادبی رو درک کنم!

به نظر من ما تو ایران داستان هایی مثل هری پاتر و شاید قوی تر داشته باشیم ولی ارزه<مطمئن نیستم املا ش درست باشه>معرفی اونها رو به جهان نداریم کسی از شما تا حالا فکر کرده اگه داستان های شاهنامه فیلم بشن البته درست حسابی نه مثل این سریال چهل سرباز چه شاهکاری میشن

بنظر من اصلا"نمیشه مقایسه کرد که هری پاتر مانندی در ایران داشته باشیم ولی خوب ما هم چیزهایی داریم که اونا ندارن!
در کل هری پاتر با بحث های ایرانی ها اصلا" هم خونی نداره!!!