می دانی !
راستش را بخواهی من همیشه به آن فکر می کنم... شاید هم نه همیشه بلکه گه گاه ، به این چند سال اخیر که از عمرم گذشته است ، به تمام خاطرات خوب و بد ... به نقطه های کوچک مرموز و به همه آن ثانیه هایی که از پی هم مرگ بار و رعد آسا عبور کردند و نمی دانم شاید مرا در این ایستگاه کوچک متروک تنها گذاردند ...
اما...
من به گذشته حسرت نمی خورم ، یا زیر چشمی به آن جاروی خاک گرفته افکارم ، نمی نگرم و سرزنشش نمی کنم ...
نه ، نه ، حتی به آن علامت شوم بر روی تکه پاره های سرنوشتم ، اندکی هم اندوهگین نمی شوم ... کاش می توانستم شنل نامرئیم بر روی تمام آن ها بیندازم تا بتوانم نادیده شان بگیرم .
ام... دلم می خواهد یک اژدهای سنگی گوشه دفتر نقاشیم بکشم ، با آن همه عظمت ، سرد سرد سرد ... اما شاید یک ماهی مرکب در داخل یک تنگ بلوری ، اصیل تر جلوه نماید .
تمام شد ...
به ساعت قدیمی قد برافراشته چشم می دوزم ...با صلابت به من می گوید :
دیگر قطار هاگوارتز رفت...
تنها چند گالیون در ته جیبم دست مرا بوسه زد . شاید می خواست مرا به خریدن آن کتاب ترغیب کند...
هیچ کس این را نمی داند... هیچ کس ...
راستش را بخواهی من همیشه به آن فکر می کنم... شاید هم نه همیشه بلکه گه گاه ، به این چند سال اخیر که از عمرم گذشته است ، به تمام خاطرات خوب و بد ... به نقطه های کوچک مرموز و به همه آن ثانیه هایی که از پی هم مرگ بار و رعد آسا عبور کردند و نمی دانم شاید مرا در این ایستگاه کوچک متروک تنها گذاردند ...
اما...
من به گذشته حسرت نمی خورم ، یا زیر چشمی به آن جاروی خاک گرفته افکارم ، نمی نگرم و سرزنشش نمی کنم ...
نه ، نه ، حتی به آن علامت شوم بر روی تکه پاره های سرنوشتم ، اندکی هم اندوهگین نمی شوم ... کاش می توانستم شنل نامرئیم بر روی تمام آن ها بیندازم تا بتوانم نادیده شان بگیرم .
ام... دلم می خواهد یک اژدهای سنگی گوشه دفتر نقاشیم بکشم ، با آن همه عظمت ، سرد سرد سرد ... اما شاید یک ماهی مرکب در داخل یک تنگ بلوری ، اصیل تر جلوه نماید .
تمام شد ...
به ساعت قدیمی قد برافراشته چشم می دوزم ...با صلابت به من می گوید :
دیگر قطار هاگوارتز رفت...
تنها چند گالیون در ته جیبم دست مرا بوسه زد . شاید می خواست مرا به خریدن آن کتاب ترغیب کند...
هیچ کس این را نمی داند... هیچ کس ...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سامانتا ولدمورت در 1388/6/27 15:46:39
ویرایش شده توسط سامانتا ولدمورت در 1388/6/27 15:48:56
ویرایش شده توسط سامانتا ولدمورت در 1388/6/27 15:48:56
از دفتر خاطراتم :
از او می ترسم... گاه تصور می کنم با هیبتی عظیم در مقابل من ایستاده و م
از او می ترسم... گاه تصور می کنم با هیبتی عظیم در مقابل من ایستاده و م


