پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

73
نفر همین الان آنلاین‌اند 42 نفر در «انجمن»
1 عضو 72 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

54 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

تالار عمومی هافلپاف!

نوع تاپیک: رول‌نویسی گروهی

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 19 آذر 1394 04:11
عضویت
1385/10/03
پست‌ها
299
ملت به صورت هماهنگ هر کدوم به سمت یکی از گورکن ها شیرجه می زنن و به سبکی کاملا بیناموسی گورکن ها رو بغل می کنن. بعد در همون حالت که هر کدوم یه گورکن بغل کردن، بهم خیره میشن.
- ...
(نویسنده: خو چیه؟ گفتم خیره میشن نگفتم حرف می زنن که!)
چند لحظه بعد بالاخره ریتا به حرف میاد و میگه:
- حالا از کجا بفهمیم کدومشون جادوییه؟
همه دوباره بهم خیره میشن تا اینه برتی میگه:
- فهمیدم! من از پشم همه شون دونه درست می کنم، بعد دونه ها رو می خوریم، این جوری هم سیر میشیم، هم هر کدوم که مزه ش متفاوت بود، می فهمیم اون گورکن جادویی بوده!
- عالیه! آفرین برتی! برتی ما باهوشه، قیافه مون خرگوشه!!! (نویسنده: )
درک: زود باش دیگه برتی، شیرازی بازی در نیار، بدو دونه ها رو درست کن، حالا چقد طول می کشه تا دونه ها رو درست کنی؟ وقت میشه من یه چرت بخوابم؟
برتی: ها کاکو! کم کمش سه هفته طول می کشه تا دونه ها آماده شن (نویسنده: اینجا افکت لهجه داشت)
درک: خو خوبه! من می خوابم گورکنو که پیدا کردین بیدارم کن!
ناگهان ریتا جیغ می زنه: چی چیش خوبـــــــــــه؟
درک: چیش بده؟ هم می خوابیم، هم یه چیزی گیرمون میاد می خوریم، هم گورکن پیدا میشه
سدریک: اسکلیا درک! داره می گه سه هفته طول می کشه، تا اون موقع همه مون از گشنگی مردیم!
درک:
ریتا میشینه کف غار و زار زار شروع می کنه به گریه کردن!
رز و اما و گلرت و کینگزلی و پیوز هم به تقلید از ریتا میینن کف غار و زار می زنن
ریتا: بوقی ها اصن شما می دونید من چرا دارم گریه می کنم؟
- :no:
- پس چرا شما هم دارید گریه می کنید؟
- خب بالاخره باید یه نقشی تو پست داشته باشیم یا نه؟
-
درک: حالا خودت چرا زار می زنی ریتا؟
ریتا: یهو یاد علیرضا افتادم اگه بود الآن راحت اونو به عنوان گورکن جادویی تحویل می دادیم!
درک و برتی و پیوز و خود ریتا و سایر اعضایی که می دونن علیرضا کیه و چیه: ها؟
سپس همون عده بالایی همزمان داد می زنن: علیرضــــــــــــــــــــــــــا!
گورکنی از بین گورکن ها بلند میشه و میگه: بله!
باز هم همون جماعت بالایی میدون وسط گورکن ها و به طرف علیرضا شیرجه می رن.
بقیه هافلی ها که قضیه علیرضا رو نمی دونن:

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1389/07/24
آخرین ورود
پنجشنبه 16 آذر 1402 21:10
عضویت
1389/08/13
پست‌ها
1473
- امم... من مورد دوم رو بیشتر قبول دارم. اونور در چی هست حالا؟

گلوله ی کوچکی روی گلوی همه مشاهده شد که پایین و پایین تر رفت و نشان داد که همه آب دهانشان را قورت داده اند.

سدریک دستش را به پایین فشار داد و در با صدای غیژ غیژ آزار دهنده ای باز شد. هافلی ها وارد شدند. انگار در و دیوار و زمین در حال لرزیدن بود.
ریتا که از آن صحنه خوشش آمده بود گفت:

- تنکس مامان هلگا برامون ژله گذاشتی که گشنه نمونیم!

با این حرف همه به یاد آوردند که از پریشب چیزی نخوردند.

- من گشنه مه!

- مامان!

و همه به سمت ژله ها حمله ور شدند. اما همین که پایشان روی یکی از ژله ها رفت، متوجه شدند که ژله ای در کار نیست! با کمی دقت بیشتر می شد حدس زد که این لرزش به علت حرکت هزاران گورکنی است که در اتاق زندگی می کنند!

- مــــااع! هلگا حسابی خودشو به زحمت انداخته ها!

ریتا نفس عمیقی کشید ودر جواب رز گفت:

- بیاین نیمه ی پر لیوان رو ببینیم! حالا هر کدوم از اینا که گورکن جادویی نبود میکشیمش و کباب میکنیم و می خوریمش!

-

برتی با انگشت کوچکش بینی اش را خاراند و گفت:

- هافلی ها هیچ وقت گورکن که نماد هافلپافه رو نمیخورن!

ریتا چشم غره ای به برتی رفت که نشان میداد:" خودم میدونم و میخوام اینا رو خر کنم."

- خب دیگه! جست و جو رو شروع میکنیم! هر کی زودتر پیداش کرد، من یه شکلات تو جیبم دارم میدم بهش بخوره.

اما این حرف را زد . غافل از اینکه کوچکترین عضو هافل، ینی رز، دستش را در جیب اما کرده بود و آبنبات توت فرنگی خوشرنگ و خوش عطر را بیرون آورده بود!

- شروع کنین!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

ارباب جان، جان جانان اند اصلا!




شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
سه‌شنبه 25 خرداد 1395 23:45
عضویت
1389/09/14
پست‌ها
298
رز شوین کنان می گفت: وای، مامان هرمیون. کجایی که دخترتو کشتن. خدا خدا خدا. حالا ما می میریم.

ملت:

در همین حال که همه در حال گریه بودند گلرت شروع به خوندن کرد: عجب رسمیـــــه، رسم زمونـــــــه. قصــــــه ی برگ و باد خزونــــــــه. میرن آدمــــــــا، از اونا فقــــــط، خاطه هاشون، به جا می مونــــــــه.

در حالی که ملت در حال زار زدن بودند سدریک داشت به دقت کلید ها رو نگاه می کرد. بعد از چند دقیقه یک کلید رو انتخاب کرد و به سمت ملت هافلی رفت.

با پس گردنی محکمی گلرت رو ساکت کرد و یه چشم غره به رز رفت.

بعد با لحنی خشم آلود گفت: آخه چرا شما اینقدر اسکولید. یکی به من بگه اسم این مرجله چیه؟

برتی در حالی که سعی داشت به مغزش فشار بیاره گفت: انگار باید یه کلید پیدا می کردیم. نه؟

سدریک چشم غره ای رفت و گفت: یکی که کامل جمله ی مامان هلگا رو یادشه بگه.

ملت:

سدریک که داشت دیوانه می شد گفت: بابا پیدا کردن کلید طلایی بود دیگه.

ملت: خب.

سدریک با گریه گفت: خب دیوانه ها یعنی باید یه کلید طلایی پیدا کنیم.

ملت:

- خب الان من این کلید رو پیدا کردم.

ریتا با تعجب گفت: خب مگه میشه؟ آخه چطوری پیداش کردی؟

- دنبال یه کلید طلایی گشتم و یکی پیدا کردم.

برتی گفت: یعنی به همین آسونی.

سدریک یک نگاه چپ چپ بهش کرد و گفت: دوست عزیز. اولاً که من همین الان 2 ساعت داشتم براتون توضیح میدادم و نمی فهمیدین. ولی خودمم متعجب شدم. ولی امتحانش که ضرر نداره. یه امتحانی می کنیم.

ملت هافلی بلند شدند و به سمت دری که در یک گوشه ی غار بود رفتند.
سدریک کلید را آماده کرد. صدای موسیقی دلهره آوری در غار پیچید. دست سدریک در حال لرزیدن بود. کلید را بالا اورد به سمت سوراخ برد. آن را جلوی سوراخ قرار داد. نفسش را حبس کرد و آرام کلید را داخل برد.

صدای سوت و کف ملت به گوش رسید ولی سدریک سریع آنها رو ساکت کرد. هنوز نیمی از راه مانده بود. آیا کلید توی سوراخ می چرخد؟

آهنگ داشت دلهره آور تر می شد. آیا کلید می چرخید؟ نمی چرخید؟ چرا بابا می چرخد. نه دوستان اشاره میکنند که نمی چرخد.

در همین لحظه نویسنده یه پس گردنی محکم به سدریک می زنه و میگه: مرتیکه زود باش دیگه. مردم از بس چرت و پرت گفتم.

سدریک که اشک در چشماش حلقه زده بود گفت: آخه می خوام آهنگ به اوج خودش برسه.

نویسنده:
سدریک:

سدریک دوباره دستش را به سمت کلی برد و آن را چرخاند. چرخید. یک بار دیگه صدای خوشحالی هافی ها در غار پیچید.

سدریک گفت: با این حساب دو احتمال وجود داره. یا مامان هلگا مثل بچه هاش اسکول بوده یا کور رنگی داشته.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
میون یه مشت مرگخوار/ زیر علامتی شوم
توی خ�
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 23 اسفند 1395 16:22
عضویت
1390/05/01
پست‌ها
112
ادامه فلش بک:

رز داشته همینطوری هی زار میزده که صدای هلگا ادامه میده:

-با این حال برای اینکه فداکاری رو هم به شما بیاموزم ... هر مرحله رو یک نفر هم بگذرونه کافیه. به هر قسمت که رسیدید یک نفر به نمایندگی از بقیتون اون مرحله رو انجام بده، زنده و یا حتی مرده مرحله رو به پایان برسونه، مسیر برای بقیه هم باز میشه. شروع کنید.


صدای انفجاری به گوش میرسه و همه پرت میشن عقب. وقتی بلند میشن با دریایی بسیاااااار با عظمت و فراخ مواجه میشن که البته عرضش اینقدر زیاد بوده ها ... طولش صد متر بوده فقط. یه ویلچر هم در ابتدای دریاچه قرار داشته که با خطوط طلایی رنگی روش نوشته شده بوده: ویلچر هلگا هافلپاف در سنین پیری

برتی که جو دریاچه گرفته بودتش جیغ میزنه:
-ایول ایول ... خلیج همیشه فارس!

ریتا که کلا یادش رفته پیام آور جذبه توی تالاره و نشانه‌هایی از خوف و غلط کردم و تو رو خدا اینبار بیخیال و اینا در چهره‌ش مشاهده میشده میگه:
-پس حله دیگه ... این مرحله رو برتی میگذرونه.

برتی همینجوری که داشته چکش میزده چکش رو میندازه تو آب و از ترس میپره تو بغل پیوز. اما نمیتونه که. چون پیوز روح بوده و برتی با همون فیگور پریدن و بغل کردن میخوره زمین و استخون لگنش دو تیکه میشه.

ملت:

گلرت که جو صحبت‌های هلگا گرفته بودتش و از طرفی میخواسته گولاخیت خودش رو در جادوکار شدن اثبات کنه فریاد بر میاره:
-آهای ملت همیشه در صحنه هافلپاف ...

اِما یکی میزنه پس گردنش.
-مثه آدم حرفتو بزن تو این اوضاع رول رو حماسی نکن!

گلرت: آهان گرفتم. خواستم بگم من این مرحله رو داوطلب میشم.

یه ژست خفن هم میگیره، لباسش جر میخوره و بازوهاش میزنه بیرون!

چند دقیقه بعد ...

دخترها که اینجور مواقع باطن واقعیشون رو نشون میده یه گوشه مچاله شدن و دارن از شدت ترس و هیجان ناخون هاشون رو میجون. برتی هم کنارشون به همون حالت خشک زده و بدنی که استایل بغل کردن داره نشسته. اسکور و روفوس دارن صحبت‌های نهایی رو با گلرت میکنن که اگه به مشکل برخوردی چیکار کنی، پیوز هم توضیح میده که اگه یهو افتادی مردی چه اتفاقاتی برات پیش میاد و شب اول مرگ چطور هست و کلا داره به بهترین شکل ممکن امیدواری میده به گلرت!!!

صدای تلقی به گوش میرسه و ویلچر شروع به حرکت میکنه. رز کنترلشو کلا از دست میده و اِما و ریتا واسه اینکه بهش کمک کنن ناخون خودشون رو ول میکنن و شروع میکنن به خوردن ناخون‌های رز. ویلچر به دریاچه میرسه، آب رو میشکافه و در حالی که گلرت روش نشسته بوده و اطمینان از صورتش می‌‌باریده به درون آب میره. در آخرین لحظه صدای هلگا بار دیگه فضا رو در بر میگیره:
-مرحله اول ، شنا با ویلچر!

درون آب:

گلرت: قل قل قل قل ... غلط کردم ... قل قل قل قل ... من میخوام انصراف بدم ...

هیچ اتفاقی نمیفته.

-قل قل قل قل ... هلگا خودت کمک کن ... قل قل قل قل ... منو یاری بده که ... قل قل قل .... جز تو یاوری نیست ...

بازم اتفاقی نمیفته.

-قل قل قل ... من فقط جوگیر شدم ... قل قل قل ... یا مرلین کمکم کن ...

در همون لحظه دستی از غیب ظاهر میشه، در آب یه سری حرکات موزون انجام میده و اون قسمت از زمین دریاچه که گلرت روش بوده خشک و بدون آب میشه.

صدای فردی از درون آب به گوش میرسه:
-مرلین یارت! خواستت چیه فرزندم؟

گلرت که از تعجب چشماش به اندازه توپ تنیس شده بوده میگه:
-مرلین بزرگ ... مرلین مهربون ... بهم کمک کن که بتونم تا آخر دریاچه رو با ویلچر برم.
-سه شرط دارم فرزندم. آیا مایلی بشنوی؟
گلرت: آره آره آره
-شرط اول، به هیچ کدوم از دوستانت نمیگی من کمکت کردم چون در مراحل بعدی میخوان از این موضوع سواستفاده کنن و اینجوری من و هلگا چون تو بهشتیم زیاد چشم تو چشم میشیم و خب اذیت میشم.
-قبوله!
-شرط دوم: هیچ‌کدوم از مراحل بعدی رو دیگه نمی‌پذیری و اجازه میدی بقیه دوستانت هم برای بقیه فداکاری انجام بدن مثه تو که الان فداکاری رو به کمال رسوندی.
-قبوله!
-شرط سوم، بابت کارهای گذشته‌ت توبه کن و دیگه هیچ‌وقت با آلبوس دامبلدور ارتباط نداشته باش.
-
-من رفتم.
- باشه باشه باشه ... قبوله ... هر چی شما بگید مرلین بزرگ.

چند لحظه سکوت برقرار میشه و گلرت فکر میکنه سرش کلاه رفته اما ناگهان اون قسمت از بخش زیرین دریاچه که جلوش بوده باز میشه و خشکی رو در مقابلش تا انتهای دریاچه میبینه. هرچند بالای سرش هافلی‌ها دارن فکر میکنن گلرت در نهایت شهامت داره اون زیر با کوسه و نهنگ و موجودات خفن میجنگه.

نویسنده: با تشکر از فرعون و موسی که حق کپی این ایده رو در اختیار ما قرار دادند.

لحظاتی بعد بعد گلرت در میان تشویق پر شور هافلپافی‌ها از اونور دریاچه بیرون میاد و در حالی که مشتشو تو هوا تکون میداده و لبخند میزده صدای هلگا همه جا رو در بر میگیره:
-Mission Passed!

صدای انفجاری دیگه‌ای به گوش میرسه و دریاچه ناپدید میشه.

چند دقیقه بعد ...

هافلی‌ها که دیگه خودشون رو قدرتمند تصور میکردن زل زدن به سالن رو به روشون که پر از کلیدهای جور وا جور و رنگارنگ از همه رنگه! گلرت برای بار دهم تاکید میکنه دیگه اصن رو من حساب نکنید چون تو آب بودم سرما خوردم و نویسنده هم از همینجا به نمایندگی از همه تو دلش میگه ای دروغگوی کثیف!!

رز: ما به یه جارو سوار احتیاج داریم ...کاش ویکتور اینجا بود ... اون جارو سوار ماهریه.

در عین ناباوری صدای پاق بلندی به گوش میرسه و ویکتور در حالی که یه تیکه پشم تو دستش بوده و سی چهل تا ارتشی هم پشت سرش فیگور جنگاوری به خودشون گرفتن ظاهر میشه. هافلی‌ها به اتفاق ذوق مرگ میشن.
-ویکتور! ‌

ویکتور بی توجه به شوق و ذوق بقیه تیکه پشمی که تو دستش بوده رو بالا میگیره و به همه نشون میده:
-این پشم رو می‌بینید؟
ملت: بله بله بله
ویکتور: هافلپاف برای من حکم این پشم رو داره. پس اصن رو من حساب نکنید.

صدای پاق دیگه‌ای به گوش میرسه و ویکتور و لشکرش ناپدید میشند.

ملت:

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط برتی بات در 1390/5/6 1:39:59
ماگل
تولد نقش
1396/07/21
آخرین ورود
پنجشنبه 20 آذر 1399 03:38
عضویت
1385/12/25
پست‌ها
1511
و ملت هافلپاف وارد تونل شدند ... هرکس به یکی از سنگ های قیمتی روی در و دیوار چنگ می انداخت و آن را میکند و درون جیبش میگذاشت ... چند دقیقه بعد همه به انتهای تونل رسیدند و صندوقچه ای پر از گالیون های درخشان طلایی رنگ دیدند !

هافلی ها صندوقچه را برداشتند و با مشقت فراوان به تالار خود بردند و همه چیز به خوبی و خوشی تمام شد !

.
.
.
.
.

کمی آنطرف تر

کاربر شماره 1 : احمق اینقدر بهت گفتم حواست رو جمع کن گم نشیم ! حالا هیچی از گنج ها گیرمون نمیاد !

کاربر شماره 2 : تو خودت حواست رو جمع نکردی به من چه ! مرتیکه ی پیوز !

ناگهان پیوز ِ همیشه در صحنه (!) سرش رو از یکی از دیوار های تونل میاره بیرون میگه : « کسی منو صدا زد ؟ »

کاربر شماره 2 : نه شما راحت باش !

کاربر شماره 1 : راست میگه ! روح ژانگولر ! این چه طرز سوژه تموم کردن بود ؟

پیوز دستش رو زیر چونه اش زد و به فکر فرو رفت : « راست میگیا ... حالا یه کاریش میکنم ! » و دوباره درون دیوار فرو رفت و ناپدید شد !

کاربر شماره 1 :اون چیه اونجا !

کاربر شماره 2 : تو هنوز با این سن و سالت نمیتونی ورودی تونل رو تشخیص بدی ؟

کاربر شماره 1 : راست میگی مثل یه دروازه است ... اونا چیه داره ازش میاد بیرون ؟

کاربر 2 : ابله اونا ملت هافلن ... اونم گنجه دستشون ...

کاربر 1 : آهان ... ... هان ؟

کاربرد 2 : گنج دیگه ... گنج !! ... گنج ؟؟!؟!؟!؟

کاربر شماره 1 و 2 با سرعت میدون و بالاخره یکی از هافلی ها رو گیر میارن ! ریتا در حالی که سعی میکنه سکه ها و گردنبند های طلا رو توی جیباش مخفی بکنه با عجله میگه : « چیه چی شده ؟ »

کاربر شماره 2 : زود تعریف کن ببینم چی شد !!

و ریتا شروع میکنه ...

فلش بک !

درچه به تونل دیگری راه داشت که بسیار بسیار پر پیچ و خم بود و تا دوردست ها ادامه داشت! از در و دیوار تونل (!) تیکه های یاقوت و الماس و الیوین و تالک و باریت و بقیه سنگ های که نویسنده در زمین شناسی خونده بود، بیرون زده بود

ملت:

پیوز ِ همیشه در صحنه (!) میگه : الان یعنی باید بریم توش ؟

ملت : پَ نه پَ ... باید صداش کنیم تا گنج خودش بیاد بیرون !!!

ملت با احتیاط وارد تونل میشن ... تا اینکه در همین لحظه ناگهان نور زرد رنگی تونل رو فرامیگیره و صدای پیرزن مهربانی به گوش میرسه ...
_ نوادگان عزیزم ... شما وارد مسیر پر خطری شدید ... اما من به شما هافلپافی های سختکوش ایمان دارم ... برای رسیدن به گنج باید پنج مرحله رو طی کنید :

1. شنا با ویلچر !
2. پیدا کردن کلید طلایی
3. پیدا کردن گورکن جادویی
4. گذر از دریای آتش
5. برداشتن گنج که خودش برای خودش ماجرایی داره



ملت :

رز : نامردیه اینا رو توی نقشه ننوشته بود

<><><><><><><><><><><><><><><><><><>
هرکی خواست سوژه رو تموم کنه یادش باشه فلش بک ریتا رو ببنده

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
هلگا معتقد بود ...
« هوش و علم ، شجاعت و غلبه بر ترس و حتی نجابت و وقار به وسیله سختکوشی قابل دسترسیه ! »


تصویر تغییر اندازه داده شده






A Never Ending Story ...
ماگل
تولد نقش
1397/09/23
آخرین ورود
پنجشنبه 15 دی 1390 23:31
عضویت
1385/04/28
پست‌ها
568
خلاصه: کینگزلی در حین مرتب کردن اوراق تالار با نقشه گنجی مواجه میشه که از مام هلگای کبیر به یادگار مونده! بر طبق نقشه آنها باید تالار هافلپاف رو میکندند تا به تونلی در زیر زمین برسند زیرا گنج در آنجا پنهان شده بود. بعد از ماجرا های بسیار سرانجام هافلپافی ها در مسیر خود در تونل مشخص شده، به قسمتی رسیدند که به نظر میرسید باید به گنج راه داشته باشه. به همین دلیل از گلرت خواستند تا دیوار رو خراب کنه. و اکنون ادامه ماجرا...

...

یهو رز در حالی که داشت با انگشت بقیه مغز بیرون زده اش رو فرو میکرد تو سرش گفت: نه نه گلرت این کارو نکن!

دست گلرت بین زمین و هوا موند!

رز ادامه داد: من احساس خوبی به این مسئله ندارم. میدونم! معده ام داره یه جورایی میشه.
پیوز: ترش کردی لابد!

ریتا که همچنان تو جو مدیریت بود گفت: بزن گلرت گوش نده به حرف این! ما موفق میشیم. ما پولدار میشیم، نصف گنج واسه این کلنگ زدن ها به تو میرسه... گلرت دست طلایی، چشم امید مایی

ملت جوگیر بعد از ریتا: گلرت دست طلایی، چشم امید مایی...

گلرت هم که دیگه اوج قهرمانی گرفته بودش، اشک هاشو پاک کرد، آستینا رو داد بالا، پاچه شلوارشو تا زد، موهاشو داد عقب، سینه رو داد جلو، داشت یه کار دیگه هم میکرد که با چشم غره اعضا روبه رو شد پس کلنگ رو بالا گرفت و کوبید به دیوار.

ساعت ها بعد

هافلپافی ها هر کدوم یک گوشه نشسته بودند و در حال صحبت بودند. برتی هم هی اون بین راه میرفت و دنبال طعم های مختلف واسه دونه های همه مزه اش میگشت! یه تیکه از موی اِما رو میکند، مغز رز رو که همچنان نصفش بیرون بود رو جمع میکرد، ناخن پای کینگزلی رو میگرفت و انواع و اقسام کارای چندش آور دیگه!

گلرت همچنان میکوبید!

ساعت هایی بعدتر!

هیچ صدایی در تونل باریک به گوش نمیرسید جز خر و پف ملت هافلی و ضربه ی فلز به دیوار. هر کدوم از اعضا گوشه ای به خواب رفته بودند. تنها کسی که بیدار بود...

گلرت بود که همچنان میکوبید

ساعاتی خیلی بعدتر!

گلرت دیگر نمیکوبید!

همه جلوی دریچه ای ایستاده بودند که با تلاش هاش شبانه روزی گلرت شجاع باز شده بود! درچه به تونل دیگری راه داشت که بسیار بسیار پر پیچ و خم بود و تا دوردست ها ادامه داشت! از در و دیوار تونل (!) تیکه های یاقوت و الماس و الیوین و تالک و باریت و بقیه سنگ های که نویسنده در زمین شناسی خونده بود، بیرون زده بود

ملت:

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط ریتا اسکیتر در 1390/5/5 18:06:36
... بگذرم گر از سر پیمان
میکشد این غم دگر بارم
می نشینم شاید او آید
عاقبت روزی به دیدارم...
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
سه‌شنبه 25 خرداد 1395 23:45
عضویت
1389/09/14
پست‌ها
298
- چه جالب. من همیشه دوست داشتم این پژمان رو ببینم. حالا می تونم برای همه ی کارایی که توی پست هاش با من کرد ازش انتقام بگیرم.

این صدای افکار ریتا بود که همراه بقیه ی هافلی ها روی بال های خفاش ها در حرکت بود.

رز با نگرانی پرسید: همه هستن؟ کسی جا نمونده؟

برتی با اندوه جواب داد: متاسفانه کاربر شماره 1 و 2 جا موندن.

گلرت با پرخاش گفت: بابا بهتر. دهنمون رو سرویس کردن. تازه من یه رگه هایی از بی ناموسی هم توشون می دیدم.

ریتا که با صدای هم گروهی هایش تمرکزش به هم خورده بود به موضوع خودش برگشت.

- حالشو بگیرم؟ حالشو نگیرم. چی کار کنم.
- حالشو نگیر.
- آخه اینقدر سر من کرم ریخت.
- ولی ببین چه خوش تیپه.
- راست می گی ها. اگه باهاش دوست بشم پوز اما رو می زنم.

ریتا با یک خیز بلند از روی توده ی خفاش خودش به روی توده ی خفاش پژمان پرید.

ریتا با 120 خروار ناز گفت: ســــــلام.

پژمان:

- چطوری؟

-

- زهر مار. الان من بخشیدمت دیگه. نترس.

- مطمئنی؟

- آره دیگه. حالا میای با من دوست بشی؟

-

در همین لحظه دست نویسنده ی پست از وسط هوا بیرون اومد و پس گردن پژمان رو گرفت و اونو از مونیتور خارج کرد.

پژمان گفت: ایول شرف دمت گرم. یار داشت بندمون می شد ها.

شریف:

بوم!

صدای برخورد همه ی هافلپافی ها به زائده ای از سقف در تونل تنگ و تاریک و اتاق کنترل پیچید.

وقتی ملت داشتند خودشون رو از روی زمین جمع و جور می کردن متوجه قسمت برجسته ای از دیوار شدند که تا روی سقف هم ادامه پیدا کرده بود.

کینگزلی با حیرت گفت: بچه ها. به نظر شما این همون چیزیه ی که من فکر می کنم؟

برتی گفت: نه بابا از اون جا ها که این پایین پیدا نمی شه. اصلاً مشتری جذب نمی کنن که.

کینگزلی با عصبانیت گفت: ای تو روحت برتی. تو این تالار از بس ذهن ملت خرابه نمی شه ادای فیلم ماجراجویی ها رو در آورد. من منظورم یه سر در بود.

ریتا که دوباره جو نظارت بهش دست داده بود فریاد زد: درسته. گلرت، با کلنگت این دیوار رو خراب کن.

گلرت که دوباره دلش شکسته بود در حالی که اشک هاش رو پاک می کرد به سمت رز رفت و با صدای چلق چلق بدی کلنگ رو از سرش بیرون کشید. چند تکه از مغز رز که به اون چسبیده بود را پاک کرد و آماده ی ضربه زدن شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط گلرت گریندل والد در 1390/5/5 16:08:01
میون یه مشت مرگخوار/ زیر علامتی شوم
توی خ�
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 23 اسفند 1395 16:22
عضویت
1390/05/01
پست‌ها
112
رز: این چیه؟

گلرت:‌ باد عزیزم، باد! باد نمیدونی چیه؟ ایناها باد اینه.

و فوت میکنه تو صورت رز و نصف محتویات دهنش میره تو حلق رز. ناگهان همه چیز ثابت میشه. نویسنده وارد صحنه میشه، یه سوزن تا ته میکنه تو دست رز، مقداری از خونشو میکشه، سوزن رو بیرون میاره و میریزه تو یه شیشه. یکی میزنه پس گردن رز و باعث میشه رز بی‌صدا بزنه زیر گریه. اشک‌هاش جاری میشه و میریزه تو شیشه. شیشه رو مقداری هم میزنه و یک کاغذ از جیبش میاره بیرون و میکنه تو شیشه. بعد از چند ثانیه کاغذ رو میاره بیرون و با صدای بلند میگه:

-زخم معده، ورم‌های عضله، عدم تعادل و نفس تنگی. این‌ها بیماری‌هایی هست که شما در پست من بهش دچار شدید و منم بنا به وظیفه باید بهتون اطلاع میدادم. با اجازه.

و از صحنه خارج میشه و دکمه play‌ رو فشار میده. رز یکی میزنه پس گردن گلرت.

-دِ آخه یهو بگو آدم نیستی دیگه. تو چجوری زنده‌ای اصن؟

در اون سمت کاربر شماره یک و دو به همراه بارتی و ریتا یه گوشه جمع شدن و در حالی که کاربر شماره یک چشم‌هایی رو که دستشون بوده توی جمجمه جاسازی کرده بودن هرهر میخندن.

ریتا: شبیه توئه برتی.

برتی رو به کاربر شماره یک و دو: شوخی می‌کنه!

کاربر شماره یک: اما بیشتر شبیه کاربر دوئه.
کاربر شماره دو: با کی بودی؟
کاربر شماره یک: با تو دیگه.
کاربر شماره دو: باز داری شروع میکنی‌ها!
کاربر شماره یک: مثلا شروع کنم می‌خوای چیکار کنی؟

کاربر شماره دو دوباره قاطی میکنه، یه بشکن میزنه و یه چوب گلف تو هوا ظاهر میشه. چوب رو میگیره و میکوبه تو صورت کاربر شماره دو. اما نمیتونه بکوبه که! چون کاربر شماره دو عکس‌العملش سریع بوده و جا خالی میده. چوب گلف به مسیرش ادامه میده و با توجه به قانون نمیدونم چندم نیوتن چون شتاب داشته لحظه به لحظه به سرعتش اضافه میشه و با تمام شدت میخوره تو سر برتی و باعث میشه جمجمه برتی بزنه بیرون!

ریتا: هه هه ... دیگه واقعا شبیه جمجمه‌هه شدی.

در همون لحظه صدای جیغ بلند اِما به گوش میرسه. همه‌ی نگاه‌ها به سمت اِما برمیگرده که موهاش تو هوا داشته به شدت تکون میخورده و در حالی که توده‌ی سیاهی پشت سرش مشاهده میشده چهره‌ی ترسناکی به خودش گرفته.

کینگز: ایول زوروی دختر!

اما بقیه که متوجه شدن چه خطری داره تهدیدشون میکنه با صدای بلندی شروع میکنن به عربده کشیدن. عربده‌ی ریتا به علت دختر بودن و در اوج جوونی بودن بیش از همه به گوش میرسیده:
-خفاش‌ها تو تونل زیر زمین چیکار میکنن!!!!!

نویسنده پست هم که متوجه خطر قریب الوقوع شده بوده شیرجه میزنه به سمت دکمه stop اما پاش لیز میخوره و به جاش پرت میشه وسط پست و در همون لحظه خفاش‌ها به وسط تونل میرسن و برتی و اِما و رز و پژمان و خلاصه همه میرن هوا!!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1389/07/24
آخرین ورود
پنجشنبه 16 آذر 1402 21:10
عضویت
1389/08/13
پست‌ها
1473
- دههه! عهه! اوهه! ایهه! مگه نگفتم جیغ یه سنت گریفیه هافلی ها نکشن؟

صدای کینگزلی فضا را لرزاند.ریتا که دائم توی دل اسکلت پخ میکرد تا بفهمد زنده است یا نه گفت:

- کینگزلی گاهی اوقات لازمه دیگه! پخ! پخ!

- نخیرم. پس فردا عادتتون میشه.

طبق معمول هیچ کس به حرف کینگزلی اهمیتی نداد.

- وای ما می میریم! ما می میریم! نخواب ریتا! نخواب! تو باید بیدار بمونی!

دوباره غر غر های کینگزلی پس زمینه را مزین نمود.

- نه رز! این دیالوگ اشتباه شد!

- خیلیم درسته! من نویسنده پستم هر کاری بخوام میکنم!

همان طور که اما و رز در حال بحث بودند و با وجود کینگزلی و کاربر های شماره 1 و 2 پس زمینه سه لایه ای می شد، برتی گفت:

- اگه اینجا بمونیم از گرسنگی می میریم. باید راه بیفتیم.

-

برتی بدون توجه به لب های خطی مردم ادامه داد:

- حالا از سمت چپ بریم یا راست؟ رز اون نقشه کجاس؟

رز دستش را در جیب کرد و نقشه را بیرون آورد.

- ببینم مگه تو توی پست قبلیت نگفتی نقشه گم شده؟

- ببخشید دیگه یادم نبود گذاشتمش توی جیبم.

برتی شروع به چشم غره رفتن کرده بود که بادی عجیب از جایی عجیب تر وزید. با این باد مخوف ، صدای فریاد عجیبی هم به گوش رسید. ته آن راه ، حتما انسان یا حیوانی گیر کرده بود. شاید هم چیز دیگری! شاید چیزی خطرناک تر!
____________________________

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

ارباب جان، جان جانان اند اصلا!




ماگل
تولد نقش
1396/09/06
آخرین ورود
سه‌شنبه 9 دی 1393 16:22
عضویت
1385/06/05
پست‌ها
457
همه جا تاريک بود. رز که از شدت جيغ کشيدن صداش گرفته و بسيار ترسناک شده بود گفت:
- گلرت، پاشو چارتا کلنگ بزن ببينيم کجاييم!
گلرت ايندفعه کلنگو کوبوند وسط کله رز و شروع به داد و بيداد کرد.
- مگه عمله گير آوردين؟ از اول سوژه من همش دارم کلنگ ميزنم! يه ذره شخصيت پردازی نداشته اين گلرت بدبخت!
و ميره کنار کينگزلی تا دو تايی با هم زار بزنن.

کمی آنطرف تر

- کينگزلی؟
- گلرت تويی؟ ببين من يه کلاگيس پيدا کردم، بهم مياد؟
گلرت: تو ديگه کی هستی؟
کينگزلی کلاگيسو برميداره.
گلرت: کينگزلــی
- چرا زار ميزنی؟ گفتم کلاگيس بهم مياد؟
کينگزلی کلاگيسو ميذاره.
گلرت: تو ديگه کی هستی؟
کينگزلی کلاگيسو بر ميداره.
گلرت: کينگزلــی
و همين چرخه ادامه پيدا ميکنه.

کمی اينطرف تر

کاربر شماره يک: همه ش تقصير توئه اينجا گير کرديم!
کاربر شماره دو: گاله رو ببند! تو بودی مشت کوبوندی وسط صورت ريتا!
کاربر شماره يک: حالا ناشناسی ديگه پررو نشو!
کاربر شماره دو: اصلا چرا من بايد ناشناس باشم؟ تاس ميندازيم، هر کی کمتر آورد شخصيتشو رو ميکنه!
کاربر شماره دو خم ميشه و از بين خرده سنگای کف تونل دو شیء سفيد که وسطشون عدد يک نوشته شده بودو ميکشه بيرون.
کاربر شماره يک: چرا اين تاسه گرده؟ چرا انقدر ليزه؟
کاربر شماره دو: ديگه نميشه جا بزنی. با شماره سه: يک... دو...

کمی بالاتر، سمت راست

ريتا که هنوز احساس ميکرد هويت و دوران نظارتش زير سوال رفته مثل ديوونه ها ناخناشو ميجويد و زير لب تند تند با خودش حرف ميزد.
- که من دوران نظارتم همه ش خرابکاری کردم؟ گند زدم؟ خودش چی؟ اصلا به خاطر اونه همه مون اينجا گير افتاديم! نشونش ميدم...
در همين لحظه ريتا متوجه حرکتی شد و شکل مبهم صورت فرد ناشناسی که سرشو به نشانه تاييد بالا و پايين ميکرد رو جلوی خودش تشخيص داد.
- تو منو درک ميکنی، نه؟ من بهترين ناظر هافل بودم، نه؟ نقدای من بود که هافلو هافل کرد، نه؟ من جوونم، نه؟

کمی پايين تر، سمت چپ

- ملچ ملوچ... چه ترشه! ملچ ملوچ... يکمم شيرينه! ملچ ملوچ... بايد اين طعمو به دونه های همه مزه م اضافه کنم!
برتی که روی زمين نشسته بود و دانه های تيره رنگی رو توی دهنش مي چپوند چوبدستيشو روشن کرد تا منشا اون ماده خوشمزه و جادويی رو شناسايی کنه.
- لوموس! بذار ببينم، اين بايد... مدفوع خفاش؟!
و بعد از چند دقيقه توليد صداهای ناخوشايند چوبدستيشو بالاتر گرفت تا تموم تونل رو روشن کنه و از وضع بقيه با خبر بشه.

رز موفق شده بود کلنگو از سرش بيرون بکشه و مثل يه فواره متحرک از سرش خون می پاشيد. کينگزلی کلاه گيسی در دست داشت و به دنبال عکس العمل گلرت يا کلاهو رو سر خودش ميذاشت يا رو سر اسکلتی که کنارش دراز شده بود و به نظر ميرسيد موها در اصل مال اون باشه. کاربر شماره يک و دو هر کدوم حدقه چشم سفيدی رو توی مشتشون نگه داشته بودن و با شماره سه مثل تاس پرتابش ميکردن. ريتا هم مشغول درد و دل با جمجمه ای بود که از سقف آويزون شده و آرواره هاش دائم باز و بسته ميشد.

برتی:
ملت بعد از چند لحظه سکوت و پردازش اطلاعات:

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.