کارگاه داستان‌نویسی

دامبلدور پشت میز جدیدش نشست و طبق عادت دستانش را به هم گره کرد، چونه اش را روی دستانش قرار داد و مشغول وارسی اتاق جدیدش شد. اتاق مدیر مدرسه ی علوم و فنون جادوگری هاگوارتز. چشمانش بین کتابخانه،قدح اندیشه،قفسه معجون ها و دیگر چیزها می‌چرخید که متوجه یک چهارپایه کهنه و کلاهی قدیمی شد. کلاهی که سالها پیش اورا به گروه گریفندور فرستاده بود. کلاه گروهبندی روی چهارپایه آرام و بی حرکت بود اما انگار چیزی از درون کلاه به آلبوس چشمک میزد. آلبوس از جایش برخواست و به سمت کلاه رفت. کلاه را برداشت و به درونش نگاهی انداخت. یک پاکت نامه. دامبلدور پاکت را برداشت و کلاه را سر جایش گذاشت. روی پاکت دو نشان خودنمایی می‌کردند. نشان هاگوارتز و نشان گروهش یعنی گریفندور.توجه آلبوس بیشتر جلب شد و سعی کرد نامه را باز کند اما هرچه تلاش کرد بی نتیجه بود فکر کرد شاید با جادو باز شود ولی وقتی به پشت میزش بازگشت و با استفاده از چوبدستی سعی بر گشودن پاکت نامه کرد ناامید شد. به وارسی نامه پرداخت. پاکت را برگرداند و جملاتی پدیدار شد.
تنها یک گریفندوری واقعی می‌تواند این نامه را باز کند
سلاح من چیست؟
گودریک گریفندور
سوال عجیبی بود ، سلاح من چیست؟ ، اما آلبوس با خواندن اسم نویسنده خیلی زود جواب این سوال را پیدا کرد. سلاح گودریک گریفندور، بله شمشیر گریفندور. دستور داد شمشیر را برایش بیاورند. پاکتی که با آن همه تلاش و جادو باز نشد به کمک شمشیر به راحتی گشوده شد.
پاکت را روی میز انداخت و نامه را خواند :
سلام بر تو مدیر لایق
من ، گودریک گریفندور، بنیانگذار گروه تو، بسیار خرسندم که یکی از دانش آموزانم به این مقام رسیده و به تو تبریک می‌گویم.
فرزندم، برای مدرسه ات مدیری شجاع و لایق باش و این را فراموش نکن که هرکس در این مدرسه قدم می گزارد باید امید اولش تو باشی و بداند تا وقتی تو در مدرسه هستی از هیچ چیز نباید بهراسد. شجاعت را از یاد مبر.
همچنین علم و دانشت را به درستی و در راهی روشن به کار گیر و تا آخرین لحظه از عمرت با سیاهی مبارزه کن. برای هاگوارتز و دانش آموزانش
مطمئن باش مسیر سختی پیش رو داری اما تو تا آخرین قطره از خونت برای مدرسه ات خواهی جنگید اگر اینگونه نبود هیچگاه به گروه من وارد نمیشدی. پس با تکیه بر شجاعت و دانشت مسیرت را هموار ساز

تا آخرین قطره برای هاگوارتز گودریک گریفندور


در آخر هر بند به جای یکبار، 2بار کلید اینتر رو بزن. اینجوری فاصله ی بین بندها رعایت و خوندن نوشته راحت تر میشه. برای وسط چین کردن عبارت ها هم از دکمه ی "وسط" که در بالای کادری که توش تایپ می کنی قرار داره استفاده کن.
متن بسیار خوب و زیبایی بود. تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

روز خیلی قشنگی بود روزی که هیچ کس با دنیا عوضش نمیکرد باد ملایمی میوزید آسمان صاف بود خیلی هم زیبا بود بچه ها با سرحالی درس خود را می خوانند در سالن گریفیندور جشن و سرور برپا بود چون بازی کوییدیچ را از اسلیترین برده بودند همه هری را دست به دست میچرخاندند و هورا میکشیدند
دامبلدور هم خیلی خوشحال بود او داشت به سمت دفترش میرفت که اسنیپ را دید

-سلام پروفسور اسنیپ حالتون چطوره؟

-ممنون قربان به لطف شما

-کجا میرید پروفسور اسنیپ؟

-به سر کلاس

-موفق باشید

-ممنون پروفسور

و از هم جدا شدند و پروفسور دامبلدور به راه خود ادامه میدهد در راه با چند بچه ی سال اولی شد که داشتند ترقه میترکاندند(این ترقه ها را از فرد و جرج ویزلی گرفته بودند)و به آن ها گفت
-بچه ها سلام چندتا جایزه بردید؟
-سلام پروفسور فعلا سه تا من چهار تا مایک
-موفق باشید کوچولو ها آنروز آلبوس دامبلدور با بچه ها با ملاطفت رفتار میکرد او به دفتر خود رسید درب را باز کرد و داخل شد بر ناگهان بر روی میز خود نامه ای را دید روی آن نوشته بود (از طرف وزارت سحر و جادو )دامبلدور خواست که نامه را باز کند اما نتوانست او کنجکاو بود که ببیند داخل آن نامه چه چیزی نوشته است شمشیر گریفیندور را در آورد و پاکت نامه را پاره کرد کاغز متن را باز کرد در آن نوشته بود:
برای پروفسور آلبوس دامبلدور
پروفسور دامبلدور عزیز به عرض میرساند که هری جیمز پاتر در سرزمین ماگل ها جادویی انجام داده است وی به قوانین وزارت سحر و جادو توجهی نکرده و به خاطر این که بتواند وسیله ای را از جایی به جای دیگر ببرد از ورد وینگاردیوم له ویوسا استفاده کرده به طوری که هیچ کس نباید در سرزمین ماگل ها جادو کند خواهش مند است به وی اخطاری دهید
مهر وزارت سحر و جادو
دامبلدور لبخندی زد و نامه را پایین آورد نامه را در پاکتش گذاشت و به راه افتاد او به سمت سالن گریفیندور راه افتاد بانوی چاق را دید و گفت
-سلام اخ اسم رمزرو یادم رفته میشه دررو باز کنید لطفا؟
-بله پروفسور بفرمایید
پروفسور دامبلدور به داخل وارد شد بچه ها سکوت کردند دامبلدور گفت
-چرا سکوت کردید ادامه بدید بچه ها فقط با آقای هری پاتر یک کاری داشتم آقای پاتر ؟
-بله قربان الان میام
و به راه افتادند بچه ها هم شروع به پایکوبی کردند دامبلدور از زیر ردای خود دو شکلات قورباغه ای بیرون آورد و به هری تعارف کرد هری هم با کمال میل قبول کرد دامبلدور شکلات خود را خورد و شروع کرد به صحبت کردن
-آقای پاتر؟
-بله پروفسور
-تو بیرون از هاگوارتز از جادو استفاده کردی؟
-قربان خودتونم میدونید اتاق من به هم ریخست برای مرتب کردنش...
-عیبی نداره اما لطف کن دیگه تو سرزمین ماگل ها جادو نکن باشه؟
-بله قربان


اول اینکه هیچ وقت بعد از ویرایش ناظر پستت رو ویرایش یا حذف نکن!
دوم اینکه اینبار داستان بهتری رو انتخاب کردی و اتفاقات نسبتا منطقی تره ولی هنوز هم جای کار داره و باید بیشتر بخونی و بنویسی تا مثلا دیالوگ های بین افراد داستان رو بهتر کنی.
همونطور که گفتم در آخر جملاتت حتما از علائم مناسب مثل نقطه یا دونقطه استفاده کن. ضمن اینکه در آخر هر بند به جای یکبار، 2 بار کلید اینتر رو بزن تا فاصله ی بین بندها رعایت بشه و خوندن نوشته راحت تر.
بعد از ورود به ایفا از جادوکاران و ناظران تالار خصوصی برای نقد شدن پست ها و برطرف شدن اشکالاتت کمک بگیر.
تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

روز پرمشغله ای بود خیلی خسته کننده بود به خصوص برای دامبلدور او همش با خود میگفت
-آه چه روز خسته کننده ای دارم از پا می افتم اوه
اما حالا میخواست که برود به دفتر خود و استراحت کند اما با چیز عجیبی مواجه شده بود نامه ای به طور مشکوک روی میزش بود
-ها؟ این چیه دیگه
به سمت نامه رفت آن برداشت و سعی کرد که آن را باز کند اما نتوانس جالب این بود که روی آن هیچ نام و نشانی از فرستنده ننوشته بود با خود گفت
-این چرا باز نمیشه اه لعنتی
و بازهم سعی کرد که آنرا باز کند

-اه باز شو
این را گفت و شمشیر گریفیندور را برداش و نامه را پاره کرد اوه خدای من اون چیه یه روح ؟ وای روحی با رویی سیاه به طرف دامبلدور حمله ور شد اما ناگهان غیب شد
-اوه خدای من چه وحشتناک یعنی کی اینکارو کرده کی خواسته با من شوخی کنه لعنتی.آره باید به سرسرا برم و مقصر رو پیدا کنم
او دوان دوان به سرسرا رفت روی سکوی سخنرانی ایستاد و بلند گفت
-ساکت!
همه ساگت شدند هیچ کس از ترس نمیتوانست لب باز کند و دامبلدور ادامه داد
-امروز به دفترم رفتم چیز عجیبی دیدم یه نامه بدون نامو نشون روی میزم بود وقتی که بازش کردم دیدم یه روح مثل ولدمورت داره به طرفم میاد این کار کی بوده
همه مبهوت نشسته بودند دراکو جوری رفتار میکرد که گویا میدونست کار کیه یواش آستین خود را بالا زد و نشان ولدمورت را روی دست خود دید ناگهان در باز شد ولدمورت به سرعت وارد سرسرا شد و گفت
-کار من بود خواستم تورو به اینجا بکشونم و نابودت کنم
دامبلدور گفت
-حدس میزدم
ور رگبارهای قرمز و آبی بین دو نفر شروع شد ناگهان دامبلدور وردی خواند و ولدمورت فراری شد و همه ی بچه ها با خوشحالی غذای خود را خوردند


اگه نمایشنامه ی شما رو یه متن طنز در نظر بگیریم تا حدی قابل قبوله ولی اگه به عنوان یه متن جدی باشه، به دلایل زیر مورد تایید نیست:

اول نحوه ی رفتار دامبلدوره. دامبلدور شخصیتی قدرتمند، مودب و صبوره بنابراین نباید به خاطر خستگی کارهای روزانه و یا باز نشدن یه پاکت و... غر بزنه و از کوره دربره.
واکنش دامبلدور به محتوای نامه هم جالب نیست. این رفتار که فوری میره بین دانش آموزان و از مقصر میخواد که خودش رو معرفی کنه؛ بعید و بچگانه ست.
در ادامه از ناکجا پیدا شدن ولدمورت و جنگ توی سراسرای هاگوارتز و بعد فرار کردن ولدمورت و با خوشحالی غذا خوردن دانش آموزان هم بیش تر طنزه تا جدی. باید مشخص بشه ولدمورت چطور تونسته وارد هاگوارتز بشه و مطمئنا موقع جنگ دو جادوگر بزرگ دانش آموزان نمی شینن نگاه کنن، فرار می کنن!

در مورد قواعد نگارشی هم سعی کن در آخر جملاتت حتما از علائم مناسب مثل نقطه یا دونقطه استفاده کنی.
یه بار دیگه بنویس و این بار سعی کن قضیه رو منطقی تر و جدی تر و آهسته تر پیش ببری.

تایید نشد!

خرچ......دامبلدور نامه را با شمشیر باز کرد،نامه از طرف شخص نا شناسی بود که هیچگونه نام و نشانی از خود ننوشته بود.انگار نامه ی مهمی بود،شاید خبر مرگ کسی بود....،هری که بسیار مضطرب بود، بغض سختی به گلویش چنگ می زد و نمی دانست چگونه سکوت که بر دفتر دامبلدور حکم فرما بود را بشکند؟
آلبوس نامه را آرام گشود،هنوز چند سطری نخوانده بود که تمام اعضای صورتش( هم از خشم و هم از ترس ) در هم کشیده شد،هری نزدیک بود گریه اش بگیرد اما خودش را کنترل کرد. به جز خبر بد یا تهدید از طرف ولدمورت چه چیز می توانست در آن نامه نوشته شود و آنقدر البوس را به هم بریزد؟ با صدای ناشی از بغضش آرام پرسید:
- نامه از طرف پروفسور اسنیپه،درسته؟
آلبوس سرش را به آرامی در حالی که به نامه خیره شده بود به علامت نفی تکان داد.هری پرسید:
- از طرف دراکو؟
آلبوس پاسخ داد:
- نه،از طرف هیچکدومشون نیست،اصلا از طرف ولدمورت نیست،از طرف جیسون بِرنا است....
هری ابرو هایش را بالا انداخت و انگار که از نوشتن نامه ی تهدید آمیز از طرف پسری کاملا محافظه کار متعجب باشد نزدیک رفت و درحالی که سعی می کرد متن نامه راببیند اما آلبوس اجازه ی دیدن آنرا به او نمی داد پرسید:
- چی نوشته؟خب معلومه،یه اسلایترینی چی می نویسه؟«هری!حواست باشه داری چکار می کنی!»از این نامه ها زیاد دریافت کردم!
آلبوس ناامیدانه سرش را تکان داد.دستانش به سختی می لرزید و هری را می ترساند، هری سعی می کرد خودش را نزدیک کند،دامبلدوراو را با دست عقب زد و در صورتش نگاه کرد،با بغض گفت:
- الان خطری تهدیدت نمی کنه هری جان!
- الان؟!
- بله....
آلبوس شروع به خواندن نامه کرد:
هری پاتر و پروفسور دامبلدور!
امیدوارم این نامه رو جدی بگیرید،از طرف پسری که اصلا انتظار دریافت این نامه رو ازش ندارین،من جیسون برنا ام،فقط می خواستم بهتون بگم شما در ظاهر می تونین برنده باشین،اما روزی می رسه که ما دوباره به اوج می ریم،یک نفر همه ی رویا هاتون رو بعد از چندین سال خراب می کنه،هری عزیز!شکست دادن مردی که واسه جادوی آبا و اجدادیش حاضره همه کار بکنه خیلی سخته،تو نمی تونی منو شکست بدی،شاید الان دستور بدین سر به نیستم کنن،اما نه،شما هنوز انقدر احمق نشدین که منو بفرستین پیش پدر و مادرم،اینجوری...........
جی.برنا
آنروز و بعد از آن،ولدمورت و یارانش شکست خوردند،اما دختری از جیسون متولد شد که بعد ها ورق را برگرداند و هر چند که جیسون به خاطرش سر به نیست شد،اما کسی که نه هری و نه هیچکس دیگر انتظار زنده کردن جادوی اجدادی اش را از او نداشت،طبق حرف های پدرش عمل کرد(این داستان دنباله دار است)


اولین سوالی که برای خواننده ی متن شما پیش میاد اینه که جیسون برنا که هری و دامبلدور می شناسنش؛ کیه؟ لازمه یه جایی خواننده رو با این شخصیت آشنا کنی و در مورد رابطه ش با افرادی مثل هری و ولدمورت توضیح بدی و بعد در مورد آینده و فرزندان اون شخصیت بنویسی.
مورد دیگه اینکه در آخر هر بند به جای یکبار، 2 بار کلید اینتر رو بزن تا فاصله ی بین بندها رعایت بشه و خوندن پستت آسون تر.
اشکالات ریز دیگه ای هم در نوشته ت هست که بعد از ورود به ایفای نقش و با راهنمایی جادوکاران ویزنگاموت و ناظران تالار خصوصیت می تونی برطرفشون کنی. تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

شب شده بود ، دامبلدور در دفترش نشسته بود و مشغول خواندن کتابی بود کتابی که خیلی قدیمی بنظر میرسید.
ناگهان صدایی دامبلدور را متوجه اطراف ساخت وقتی نگاه کرد جغدی را دید که در پشت پنجره ایستاده و از سرما میلرزد. به طرف پنجره رفت و ان را باز کرد، جغد سریع وارد اتاق شد و روی میز تحریر دامبلدور نشست .
دامبلدور لبخندی زد و نامه را از پای جغد باز کرد .قبل از خواندن نامه بسراغ قفسه ها رفت و مقداری اجیل جغد را برداشت و به جغدی که روی میز نشسته بود داد. سپس شروع کرد که نامه را باز کند اما نشد بعد به دستور او شمشیر گریفندور پیش او امد شمشیر را گرفت و نامه را باز کرد. نامه با دستخطی نوشته شده بود که معلوم بود چقدر عجله ای است سپس شروع به خواندن متن نامه کرد:

سلام دامبلدور عزیز، همین الان ارتور به من گفت که هری برای دفاع از خود در برار یک مرگخوار از سپر دفاعی استفاده کرده. اوه من خیلی نگرانم میدانم که وزارتخانه محاکمه ای برای او درنظر خواهد گرفت.
اگر او از هاگوارتز و جامعه جادویی اخراج بشود چه؟!از تو میخواهم برای دفاع از هری تمامی سعیت را بکنی هرچند که میدانم این کار او بسیار اشتباه بوده هری نباید هیچ وقت در شهر مشنگ ها از این طلسم استفاده میکرد ولی مطمئنا مجبور بوده است. میدانم که وزارتخانه هیچ وقت حرف هری را باور نمیکند که یک مرگ خوار به او حمله ور شده ! به هری کمک کن خواهش میکنم!

از طرف پدرخوانده هری


دامبلدور کمی فکر کرد و بعد با لبخندی به خود گفت :
اوه، سریوس خیلی نگرانه مطمئنا من به هری کمک میکنم !
و بعد تصمیم گرفت که وزارتخانه برود.


بعد از نوشتن متن حتما دوباره یکبار با دقت بخونش. این باعث میشه خیلی از اشکالات تایپی و نگارشی که موقع نوشتن پیش اومده شناسایی و برطرف بشن.
مثلا عبارت "سپس شروع کرد که نامه را باز کند اما نشد" رو می تونستی به صورت "سپس خواست نامه را باز کند اما نتوانست" بنویسی یا در خط آخر "به" رو قبل از "وزارتخانه" جا نمینداختی.
داستان خوبی رو انتخاب کرده بودی ولی هری سپر دفاعی رو برای دیوانه ساز استفاده کرده بود نه مرگخوار. بعد از ورود به ایفای نقش از ناظران و جادوکاران برای نقد پست هات کمک بگیر تا اینجور اشکالاتت رفع بشه. در کل بد نبود. تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

روز پر کاری را گذرانده بود همه جا پر شده بود از زمزمه های مشکوک و باور نکردنی. باید افکارش را مرتب می کرد. وارد اتاقش شد. مثل همیشه اتاق پر از وسایل مخصوص آلبوس دامبلدور بود.قدح اندیشه را به روی میز گذاشت و اماده تخلیه افکار شد که ناگهان چشمش به چیزی روی میز افتاد که قبلا نبود. یک پاکت نامه با یک امضا و دست خط آشنا.

باورش نمی شد!حدسش را می زد اما باور کردنش یک چیز دیگری بود! با اندوه نگاهی به قدح اندیشه انداخت... محتویات درونش پیچ و تاب می خوردند چهره پسری کوچک و به شدت خوش قیافه در قدح نقش بست :
-پروفسور آیا مدرسه به خاطر این موضوع تعطیل میشه؟
-بله امکانش خیلی زیاده تام!
-ولی من دلم نمیخاد ازینجا برم...اینجا خونه منه!

باور کردنش سخت بود که انسانی دست به این کار بزند انسانی که روزی تمام شایستگی های هاگوارتز را به دست آورده بود! به تابلوی آگاتا اسنیپ نگاهی انداخت و گفت :
-لطفا به سیو بگو که همین الان کارش دارم. خیلی فوری!
-بله پرفسور همین الان.
به پاکت روی میز خیره ماند... مسلما دامبلدور خیلی باهوش تر از آن بو که تصور کند نامه ای دوستانه از سمت دانش آموز قدیمی اش است.
صدای در او را به خود آورد.
-با من کار داشتید پرفسور؟
-سیوروس اوضاع از اونی که فکر میکردم بدتر هست!
-مگه چی شده پرفسور؟
اسنیپ نگاهی به پاکت روی میز انداخت و دستش را دراز کرد تا آن را بردارد، ناگهان با دیدن اسم روی پاکت دستش را متوقف کرد :
لرد ولدمورت
-فکر می کنی این چه معنی داره دامبلدور؟
-مسلما معنی خوبی نداره سیوروس...
-یعنی اون زنده اس؟ یا این یه شوخی از سمت یه مرگ خواره؟ یا ...
-سیو!!! من انقد پیر نشدم که دست خط تام رو نشناسم. این یه معنی داره فقط ! فرضیه استفاده از جان پیج حقیقت داره! اون به بدنش برگشته!
-میخاید نامه رو باز کنید؟
-معلومه که میخام اما مسلما خالی از خطر نیس. امیدوارم تو بتونی کمک کنی.

استاد معجون سازی چوب دستی اش را از آستینش در آورد و شروع به خواندن ورد هایی در زیر لب کرد. پاکت شروع به درخشیدن کرد. اول سبز سپس قرمز و در نهایت زرد شد. اسنیپ چوب را پایین آورد.

-دامبلدور این نامه طلسم شدس! باز کردنش می تونه انسان رو از پا دربیاره ... انگار حس داره و ....
-سیو گفتی انسان رو می تونه از پا در بیاره، اگه یک چاقو رو جادو کنم که پاکت رو باز کنه چی؟
-نه دامبلدور طلسم میتونه انسان بودن رو از وسیله ای تحت فرمان یک انسانه و یا ساخته انسانهاست تشخیص بده و فرد رو...
دامبلدور از جا برخاست و به سمت کمد دیواری اتاقش رفت. اسنیپ که از حرکت او جا خورده بود حرفش را متوقف کرد.
-میخای چیکار کنی آلبوس؟
-ساخته ی دست انسان...گفتی این طلسم انسان بودن رو هدف قرار داده درسته؟
-بله!
-آه ... تام عزیز باز هم اشتباه کرده، همیشه افراد باهوشی و پر ادعایی مثه اون موجودات دیگه جادویی و ساخته های اونارو فراموش می کنند.ما اینجا یه شمشیر جن ساز خیلی عالی داریم! متوجه شدی سیوروس عزیز؟
-بله آلبوس پس منتظر چی هستی؟
دامبلدور شمشیر را برداشت و روی لبه پاکت کشید.پاکت پاره شد و دو تکه کاغذ پوستی به روی میز افتاد.


"میخام" غلطه و "می خوام" درسته. ممکنه توی چت یا پیامک برای سریع و کوتاه نوشته شدن از حالت اول استفاده کنیم ولی اینکه بخوایم اینجور استفاده رو به متن های دیگه گسترش بدیم چندان درست نیست. اشکالات نگارشی بسیار ریز دیگه ای هم توی متنت بود که با بیشتر خوندن برطرف میشه. در مجموع رول بسیار خوبی بود! تایید شد!

سال اولیا از این طرف لطفا!

روزه سرد زمستانی بود.یکی از جغدهای هاگوارتز نامه ای عجیب وغریب به دامبلدور تحویل داد.دامبلدور با لبخند مرموزی که بر لبش داشت گفت:"مدت ها بود که منتظر این نامه بودم."مک گوناگل درحالی که چوب دستی اش را میچرخاند گفت:"میشه منم در جریان بزارید که دلیل این لبخند های عجیبتون چیه؟"

دامبلدور گفت:"این نامه از طرف هاگرید از جزایر فیجی اومده."چشمای مک گوناگل از فرط حیرت گرد شده بود.با لحنی متعجب گفت:"فیجی؟! خب چرا این نامه اینقدر طسم چسبنده کاری شده؟"دامبلدور قاطعانه گفت:"چون درباره ی موضوع خیلی خیلی مهمیه!"

به دستور دامبلدور شمشیر گریفیندور آورده شد.آلبوس دامبلدور با آرامش کامل نامه را باز کرد و آن را خواند."

فردای آن روز دامبلدور به همراه ققنوسش به فیجی رفت.

_سلام هاگرید.همه چیز رو به راهه؟

_بله!

_خوبه.پس من برم یه نگاهی به اطراف بندازم.

دامبلدور همه ی قسمت های فیجی را زیر نظر گرفت و کشتیه شماره ی یک و سه چهارم که کشتی ای لوکس و خیلی با کلاس بود را برای جادوگران قدرتمند فیجی آماده کرد.

پس از یک روز طاقت فرسا دامبلدور به هاگوارتز برگشت. جشنی برای خوش آمد گویی به جادوگران فیجی ترتیب داد و همه منتظر دیدن آنها بودند...


قسمت هایی که به رنگ قرمز مشخص کردم از نظر تایپی و املایی اشتباهن. مثلا "کشتی شماره ی یک و سه چهارم" درسته و لازم نیست آخرش حرف "ه" اضافه بشه. یا اولین جمله ی متن باید به شکل "روز زمستانی سردی بود." نوشته بشه. از نظر داستانی هم می تونستی از زبان دامبلدور توضیح بیشتری در مورد علت سفر جادوگران فیجی به مک گونگال بدی. بعد از ورودت به ایفا از جادوکاران ویزنگاموت برای نقد شدن رول هات کمک بگیر تا اینجور اشکالاتت رفع بشه. تایید شد.

سال اولیا از این طرف!

سال پنجم بود كه يك روز يكي از اسليتريني ها كه هميشه سربه سر من مي گذاشت اومد دستبند منو برداشت.
من و اون با هم دوئل كرديم ،اون هم بين دو زنگ تو حياط !!!! نا گهان پروفسور مك گوناگال اومد و گفت: خانم رييسي!!!! اين دفعه چهار متون هست كه شمارو در حال دوئل كردن بين دو زنگ مي بينم!!!!!!!! ناچار هستم شما رو بفرستم پيش پروفسور دامبل دور!!! با من بيا هديه!!! و شما خانم مالفوي!! بعداً با شما صحبت مي كنم!!!!
سپس مك گوناگال يك نامه نوشت وداد دست من! من داشتم سكته مي كردم! او با حالتي عصباني گفت : اينو مي دي دست پروفسور دامبل دور!
سپس من رو به پيش پروفسور دامبل دور برد! وقتي نزديك اتاق پروفسور دامبل دور شدم با خودم گفتم كه اين دفعه حتماً اخراجم!
وقتي وارد اتاق شدم كسي نبود! نا گهان تو جه من به قلع انديشه جلب شد ! وقتي سرم رادرون قلع كردم ديدم كه پسر معروف يعني هري پاتر در تالار اسرار است و شمشيري را از كلاه انتخابگر بيرون مي كشد!! سپس ناگهان احساس كردم دستي بروي شانه هاي من است و كسي به من مي گويد: نمي خواي بياي بيرون خانم رييسي؟؟؟؟ ناگهان تا فهميدم كيست سرم را از قلع بيرون آوردم. او پروفسور دامبل دور بود!!!!!!
گفتم سلام پروفسور ! نمي دونم چي شد كه سرم رو كردم توي قلع انديشه!!!! او گفت:همون طور كه حدس زده بودم تو خيلي كنجكاوي!!!
سپس من نامه اي را كه مك گو ناگال بهم داده بود رو به او دادم.
اون با همون شمشيري كه من تو قلع انديشه من ديده بودم نامه را باز كرد. ناگهان به او گفتم: پروفسور،اين شمشير چيست؟؟او گفت :شمشيرگودريك گريفيندور كه به دست آقاي پاتر از كلاه انتخابگر در تالار اسرار بيرون آمده!!
پروفسور نامه را خواند و گفت : خانم رييسي با تو جه به نمرات خوب شما اين دفعه را هم مي بخشم ولي دفعه بعد شما به سرعت به خانه تان بر خواهيد گشت! من گفتم : متشكرم پروفسور!!! وآن شب را با دوستانم جشن گرفتيم!!!!


اولین نکته رعایت فاصله ی لازم بین بندهاست. یعنی در آخر هر بند به جای یکبار، دو بار کلید اینتر رو بزن.
نکته دوم استفاده ی چندباره ی شما از علامت های سوال و تعجب در آخر جملاته که غلطه و درستش همون یکباره.
نکته ی سوم استفاده ی شما از کلماتی مثل "کلاه انتخابگر"، "دامبل دور" و "قلع اندیشه" است که احتمالا به خاطر ترجمه ی متفاوتیه که مطالعه کردی. در سایت این کلمات به صورت "کلاه گروهبندی"، "دامبلدور" و "قدح اندیشه" رایجن.
رعایت این نکات و نقد شدن پست های بعدیت توسط جادوکاران ایفای نقش کمکت می کنه که بهتر بنویسی. در کل بد نبود. تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

یکروز افتابی مثل روز های دیگه بود.از وقتی که از وجود (همونی که می دونین)کاسته شده بود خطر نیز کمتر بود و حتی برخی فکر می کردند که او نابود شده ولی اینطور نبود.در هر حال آفتاب زیبایی بود.وقتی دانش اموزان پس از صرف صبحانه در سرسرای بزرگ به کلاس هایشان رفتند.پروفسور دامبلدور ،بهترین جادوگر قرن و بهترین مدیر هاگوارتز تا آن زمانبه دفترش رفت تا نگاهی به هزاران کتابی که داشت بندازد.صدای سر در را شنید.
تق!تق!تق!....
_می بخشید پروفسور دامبلدور!میتونم بیام داخل؟
_بله پروفسور .
پروفسور مک گوناگال بود .
_کاری داشتید؟
_بله.این نامه .
_ممنونم پروفسور می تونید برید.
وقتی پروفسور مک گوناگال رفت ،پروفسور دامبلدور سعی کرد نامه را باز کند
اما این کار غیر ممکن بود.آن نامه جنسی داشت که با هیچ وسیله ای نمی شد آن را باز کرد(شاید از پوستی مثل پوست کرگدن)ولی پروفسور دنبال نوشته گشت و بجز 2 حرف چیزی پیدا نکرد. G و G .خوب می توانست معنا های زیادی داشته باشد .اما اولین چیزی که به ذهنش آمد گودریک گریفیندور بنیانگذار گروه گریفندور بود.خوب دامبلدور که فردی دانا بود.خیلی سریع سراغ شمشیر گرفندور رفت و آن را از درون کلاهانتخاب بیرون گشید.نامه را باز کرد .نامه ی
مهمی بود
_:سلام بر پروفسور دامبلدور.هری چیمز پاتر فرزند جیمز پاتر سال اخر ابتدایی خود رادر یکی از مدارس مشنگ ها به پایان رساند . بهتر است هر چه سریعتر
هویت او را به او بگوییم.
برای امنیت بیستر نامی از خود نمیگویم چون مرا می شناسید
دامبلدور بلا فاصله به هاگرید گفت :هاگرید وقتشه.باید نامه های تحصیلی را برای هری بفرستیم.هاگرید که خوشحال بود رفت و باعجله نامه هایی را از دامبلدور گرفت تا ان هارا در وقتی معین بفرستد


بین بندها فاصله ی لازم رو رعایت کن. یعنی دوتا اینتر بزن که چشم خواننده از خوندن پستت خسته نشه.
بعضی اشکالات تایپی و نگارشی هم توی نوشته ت به چشم می خوره که با خوندن دوباره ی متنت قبل از ارسال، خیلیاشون رو می تونی به راحتی تشخیص بدی و اصلاح کنی.
ایده ی داستانت برای عکس هم بد نبود ولی با کمی تفکر بیشتر می تونستی داستان بهتری بنویسی. در مجموع خوب بود و تایید شد!

سال اولیا از این طرف!

برای ورود به ایفای نقش باید یه نمایشنامه یا داستان کوتاه بر مبنای این عکس بنویسید.
توضیحات: دامبلدور در حال باز کردن نامه ای به کمک شمشیر گریفندور

* سعی نکنید مثل کتاب بنویسید. خلاقیت به خرج بدید. اگه هم سوژه ـتون مثل کتاب شد سعی کنید نحوه ی اتفاقات رو تغییر بدید.

* اینکه دامبلدور توی دفترشه یا جای دیگه، تنهاست یا افرادی در کنارش حضور دارن، محتوای نامه چیه، چرا دامبلدور از شمشیر استفاده می کنه و... همه ش بستگی به ابتکار خودتون داره. می تونید طنز یا جدی بنویسید. انتخاب با شماست.