زندگی به سبک سیاه

-من اعتراض دارم. من اعتراض دارم.
-اعتراضتون وارد نیست.

آملیا بر روی صندلیش جابجا شد. چانه اش را خاراند و به فکر فرو رفت. اما این بار خیلی زود به خاطر آورد که آرسینوس می تواند به ذهنش وارد شود و فکرش را بخواند. بنابراین سریعا مسیر فکرش را تغییر داد و به منظره ی جنگل های هیمالیا فکر کرد.

-هیمالیا جنگل داره؟
-چه میدونم.
-چرا اون سنجابه شاخ داره؟
-چه میدونم.
-

آرسینوس خیلی زود به حالت پوکرفیس در آمد. ولی وقتی نگاهی به خط بالایی انداخت با کمال تعجب متوجه شد که هنوز در حالت باقی مانده بود. پس سریعا دست به منو شد و اسمایلی مذکور را از صفحه ی زوپس پاک کرد. بعد هم برگشت سر ادامه ی بازجوییش.
-خب... قصد از ورود به مهمونی؟
-والا از بقیه ی ملت که پنهون نیست، از شما چه پنهون که الان دو ساله که این سازمان حمایت از موجودات رو به ما دادین. طی این دو سال به ما خبر رسید که این ساختمون سازمان پروانه ی ساخت نداره. ما هم رفتیم دنبال باقی کارا و گرفتن پروانه ی ساختمون. شهرداری که رفتیم یقه ی ما رو گرفتن که شما می خواین از پروانه ها که موجودات بی آزاری هستن استفاده ی ابزاری کنید. هیچی دیگه... سه ماه ما رو انداختن زندون. آخرش وثیقه گذاشتیم و از زندون اومدیم بیرون. بعد تو دادگاه با کلی بدبختی ثابت کردیم که آقا اصن ما خودمون طرفدار حقوق موجودات هستیم. ما به پروانه ی جماعت چیکار داریم؟ ما کوچکترین آزاری به این موجودات نرسوندیم که. این موجودات بیچاره و بی آزار... فینننننن!

آرسینوس به حالت پوکرفیس در آمد و زیرلب زمزمه کرد:" واقعا به کدام سو؟"

-... هیچی دیگه. بعد به زور به جای پروانه ساختمان، یه شترمرغ ساختمان به ما دادن. بعد دوباره رفتیم که سازمانو راه بندازیم. شترمرغه رو که تحویل دادیم قبول نکردن. گفتن فقط پروانه رو قبول میکنن. این شد که اومدیم تو این مهمونی تا پروانه ساختمان بگیریم. الان من پروانه مو میخوام. پروانه مو بدین من برم.

طبیعتا آرسینوس به هیچکدام از حرف های آملیا گوش نداده بود. وقتی دید که طرف حسابش ناگهان ساکت شد از جایش پرید و گفت:
-بله؟ بله! اینم یه احتماله.
-کدوم احتمال؟
-همین که شترمرغ ها رو قاچاقی از مرز رد میکنن دیگه!
-

آملیا که شدیدا نگران بود و فکر میکرد الان است که آرسیوس بنای داد و بیداد را بگذارد دهانش را باز کرد که بهانه بتراشد و توضیح بدهد.
- ام... جناب و...
- نه نه... توضیح لازم نیست دوشیزه بونز... الان از منوی مدیریت نگاه میکنم... چند لحظه صبر کنید لطفا!

آملیا در حال آماده شدن برای فرار بود و آرسینوس نیز منوی مدیریت خود را بیرون کشیده بود و دکمه هایی روی آن فشار میداد... ناگهان آرسینوس سرش را بالا آورد... دستی به نقاب فلزی و طلایی رنگش کشید و گفت:
- چند لحظه میشه صبر کنید دوشیزه بونز؟
- من عجله دارم... تا کی باید صبر کنم؟

- هوم... هوووووووم! اسم شما به عنوان یکی از جانورنماها حتی در سامانه مدیران جانورنما هم ثبت نشده!
- وا... وا... واقعا؟!
- بله... حالا ازتون میخوام که اینجا بنشینید و آرامش خودتون رو حفظ کنید.

آملیا نگاهی به میز کرد... صندلی ای در کنار آن ظاهر کرد و روی آن نشست. سپس در حالی که میکوشید صدای خود را عادی جلوه دهد، گفت:
- خب؟ چرا انقدر من رو اینجا معطل میکنی؟

آرسینوس بدون هیچ جوابی سر خود را چرخاند و پشت به آملیا ایستاد... سپس دست خود را بالا برد و نقاب طلایی را از صورت بیرون کشید و در جیب خود انداخت، پس از آن نقابی سفید، عجیب و ترسناک را از جیب بیرون کشید و روی صورت گذاشت.
- نام و نام خانوادگی؟
- اولا اینکه جلوی من قیافتو اونطوری نکن... یک دکمه بزنم منوی مدیریت و کلاه وزارتت رفته رو هوا!

آملیا از شهامت و جرئت خودش تعجب کرد، ولی بعد به یاد آورد که او نیز یک گریفیندوری است و از شهامت و جرئت آنها برخوردار است، ضمن اینکه هرگز کاری را که مجبورش کنند انجام نمیدهد و هرگز هم به اجبار رای نمیدهد... او ناگهان نظر پدرش در مورد کسانی که به دروغ رای میدهند یا به اجبار به یاد آورد، پدرش به او گفته بود: «وقتی به دروغ یا به اجبار به موضوعی رای میدی و حق رو از حق دار میگیری اول از همه خودت عذاب میکشی... عذاب وجدان خودت رو اول از همه نابود میکنه دخترم، و یادت باشه کسایی که اینکارو میکنن مثل یک لکه ننگ برای گریفیندور هستن! این رو همیشه یادت باشه... حتی اگر به ضرر خودت بود حق رو به حق دار برسون.» همچنان که آملیا در افکارش غرق شده بود، صدای آرسینوس او را به خود آورد:
- خب... در واقع اگر منوی مدیریتی داشتید انقدر در افکارتون غرق نمیشدید و به گذشته فکر نمیکردید... حالا لطفا طبق مراحل قانونی بازجویی نام و نام خانوادگی و قصد از ورود به مهمانی رو شرح بدید!

آملیا متوجه شد که آرسینوس وارد ذهن او شده بود! آملیا نابود شد! آملیا ترور شخصیتی شد!

آرسینوس بار دیگر نگاه خشنی به رودولف انداخت. وارد اتاق شد و در را محکم به هم کوبید!

داشت کم می آورد. تا کی می خواست یکی پس از دیگری در بازجویی هایش شکست بخورد؟ ممکن بود ارباب از او ناامید شده حتی او را خلع مقام کند. هکتور می توانست بارها این بی عرضگی را به معجون سازی اش ربط داده، برای خودش سود ببرد. ریگولوس دیگر از او حساب نخواهد برد و مدام دزدی خواهد کرد.دستی به صورتش کشید ولی وقتی دستش به ماسکش خورد ناامیدش لبریز شد! اولین چیزی که به دستش رسید را برداشت و به سمت دیوار پرتاب کرد. صدای خرد شدن لیوان با صدای باز شدن در و جیغ و داد یک ساحره همراه بود.

-ولم کن. دیوونه! هیچ می فهمی داری چی کار می کنی؟ هیچ می دونی من کیم؟ اره؟ ولم کنـــــــــــــــــــ!
-رودولف؟
-آرسی بیا کمک. این کم داره.
-من کم دارم؟ اره؟ آیـــــــ ایها الناس! اینا دارن به من تهمت می زنن! میگن من دزدم. اونم دزد چی؟ دزد جان پیچ اربــــاب. ولم کنـــــــــــــــ!
-رودولف چرا این طوری دستهاشو گرفتی؟
-می خوام فرار نکنه. اون موقع حواسم نبود تغییر شکل داد و ...

رودولف نگاه وحشتناکی به دخترک انداخت. دختر که در حال تقلا برای آزاد کردن دستهایش بود ناگهان بی تفاوت ایستاد. شانه ای بالا انداخت و گفت:
-به من هیـــــــچ ربطی نداشت. دختره خودش اومد جلوم. حالا چیزی نشد که!
-چیزی نشد؟ با منقارت رفتی تو صورت دختر محترم مردم، کسی که من داشتم بهش علاقه خاص ابراز می کردم. بعد می گی چیزی نشد؟
-اون که یک بار دماغشو طلسم کرده بود، خوب حالا یک بار دیگه بکنه. مشکلی نیست که. اصلا می دونی چیه حقش بود!
-از نظر تو مشکلی نیست. می دونی طلسم دماغ این روزا چه قدر گرون شده؟ هیچ می دونی که برای اینکه یک دکتر خوب بهش وقت بده باید چه قدر بره شیرینی سفارش بده ببرن مطب دکتره؟ اینا رو می فهمی؟

ارسینوس نیز با رودولف هم صدا شد، گویا بالاخره می خواست درد و رنجهایش را سر کسی خالی کند.
-آره دیگه! قشر بی درد جامعه این شماهاین. شماهایی که با مشکلات هیچ دست و پنجه نرم نمی کنید. شماها فقط اژده ها سواریتونو می کنید و نوشیدنی کره ای تونو هورت می کشید. هیچ می دونی که من روزی چندتا نامه عربده کش دریافت می کنم که تا بازشون می کنم گند شیره می ریزه رو خودم و کلاه وزارتم؟ می دونید تا حالا چه قدر پول خشک شویی دادم؟ می دونید چون شخصی که توی خشک شویی کار می کنه فکر می کنه وزیرا پولشون از پارو بالا میره از من دو برابر می گیره؟ هیچ اینا رو می دونید؟

رودولف که در تمام مدتی که آرسینوس داشت از مشغله های یک وزیر می گفت به حالت به او خیره شده بود؛ گروگانش را فراموش کرده و دستانش را ول کرده بود. انتظار داشت او جیم شده باشد ولی وقتی برگشت با دیدن دخترک شنل پوشیده تعجب کرد.

دخترک با خونسردی تمام به آرسینوس جیگر با گاف مکسور زل زده بود و نیشخند می زد، در پایان صحبت هایش خود را با ناخن هایش مشغول کرده و در همان حال گفت:
-چیه حالا تا منوی مدیریت گرفتی جوگیر شدی؟ من خودم از خیلیــــــــ وقت پیش دستم تو کار بوده!

رودولف و آرسینوس که فکر نمی کرد یک دختر جوان از کادر مدیریت باشد، با تعجب به هم نگاه کردند. اگر چفت شدگی بلد هستید این قسمت را بخوانید مگرنه بیخیالش شوید!

-رودولف، به نظرت از مدیریته یا شاید داره چاخان می کنه؟
-تو وزیری داری از من می پرسی؟
-آخه شک کردم! خودت می دونی اگه از اون کله گنده ها باشه چه قدر بد میشه اگه ازش بازجویی کنم...
-خب ازش بپرس. دیگه خودشو که نمی تونه جای کسی بزنه. می تونه؟

آرسینوس چشم از چشم رودولف گرفت و به دخترک نگاه کرد که همچنان در حال چک کردن ناخنهایش بود. آب دهانش را قورت داد و صدایش را صاف کرد و گفت:
-ببخشید خانم می تونم بپرسم شما کی هستید؟

دخترک که گویا از دنیای هپروت بیرون آمده بود، سرش را بالا گرفت و با دیدن ماسک وزیر همه چیز را به یاد آورد. سریع بر خودش مسلط شد و لبخند تحویل دو مرگخوار داد و گفت:
-من سوزان بونزم!
رودولف و آرسینوس:

بعد از گذشت چند دقیقه آرسینوس با پته پته گفت:
-خانم بونز! من نمی دونستم که این شمایید. اخه تازه وارد به نظر می رسیدید. من متاسفم. وای ما که نمی خواهیم از شما بازجویی کنیم. رودولف این خانم بونزرا به بیرون راهنمایی کن.
-این رفتار گستاخانه تو و این آقای بی نزاکت رو فقط این دفعه می بخشم آرسینوس. ولی دیگه تکرار نشه.
-چشم قربان.

رودولف که دیگر جرئت نمی کرد به سوزان بونز ابراز علاقه خاص کند، با عجله جلو رفت و با اشاره دستش دخترک را، که نیشخند عظیمی کل صورتش را پر کرده بود به سمت در برد. در آخرین لحظه...کسی نمی داند چه شد...شاید این یک هدیه ی مرلینی بود که به وزیر شکست خورده و خسته مملکت اهدا شده بود. آرسینوس جیگری که با صدایش باعث ایجاد مکثی در لحظه خروج سوزان بونز شد.
-پس خانم بونز اگه شما جانورنمایید، چرا من تا حالا اسمتونو تو لیست ندیدم؟

و صورت آملیا سوزان بونز خیس عرق شد!

هلنا صدایش را صاف کردو گفت:
_اقای جیگر با گاف مکسور شما انگار شناخت کاملی از بنده نداری!
آرسینوس که از این حرف هلنا تعجب کردو گفت:
_مثلا شما چی دارید؟
_اِهِم، بنده دختر دوشیزه ریونکلاو هستم. یک مرگخوار...
آرسینوس اجازه نداد هلنا بقیه حرفش را بزند و گفت:
_دوشیزه ریونکلاو ، دختره بانو روونا ریونکلاو ، بانوی خاکستری اینی که گفتی مقام مادرت بود و فکر نکنم به شما چندان مربوط بشه. گفتید مر گخوارید الان توی جمعی که شما در اون به سر می برید همه مرگخوارن رودولف، من ،شما و.... اگه غیر از این حرف دیگه دارید گوش می دم.
هلنا که هنوز هم به خودش اطمینان داشت گفت:
_اقای جیگر ، معلم محترم درس تغییر شکل ، وزیر بزرگوار شما یه چیزی رو درباره من فراموش کردین من روحم و برای ورود و خروج نیازی به در زدن ندارم یعنی اصلا نمی تونم در بزنم. در واقع من اصلا خارج نشده بودم که بخوام وارد شم... نه تنها رودولف بلکه هیچ موجود زنه دیگه ای قادر به دست زن به من نیست و رودولف با قمه هاشم هیچ کاری نمی تونه بکنه و فقط اون ها از وسط من رد می شن الکی هم به بنده اتهام نزنید چون من اصلا نمی تونم به چیزی دست بزنم آخرین چیزی که جابجا کردم نیم تاج مادرم بود که بعدش اوضاعم این شده...
آرسینوس سرش رو به انفجار بود و با خودش می گفت : ای کاش به هلنا نگفته بودم که جواب هر سوال رو ند ، سریع و کامل بهم بده .آرسینوس که صبرش تمام شده بود در برابر ام و اگر های هلنا کم آورد و گفت:
_دوشیزه ریونکلاو شما بی گناه شناخته شدید لطف کنید از این اتاق برید بیرون.
هلنا که از خدا خواسته بود و فکش به خاطر این همه حرف زدن خسته شده بود پووووووفی کرد و بلند شد و از درون دیوار به بخش اداری وزارت خونه که درست در کنار این اتاق بود رفت.
_رودولـــــــــف؟
آرسینوس وقتی دید رودولف جواب نمی ده در رو باز کرد و به بیرون نگاه کرد رودولف در کنار ساحره ای در حال بگو بخند بود.آرسینوس که تلاش می کرد همه فشار های روحی، روانی و عصبی اش را روی رودولف خالی کند. بلند داد زد.
_رودولف؟
ساحره که از این حرکت آرسینوس تعجب کرده بود به او نگاهی انداخت و گفت:
_این همون دیوونه اس که گفتی عزیزم؟
رودولف که با قمه هایش بازی می کرد گفت:
آره خودشه عجیج دلم!
_آرسینوس که عصبی تر شده بود چشم غره ای حواله رودولف کرد و گفت:
_لطفا بگید نفر بعدی بیاد تو..

آرسینوس مشتش را محکم روی میز بازجویی کوبید و دستش درد گرفت! ولی آرسینوس به عنوان وزیر مملکت باید خیلی مستحکم تر میبود و آخ نمیگفت تا مشتی محکم بر دهان بدخواهان خودش و وزارتش زده باشد. ولی وزیر به یاد آورد که مشت زدن کاری بس مشنگانه بوده و او خودش یک پا وزیر مملکت جادوگری است و وظیفه اش به عنوان یک مرگخوار این است که نگذارد آب هدر برود؛ زیرا جهان با بحران کمبود آب روبرو بود و در تلویزیون هم میدید که یک عموی کچل و مهندس مانندی همیشه ظاهر میشود و میگوید: لامپ اضافه خاموش! بله!
این گونه بود که آرسینوس حتی خودش هم نفهمید به چه فکر میکند. پس برگشت سر بازجویی اش:
-خب... هر راز، حرف پشت پرده، شایعه و کلا هر چیز بدی رو که میدونید بگید.
-چیزی نمیدونم.

آرسینوس احساس تسترال فرض شدگی داشت!
-خب شما که نمیدونین چرا اصلا اومدین تو؟ رودولف بیا اینو ببر آزکابان تا برای بقیه درسی بشه که منو دیگه سرکار نذارن!

هلنا جانش را در خطر میدید. پس از آنجایی که یک پا ریونی اصیل بود و پست های قبلی را خوانده بود و دید که جن خانگی چطور حکم رفتن به آزکابانش را پیچانده بود، از او یاد گرفت و شروع کرد به گفتن چرت و پرت.
-نه خیر آقا! صبر کنین... من کلی چیز میدونم. میدونستین که محفل میخواد یه کاری بکنه؟

آرسینوس کمی به حرف های هلنا علاقه پیدا کرده بود.
-خب؟ چیکار کنه؟
-یه کاری کنه دیگه. کار! من از این بیشتر نمیدونم.
-

آرسینوس دوباره احساس تسترال فرض شدگی داشت!
-رودولف بیا اینو ببر از اینجا. اطلاعات به درد بخوری نداد بهمون. بعدش هم یکی دیگه رو بیار... نه صبر کن. تو خودت مشکوکی! تموم مدت اونجا وایمیستی. خودت بیا اینجا ازت بازجویی کنم.

آرسینوس نگاهی به برگه اطلاعاتی که از وینکی به دست آورده بود نگاهی انداخت و با خودش گفت "اگه اینا درست باشه که خود ارباب در جریان همش هست! خب چرا باید بنویسم؟ این غیر ممکنه که لرد بتونه وارد محفل بشه"نگاهش به وینکی افتاد که بینی اش روی پیشانی اش قرار گرفته بود.
_وینکی بلد بود خودش را درست کرد. وینکی جن خانگی خوب بود. وینکی ارباب را دوست داشت. وینکی برای ارباب ارزش قائل شد...
وینکی همچنان از خودش تعریف می کرد و حتی وقایعی را که به او هیچ ربطی نداشته.
_وینکی در جنگ جهانی دوم شرکت کرد. وینکی جن خانگی از خود راضی نبود. وینکی به هند سفر کرد.وینکی دوست داشت بقیه بدونند که وینکی جن خانگی خوب بود. وینکی حتی هورکراکس ارباب رو هم دزدید!
این جمله کافی بود تا آرسینوس نقابی را که هرگز در نمی اورد را در بیاورد و به سمت وینکی حمله ور شود.
_چی گفتی؟ هوراکس ارباب؟ هدف چی بوده؟ کیا توش دست داشتن؟ برای چی اینکارو کردی؟ حتما می خواستی ارباب رو از بین ببری ! رودولــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــف!
در باز شد و رودولف در چهار چوب آن قرار داشت و در حال نوشتن نامه ای بود.
_چی داری می نویسی رودو؟
شما که نمی زارید من برم به ساحره های عزیزم برسم باید با جغد بهشون رسیدگی کنم دیگه! حالا بنال بگو چیکارم داری؟ وسط ساحره بازیم!
آرسینوس تازه به یاد حرف های وینکی افتاد که چه دروغ هایی را از خودش ساخته بود.
_رودولف بیا وینکی رو ببر پیش ارباب من باید به بقیه افراد رسیدگی کنم.
چیزهایی را روی کاغذ نوشت و به دست رودولف داد و گفت:
اینو بده به ارباب توضیح همه چی توشه بعدش زود بر گرد نری دنبال ساحره بازیا !
رودولف با لحن مسخره ای به آرسینوس گفت:
_چشم مامان!
_در ضمن نفر بعد رو هم بفرست ...
جمله اش با دیدن هلنا نا تمام ماند.
_تو اینجا چیکار می کنی؟
هلنا ابرویی بالا انداخت و گفت:
_یادتون رفت منو از اتاق بندازی بیرون عمو آرسینوس.
آرسینوس که از شنیدن لفظ عمو از زبان هلنا عصبانی می شد گفت:
_من عموی شما نیستم;در ضمن طبق چیزهایی که دیدین باید بهتون بگم الان باید دوباره بازجویی بشین هلنا به سیاهی لرد قسم یه بار دیگه اونطوری فقط بشینی به من نگاه کنی هر چی طلسم از جادوگری یاد گرفتم رو سرت پیاده می کنم!
هلنا بدون اینکه اندکی خودش را ببازد گفت:
_مگه من چه جوری جواب می دم؟
_به محض درک یه سوال جوابش رو بده باشه؟
هلنا بدون ثانیه ای مکث گفت :
_باشه

آرسینوس با هیجان مینوشت و وینکی با هیجان میگفت!

-بله...ارباب هم قصد داشت انتقام گرفت. برای انتقام خواست به محفل نفوذ کرد. برای همین رفت و عضو محفل شد.

آرسینوس متوقف شد. نگاهش را به جن دوخت و پرسید:
-عضو محفل شد؟ ارباب؟ گفتیم اطلاعات بده جن. چرت و پرت نگو.

وینکی ناگهان از جا بلند شد. با فریاد سهمگینی میز بازجویی را برداشت و یک دور در هوا چرخاند و بر سر خودش کوبید. آرسینوس معنی این حرکات را درک نمی کرد.
-چت شده؟ میزو چرا اینجوری کردی؟ بگم بیان ببرنت آزکابان؟

وینکی که یک طرف صورتش آسفالت شده بود به سختی از زیر میز خارج شد.
-وزیر وینکی را بخشید. وینکی جن چرت و پرت گو و اطلاعات بدرد نخور بود. وزیر ناراحت نشد. وینکی دارای سیستم خودمجازاتی بود. کجا مونده بود؟ آهان! ارباب عضو محفل شد.

-آخه ارباب کی عضو محفل شد؟
-هنوز که نشد. بعدا شد!
-یعنی چی بعدا شد؟ وقتی میگی شد باید شده باشه.
-افعال وینکی زمان نداشت.وینکی جن فرازمانی بود.

آرسینوس به جن کوچک که در حال ترمیم نیمه له شده صورتش بود نگاه کرد.
-اطلاعات دیگه ای نداری؟ اگه داری بگو...اگه نداری برو بیرون! جای چشم هم زیر ابروئه! عوضی نصب کردی.

رودولف در فکر فرو رفته بود. او خسته شده بود،تا کی میتوانست امر و نهی های آرسینوس را بشنود و با میل شدیدش به تیکه تیکه کردن او با قمه اش مبارزه کند، هرچه باشد او رودولف بود. کسی که حتی وقتی نیست،هست.آرسینوس چطور میتوانست دائم به رودولف امر کند:رودولف بیا اینو ببر بیرون یا رودولف نفر بعدی!
و حالا که آرسینوس وزیر شده دیگر داستان خیلی بدتر از گذشته بود.زیرا حالا رودولف مجبور بود دائم افراد بازجویی شده را به آزکابان ببرد و این یعنی سوزاندن بنزین پودر پرواز اضافه هرچه بود در آن روزگار پودر پرواز بسیار گران شده بود.رودولف باید فکری میکرد.

اما در این فاصله وینکی هم در حال فکر کردن بود.قطعا او نمیخواست که باقی عمر۱۰۰۰ساله اش را پشت میله های زندان سپری کند.
بنابراین چاره ای اندیشید...

-وینکی زندان نرفت!وینکی چیز های زیادی درباره محفل دانست.
-تو...جن خونگی...فکر کردی میتونی سر وزیر مملکت رو کلاه بزاری!؟
-وینکی چیز های زیادی درباره خیانت ها دانست.
-اون مسلسلو از جلوی نقاب من بکش کنار!
-وینکی مسلسل دوست داشت.
-رودولف مگه نشنیدی چی گفتم این جن رو ببر آزکابان تا یکم معجون خنک بخوره!
-وینکی معجون خنک دوست نداشت.وینکی شکلات دوست داشت،اما وینکی شنید چند تن قصد داشت بی جامه ،شونه و بطری حاوی خاطرات عروسی ارباب را دزدید!
-عروسی!شونه!مگه ارباب مو دارند!؟
-همینطور شنید که چند تن قصد داشت خانه ریدل را دزدید و شاید دختر ارباب نیز این وسط دزدیده شد.
-مطمئنی خود اربابم نمیخوان بدوزدن!؟
مرلین را چه دید شاید اربابم دزدید.

قطعا اعتراف های وینکی هیچکدام واقعیت نداشت و وینکی جن خونگی دروغ گویی بود، اما آرسینوس اربابش نبود و او آزاد بود هرچه که میخواهد دروغ بگوید و آرسینوس را بازی دهد تا به زندان نرود.
آرسینوس هم در آن زمان به شدت به این اعتراف ها نیاز داشت او باید خودش را به لردسیاه ثابت میکرد.

وينکي که از حرف هاي آرسينوس شوکه شد لقمه اي را که از آشپزخانه کش رفته بود وقتي به طوري کامل از گلويش پايين رفت گفت:
_ويکي جن خونگي امينه!
آرسينوس کي فکر کرد و گفت:
_اونوقت امين يعني چي؟
وينکي شروع کرد به بازي کردن با انگشت هايش بدون توجه به آرسينوس و سمتي که به تازگي در وزارت خونه پيدا کرده بود.
_وقتي من سوال مي پرسم جواب منو بده.
وقنکي با چشمان درشتي که هميشه انگار در آنها بغض بود به آرسينوس نگاه کرد و بر خلاف چهره آرامش جواب دندان شکني به آرسينوس داد.
_وينکي فقط به ارباب جواب داد وينکي دوست نداشت کسي سوال پيچش کنه. وينکي جن خانگي خوب بود و معني لغات رو ندانست براي همين جواب نداد وينکي اگر مي دانست جواب مي داد.
آرسينوس که کمي شکش بيشتر شده بود دوباره به وينکي نگاه کرد و گفت:
_بذار يکم کمکت کنم.شايد اين کلمه رو از اونايي شنيدي که بايد يه کاري رو براشون انجام مي دادي.که وينکي يه جن امينه و اين راز رو توي دلش نگه مي داره.
_نه وينکي به ارباب خيانت نکرد.
ارسينوس با لحن خود وينکي گفت:
_وينکي دروغ گفت.
وينکي از اين حرف آرسينوس تعجب کرده بود و گوش هايش انگار بلند تر از قبل شده بود همه مي دونستن که جن هاي خونگي نمي تونن کاري بجز اوني که اربابشون مي خواد رو انجام بدن. ولي انگار اين چند هفته اي که آرسينوس براي اين سوژه کار کرده بود حسابي به مخش فشار آورده بود و حتما بايد به تيمارستان رواني مراجعه مي کرد.آرسينوس سکوت هکمفرما بر فضا رو شکست و فرياد زد:
_رودولــــــــــــــــــ........
وقي به لام رسيد ترسناک در چهار چوب در ظاهر شد آرسينوس که محلي را که در آن قرار داشت را فراموش کرده بود گفت:
_آقاي لسترنج مي شه ازتون خواهش کنم که وينکي رو به زندان ببريد؟
_باشه آقاي جيگر.
آرسينوس که هميشه نوعي وسواسيت افراطي بر روي نام خانوادگي اش داشت به رودولف گفت:
_با گاف مکسور هستم.در ضمن به نفر بعدي بگيد بياد تو...

-بله ارباب! میدونم. یعنی الان با اسنیپ شروع کنم؟

لرد درحالیکه از در اتاق بیرون میرفت، گفت:
-ما به اسنیپ اعتماد داریم. با یکی دیگه شروع کنین.
-
-برای ما شکلک ترسیده هم درنیارین.
-ولی ارباب خودتون گفتین که از همه بازجویی کنیم.
-مگه ما با شما شوخی داریم؟ هرچی ما بگیم همونه. هفت تا کتاب زندگی این بشر رو دنبال کردیم. از زیر و بمش خبر داریم.
-بله ارباب.

بعد از بیرون رفتن لرد از اتاق، اسنیپ هم از جایش بلند شد و به سمت آرسینوس چشم غره ای رفت که یعنی: تو کار اسنیپ جماعت دخالت نکن! . و بعد هم از اتاق رفت بیرون.
آرسینوس روی میز بازجویی کوبید که باعث شد برگه های روی آن در هوا پخش شوند و بریزند توی سر و صورتش. جیگَر با عصبانیت داد زد:
-رودولف یکی دیگه رو برای بازجویی بیار. در ضمن من مکسورم مکسور!

چندی بعد...

-غروچ ملم توقققثثثثثثثذذذ!

آرسینوس این طرف و آن طرف را نگاه کرد ولی هیچ چیزی ندید. تازه یادش آمد که موقعی که داشت برگه های پخش و پلا شده را جمع میکرد، ماسکش تاب خورده بود و برعکس شده بود. بعد از اینکه ماسکش را چرخاند خوب به دور و بر نگاه کرد ولی بازهم کسی را نشسته روی صندلی ندید. بنابراین سرش را خاراند و به فکر فرو رفت:
-هــــــوم... مگه من چند پست پیش صندلی و خود کاربر مهمان و متعلقاتش از راه سقف راهی مقصدی ناشناخته نکردم؟ کردم؟ نکردم؟ پس این صندلی اینجا چیکار میکنه؟ شایدم نکردم. باید پست های پایین رو...
-جیگر خیلی بلند فکر کرد!

آرسینوس با دقت بیشتری نگاه کرد و این بار دو عدد گوش را دید که کمی از سطح میز بالاتر آمده بود.
-ئه؟ یه جن خونگی؟ این اینجا چیکار میکنه؟
-وینکی جن خانگی همه جا کار کن بود. وینکی بسیار فعال بود. وینکی داشت اینجاها رو تمیز کرد که دید اینجا صندلی بود. وینکی نشست تا استراحت کرد. حالا وینکی پیش وزیر بود تا وزیر ازش سوال کرد.
-سوال... بله بله بله... درسته! خب... من دقیقا باید چه سوالی بکنم حالا؟ از یه جن چه چیزی عایدم میشه خب؟ الان مثلا تو چه اطلاعات محرمانه ای داری؟

وینکی سرش را خاراند. بارکد روی مسلسلش را خواند و یک چیزهایی به ذهنش رسید.
-وینکی چیزهای زیادی دانست. وینکی قویترین حافظه ی جهان را داشت. وینکی جن خانگی انیمه بین و پراطلاعات بود.
-انیمه چیه؟ یه سازمان غیردولتی که کارش دسیسه چینیه؟ چندساله که جزو این سازمان تروریستی هستی؟ از انگیزه ت برام بگو.
-