کارگاه داستان‌نویسی

تصویر شماره 5

لوسیوس مالفوی زیاد اهل کتابخانه نیست.
ولی به خاطر مشکل دوستش اسنیپ انروز به کتابخونه اومده.
اسنیپ مدت ها بود که از دوست قدیمیش لیلی اوانز خوشش میومد اما جرات این رو نداشت که پا پیش بذاره.
برای همین از دوستش لوسیوس خواسته بود که براش کاری کنه.
لوسیوس هم امروز بدون اطلاع اسنیپ به کتابخونه رفته تا لیلی اوانز رو ببینه.
لیلی اوانز خیلی به کتابخونه سر میزنه چرا که خیلی به معجون سازی علاقه داشت و همیشه دوست داشت که بیشتر در مورد معجون سازی بدونه.
لوسیوس میدونست که اصلا علاقه و مهارت اسنیپ هم به خاطر همین بود که لیلی توی این درس خوب بود.
لوسیوس این رو میدونست که اسنیپ به خاطر دوست داشتن کم کم ناخودآگاه ادم ها رو عوض میکنه و شبیهه شخصی که دوست دارن میکنه.
لوسیوس همچنین میدونست که لیلی اوانز اون روز به کتابخونه میاد.
وقتی لوسیوس لیلی رو میبینه آروم و بی سروصدا به بهانه برداشتن کتاب هایی از قفسه نزدیک میز لیلی به لیلی نزدیک میشه.
بلاخره وقتی لوسیوس میبینه که کسی اون ور ها نیست به لیلی نزدیک میشه...
-هی اوانز؟

لیلی سرش رو بالا میاره و لوسیوس رو میبینه!
لیلی اصلا از لوسیوس خوشش نمیاد چرا که بارها به خاطر ماگل بودنش توسط لوسیوس خون لجنی صدا شده بود.
لیلی برای همین با بی میلی جواب داد:
-هی میخوای مالفوی؟زود بکو و گورت رو گم کن!

لوسیوس اخم کرد و گفت:
-من خودم از همکلام شدن با گند زاده ای مثل تو خوشم نمیاد فقط اومدم ببینم چرا با اسنیپ ما نمیری گردش هاگزمید؟ باید از خدات باشه که با اسنیپ بری هاگزمید چرا که حداقل دوستانی مثل ما داره!

لیلی خیلی عصبانی شد پس گفت:
-اتفاقا چون شما دوستای اون هستین دیگه نمیخوام باهاش در ارتباط باشم!

لوسیوس عصبی شد و چوب دستیش رو در اورد و به سمت لیلی نشونه گرفت.
اما قبل از اینکه اتفاقی بیوفته مادام پینس سر رسید!
-داری چیکار میکنی مالفوی؟ اچرای طلسم تو کتابخونه؟

لوسیوس سریع چوب دستیش رو برگردوند و چشم غره ای به لیلی کرد و از کتابخونه اومد بیرون.

درود بر تو فرزندم.

به عنوان یک تازه وارد خیلی خوب بود. هرچند که یک سری اشکالات خیلی جزئی داری که مطمئنم با ورود به ایفای نقش، رفع میشن.

تایید شد!

مرحله بعد: کلاه گروهبندی

جیمز، سیریوس، ریموس و پیتر در سال هفتم خود در هاگوارتز در محوطه هاگوارتز رو به روی دریاچه نشسته اند.

جیمز: امروز چندمه؟ امشب ماه کامله؟ حوصله ام سر رفته.

سیریوس: اونجا رو ببین اون اسنیپه که داره میاد این ور!

جمیز به اطراف نگاه می کند و نا امیدانه می گوید:
-الان حوصله اون کارو ندارم.

ریموس: حوصله شو نداری یا به خاطر اون دختره اونزه که عاقل شدی؟

جمیز با لبخند می گوید: جفتش.

سیریوس: شاخدار واقعا عاشق شده!

جیمز: خفه شو!

پیتر: اون دختر خوب و درس خونیه.

سیریوس: تنها مشکلش اینه که از اسنیپ خوشش میاد و با اون میگرده!

ریموس: تنها مشکل جیمزم اینه که با تو میگرده!

جیمز به صورت سیریوس نگاه می کند و لبخند می زند. سیریوس و ریموس شروع به دعوا در مورد سیریوس می کنند و پیتر هم سعی در جدا کردن آن دو دارد. جیمز بدون توجه به آنها از جایش بلند می شود و به سمت زمین کوییندیچ می رود.

وقتی از کنار زمین کوییندیچ رد می شد به این فکر می کرد که آیا روزی می رسه که فرزند اون و لیلی توی این زمین به عنوان جست و جو گر تیم گریفیندور بازی کنه؟ حتی فکر کردن به این موضوع هم اونو آروم میکرد.

جیمز به سمت جنگل ممنوعه رفت و به درختی تکیه داد، نشست و به فکر فرو رفت.

وقتی به خود آمد دید لیلی اونز کنارش نشسته و سرش را روی شانه اش گذاشته است.

جیمز: تو حالت خوبه؟

لیلی: آره، فقط دارم به حرف دلم گوش می دم.

جیمز متوجه نگاه های نگران سیریوس که از کنار زمین کوییندیچ نگاهشان می کرد شد اما او را نادیده گرفت.

جیمز: دوستت دارم

لیلی: منم همین طور.

جیمز دوباره به فکر فرو رفت ولی اینبار فکر هایی ناراحت کننده تر.

اگر مجبور می شد برای بودن با لیلی، سیریوس را ول کند چی؟

درود بر تو فرزندم.

سوژه ت رو خیلی سریع پیش بردی. عجله کردی انگار یک مقدار موقع نوشتنش. لطفا بیشتر توضیح بده سوژه رو، از روی موقعیت هاش نپر، راحت توصیف کن همه چیز رو.
و بعد برگرد، منتظرت هستم.

فعلا تایید نشد!

تصوير شماره پنج(موفق به بار گذاري نشدم)
دلشوره عجيبي تمام وجودش را فرا گرفته بود كه به ترس شباهت داشت.ترس از گريفيندوري شدن. نمي خواست تمام خوانواده اش را از تنها پسر و فرزند شان را نا اميد كند.بخش كوچكي از نفرتش را اين تشكيل ميداد.دليل نفرتش از گريفيندور را نميدانست،اما بخشي ديگر از نفرتش را به اصالت خوانوادگي اش مديون بود.وقتي اسمش خوانده شد،دلشوره اش بيشتر شد.يكي از بچه ها گفت:
-نترس اسكايرس.كلاه به ته قلبت نگاه ميكنه.برو جلو بزار كلاه كاوشت كنه.
و اسكايرس را به جلو هل داد.با قدم هاي لرزان جلو رفت و روي صندلي نشست.در دل آرزو ميكرد اي كاش گريفيندوري نشود.اي كاش.اي كاش و كاش.كلاه گفت:
-اومممممم.انتخاب سختيه.از طرفي خونت كاملا اصيله.از طرفي تو گريفيندور به جاهايي ميرسي كه حتي تو خوابم نميبيني.شهرت،ثروت و خيلي چيزا تو گريفيندور در انتظارته.اسكايرس گفت:
-به هيچ وجه حاضر نيستم تو گريفيندور بيفتم.حتي اگه منو بكشي!به هيچ وجه!كلاه گفت:
-پس با اين حساب......اسلايترين!
صداي هلهله و تشويق اسليتريني ها فضا را پر كرد.با شادي و غرور به سوي ميز اسلليتريني ها رفت و نشست.در دل هم از انتخاب كلاه راضي بود.

با درود فراوان فرزندم.

این متنی که نوشتی یک مقدار انگار با عجله نوشته شده. خیلی هم با عجله.
در مورد ظاهر پستت، به این شکل باید بنویسی:

اسكايرس گفت:
- به هيچ وجه حاضر نيستم تو گريفيندور بيفتم.حتي اگه منو بكشي!به هيچ وجه!

كلاه گفت:
- پس با اين حساب......اسلايترين!

برو و وقت بیشتری روی نوشتن متنت بذار. از روی سوژه ها نپر. همه چیز رو راحت و خوب توضیح بده و توصیف کن، و بعد دوباره برگرد.
فعلا تایید نشد!

زنگ در شماره چهار خیابان پریوت درایو به صدا در آمد. همه ی اعضای خانواده برای دیدن فرد پشت در به جنب و جوش افتادند به غیر از پسر هفده ساله ی مو مشکی که بدون توجه به سایرین به اتاق خود رفت و در را بست.
پس از چند دقیق صدای بلند عمو ورنون به گوشش رسید که با نارضایتی تمام او را صدا می زند:
-هی تو بیا پایین ببینم.

هری به پایین پله ها می آید و از شدت تعجب دیدن معلم درس معجون سازی خود از روی پله ها به زمین می افتد. عمو ورنون و اسنیپ همزمان می گویند:
-پسره ی دست و پا چلفتی خودت را جمع کن.

و هر دو از اتفاق نظرشان تعجب می کنند.

هری بعد از به دست آوردن تعاادل خود از شدت نفرتش از این معلم به علت به قتل رساندن پروفسور دامبلدور او را به سمت دیوار حل می دهد اما اسنیپ او را به گوشه ای پرت می کند و به او یادآور می شود که هنوز حق استفاده از جادو در خارج از مدرسه را ندارد.

در کمال تعجب هری خاله پتونیا به طرف هری می آید و او را بلند می کند و به اسنیپ می گوید:
-حق نداری به هری همون طور که به لیلی و من آسیب زدی، آسیب بزنی.

هری و عمو ورنون از اینکه خاله پتونیا، اسنیپ را می شناسد تعجب کردند.

هری: او به شما هم آسیب زده؟

پتونیا: آره وقتی ده سالش بود با مادرت می رفت بیرون منم دنبالشون می رفتم. خوب اون خیلی عجیب بود منم خواهر بزرگتر مادرت بودم. یه بار که منو دید باعث شد شاخه بیفته رو دستمو شانه ام بشکنه.

اسنیپ: حقت بود می خواستی جاسوسی نکنی.

ورنون: با اون این جوری حرف نزن.

اسنیپ چوب جادویش را به سمت ورنون می گیرد و می گوید: ساکت

هری: به مادرم هم آسیب زد؟ ولی مادرم که ازش دفاع می کرد؟

پتونیا: آره به مادرت هم آسیب زد اون باعث شد پای مادرت بشکنه ولی مادرت همش می گفت این یه اتفاق بود.

اسنیپ: چون واقعا یه اتفاق بود.

هری: این که چیزی نیست در مقابل کاری که بعدا کرد این یک اتفاق هم به نظر نمی یاد.

پتونیا: مگه اون چی کار کرد؟

هری: اون مادرمو کشت.

اسنیپ: من مادرتو نکشتم.

هری: ولی تو پیشگویی به ولدمورت گفتی و باعث مرگ مادر و پدرم شدی.

پتونیا: اون باعث مرگ لی لی شد!

هری: آره

پتونیا: ولی من فکر می کردم...

اسنیپ: الان وقتاین حرفا نیست بعدا وقت دارید در مورد نفرتتون از من بحث کنید من الان با پاتر کار دارم.

هری: من با تو هیچ کاری ندارم.

اسنیپ: ولی من با تو دارم فکر کنم اتاقت خوب باشه .

هری: اینجا مدرسه نیست که به من دستور می دی.

اسنیپ: یادت باشه که من می تونم جادو کنم و تو نمی تونی!

هری: چی کار می کنی منم مثل دامبلدور می کشی؟

عمو ورنون در اینجا از خوشحالی پوزخندی می زند.

اسنیپ: نه اون کارو خود لرد سیاه می خواد انجام بده ولی فکر نکنم مشکلی داشته باشه که هری پاتر دست داشته باشه یا نه!

پتونیا: به حرفاش گوش کن.

هری: حالا چی کار داری؟

اسنیپ: از طرف لرد سیاه یه پیغام برات آوردم.

هری با اکراه می گوید: بیا بالا.

اسنیپ: چه عجب!

هری و اسنیپ در اتاق هری پاتر در حالی که هری روی صندلی نشسته و اسنیپ به او خیره نگاه می کند.

هری: خوب ولدمورت چه پیامی برای من داره؟

اسنیپ: هیچی. اینو گفتم که بزاری باهات حرف بزنم.

هری در حال بلند شدن از صندلی خود است که اسنیپ او را به عقب و به روی صندلی هل می هد و می گوید:
پاتر به پانمدی فکر کن و از مهتابی یاد بگیر.

و بعد با عصبانیت از خانه خارج می شود و هری را در سردگمی معنی جمله خود به جا می گذارد.

تصویر شماره هفت ولی من نتونستم بارگزاریش کنم.

اسكايرس ارام جلو ميرفت يا ميمرد يا بلاخره يادگار جدش هيدرونويد داركس را پيدا ميكرد. اتاقي در قلب قلعه تك افتاده بود كه جز با زبان مار ها باز نميشد در اتاق را جادو كرده بودند.آرام به زبان ماري گفت:من يادگار مرگم.براي يادگاران امده ام.در جوابش را داد:اي يادگار مرگ خوش امدي! و بعد به جاي در پلكاني كه به اتاق تاريكي ختم ميشد پديدار شد.آرام از پله ها بالا رفت.اين دفعه بر خلاف دفعات قبل ميدانست چه ميخواهد.چوب دستي و نشان مرگ.داخل اتاق پر بود از جعبه و وسيله هايي فرسوده.آرام به سمت انتهاي اتاق رفت.جعبه را باز كرد و چوب دستي خون ققنوس و درخت مرگ اور را برداشت. گردنبندي عم با نشان ققنوسي كه دستهايش را ضربدري گرفته بود.لبخندي زد وگردنبند را به گردن انداخت و چوب دستي را به كمر زد.يك لحظه او و يك لحظه يك ققنوس.از پنجره به بيرون پريد و به هاگوارتز نگاهي انداخت.براي آخرين بار.

درود فرزندم.

خیلی کوتاه بود! خیلی هم سریع اتفاق افتاد. درواقع ما نیاز داریم که فضا برامون توصیف بشه و بتونیم شخصیت اصلی کجا قرار داره، چیکار میکنه و...

پاراگراف بندی و ظاهر پستتم خیلی مهمه. حتما و حتما پاراگراف ها رو با دوتا اینتر از هم دیگه کجا کن و دیالوگ ها رو هم همین طور.
نقل قول:

اسكايرس ارام جلو ميرفت يا ميمرد يا بلاخره يادگار جدش هيدرونويد داركس را پيدا ميكرد. اتاقي در قلب قلعه تك افتاده بود كه جز با زبان مار ها باز نميشد در اتاق را جادو كرده بودند.آرام به زبان ماري گفت:من يادگار مرگم.براي يادگاران امده ام.در جوابش را داد:اي يادگار مرگ خوش امدي!

اسكايرس ارام جلو ميرفت يا ميمرد يا بلاخره يادگار جدش هيدرونويد داركس را پيدا ميكرد. اتاقي در قلب قلعه تك افتاده بود كه جز با زبان مار ها باز نميشد در اتاق را جادو كرده بودند.آرام به زبان ماري گفت:
- من يادگار مرگم.براي يادگاران امده ام.

در جوابش را داد:
- اي يادگار مرگ خوش امدي!

و در آخر...
ما اصلا همچین عکسی داشتیم؟
برای تایید شدن، باید درباره یکی از عکسای این تاپیک بنویسی.

تایید نشد!

کسی نباید میفهمید که اسنیپ کجا میره.
اسنیپ آروم اروم پله ها رو بالا میرفت تا بلاخره به اتاق مورد نظرش رسید.
یه نگاه به چپ و راست کرد تا یه وقت کسی اون اطراف نباشه.
وقتی مطمعن شد کسی اونجا نیست پس وارد اتاق شد.
اتاق تاریکی بود ولی اسنیپ با یک ورد لوموس اتاق رو روشن کرد.
اسنیپ با قدم لرزان به سمت یه شی که پارچه ای پوشونده بودش حرکت کرد.
وقتی به اون چیز رسید پارچه رو کشید و معلوم شد که شی پوشانده شده زیر پارچه یک آینه بود!
اما اون ایینه یه آیینه معمولی نبود چرا که خیلی زود معلوم شد این ایینه چیزی نیست که تصویر روبروی خودش رو نشون بده.
توی اون ایینه در حالی که اسنیپ تنها وایساده بود تصویر اسنیپ همراه با لیلی پاتر نقش بسته بود!!!
اسنیپ با حسرت نگاهی به آیینه میکنه و دستش رو روی آینه میکشه.
اسنیپ توی آیینه ولی داره لبخند میزنه و به لیلی نگاه میکنه.
لیلی هم آروم سرش رو میاره جلو و میذاره روی شونه اسنیپ.
اشک توی چشم جفت اسنیپ ها حلقه میرنه!
اسنیپ تو آیینه از شوق و خوشحالی اشک تو چشماشه!
ولی اسنیپ واقعی از حسرت و دلتنگی هست که اشک تو چشماشه!
لیلی و اسنیپ توی آیینه دست هم رو می گیرن و بعد لیلی چشماش رو میبینه.
اسنیپ:نه. این واقعیت نداره. من همیشه تنها بودم. الانم تنهام. همیشه تنها خوام موند.
اسنیپ نتونست تحمل کنه و سریع از اتاق خارج شد.
اسنیپ در حالی که با شنلش اشکش رو پاک میکنه در اتاق رو باز میکنه و با صحنه عجیبی روبرو میشه!
دامبلدور روی روی اون وایساده بود!
دامبلدور:هی اسنیپ! اینجا چیکار میکردی؟
اسنیپ:هیچی!
اسنیپ سعی میکنه سریع از کنار دامبلدور بگذره و بره.
اما دامبلدور دست رو میگیره!
دامبلدور:بعد این همه وقت؟
اسنیپ:همیشه!

درود فرزندم.

فضاسازی‌ها و توصیفاتت خیلی کم بودن و این باعث میشه خواننده نتونه به طور کامل فضای رولت رو توی ذهنش تصور کنه.
روند پیشروی سوژه‌ات هم تا حدودی سریع بود و بهتر بیشتر و توصیف و فضاسازی کنی. برای رسیدن به پایان رولت عجله نکن، با صبر و حوصله بنویس.

دیالوگ ها رو این طوری بنویس و پاراگراف ها رو هم با دوتا اینتر از هم جدا کن.

نقل قول:

اسنیپ در حالی که با شنلش اشکش رو پاک میکنه در اتاق رو باز میکنه و با صحنه عجیبی روبرو میشه!
دامبلدور روی روی اون وایساده بود!
دامبلدور:هی اسنیپ! اینجا چیکار میکردی؟
اسنیپ:هیچی!
اسنیپ سعی میکنه سریع از کنار دامبلدور بگذره و بره.

اسنیپ در حالی که با شنلش اشکش رو پاک میکنه در اتاق رو باز میکنه و با صحنه عجیبی روبرو میشه!
دامبلدور روی روی اون وایساده بود!
- هی اسنیپ! اینجا چیکار میکردی؟

اسنیپ گفت:
- هیچی!

اسنیپ سعی میکنه سریع از کنار دامبلدور بگذره و بره.

مطمئنم میتونی بهتر بنویسی؛ پس...

تایید نشد!

ههمه چیز مثلِ یه رویا بود....یه رویا ی شیرین و باشکوه....همون رویایی که هرشب به امید دیدنش میخوابیدم...
حتی هفته ی پیش که دعوتنامه ی مدرسه اومد دم خونمون و با دستای خودم لمسش کردم،حتی وقتی برای خرید کردن به کوچه ی دیاگون رفتم و حتی الان که تو سالن منتظر ایستادم که اسممو صدا کنن که برم بالا و اون کلاه کهنه ی عجیب تشخیص بده تو کدوم گروهم.....بازم باورم نمیشه که تو بیداری اینا دارن برام اتفاق میوفتن و این همون رویای همیشگیم نیست...
_:لیلی اسمیت...
اسممو صدا زدن باورم نمیشه!!!جدی جدی دارم میرم که جادوگر بشم (:
یه دفعه استرس کل وجودمو گرفت...اروم اروم قدم برمیداشتم که دیرتر برسم...ولی بالاخره رسیدم،اون خانم پیر مهربونی که همه میگفتن اسمش پروفسور مک گوناگولِ،بهم یه لبخند زد و کلاه و گذاشت رو سرم...
چشمامو بسته بودم و به حرفایی که بچه ها ی دور و برم بهم گفته بودن فکر میکردم:فقط دعا کن که تو اسلایترین نیوفتی که بدترین اتفاقیِ که ممکنه برای مشنگ تو هاگواتز بیوفتِ،اسلایترین گروه اصیل زاده هاست،حتی فکر رفتن به اونجا رو هم نکن...
تو افکار خودم غرق بودم که یکدفعه کلاه شروع کرد به حرف زدن...


_:عجیبه....واقعا عجیبه....تابحال ندیده بودم که یک مشنگ انقدر ذهن قدرتمندی داشته باشه....خیلیم شجاع و با استعدادی...آینده ی خیلی روشن ولی سختی داری....تو رو کجا بزارم؟؟؟؟؟اره....درسته....اسلایترین برات بهترین گزینست!!!!


صدای همهمه ی بچه ها داشت کرم میکرد،میترسیدم چشمامو باز کنم،اخه چرا اسلایترین؟
ولی این رویایی بود که از بچگی داشتم،بخاطر یه سری حرف و حدیث از دستش نمیدم....
ی نفس عمیق کشیدم و چشمامو باز کردم....نگاهم افتاد به بچه هایی که با تعجب نگاهم میکردن و صدا هایی که میگفتن:یه مشنگ تو اسلایترین؟غیرممکنه!
اهمیتی به صدا ها ندادم و با اعتماد بنفس کامل از پله ها پایین اومدم...به سمت میز اسلایترین رفتم و روی صندلی نشستم که ی صدایی کنار گوشم گفت:به جهنم زندگیت خوش اومدی گند زاده....اینجا جای تو نیست.....



تصویر شماره ی5

درود بر تو فرزندم.

جالب نوشته بودی. فقط یک سری اشکالات کوچیک داری. اول از همه اینکه از چندتا علامت سوال و تعجب پشت سر هم استفاده نکن. مثلا اینجا:
نقل قول:

تو رو کجا بزارم؟؟؟؟؟اره....درسته....اسلایترین برات بهترین گزینست!!!!

به این شکل در واقع باید نوشته میشد:
تو رو کجا بذارم؟اره...درسته...اسلایترین برات بهترین گزینست!

و اما در مورد ظاهر دیالوگ ها، همه دیالوگ هات رو به این شکل بنویس:
نقل قول:

ی صدایی کنار گوشم گفت:به جهنم زندگیت خوش اومدی گند زاده....اینجا جای تو نیست.....

که در واقع میشه به شکل پایین:
یه صدایی کنار گوشم گفت:
- به جهنم زندگیت خوش اومدی گند زاده...اینجا جای تو نیست...

تایید شد!

مرحله بعد: کلاه گروهبندی

کوچه دیاگون شلوغ تر از همیشه بود هری خوشحال و قبراق از بانک جادویی گرینگوتز بیرون آمده بود و با دوست جدیدش هاگرید به طرف پاتیل درزدار رفتند هری از فضای کوچه و لباس های عجیب مردم لذت می برد با خود فکر کرد جادوگر بودن بهترین موهبتی است که نصیبش شده اما ناگهان سرمای گزنده ایی حس میکرد که تا جمجمه سرش مور مور شد هاگرید گفت: لعنت بر شیطون مکثی کرد سرمای غیر طبیعی بیشتر و بیشتر میشد هری حس کرد محیط اطرافش به تدریج کم رنگ می شود و سیاهی جای آن را می گیرد مردم اطرفشان ناپدید شده بودن هاگرید هری را بلند کرد و تلاس کرد او را زیر پالتوی بلندش مخفی کند آهسته گفت: همونجا بمون هری همراهم بیا سر و صدا هم نکن هری نمیدانست چه اتفاقی در حال رخ دادن است اما جرئت نداشت چیزی بگوید هری هنگامی از زیر شنل بیرون آمد که به پاتیل درزدار رسیدند هاگرید گفت: هزار بار لعنت بر شیطون این وزارت سحر و جادو یه چیزیش میشه ها همین طوری دیوونه سازا رو وا می کنن وسط مردم مثلا میخوان از مردم محافظت کنن دامبلدور همیشه میگه نباس به اینذموجودات اعتماد کرد ولی کو گوش شنوا هری پرسید دیوانه ساز چیه هاگرید؟ چهره هاگرید درهم رفت و گفت اونا نگهبانای آزکابانن زندان جادوگرا موجودات پلید و کثیفین پاتوقشون کثیف ترین مکانهاس اونا از شادی آدما تغذیه می کنن وقتی باهاشون روبرو میشی انگار هیچ وقت دیگه شادی رو حس نمی کنی هری پرسید چرا این موجودات وحشتناک نگهبانای آزکابانن؟ هاگرید گفت چون اونایی که تو آزکابانن واقعا کارهای بدی میکنن تازه اگه جنایتشون خیلی بزرگ باشه یه بوسه دیوونه ساز نصیبشون میشه هری پرسید بوسه؟ منظورت دقیقا از بوسه چیه؟ هاگرید گفت روح طرفو میکشن بیرون بعدش اون شخص زنده اس ولی فقط زنده اس عین مرده متحرک روحی نداره که بخواد باهاش زندگی کنه ای وای هری چرا دارم اینا رو به تو میگم؟ دیگه کافیه تا همینجاشم زیادی گفتم بیا بریم هری نمی خوام امشب کابوس ببینی هری و هاگرید به سمت اتاقشان رفتن هری از پرسش خود پشیمان شده بودتصویر

درود فرزندم.

بد نبود. اگرچه بهتر بود توصیفات بیشتری انجام میدادی. به هرحال خواننده باید خودشو جای شخصیت ها قرار بده.
اما سوژه ات جدید بود و این یه نکته‌ی مثبت محسوب میشه. اما روند پیشروی سوژه سریع بود، هر صحنه آروم آروم باید توصیف شه. انگار تو برای به پایان رسوندن رولت عجله داشتی.

به علامت گذاری ها هم خیلی دقت کن؛ علامت ها به ما میگن کجا مکث کنیم و کجا ادامه بدیم.

ظاهر رول هم خیلی مهمه. اینتر بین پاراگراف ها رو حتما رعایت کن. این جوری خواننده زود از رولت خسته میشه و تا تهش نمیخونه. هر پاراگراف باید جدا بشه و دیالوگ ها هم همین طور. این طوری:

نقل قول:

هری حس کرد محیط اطرافش به تدریج کم رنگ می شود و سیاهی جای آن را می گیرد مردم اطرفشان ناپدید شده بودن هاگرید هری را بلند کرد و تلاس کرد او را زیر پالتوی بلندش مخفی کند آهسته گفت: همونجا بمون هری همراهم بیا سر و صدا هم نکن هری نمیدانست چه اتفاقی در حال رخ دادن است اما جرئت نداشت چیزی بگوید

هری حس کرد محیط اطرافش به تدریج کم رنگ می شود و سیاهی جای آن را می گیرد. مردم اطرفشان ناپدید شده بودن؛ هاگرید هری را بلند کرد و تلاس کرد او را زیر پالتوی بلندش مخفی کند. آهسته گفت:
- همونجا بمون هری. همراهم بیا سر و صدا هم نکن.

هری نمیدانست چه اتفاقی در حال رخ دادن است، اما جرئت نداشت چیزی بگوید.

با همه این ها؛ امیدوارم این اشکالات در فضای ایفای نقش حل بشن.

تایید شد!

مرحله بعدی: گروهبندی

_بیلی استایلینسون

باشنیدن اسمش به زمان حال برگشت و نگاهی به دوربرش انداخت، سالن بزرگی که جادواموزان بزرگتر دور میزای طولانی نشسته بودن و فقط خودش و چهارپنج نفر دیگه مونده بودن تا گروه‌‌بندی بشن، باید روی صندلیه کوچک کوبی‌ای که جلوی میز اساتید بود مینشستند و کلاهی رو روی سرشون میذاشتن، این کاری بود که بچه‌های قبل از اون انجام داده بودن؛

همزمان با دستی که کمرش رو لمس کرد و به جلو هدایتش کرد، صدای پسری رو شنید که گفت:"برو پسر! برو منتظر چی هستی؟"

قدمی لرزان به جلو برداشت و سعی کرد خونسردیشو به دست بیاره، روی صندلی نشست و کلاهو روی سرش گذاشت اما اصلا تمرکز نداشت؛

به خانواه‌ی ماگل وپرجمعیتش فکر میکرد، اگه خودشو به حساب میورد با پنج برادر و پدربزرگ مادربزرگش ده نفر بودند، کاری که نه نفر دیگه انجام نمیدادن. گناه بیلی دختر بودن بود،که با توجه به عشق زیاد پدر مادرش به پسر، اصلا گناه کمی نبود، گناهی که مجازاتش پوشیدن لباسای کهنه برادراش و بی توجهی و کار زیاد بود. با اون موهای همیشه کوتاه و لباسای مندرس پسرونه و اسم مشترک، تعجبی نداشت که همه فکر کنن پسره، اوایل سعی میکرد بقیه رو از اشتباه دربیاره و ثابت کنه که دختره، اما بعد یه مدت دیگه تمایلی به این کار نداشت، اما الان میترسید، از زمانی که بقیه بفهمن دختره و فکر کنن از قصد گولشون زده، از روزی که معلوم نبود چه برخوردی ببینه،

توی همین فکرا بود که صدایی نجواگونه شنید:"اگه روزی قدرتش رو پیداکنی، چطوری ازشون انتقام میگیری دخترجون؟"

نفس کشیدن رو از یاد بردو عرق سردی روی پیشونیش نشست، انتقام از کی؟ چی؟ چرا؟ اون کی بود که جنسیت واقعیشو میدونست؟ نفس عمیقی کشید و سعی کرد افکارشو جمع و جور کنه، یاد کلاه افتاد هنوز روی سرش بود،
با خودش فکر کرد، اگه روزی قدرتشو داشته باشه، چه انتقامی از خانوادش میگیره؟ انتقام کارای سخت و بی توجهی و ته‌مونده غذاهایی که غذای اون میشد و... یاد برادرش تام افتاد که برخلاف بقیه همیشه هواشو داشت و مخفیانه تو اتاقک کوچیک زیرشیروونیش شیرینی‌های خوشمزه میذاشت،

نه!
با اینکه خیلی اذیت شده بود، اما اونا خانوادش بودن، حتی بخاطر تام هم که شده اسیبی به اون خانواده نمیرسوند،

تصمیمش رو گرفته بود، لب باز کرد اما قبل از اینکه کلمه‌ای به زبون بیاره دوباره صدای کلاهو شنید که فریاد زد:

"گریفیندور!"



"من سعی کردم اما نشد که به عکس خودش پیوند کنم، درهرحال این مال تصویر پنجم، جادواموزی روی صندلی و کلاه‌گروهبندی به سر هستش😊"

درود بر تو فرزندم.

جالب نوشته بودی و احساسات رو خوب منتقل کرده بودی.
فقط یکی دو مورد ظاهری پستت رو بهت میگم:

نقل قول:

همزمان با دستی که کمرش رو لمس کرد و به جلو هدایتش کرد، صدای پسری رو شنید که گفت:"
برو پسر! برو منتظر چی هستی؟"

بهتره که دیالوگ هارو به این شکل بنویسیم:

همزمان با دستی که کمرش رو لمس کرد و به جلو هدایتش کرد، صدای پسری رو شنید که گفت:
- برو پسر! برو منتظر چی هستی؟

و همچنین اینجا:
نقل قول:

تصمیمش رو گرفته بود، لب باز کرد اما قبل از اینکه کلمه‌ای به زبون بیاره دوباره صدای کلاهو شنید که فریاد زد:

"گریفیندور!"

بهترین کار اینه که بین دیالوگ و شخص گوینده‌ش فاصله نندازیم. پس اینجا به این شکل نوشته میشه:

تصمیمش رو گرفته بود، لب باز کرد اما قبل از اینکه کلمه‌ای به زبون بیاره دوباره صدای کلاهو شنید که فریاد زد:
- گریفیندور!

تایید شد!

مرحله بعد: کلاه گروهبندی

بعد از اینکه هاگرید با چوب دست خودش به اجر های کهنه ی روی دیوار تلنگری زد اجر ها شروع کردند به لغزیدن و خودشون رو کنار کشیدن به همراه صدای خیلی قشنگ تلق و تلوقی که مثل یه سنفونی بود در همین حین یه دنیای عجیب پیش روی هری باز شد یه کوچه ی خیلی با حال همه چیز اونجا غیر عادی بود هیچ چیز مثل دنیایی که هری قبلا توی اون بود نبود هری افرادی رو میدید که کلاه های بزرگ و شیپوری شکل سرشون گذاشته بودند و شنل های رنگی تنشون کرده بودند دقیقا مثل جادوگرای تو فیلم ها و کارتون ها یی که دیده بود داشت از ذوق میترکید به یه طرف نگاه کرد دید داره یه چوب خود به خود اره میشه و در همون حین یه تیکه دیگه چوب توسط چکشی که تو هوا شناور بود به اون تیکه چوب قبلی کوبیده میشه هنوز نیمه کاره بود وسیله اش ولی از روی شکل و شمایل کلیش میشد فهمید که اون ها قراره یه گهواره ی زیبا برای یه بچه ی خوش شانس بشن و دقیق تر که نگاه کرد دید کل مغازه به همین شکله فقط یه نفر که مثل نجارا یmodules/newbb/viewtopic.php?post_id=312560ه مداد گذاشته بود پشت گوشش یه تیکه کاغذ پوستی دستش گرفته بود و دائما یه تیکه چوب کوچیک و باریک که دستش بود رو تکون میداد و به سمت ابزار نجاری شناور نشونه میگرفت و سپس به سمت قطعات چوب میبرد.همینطور که داشت نگاه میکرد حواسش به یه گلفروشی افتاد که گیاه های مختلف رو پرورش میداد ولی گل و گیاه هاش زمین تا اسمون با گل و گیاه هاییی که تا اون روز هری دیده بود فرق میکرد یه سری از اونا جیغ میکشیدند یکسری دیگه اگر چیزی نزدیکشون میشد اون رو گاز میگرفتند یه سری دیگه در حالی که دو تا برگشون رو که کنار هم بودند رو تکون میدادند تو هوا پرواز میکردند و معلق بودند هری همینطور که مات و مبهوت غرق در تماشای گیاه ها شده بود یه دفعه احساس غلغلکی در پشت گردنش کرد دستش رو برد پشت گردنش و به ارومی چیزی که داشت از گردنش بالا میرفت رو گرفت و اورد جلوی چشاش تا خوب ببیندش دید یه شاخه ی خیلی نازکه که داشت از گردنش بالا میرفت در همون لحظه هاگرید بهش گفت میدونی این چیه ؟این یه شاخه ی(( عشقونکه ))اونا عاشق پسر های مهربون و دلپاکند بعد هاگرید اون رو از هری گرفت و برد داد به صاحب مغازه ی گل و گیاه بعدش به هری گفت که باید بری یه چوب دستی برای خودت بخری هری گفت چوب دستی ؟هاگرید:اره شبیه همونی که من دارم و با هاش پسر خاله ات رو یه دم براش کاشتم .بعدش هر دوتا خندیدند و هری از هاگرید جدا شد و به سمت مغازه ای رفت که بالای سردر منحنی شکلش نوشته بود چوبدستی فروشی اولیوندر وقتی رفت داخل مغازه قبل از اینکه حرف بزنه اولیوندر گفت من در این فکر بودم که شما رو دیگه باید ببینم اقای پاتر و چند تا چوب دستی به هری داد که چوب دستی با مغز پر ققنوس، هری رو انتخاب کرد و اولیوندر به هری گفت که خیلی عجیبه چون دقیقا دقولوی همین چوب دست در دست ولدمورت هست سپس هری از اونجا بیرون اومد و رفت پیش هاگرید و هاگرید رو دید که یه جغد سفید با رگه های خاکستری براش خریده و هاگرید بهش گفت که این جغد کادوی تولدته هری همینطور که هری داشت حرکت میکرد ناگهان چشمش به یه مرد بلند قامت افتاد که یه ردای خاکستری بلند تنش کرده بود و مردم به اون احترام زیادی میذاشتند از هاگرید پرسید اون کیه؟ هاگرید گفت اون از نوادگان گندالف خاکستریه که چندصد سال پیش انسان ها و الف ها و دورف ها رو از دست گوبلین ها و ارگ ها نجات داده و با یکی از بزرگترین جادوگر ها به اسم سارومان جنگیده بود و هنوز هم از این خاندان بین جادوگران به نیکی یاد میشه و از ارج و منزلت زیادی برخوردارند سپس هری به درختی نگاهش افتاد که در حال اشک ریختن بود از هاگرید در مورد اون سوال پرسید و هاگرید گفت اسم این درخت چنار زار زنه و قبل از اینکه صاحب قلعه ی بغل اون چنار که اون چنار رو کاشته بود توسط ولدمورت کشته بشه، اون چنار به چنار خندان مشهور بود ولی از وقتی که صاحب اون قلعه به فجیع ترین شکل کشته شد و بدن بیجانش به مدت 3 هفته به اون درخت اویزون شد به درخت زار زن تبدیل شد و برای صاحب خودش دائما گریه میکنه و ارامش نمیگیره و میگه تا زمانی که مرگ ولدمورت رو نبینه اروم نمیشه هری خیلی تشنش شده بود
در همین حین نگاهش به یه حوض بزرگ در وسط چهار راه افتاد که مثل یه میدون شده بود ولی کسی با جاروی پرنده دورش نمیچرخید بلکه همه با چراغ راهنمای جادویی حق تقدم خودشون رو متوجه میشدند و اون حوض فقط برای سیراب کردن رهگذر ها بود نزدیکتر که شد توجهش به فواره ی بسیار خوشگل یه فرشته ی نیمه عریان که در وسط حوض قرار داشت جلب شد دستش رو برد زیر اب داخل حوض تا اب بخوره ولی قبل از اینکه دستش به زیر اب بخواد بره صدایی بسیار دلفریب رو شنید که بهش گفت نمیخواد با کف دستت اب بخوری من جام مرمرین دارم بیا تا سرش رو بالا اورد دید اون فواره ی فرشته گون دلفریب و جذاب به سمتش خم شده و جامی پر از اب رو به اون میده جام رو از مجسمه گرفت و نوشید و سپس به فرشته پس داد ،در راه توجهش به ساعتی جلب شد که شبیه به یه ادم غول پیکر بود که زمانی که ساعت کامل میشد به جای اینکه تاندولی به صدا در بیاد اون ادم غول پیکر طلایی به طبل از جنس طلایی که دستش بود ضربه میزد و صدای بلندی ایجاد میشد،خلاصه بعدش پاتر و هاگرید به سمت گرینگوت رفتند و سپس به سمت کینگزکراسhttp://www.jadoogaran.org/uploads/images/img5367c58367363.jpg

درود فرزندم.

با این که خود سوژه ات نقطه‌ی خاص و اوجی نداشت اما داستان رو خوب پیش برده بودی. عجله نکرده بودی و فضاسازیات خوب بودن.

چرا انقدر پشت هم؟ کلا از اینتر استفاده نکردی، اما ظاهر رول یکی از نکات خیلی مهم نوشتنه. درواقع ما اینتر میزنیم که دیالوگ ها رو جدا کنیم، پاراگراف بندی کنیم و کاری کنیم خواننده ترغیب به خوندن رولمون بشه.
علامت گذاری هم خیلی مهمه، چون به خواننده میگه که کجا مکث کنه و...
یه دور از روی رولت بخون تا اشکالات تایپیت رفع بشن و کلمات دو بخشی رو هم با اسپیس جدا کن.

دیالوگ ها رو این جوری بنویس و با دوتا اینتر از توصیفاتت جدا کن:
نقل قول:

در همون لحظه هاگرید بهش گفت میدونی این چیه ؟این یه شاخه ی(( عشقونکه ))اونا عاشق پسر های مهربون و دلپاکند بعد هاگرید اون رو از هری گرفت و برد داد به صاحب مغازه ی گل و گیاه

در همون لحظه هاگرید بهش گفت:
- میدونی این چیه ؟این یه شاخه ی(( عشقونکه )). اونا عاشق پسر های مهربون و دل پاکند.

بعد هاگرید اون رو از هری گرفت و برد داد به صاحب مغازه ی گل و گیاه.

فعل رو آخر جمله میاریم.

با همه‌ی اینها، میدونم که اشکالاتت توی فضای ایفا حل میشن...

تایید شد!

مرحله بعدی: گروهبندی