دلفی سعی کرد ارسال نشدن رزومه‌های مورد انتظارش را نادیده گرفته و از آن‌چه که در دسترس داشت بیشترین استفاده را بکند. و طبق معمول، آن‌چه که در دسترس داشت کسی نبود جز... بچه!
- بچه، باید رزومه می‌فرستادی، ولی همین‎‌جوری هم قبوله.
- دیگه هیچ‌وقت از اون‌جایی که تو هستی رد نمی‌شم!
- اشکالی نداره که برای زندگیت یه الگوی خفن مثل من داشته باشی. لازم نیست ازش خجالت بکشی.
- من می‌خوام با بابام هم‌گروهی بشم!
- می‌دونستم اون هم دوست داشت باهام هم‌گروهی بشه، افسوس که فقط می‌تونم یکیتون رو قبول کنم.



ببین من که نوشتم، ولی این دیگه چه کوفتی بود؟
چرا کندنویس‌ها و اورثینکرها رو در ایده‌هاتون لحاظ نمی‌کنید؟
من فقط تونستم چهار تا دیالوگ بنویسم!

پ.ن: من حتی برای فحش دادن به ایده هم دارم وقت کم میارم!

تیم‌های دو نفره؟ آن هم برای اسلیترینی‌های مغرور و جاه‌طلب؟! پس باید در این مسابقه هیجان انگیز، منتظر چه مارهایی در آستین و چه خنجر‌هایی از پشت که نباشیم!

مروپ با شنیدن اعلامیه یک نگاه به جمعیت اسلیترینی و یک نگاه به خودش انداخت. به هر‌ حال مادر تاریکی‌ای گفتن و نواده سالازار اسلیترین و مادر لرد سیاهی! میوه و غذا هم که در آستینش فک و فراوان بود! پس قطعا به زودی صف‌های طویلی برای هم تیمی شدن با او تشکیل می‌شد. او نمی‌دانست که به کدام‌شان نه بگوید چرا که به هر حال آنان آلوچه‌های مامان بودند و مامان دلش نمی‌خواست با هم‌گروهی نشدن با ایشان، خاطرشان را مکدر کند.

جلوی جمعیت رفت و صدایش را صاف کرد.
- اهم اهم... لطفاً بعد از اینکه مامان هم‌تیمی شدن باهاتونو رد کرد مکدر نشین! به هر حال مامان یه نفره و همزمان نمی‌تونه با همتون هم‌گروهی بشه... ولی مطمئن باشین مامان همه‌تونو خیلی دوست داره لواشکای مامان! ماچ به کله‌ همه‌تون!

در واقع مروپ انتظار داشت بعد از این بیانیه‌، شاهد صف‌های طویل اسلیترینی‌های مشتاق جلویش باشد اما زهی خیال باطل! مادر تاریکی با دیدن همه‌ی جماعت اسلیترینی که آن سمت سالن در کنار هم حمع شدند و او را تنها این سمت سالن رها کردند، حسابی نا امید شد.

آهی کشید.
- خونه سالمندان با مامان هم‌تیمی شد!

اولین سوژه
زحمت این سوژه رو دوریا بلک کشیده. با تشکر از او! (تایمر ده دقیقه‌اش را ست می کند. )



- بالاخره زمانش رسیدن شد.

رابستن داشت به دایره ای که روی تقویمش کشیده بود نگاه می کرد. ماه ها منتظر امروز بود. برای همین با شوق فراوان لباس خوابش رو عوض کرد و از اتاقش اومد بیرون که بره و تابلو اعلانات تالار اسلیترین رو بخونه.

وقتی به اونجا رسید. تمامی اعضای اسلیترین را دید که به تابلو نگاه می کنن.

- وای الان همه صف می بندن که باهام تیم شن! درگیریای گرامی! لطفا رزومه ی خودتون رو برام بفرستین تا مطالعه کنم. بهتون خبر می دم که انتخاب شدین یا نه.

دلفی منتظر بود که رزومه ها همین الان براش فرستاده شن... منتظرین بگم چی شد؟ این دختر تو آسمونا زندگی می کنه بابا! کسی درگیرش نیست که!

- اجازه بدین رد شدن بشم. منم می خوام خوندن بشم.
- بزرگ خاندان اسلیترین رو می خواهی کنار بزنی؟ بیشین بینیم باع!

رابستن هر چقدرم برای چیزی ذوق داشته باشه، کائنات کاری می کنن که در رسیدن به اون به مشکل بخوره.
- بزرگ خاندانا! پس شدن می شه که با صدای جذابتون اون رو بلند خوندن بشین؟

سالازار عشق کرد. چشم به اعلامیه دوخت.

نقل قول:

سلام کردن می شم به قرمه سبزی های جا افتاده!

اومدم این تاپیک رو براتون افتتاح کنم تا فضایی داشته باشید برای سریع و سم نوشتن!

داستان از این قراره که مثل بیشتر تاپیک های سایت، این تاپیک هم قراره توش یه سوژه رو با کمک هم دیگه ادامه بدیم تا به یه سرانجامی برسه. فقط یک قانون داره! زمان برای نوشتن پستتون فقط 10 دقیقه‌س!

الان دارین با خودتون می گین که:« اینجوریکه نمی تونیم چیزی بنویسیم. دو خط می نویسیم تموم میشه که.» مسئله همینه! شما هرچقدر که تونستین، بنویسین. حتی اگه وسط یک جمله بودین و وقتتون تموم شد، باید اون جمله رو رها کنین و پستتون رو ارسال. نفر بعدی باید دقیقا از بعد شما شروع به نوشتن کنه.

چون زمان نوشتن کمه و ممکنه همزمان دو نفر بخوان که پست رو ادامه بدن. لطفا اول رزرو کنین و بعد شروع کنین به نوشتن. بعد ارسال پست، 10 دقیقه فرصت ادیت دارین. تو ادیت می تونین اموجی بذارین و اشتباهات نوشتاری خودتون رو تصحیح کنین. لطفا در زمان ادیت، چیزی به پست خودتون اضافه یا از اون کم نکنین! سبزجونی های خوبی باشین و تقلب نکنین.

سالازار اسلیترین عزیز هم ایده ی زیبایی داشتن که حتما اجرا می شه. ایده ی ایشون این بود که وقتی سوژه ای به پایان برسه، همه ی نوشته هارو جمع آوری کنیم و در قالب یک پست، در همین جا ارسال کنیم تا برای همیشه داشته باشیمش.

در آخر دوست دارم نام افرادی که توی پرورش این ایده بهم کمک کردن رو بیارم تا در آینده اگه کسی این پست رو خوند، این نام هارو هم ببینه!

دلفی
سالازار اسلیترین
مروپ گانت
لرد ولدمورت
و در آخر، ناظر قوی شوکت، قدر قدرت و والامقام اسلیترین، او که چشمانش همچو آهو و بینی اش همچو عروسک است. او که دیگران را وادار به تعریف از خودش نمی کند و متواضع بودنش زبانزد همگان است. این شما و این دوریا بلک!