تزریق استرس به فرد خیلی بالا رفته توی دو بازی آخر. و به احتمال زیاد مخصوصا در بازی آخر. پارت اول یادگاران مرگ بازیش فوق العاده اعصاب خرد کن بود. تمومش کردم توی عید. خیلی اذیت میکرد. اصلا مواردی اضافی از نجات گروگان ها در اماکن مختلف داشت که در حقیقت ماموریت های فرعی بودن. اما فرعی به مفهوم صرف نظر کردن از اونها نبودن. باید می رفتی.
بازی آخر رو دیشب در یکی از فروشگاها دیدم که البته برای کنسول xbox360 بود. به زودی تهیه اش می کنم. اونطور که نقدها نشون میدن، انگار توی بازی آخر اون ماموریت های فرعی و مسخره وجود ندارن یا کمتر وجود دارن شاید. از این نظر یه نکته مثبت به حساب میاد. لذت پیچیده کردن ماموریت های اصلی جذاب تر بودن همیشه تا اینکه ماموریت های کاملا جدا و فرعی یه دفعه برات ظاهر بشن که اعصاب خرد می کنن.
خب بدون شک مخاطبان فرق دارن. عده ای بازی ماجراجویانه ای رو که حالت اکشن پیدا می کنه، دوست دارن. چون استرس تزریق میکنه یه جورایی. یه عده هم که حسابی توی نخ کتاب های هری بوده باشن، اون اکشن شدن تا حد بالا رو خیلی نمی پسندن. چون بازی آخر یه جورایی مثل فیلم آخر حالت اکشن پیدا کرده.
یه مورد دیگه هم دموهای خیلی مسخره ای بود که توی پارت اول دیدم. فوق العاده مسخره و زشت بودن دموها. اصلا کاملا یه جوری بودن که می خواستن تو رو از وضعیت بازی خارج کنند و اصلا به طور رسمی به ذهن طرف انگار میگن که این بازی و داری بازی میکنی. تحت هیچ عنوان طراحی دموها به اندازه یک دهم خود داستان کتاب آخر یا فیلم هفتم هم قشنگ نبودن. بازی هایی داریم که اصلا طراحی دموهای بین مراحل شون سناریو دارن واسه خودشون و عالمی جذاب و گسترده دارن. اما بازی هفتم اصلا این ویژگی ها رو نداشت در بحث دموهای مراحل. نمونه های مسخره اش زیاد بودن. مثل جدایی رون از هری و هرمیون !
امیدوارم این مورد در آخرین بازی حداقل رفع شده باشه و کمتر شاهد دموهای کودکانه و خشک و کاملا مصنوعی باشیم و حداقل بر اساس کمی خلاقیت یا اصلا حداقل بر اساس خود داستان طراحی شده باشن.
بازی آخر رو دیشب در یکی از فروشگاها دیدم که البته برای کنسول xbox360 بود. به زودی تهیه اش می کنم. اونطور که نقدها نشون میدن، انگار توی بازی آخر اون ماموریت های فرعی و مسخره وجود ندارن یا کمتر وجود دارن شاید. از این نظر یه نکته مثبت به حساب میاد. لذت پیچیده کردن ماموریت های اصلی جذاب تر بودن همیشه تا اینکه ماموریت های کاملا جدا و فرعی یه دفعه برات ظاهر بشن که اعصاب خرد می کنن.
خب بدون شک مخاطبان فرق دارن. عده ای بازی ماجراجویانه ای رو که حالت اکشن پیدا می کنه، دوست دارن. چون استرس تزریق میکنه یه جورایی. یه عده هم که حسابی توی نخ کتاب های هری بوده باشن، اون اکشن شدن تا حد بالا رو خیلی نمی پسندن. چون بازی آخر یه جورایی مثل فیلم آخر حالت اکشن پیدا کرده.
یه مورد دیگه هم دموهای خیلی مسخره ای بود که توی پارت اول دیدم. فوق العاده مسخره و زشت بودن دموها. اصلا کاملا یه جوری بودن که می خواستن تو رو از وضعیت بازی خارج کنند و اصلا به طور رسمی به ذهن طرف انگار میگن که این بازی و داری بازی میکنی. تحت هیچ عنوان طراحی دموها به اندازه یک دهم خود داستان کتاب آخر یا فیلم هفتم هم قشنگ نبودن. بازی هایی داریم که اصلا طراحی دموهای بین مراحل شون سناریو دارن واسه خودشون و عالمی جذاب و گسترده دارن. اما بازی هفتم اصلا این ویژگی ها رو نداشت در بحث دموهای مراحل. نمونه های مسخره اش زیاد بودن. مثل جدایی رون از هری و هرمیون !
امیدوارم این مورد در آخرین بازی حداقل رفع شده باشه و کمتر شاهد دموهای کودکانه و خشک و کاملا مصنوعی باشیم و حداقل بر اساس کمی خلاقیت یا اصلا حداقل بر اساس خود داستان طراحی شده باشن.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!

