نام و نام خانوادگی : مایکل کرنر
سابقه : استاد درس معجون سازی در هاگوارتز
توانمندی ها : معجون سازی ، دفاع شخصی و ...
دلیل درخواست کار در این دفتر : کمک و خدمت به ارتش سفید
---------------------------------------------------------------------------
بعد از ظهر روز پنجشنبه بود و کرنر در حالی که نامه ای در دست داشت وارد وزارت خانه شد. او قبلا فقط یک بار به همراه پدرش به آنجا آمده بود. می دانست اولین کاری که باید بکند این است که چوب دستی خود را برای ثبت به فردی که مسئول این کار بود و درست روبروی او سمت چپ روی صندلی فرسوده ای در پشت میز کار خود نشسته بود تحویل دهد. پس جلو رفت و چوب دستی خود را بیرون کشید. مسئول ثبت چوب دستی ها لبخندی زد و چوبدستی کرنر را گرفت ... حالا باید به طبقه پنجم می رفت ، دفتر کارآگاهان ، پس به سمت آسانسور حرکت کرد و منتظر پایین آمدن آن شد ... در آسانسور باز شد ، چند نفر به همراه نامه های موشک شکلی که روی سرشان در حرکت بود خارج شدند. کرنر همراه افرادی که جلو و پشت سرش بودند وارد شد. همین طور چندین نامه دیگر پرواز کنان وارد شدند. آسانسور حرکت کرد و در طبقه دوم ایستاد ، یک نفر خارج شد ، طبقه سوم ، سه نفر و دو نامه خارج شدند ... طبقه چهارم ... طبقه پنجم ، فقط کرنر و یک نامه باقی مانده بود ، نامه پرواز کنان سریع تر از کرنر خارج شد ، کرنر نامه را با نگاهش تا انتهای راهرو دنبال کرد و به راه افتاد. راهرو سرد و تقریبا تاریک بود. دیوارهای نیمه خراب ، چراغ های شکسته ، کف پوش پاره پاره و درهای مهروموم شده به فضای راهرو نمای نچندان جالبی داده بودند. حالا به انتهای راهرو رسیده بود ، دری که روی آن نوشته شده بود "رئیس دفتر کارآگاهان" از درهای قبلی جدید تر بود. در زد ... شخصی او را به داخل خواند ... پس وارد شد و با اطاقی قدیمی که تازه تمیز شده بود مواجه شد. پشت میز و آنسوی نامه هایی که روی آن قرار داشت مردی جوان و خوش قیافه با موهای بلند و گوشواره ای در گوش نشسته بود و در حالی که نامه تازه از راه رسیده را مطالعه می کرد بدون این که سرش را بلند کند با دست به کرنر اشاره کرد تا بنشیند. لحظاتی گذشت و مرد جوان همچنان در حال مطالعه نامه بود. کرنر در حالی که نامه خود را در دست می فشرد همچنان روی صندلی نشسته بود و منتظر بود تا اجازه صحبت پیدا کند. بالاخره مرد جوان نامه را تا کرد و روی دیگر نامه ها گذاشت. حالا به کرنر نگاه می کرد. پس بلافاصله نامه را تحویل داد و باز به انتظار نشست. لحظاتی دیگر گذشت و نامه را تا پایان خواند ، آن را تا کرد ، جلوتر آمد و به کرنر نگاه کرد. انگار داشت او را برانداز می کرد. سرانجام گفت : پدرت از دوستان منه ولی این دلیل نمیشه که تو رو به عنوان کارآگاه قبول کنم ، این کار سختیه و کمتر افراد جوانی مثل تو از پس اون برمیان. کرنر سرد شد ، انگار شکست خورده بود ، - یعنی نمی تونم کارآگاه باشم؟ ، مرد جوان لبخندی زد و به صندلی تکیه داد ، - من نگفتم نمی تونی ، ولی باید لیاقت خودت رو نشون بدی ، حالا برو من حداکثر تا آخر هفته جغدی میفرستم و نظر قطعیم رو اعلام میکنم. کرنر بلند شد ، تشکر کرد و در حالی که سخت به فکر فرو رفته بود از در خارج شد ...
سابقه : استاد درس معجون سازی در هاگوارتز
توانمندی ها : معجون سازی ، دفاع شخصی و ...
دلیل درخواست کار در این دفتر : کمک و خدمت به ارتش سفید
---------------------------------------------------------------------------
بعد از ظهر روز پنجشنبه بود و کرنر در حالی که نامه ای در دست داشت وارد وزارت خانه شد. او قبلا فقط یک بار به همراه پدرش به آنجا آمده بود. می دانست اولین کاری که باید بکند این است که چوب دستی خود را برای ثبت به فردی که مسئول این کار بود و درست روبروی او سمت چپ روی صندلی فرسوده ای در پشت میز کار خود نشسته بود تحویل دهد. پس جلو رفت و چوب دستی خود را بیرون کشید. مسئول ثبت چوب دستی ها لبخندی زد و چوبدستی کرنر را گرفت ... حالا باید به طبقه پنجم می رفت ، دفتر کارآگاهان ، پس به سمت آسانسور حرکت کرد و منتظر پایین آمدن آن شد ... در آسانسور باز شد ، چند نفر به همراه نامه های موشک شکلی که روی سرشان در حرکت بود خارج شدند. کرنر همراه افرادی که جلو و پشت سرش بودند وارد شد. همین طور چندین نامه دیگر پرواز کنان وارد شدند. آسانسور حرکت کرد و در طبقه دوم ایستاد ، یک نفر خارج شد ، طبقه سوم ، سه نفر و دو نامه خارج شدند ... طبقه چهارم ... طبقه پنجم ، فقط کرنر و یک نامه باقی مانده بود ، نامه پرواز کنان سریع تر از کرنر خارج شد ، کرنر نامه را با نگاهش تا انتهای راهرو دنبال کرد و به راه افتاد. راهرو سرد و تقریبا تاریک بود. دیوارهای نیمه خراب ، چراغ های شکسته ، کف پوش پاره پاره و درهای مهروموم شده به فضای راهرو نمای نچندان جالبی داده بودند. حالا به انتهای راهرو رسیده بود ، دری که روی آن نوشته شده بود "رئیس دفتر کارآگاهان" از درهای قبلی جدید تر بود. در زد ... شخصی او را به داخل خواند ... پس وارد شد و با اطاقی قدیمی که تازه تمیز شده بود مواجه شد. پشت میز و آنسوی نامه هایی که روی آن قرار داشت مردی جوان و خوش قیافه با موهای بلند و گوشواره ای در گوش نشسته بود و در حالی که نامه تازه از راه رسیده را مطالعه می کرد بدون این که سرش را بلند کند با دست به کرنر اشاره کرد تا بنشیند. لحظاتی گذشت و مرد جوان همچنان در حال مطالعه نامه بود. کرنر در حالی که نامه خود را در دست می فشرد همچنان روی صندلی نشسته بود و منتظر بود تا اجازه صحبت پیدا کند. بالاخره مرد جوان نامه را تا کرد و روی دیگر نامه ها گذاشت. حالا به کرنر نگاه می کرد. پس بلافاصله نامه را تحویل داد و باز به انتظار نشست. لحظاتی دیگر گذشت و نامه را تا پایان خواند ، آن را تا کرد ، جلوتر آمد و به کرنر نگاه کرد. انگار داشت او را برانداز می کرد. سرانجام گفت : پدرت از دوستان منه ولی این دلیل نمیشه که تو رو به عنوان کارآگاه قبول کنم ، این کار سختیه و کمتر افراد جوانی مثل تو از پس اون برمیان. کرنر سرد شد ، انگار شکست خورده بود ، - یعنی نمی تونم کارآگاه باشم؟ ، مرد جوان لبخندی زد و به صندلی تکیه داد ، - من نگفتم نمی تونی ، ولی باید لیاقت خودت رو نشون بدی ، حالا برو من حداکثر تا آخر هفته جغدی میفرستم و نظر قطعیم رو اعلام میکنم. کرنر بلند شد ، تشکر کرد و در حالی که سخت به فکر فرو رفته بود از در خارج شد ...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
کارآگاه و بازرس ویژه
----------
(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم 
