نوری در دلش روشن بود نوری که مانند سایه ای سیاه سرگردان بود.بار ها احساس کرد که به کمک احتیاج دارد اما غرورش اجازه این کار را به او نمی داد. خسته از تمام رویداد ها بر روی تخت دراز کشیده بود.غرق در افکارش به سقف چشم دوخته بود در حالی که اصلا ان را نمی دید ... مرگ خواران نابود شده بودند.دویل های خطرناک پایان یافته بود.حال خسته اما اسوده بود. چوبدستی خود را تکان داد و وردی بر زبان راند همه جا تاریک شد واو خوابید. اسوده تر از همیشه...
تایید شد.
تایید شد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط فرشته تاریکی در 1387/5/27 18:11:15
ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در 1387/5/27 19:01:29
ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در 1387/5/27 19:05:37
ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در 1387/5/27 19:01:29
ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در 1387/5/27 19:05:37


