ولی نیازی به فکر کردن نبود، چون همون لحظه اسنیپ وارد کلاس شد.
- کلاس تموم شد نیوت، بیا بریم کلاس بعدی.
- ما که تازه شروع کردیم.
- ارباب منو مسئول برنامه های نیوت کرده، منم میگم باید بره کلاس بعدی.

اسنیپ، بدون توجه به غرغر های فیلچ، نیوت رو از کلاس کشید بیرون.
-
- کجا داریم میریم اسـ...ـتاد؟
- کلاس بعدی.

و قبل از اینکه نیوت بتونه چیزی بگه، پرت شد توی کلاس بعدی.

-اقای فیلچ شما اینجا چیکار میکنید؟
-خودت چی فکر میکنی، اسکمندر؟!
-نمیدونم.
-من استاد درس انگلیسیه تو هستم.
-اما من انگلیسی بلدم.
-بلد نیستی، بگیر بشین سرجات بچه جون.


نیوت به اجبار مجبور شدکه بشینه روی یکی از نیمکت های موجود در کلاس، به درس های ساده و تکراری زبان گوش کنه .

فلش بک:
لرد بعد از مدتی فکر کردن به نتیجه ای رسید و تا اومد بگه که کی انتخاب شده،مرگخواران شروع به حرف زدن کردن.
-من باید انتخاب بشم من بیشتر بلدم!
-نخیرشم من بیشتر بلدم پس من!
-نخیر من!
-چیزی گفتی،من بیشتر بلدم!

چند دقیقه نگذشت که این حرفا به سمت دعوا کشیده شدن که لرد با گفتن کلمه ای باعث شد همه سکوت کنند:
-ساکت!من فرد مورد نظر و مناسب واسه این کار رو انتخاب کردم و هیچ کس حق اعتراض نداره، این شخص خوش شانس کسی نیست جز فیلچ!
-جان؟چی؟
-مگه نگفتم کسی حق اعتراض نداره، خوب اقای فیلچ من خودم دیدم که شما چقد خوب و با لهجه ای قشنگ انگلیسی صحبت میکنید؛بنابراین میخوام شما به این پسره درس بدین.
-باشه.

پایان فلش بک.

-اهم اهم خوب درسی که امروز میخوام بهت یاد بدم خیلی هیجان انگیز و جالبه، اگه گفتی در مورد چیه؟
-در مورد مثلا تبدیل فعل های حال به گذشته و خوندن یه متن بلند و جالب و تغییر دادن همه چیزش مثل زمان فعل ها و ...؟
-جواب شما کاملن اشتباه است، اینایی که گفتی که خیلی اسونن.
نیوت:

فیلچ چوب دستیش ماژیکی رو برداشت و روی تخته وایت برد موجود در کلاس نوشت:
چیز هایی که قراره امروز درس داده شن.
1-معرفی خود به دیگران.
2-سلام و صبح بخیر.

نیوت:

فیلچ تخته رو پاک کرد و نیز دوباره نوشت:
*سلام به انگلیسی میشه hello.
*صبح بخیر میشه good morning.
معرفی کردن:
'فعل تا همین قدر هم بلد باشی زحمت کشیدی!'

*اسم من........است. ........My name's
-خوب حالا اینا رو وارد دفتری چیزی کن و بعد از من تکرارشون کن.

نیوت دفترچه یادداشتش رو دراورد و این چیزای تکراری رو وارد کرد ولی مدام داشت فکر میکرد که چگونه از دست این کلاس خلاص شه.

- نه مرسی گرنت. یه کلاس دیگه میرم، اگه کارساز نبود، دوباره میام!

نیوت این را گفت و از کلاس بیرون رفت. گرنت عینکش را تکانی داد و گفت:
- مطمئنم دوباره میاد!

در راه دفتر بود که با اسنیپ رو در رو شد.
- استاد دنبالت میگشتم! کلاس بعدی چه کلاسیه؟
- زبان انگلیسی... که البته درس خیلی مهمیه و درصد بالایی هم تو کنکور داره!
- اما... ماکه خودمون انگلیسی بلد...
- حرف نباشه! برو سر کلاست! تو که نمیخوای یه آدم مهم رو منتظر بذاری؟!
- آدم مهم؟!

فلش بک به زمان انتخاب اساتید نیوت توسط لرد

- نه! من بیشتر انگلیسی بلدم!
- من!
من باید این درس مهم رو درس بدم!
سکوت!

با صدای بلاتریکس که به نیابت از لرد بلند شده بود، همه مرگخواران مثل یک مرگخوار خوب، چهارزانو نشستند و منتظر فرمان لرد ماندند.

- حالا دوربین روی ماست؟ گریممون خوبه؟ اهم... آیا این درس که ازش صحبت میکنید، مهم میباشد؟

مرگخواران نگاهی به هم انداختند. مرگخوار x به صدا درامد:
- البته، قربانت گردم! هم تدریسش مهمه، هم درسش... تازه توی کنکور هم ضریب بالایی داره!
- چی؟ ضریب دیگر چیست؟
- یعنی اگه همین درسو فقط درست بده، کنکور رو قبول میشه!

لرد به فکر فرو رفت؛ تا فرد مهمی را برای تدریس این درس مهم انتخاب کند.

پایان فلش بک

- مگه نمیری سر کلاست؟
- چرا، چرا! الان میرم.

او با فرمت دور شد و به این فکر میکرد که فرد مهم از نظر لرد کیست، که با بازکردن در کلاس، بسی متعجب شد.

- هی نیوت حواست کجاست اینجارو نگاه کن ببینم!

نیوت با بی حوصلگی برگشت و به آستوریا نگاه کرد. آستوریا هم ناخن هایش را به اون نشان داد که این حرکت او باعث شد نیوت بیشتر توجهش را به درس جمع کند.

- از اونجایی که فهمیدی رز چیه میخوایم بریم سراغ یک مبحث دیگه ... بزار ببینم اصلا فهمیدی یا نه. رز چیه؟
- ویزلی!
- از کلاس من برو بیرون تا چشمات رو در نیاورم!

نیوت هم از آننجایی که بچه بسیار حرف گوش کنی بود، به سرعت از اتاق بیرون رفت و در را هم از پشت بست. البته از اتاق فرمان اشاره میکنند که، علت در رفتن نیوت ممکنه عامل هایی مثل فرار از درس یا ناخن های آستوریا هم باشه.

اما... حالا نیوت پشت کنکوری بدون استاد مانده بود. در راهرو ها پرسه میزد و نمیدانست باید چه کاری انجام دهد. در همان حال و هوای گیج خود به فردی بر خورد که باعث شد زمین بخورد.

- جلوت رو نگاه کن.

نیوت از روی زمین بلند شد و سرش رو بلند کرد تا کسی که به او برخورده بود را ببیند.

- شما؟
- گرنت پیج هستم. الان نباید در حال درس خوندن باشی؟
- تو از کجا میدونی؟
- خبرا زود میرسه.

ناگهان صدای "دینگ" از توی جیب گرنت آمد. گرنت دست در جیبش کرد و گوشی خود را بیرون آورد. صفحه گوشی را باز کرد و اس ام اس جدیدی که برایش آمده بود را خواند. سپس رو به نیوت کرد و گفت:
- همین الان هم خبر اومد که آستوریا از کلاس پرتت کرده بیرون.

نیوت:

- با اینکه خیلی خنگی، من میتونم بهت درس بدم.

نیوت از ناراحتی جیغ کشید.هر کاری میکرد که از شر کنکور و درس خواندن خلاص شود نمیشد. استاد های داوطلب مدام سر راهش سبز می شدن. گرنت هم طبیعتا یکی از آن ها بود.

سپس گرنت حرفی زد که صدای جیغش را خفه کرد.
- حق التدریسم رو از قبل میگیرم.

نیوت پوکرفیس به گرنت نگاه کرد. اول به این فکر افتاد که پیشنهادش را رد کند ولی مگر از جانش سیر شده بود که فرمان لرد را نادیده بگیرد؟

چند دقیقه بعد

گرنت و نیوت پس از گشت و گذار فروان درراهرو های هاگوارتز، بالاخره یک اتاق قدیمی پیدا کردن که کسی تویش ساکن نبود. جای خیلی ساکتی بود و خیلی به درد درس خواندن میخورد. پس دو تا صندلی آوردند و شروع کردند به درس خواندن.

درست زمانی که گرنت میخواست درس شیرین جغرافیا را شروع کند، اتفاقی افتاد که به کل نظر او را عوض کرد.

- نیوت گوشیت رو بزار توی جیبت.
- اخه یک چیزی خیلی ذهنمو در گیر کرده.
- چی شده؟
- این خواننده، میخواد به 32 کشور بره.
- خب این اشکالش چیه؟
- مگه ما فقط 7 تا کشور نداریم؟

گرنت با شنیدن این حرف به پوکر فیسی عمیقی فرو رفت و فقط یک جمله بر زبان آورد.
- حق التدریسم دو برابر شد.

سپس دفترچه و خودکار مشکی محبوبش- که همیشه همراهش بودند- را از جیبش در آورد و چیزی توی دفترچه اش نوشت. دفترچه جلد چرمی مشکی داشت که روی آن به رنگ سبز نوشته شده بود:

دفترچه فوق سری
متعلق به: گرنت پیج (مخ قشنگ)

برگه را از دفترچه جدا کرد و جعفرِ همیش حاضر در صحنه داد تا حق التدریس دو برابر شده اش را به حسابش بزند.

- بیا بشین نیوت.

آستوریا با ناخن هاش نیوت رو روی نیمکت نشوند و خودش پشتش وایستاد.

- خب شروع میکنیم. رز چیه؟
- ویزلیه؟
- نه!

-

نیوت جیغ کوتاهی زد؛ قطعا در اون لحظه نمیتونست برگرده و لبخند فردی که پشتش ایستاده بود رو ببینه، چون ناخن‌های‌ آستوریا هرلحظه بیشتر تو دستاش فرو میرفتن.

- باید درست جواب بدی.

آستوریا اینو گفت و فشار ناخن هاشو کم کرد. نیوت آهی کشید و با دقت بیشتری به گیاه که مشغول تدریس بود نگاه کرد.

- رز جادوییه! رز چیه؟
- ویزلیـ... جادوییه!

آستوریا باز هم ناخن‌هاشو تو بازوی نیوت فرو کرد.

- الان چرا؟
- این کارو میکنم که ارباب ذهنت بشه.

رز با رضایت چندتا از غنچه هاشو تکون داد و تدریسش رو ادامه داد.
- ببین وقتی من غنچه هامو تکون میدم، گرده افشانی میکنم. بعد گرده هام باعث میشه در آینده رز های جادویی بیشتری رشد کنن و همه جا پر از رز جادویی شه... وای چه دنیای قشنگی میشه.
- مثلا من اگه چشم های تو رو دربیارم بکارم تو زمین، ممکنه درخت چشم نیوت دربیاد. میخوای امتحان کنیم؟

نیوت ترجیح داد نه جواب آستوریا رو بده و نه برگرده تا با لبخند وحشتناکش رو به رو شه. انگار کنکور اونقدر که مشنگا توی جعبه‌ی جادویی پر سر وصداشون میگفتن، آسون نبود.

بعد از به صدا در اومدن زنگ، نیوت که عجله داشت زودتر از کلاس خارج بشه با عجله از روی صندلی بلند شد، اما موقع خارج شدن از کلاس رداش زیر پاش گیر کرد و با سر پرت شد وسط کلاس.

-می بینم که خیلی عجله دارید برای رتبه برتر شدن آقای اسکمندر!

نیوت برگشت و دید اسنیپ پشت سرش ایستاده.

-اساتیدت تا الان اصلا ازت راضی نبودند اسکمندر، و معتقدند به کلاس اضافه احتیاج داری. هزینه ی هر جلسه کلاس فوق برنامه برای شما در میاد صد و هفتاد گالیون.
-صد و هفتاد گالیون؟ ولی مگه ارباب نگفتـ...
-حرف نباشه اسکمندر! همین که گفتم، جلسه ای صد و هفتاد گالیون.
-چشم.
-حالا هم برو که اساتید گیاه شناسی منتظرتن.
-"اساتیدِ" گیاه شناسی؟!
-مگه من چیز دیگه ای گفتم؟
-نه.. ببخشید! من رفتم!

نیوت در حالی که رداشو جمع کرده بود تا دوباره زیر پاش گیر نکنه، چند قدم به عقب رفت، جمله ی آخرو گفت و شروع به دویدن به سمت کلاس گیاه شناسی کرد.

در کلاس گیاه شناسی باز بود و همونطور که نیوت انتظار داشت، با گلبرگ های رز تزیین شده بود. بوی رز فضا رو پر کرده بود.
نیوت در زد و سرشو به داخل کلاس خم کرد تا ببینه کسی داخل هست یا نه.

-اومدی نیوت؟ بیا تو. منتظرت بودیم.
-منتظرم "بودین"؟

در پشت سر نیوت به هم کوبیده شد.

-بله نیوت، منتظرت بودیم.

آستوریا پشت سر نیوت ایستاده بود.

باروفیو با همان لهجه ی مفتضح الافتضاحش دهانش را باز کرد تا درسی را که کاملا برای او ساخته شده بود، تدریس کند. اما دقیقا همان لحظه ای که دهان باروفیو، همچون در گاراژ باز شد، در کلاس نیز با شدت باز شد و وینکی که از شادمانی بالا و پایین می پرید، وارد شد. نیوت که علاوه بر زخم ها و جراحات کلاس هکتور، با دیدن باروفیو قیافه اش شدیدا کج و کوله شده بود، با دیدن وینکی در چارچوب در، نتوانست فکش را کنترل کند و فک تا حدود زانویش پایین افتاد.
وینکی با دیدن باروفیو از حرکت ایستاد و گفت:
-بارفیو اینجا چیکار کرد؟ الان آخر هفته بود و باروفیو رفته بود.

باروفیو سرش را خاراند، نگاهی به تقویم کرد، و با مغز سریع الانتقال ریونکلاوی اش تصمیم گرفت که نباید جلوی وینکی کم بیاورد. حتی اگر دیگر وزیر نباشد.
- جن چی ره میگه؟! مِنِ وزیر کل گاومیش های پِرندم ره هِوا نذاشتم بیام که اینجا این هاره بشنومه!

نیوت با چهره متفکری تمامی اطلاعاتش از انواع گاو و گاومیش را در ذهن مرور کرد.
- گاو میش پرنده؟

نگاه باروفیو و وینکی به طور همزمان به سمت نیوت برگشت. سپس ناگهان باروفیو با حالت قهری گفت:
- جانور شناسه حتی گاومیش ره نمیشناسه!

وینکی نگاه پر شرارتی به باروفیو کرد، سپس گفت:
-تازه وینکی اخبار جدید واسه باروفیو و نیوت آورد! وینکی به نیوت تبریک گفت، وینکی به باروفیو تبریک گفت و در نهایت وینکی به خودش تبریک گفت. وینکی جن وزیر خووب!

چشمان باروفیو گرد شد. باروفیو کبود شد. و حتی چهره نیوت کبود تر شد.
-روستایی مظلوم بدون حضور وکیل حرف ره نخواهد زد اصلا!

باروفیو این را گفت و ناله کنان بیرون رفت.

وینکی روی صندلی ای که سه برابر قدش بود، نشست و شروع کرد به صحبت کردن.
-امروز وینکی خواست ادبیات درس داد. وینکی جن ادبیات دان بود! biganeh:

فک نیوت دیگر از این پایین تر نمی رفت...
اما وینکی قصد نداشت کار را ناتمام رها کند.
- نیوت بعد از وینکی تکرار کرد:" نیوت جن جانور نشناس بد!"

نیوت داشت سرگیجه میگرفت که ناگهان زنگ کلاس به صدا در آمد و کلاس شروع نشده به اتمام رسید.

_امدم ببینم زنگ بعد چه کلاسی دارم...
_هوومم بذار ببینم اسکمندر!
اسنیپ نگاهی "ترن تو پيج تري هاندرد نايتي فور " گونه ایی به سر تا پای نیوت انداخت اندکی تامل کرد,سرش را پایین انداخت و به ورقه ی بزرگ جلوی رویش نگاهی گذرا انداخت.
_هاه,ایناهاش ادبیات مشنگی با جناب لادیسلاو پات...پاتریشوا خازنفا...نه...خازنفا پاتریشوا ...کاردلیپ خازنفا , با زاموژسلی داری بپر برو که پنج دقیقه هم دیر شده.
نیوت چیزی نگفت.وقت گالیون بود در نتیجه سری تکان داد و سکندری خوران خودش را به کلاس درس ادبیات مشنگی رسوند.
اندکیی بعد:
هنگامی که نیوت وارد کلاس شد لبخندش بر لبش خشکید,چشمانش از حدقه در آمد,سر تا پا علامت تعجب شد,نیوت اب شد , اتش شد,خاک شد,باد شد ...چهار عنصر اواتار شد , وا رفت, ارزوی مرگ کرد حتی ...که ای کاش میمرد و روزی رو نمیدید که اون...اون بی تمدنه دهاتی! در نقش پروفش حاضر شده.
اشتباه نکنید , کسی که برای تدریس ادبیات مشنگی امده بود نه کلاه بلندی بر سر داشت نه لباس مشنگیی بر تن و نه عصایی کوتاه در دست ,هر که بود لادیسلاو نبود!
_سِلام
_ب...باروفیو؟!
_خعلی تِعجب نکن !
_ولی اخه چطور...
_بِذا بگم این ژاموژشلی...
_زاموژسلی!
_هِمون... گفته دنگی که دینگ خطابش میکنه گاهی هم جیرینگ! مریض احوال هسته سر همین هسته که نتونسته سر کلاس حاضر بشه ! وزیر وزارت سحر و جادو بی توجه به تیک های عصبی نیوت وزنش رو روی صندلیی انداخت که پایهایش تقریبا در حال شکستن بود سپس ادامه داد:
_خلاصه گفت که بهت بگم که بدونی که "آه کمر دینگ بشکست " و نشد که بشه که بیاد من هم که لطف کردم از کار و زندگی و گاومیش و مملکت زدم امدم علم و دانستهای فراوونم رو در اختیارت بذارم حالا مثل تسترال به من زل نزن بیشین که کلی کار داریم.

خلاصه:
در حالی که یک هفته بیشتر تا کنکور مشنگی نمونده، لرد به نیوت اسکمندر دستور داده تا در کنکور شرکت کنه، رتبه‌ی تک رقمی بیاره و رتبه‌ش رو به لرد تقدیم کنه. ضمناً با توجه به فرصت محدود تا کنکور، لرد دستور میده تا تمام مرگخواران هم به نیوت کمک کنن.

مرگخواران خودشون هم مثل نیوت چیزی از علوم و دروس مشنگی نمی‌دونن، اما با این حال، هرکس یک درسی رو انتخاب می‌کنه تا به نیوت آموزش بده.

تا الان، فقط هکتور که شیمی رو به خاطر تشابه‌ش به معجون‌سازی انتخاب کرده، با نیوت کلاس داشته.


نیوت:

نیوت که هنوز از رفتار "متفاوت با همیشه‌"ی هکتور در شوک بود، خواست از کلاس بیرون برود تا ببیند کلاس بعدیش چیست و کجاست. هنوز از سر جایش بلند نشده بود که در محکم باز شد و هکتور دوباره وارد کلاس شد!

- تدریسم چطور بود؟ خیلی فوق‌العاده بود، نه؟
- آممم، تو.. که.. هیچی...

هکتور وسط حرف نیوت پرید و در حالی که یک بطری کوچک معجون را به او نشان می‌داد، گفت:
- معجون "معلم شیمی شدن" رو روی خودم امتحان کرده بودم!
- خب، تاثیرش که خیلی فوق‌العاده بوده. حالا میشه برم سر کلاس بعدی؟

هکتور نیوت را هُل داد روی صندلی و گفت:
- نه، میخوام یه دور هم بدون معجون تدریس کنم تا قشنگ متوجه تاثیر معجونم بشی!

نیوت هیچوقت فرصت نکرد تا جوابی بدهد، چون قبل از آن که حتی پیامی از مغزش به دهانش ارسال شود، تدریس شروع شده بود. هکتور کتاب شیمی کهنه را ورق زد، به صورت کاملاً رندوم روی یک صفحه متوقف شد وگفت:
- واکنش تجزیه! امروز بهت واکنش تجزیه رو یاد میدم!

تنها آرزوی نیوت در آن لحظه، کم شدن لرزش هکتور، شده حتی یک اپسیلون، بود.
- برای اینکه یه ماده رو تجزیه کنیم باید.. باید.. باید چی؟!

حتم داشت که می‌داند معلم شیمی‌اش به چه نتیجه‌ای خواهد رسید!
- معجون تجزیه شدن روش بریزیم!

بله، احتمالا تا آخر زنگ قرار بود با معجون‌هایی مثل "معجون ترکیب شدن"،"معجون موازنه" و "معجون جدول تناوبی عناصر به جز عناصر واسطه‌ی دسته‌ی F" آشنا شود! درس شیمی برای نیوت، درس قابل پیش‌بینی‌ای بود...

البته چند ثانیه‌ای بیشتر طول نکشید که متوجه اشتباهش شد. هکتور، غیرقابل پیشبینی‌تر از تصور نیوت بود...
- حالا وقت کار عملیه! پیش به سوی آزمایشگاه!

ساعتی بعد
نیوت اسکمندر، با موهایی سوخته، لباسی سوخته‌تر، پوستی کهیرزده و تنی لرزلرزان و رخ سندروس! وارد دفتر مدیریت شد!

- من بهت اجازه دادم بیای داخل؟

نیوتِ خسته، بدون هیچ پاسخی به مدیر مدرسه‌اش، اسنیپ، زل زد.
- چته عین گلابی زل زدی به من؟

نیوت خسته‌تر از آن بود که توضیح بدهد اساساً گلابی چشمی ندارد که زل بزند، پس فقط گفت:
- اومدم ببینم زنگ بعدی چه کلاسی دارم؟!

نیوت وسایلش را گذاشت روی میز و خودکار های رنگی و کاغذ های فرنگی اش را در آورد و آماده جزوه نویسی شد. هکتور گفت: قلم پر تندنویست کجاست؟
- اجازه آقا معلمٰ! برادرمون شکوندتش.
- بیخود کرد. کتاب شیمیت رو در بیار ببینم.
- اجازه آقا معلم! تابلوی مامان مرحوممون داشت برامون برنامه می گرفت یادش رفت شیمی داریم.
- تو مگه کلاس اولی؟ چرا خودت برنامه نمی گیری؟
- چیه جو می دی آقا معلم؟ امروز که برنامه نداشتیم. تازه اول مهره.
- امروز اول مهره، بی خاصیت؟ تو یه هفته دیگه کنکور داریٰ.
- آقا اجازهٰ کتاب کمک درسی چی بگیریم؟
- به ما گفتن که بهتون توصیه نکنیم. ولی خوب، حالا که اینقدر اصرار می کنی، شیمی جامع نشر انگلیس (تیزهوشان) خوبه. کتابتو گرفتیٰ کد قرعه کشیت رو بده من حواست پرت نشه. حالا دیگه حرف نزن. تو چقدر گستاخی بچه. تو بدترین کلاسی هستی که تا حالا داشتم. خیلی زیاد وقت داریم، تو هی سوال بپرس، هی سوال بپرس.

نیوت که واقعا از رفتار بدش احساس شرم می کرد؛ ساکت نشست و نگاه شرم به زمین انداخت. ناگاه نگاه هکتور به کاغذ های روی میز او جلب شد.
- کتاب رنگ آمیزی می آری همراه خودت سر کلاس؟ تو آدم نمی شی نه؟ آقا یکی این چوب من بیاره.
- آقا اجازه! این جدول مندلیفه.
- چرا دروغ می گی؟ مندلیف اصلا این جا نیست که. من دیدم خودت از تو کیفت در آوردی. الکی تهمت نزن. اصلا برو. من به تو دیگه درس نمی دم. برو جزوه منو از کلاس قبلیم بگیرٰ بخون.

کلا معلم شیمی ها خیلی قهرقهرو هستند. یکی سوروسشان. این یکی هم هکتورشان که بعد از آن جملهٰ، کاسه کوزه اش را جمع کرد و از کلاس زد بیرون. نیوت هم مدل هرمیون گرنجری یک چرخی به زمان برگردانش داد که وقتش تلف نشده باشد و رفت ببیند چه کلاس های دیگری در آن زمان برگزار می شود.