پشت پرده وزارت

سوژه ی شورشی!

دوفشس بوکسش تیشششش بفففف!

- بزنین و بشکنین رفقا! هر کاری دوست دارین بکنین. این آزادی ـه!

ستاد انتخاباتی وزارت سحر و جادو در حال ترکیدن بود. دُن فلچر و دار و دسته ـش ریخته بودن اونجا و در حال زدن انواع و اقسام خسارات مالی و جانی به ستاد بودن.
چند تا از اشرار شیشه ها و در ها رو می شکستن، عده ای از لات ها متصدی های ثبت نام رو توی حلق همدیگه می کردن و اراذل هم مشغول کتک زدن نامزد ها و کسانی که میخواستند ثبت نام کنند، بودن.
ماندانگاس فلچر هم با کلاه لبه دار، عینک آفتابی، پالتوی بلند و لبخندی بر لب روی یک صندلی از این خفن دسته دار ها نشسته بود.

ویکتور کرام که به شدت در حال کتک خوردن بود فریاد زد:
- من ورزشـ... بوم... ـرم. شما حق ندا... دوفشس... منو بزنید. من دولت... دوپس گرومپ بامب!

با اون صدای بامب آخری ویکتور ترجیح داد چیزی تعیین نکنه و سرش به کار خودش باشه. اما یکی دیگه از نامزد ها خیلی بی قراری می کرد:
- من میخوام وزیر شم. ولدک گفت برو وزیر شو.

همونطور که پیشبینی می شد با وجود ممنوع الورود بودن به همه ی حوزه های انتخاباتی، چارلی ویزلی بالاخره خودش رو به ستاد رسونده بود و در فکر ثبت نام کردن بود.

- بسه دیگه! جمع کنین بریم.

ماندانگاس در حالی که از روی صندلی خفن ـش بلند شده بود این رو گفت و به دو تا از کور ممد ها اشاره کرد. کور ممدان مورد نظر بدو بدو صندلی خفن رو برداشتن و پشت سر دُن فلچر از ستاد خارج شدن.

بعد از خارج شدن همه، ماندانگاس اطلاعیه ای به در ستاد زد و شروع به حرف زدن کرد:
- دوستان من! دوره ی خفقان و زندان و دستگیری به پایان رسیده. دیگه نوبتی هم باشه نوبت ماست. برید و هر خونه ای رو میخواید غارت کنید، هر کسی رو میخواید کتک بزنید، هر کاری عشق ـتون می کشه بکنید. دیگه کسی نمی تونه جلوی ما رو بگیره!

از خورشید فروزان، چیزی جز دایره ای کم رنگ و بی رمق چیزی باقی نمانده است! ستاره ها هم نوری ندارند. برج های سر به فلک کشیده که روزی میخ های زمین بودند، اکنون در حال حرکت اند.دریا ها آتش گرفته اند! این هنوز اول ماجراست.

اطرافش را می نگرد. به راستی چه چیزی در حال روی دادن است؟ چه چیزی در انتظار اوست؟ چه چیزی در کمینش خفته؟ چه چیزی؟
سرش را بالا می گیرد. پرچم پر افتخار وزارتش در حال سوختن است. صدایی در گوشش می پیچد:

- وزارت سحر و جادو سقوط کرده! کودتا! کودتا!

باید بگریزد! گروهی را از دوردست می بیند که سمتش می آیند. بلند می شود. چوبش را در دستش می فشارد. تمرکز می کند. یک، دو، سه، حالا...

ارتش وزارت به مکانی که چند ثانیه ی پیش مورفین گانت در آنجا ایستاده بود می نگرند. چیزی جز یک کلاه قدیمی خاک گرفته در آنجا نبود. کلاهی که یک زمان بر روی سر مورفین گانت بود.
هوا سرد بود. سردتر از دیروز! شاید هم تنها او سردش بود. در میان چشمان بیرون زده ی عابران، او با یک پیراهن نازک به راهش ادامه می داد. همیشه همین گونه است. آدم های بزرگ همیشه زود می روند، مانند کوه یخ! کوهی که دیر یا زود آب می شود. از غصه دستان خود را می گزد! دارد خودش را سرزنش می کند که ناگهان...
صدای به سوی او می آید. دیگر توانی در پاهایش احساس نمی کند. به زمین می افتد و چشمانش سیاه می شوند، سیاه... سیاه.

چشمانش را باز می کند. خودش را بر روی تختی می بیند. در کنارش افرادی را می بیند. از همه به او نزدیک تر، زنی است که با چشمانش سیاهش او را برانداز می کند. آری! خواهرش مروپ گانت در کنار اوست. حالا خیالش راحت است. دیگر می تواند به آینده ای که پیش رو دارد فکر کند. ولی چه آینده ای؟

خانه ی ریدل

لرد بهترین پزشکان مرگخوار حاضر در جهان را برای معالجه مادرشان به خانه ی ریدل آورده بود و منتظر بود نتیجه ی معالجاتی که بر روی مادرشان صورت گرفته مشخص شود.
پس از نیم ساعت دکتران از اتاق مادر لرد بیرون آمدند و با لرد صحبت کردند:

- ما پس از معالجه اساسی فهمیدیم که...

لرد بسیار نگران بود، برای اولین بار احساسات بر لرد غلبه کرده بود.

دکتر ادامه داد:
- ما فهمیدیم که مادر شما گرفتار بیماری « زن بگیریوس » شدند!

- چی چی یوس؟

- زن بگیریوس ارباب! بیماری که بر اثر نداشتن عروس برای پسر به وجود می آید.

- حالا این چی چی یوس درمانی هم داره؟

- بله... مربوط میشه... به... شمـا!

- به من!

-بلـــ...بله! شمـــ...شما باید... زن... بگیرید!

- چی؟


کیلومتر ها آن طرف تر! دفتر دایره ی جناهی!


ویلبرت و الستور نگاهی به هم انداختند. در مقابلشان مردی با چشمان ریز و سیبیلی تاب خورده ایستاده بود. کوتاه قامت و کمی چاق!
مودی با تعجب پرسید: شما؟

مرد جواب داد: هرکول پوآرو!

ویلبرت با اشتیاق گفت:
- هرکول پوآرو! خوش حالم که نامه ی من به دست شما رسیده! من اسلینکرد هستم، ویلبرت اسلینکرد و دوستم الستور مودی!

در پشت پوآرو مردی بلند قامت با صورت کشیده دیده می شد.
پوآرو او را فرا خواند تا او را معرفی کند.

- این هم دوست و همکار من آرتور هستینگز.

مودی با تعجب داشت به آن دو نگاه می کرد. سپس به ویلبرت گفت:
- این ها کی هستن ویلبرت؟

ویلبرت همان طور که داشت با هستینگز دست می داد گفت:
- بهترین کاراگاهان کل دنیای مشنگی!

فلور همه کاراگاها رو به جلسه دعوت کرد.

در جلسه

-همون طور که میدونید کار ما به سه بخش امنیتی،جنایی و جرایم اقتصادی تقسیم میشه.خب الستور تو برو سر موضوع جنایی،ارنی تو برو سر موضوع امنیتی،یاکسلی و رون ویزلی هم مسئول جرایم اقتصادی هستند.دافنه،تو هم معاون هستی.
کاراگاهان که تا حالا چنین برنامه ریزی ندیده بودند به این صورت در آمدند:
-بقیه کاراگاها هم تو این سه گروه تقسیم بشند.
-شما چی کار میکنید؟
- منم مثل ارنی ماموریتا رو اعلام میکنم.
پایان جلسه

روز اول

نقل قول:
فلور:ولش کن.برم به پروانه هام برسم.
نقل قول:
فلور بازم به پروانه هاش رسید.

الستور در دفتر جنایی

-این رئیس که از ارنی هم بدتره.
ویلبرت:فعلاً دو روز اومده سر کار.
مینروا:برم پیش دافنه ببینم اوضاع چه طوری میشه

دفتر اقتصادی
رون:یاکسلی.بیدار شو تا لنگ ظهر خوابیدی.
-چی شده؟ماموریت جدید اومده؟
-نه.
-کسی اومده به ما ملحق بشه؟
-نه.
-پس چت شده؟
دلم برای هرمیون تنگ شده.
-
یاکسلی بیرون رفت تا یه هوایی عوض کنه.
-این بار آخرت باشه که منو بیدار میکنی.

در دفتر ارنی
ارنی در حال نقشه کشیدن برای برگشتن به سر کارش بود.

فلور با استفاده از دوربین مدار بسته از کار همه کاراگاها با خبر بود و منتظر فرصتی بود که قدرتش رو به رخ همه بکشد.

- تخ کن! اوی مگه با تو نیستم؟ تخ کن.

رون، مودی و ویلبرت در حال زدن پس کله ی بیل بودن تا موفق بشن حکم حکومتی وزیر رو از دهانش خارج کنن.

مودی که دیگه نا امید شده بود با پشت دست توی فک بیل زد و گفت:
- آخه مرتیکه ی تسترال، برای چی دروغ گفتی؟! فلور مرگخواره!

رون یکی پس کله ی بیل زد و گفت:
- حالا راستشو بگو ببینیم کی انتخاب شده بود؟! :vay:

شاپالاخ!

با ضربه ی ویلبرت، بیل کتلت شد و کف اتاق وزیر ولو شد!

مودی نگاهی به ویلی کرد و گفت:
- خــــدا! آخه من چه گناهی کردم که باید گیر این هیپوگریف ها بیفتم؟!

ویلی با شرمندگی گفت:
- خب من دیدم شماها زدین، منم دلم خواست خب.

مودی که کلاً بیخیال هوشیاری مداوم شده بود به سمت وزیر رفت. مورفین سرش توی کت شوفصد ایکس لارژش بود و احتمالاً در حال مهیا کردن مقدمات سفر های فضایی وزارت بود!

- جناب وزیر. یه لحظه به من توجه می کنین؟

وزیر سرش رو از توی کتش در آورد و گفت:
- شیه هی تو ام وژیر وژیر می کنی؟ اگه من دشتم به این وژیر برشه می کشمش! تا وقتی که رو ژمین بودم همه هی می گفتن وژیر. رو ماه و مریخ هم ملت هی وژیر وژیر می کردن. الان رو مشتری هم از دشت شما آرامش ندارم؟

- وزیر گانت! من فقط می خواستم بپرسم چه کسی به عنوان رئیس مرکز کاراگاهان انتخاب شده؟

- وژیر و کوفت! هر شی من هیشی نمی گم، نژابت به خرژ میدم شما ها بیشتر میشین. بابا لا مشبا مگه مشتری هم آدم فژایی داره اشلاً؟ به ژون دائاش به من گفته بودن مشتری از گاژه، اشلاً آدم توش نیست!

مودی که کلاً بیخیال زندگی شده بود به فکر زندگی پس از مرگ افتاد و با تموم قدرت شروع کرد سرش رو روی میز وزیر کوبیدن.

کمی اون طرف تر مرگخوار ها دور هم جمع شده بودند و بر خلاف اون چیزی که در نگاه اول به چشم میومد اصلاً خوشحال نبودند!

دافنه با ناراحتی گفت:
- عجب آدم بیخودیه این فلور. انگار نه انگار که ما هم می خواستیم رئیس شیم. یه منوی مدیریت گرفته دستش، همه مون رو زد کنار خودش شد رئیس.

یاکسلی که اخم کرده بود گفت:
- من نمی دونم این چطوری تقلب کرده که تونسته وزیر بشه؟ تا اونجایی که من یادمه آخرین تقلب رو خودم کردم!

- اشکالی نداره بابا. الان دو روز می تونه رئیس باشه. همین امروز فرداس که مادر ارباب بیاد و ریاست رو ازش بگیره.

دفتر فرماندهی کاراگاهان

فلور که به وسیله ی دستگاه شنود جادویی(!) مشغول گوش دادن به صحبت های مرگخواران بود، گوشی رو از گوشش بیرون کشید و به نامه ای که در دستش بود نگاه کرد:

نقل قول:

فلور لبخند مرموزی زد و زیر لب گفت:
- برای تک تکتون دارم کاراگاهان عزیز!

مرگخواران با شنیدن جمله ی آخر مورفین، پاقی زدند زیر خنده و در حالیکه جمله ی مورفین رو تکرار میکردند، لبخند های معنا داری به محفلی ها تحویل میدادند.
- خیلی خب، شبر کنین ببینم، این چیز رو کژا گذاشته بودم؟ اه...

یاکسلی که آشکارا معلوم بود از معطل کردن مورفین به ستوه آمده است، نگاهی به بقیه ی مرگخواران کرد و بعد از اینکه مطمئن شد هیچکدام قصد دخالت در این جریان را ندارند، به سوی مورفین چرخید و گفت:
- جناب وزیر مورفین گانت، برگه ی نتایج دستتونه، اگه لطف کنید و اعلام کنید ممنون میشیم همگی!

مورفین نگاهی حاکی از تعجب به یاکسلی انداخت و در حالی که با پالتوی خودش ور میرفت، اشاره ای به بیل کرد و گفت:
- ببین شی میگن، هی وژیر وژیر میکنن، لابد با تو کار دارن؛ چرا جوابشونو نمیدی؟ مگه نمی بینی من دنبال چیژ هام میگردم؟ :vay:

تمام افراد حاضر در صحنه از معطلی های وزیر آه کشیدند و به نشانه ی نا امیدی سری تکان دادند!
الستور اشاره ای به بیل و اشاره ای به کاغذ نتایج نهایی کرد که از جیب مورفین بیرون زده بود و گفت:
- برش دار و بخون بیل، وگرنه تا فردا همینجا معطل هستیم!

بیل سرشو تکون میده و و دستشو داخل جیب وزیر میکنه که توی جورابش دنبال اندوخته ی روز مبادایش میگشت و بعد از درآوردنش، گلوشو صاف میکنه و شروع به خوندن میکنه:
- به نام شالاژار کبیر، اینجانب مورفین گانت، وژیر شحر و جادو...

مینروا حرف بیل رو قطع میکنه و میگه:
- وزیر موتاده و اینطوری حرف میزنه، تو هم باید اونطوری بخونی؟

- به جان خودم تقصیر من نیست، عمل وزیر بالاست، متن نامه رو هم اینطوری نوشته! ولی باشه، سعی میکنم درست بخونم. :pretty:

- وزیر سحر و جادو، بنا بر نتایج انتخاباتی که برای تصدی مقام ریاست اداره ی کارآگاهان وزارت سحر و جادو به عمل آمد، اعلام میدارم که جناب آنجلـ...

صورت بیل حالت رویاگونه ای به خود میگیره و آه کوتاهی میگه و ادامه میده:
- اوهوم! ببخشید، صدام گرفت یه لحظه، اعلام میدارم که جناب فلور دلاکور به ریاست این اداره منصوب میشود.

بیل بعد از خواندن کاغذ نامه، لبخندی به اعضای حاضر در سالن میزنه و با کمال آرامش کاغذ نتایج رو میخوره!

فلور و بقیه ی مرگخوارانی که در پشت بیل ایستاده بودند، نگاهی به محفلی ها انداختند و لبخندی شیطانی به آنها تحویل دادند!

- نـــــــــــــــــــــــــــــــــــه! این امکان نداره، نذارین کاغذ رو بخوره، بگیرینش بچه ها!

مـــودی نگــاهی به وزیر سپس نــگاهی به مرگــخواران که پــوزخندی بر روی لبــشان جای گرفته بود کرد سپس رو بــه رون گفت:
- رونالد بیلیوس ویــزلی! فــک نمــی کنــی ایــنا یــکــم مشکوک میــزنن؟!

رون بــا عصبانیت بــی حد و مرزی چشــم غره ای به مودی رفت و جواب داد:
-بــه جای ایــن همه شک به اونـــا برو فرق بیـــل فــلزی و بیل چوبیــو تشخصی بده!

مــودی بسیـــار سنگین جواب داد:
-مــن همیــشه گفــتم تو خلق و خــوی مرگخواریت داری حــتــی مثــه تام از اسم خودت بــدت میــاد...

بیــل به آن ها هــیســی گفت و بشکــنی زیر گوش وزیر که از دنــیــای مـادی دور شده و مشـغــول کنکــاش در فضای چیــزی معنویت بــود زد و گفت:
-وزیــر نتــایجو می گفتــیـــن!

مورفین چشــمــان خمشارش را بــه بــیــل دوخت و گفت:
-تــو کی بــاشی اشــن؟! همـــش همــه ژا خودشو نــخود هر مـــعژونی می کنه!

بیــل آهی کشیــد و تکــرار کرد:
-جنــاب وزیر نتایج لطفا!

مورفین کــمــی بــیــل را چپ چپ نگاه کرد و پرسید:
- وژیــر کژاش؟! ایــنــقد وژیر وژیر می کنی؟!

مــودی در حالی که در سر خودش می کوبید گفت:
- آغای گانت وزیر سحر و جادوی عزیز بخونین اون برگرو لطفا! :vay:


-اِاِاِ! مــن وژیرم! هــی ویـژلی بــیــل مانند شه طــور ژرئت مــی کنی تــو کار وژیر دخالت کنــی؟!

مــلــت مــحفل که بر خلاف مرگــخواران به این حرکــات مورفین عادت نداشتند:

مینروا به الستور گفت:رون راست میگه این طوری شانسمون برای ریاست بیشتر میشه!
همه محفلی ها سرشان را به نشانه تایید تکان دادند.
الستور هم در کاغذ نوشت ارنی مک میلان!

1دقیقه بعد خانه ریدل ها

دافنه،فلور و یاکسلی نزد لرد آمدند.
دافنه گفت:سرورم قرار شده انتخاباتی جادویی صورت بگیره تا فرمانده جادویی کاراگاهان انتخاب جادویی بشه!
لرد کمی فکر کرد و گفت:خب اگر اینطوری بشه شانس ما کمتر است برای پیروزی چرا شما ها پذیرفتید؟

دافنه،فلور ویاکسلی: :worry:

یاکسلی گفت: سرورم آخه ما چاره ای نداشتیم باید قبول میکردیم.

لرد گفت:دیگه چاره ای نیست فلور اسم کسایی که میخواهند از ما ها فرمانده بشوند را بنویس.

فلورگفت:چشم سرورم فقط اسم ارنی و بیطرف هارا نیز بنویسم؟
لرد گفت:آره میشه با طلسم فرمان کنترلشون کرد بنویس بجز آرتور چون اون یک ویزلی است!

یاکسلی
فلور دلاکور
دافنه گرینگراس
ارنی مک میلان
آنجلینا جانسون

بلاخره همه کاندیدا ها تایید شدن و منتظر روز بعد بودن!

روز بعد سالن انتخابات

همه کاراگاهان رای های خود را در صندوق انداختن ومنتظر اعلام نتایج بودن!

مورفین که تازه از فضا یا همون فژا به زمین آمده بود گفت:خپ نتایش را اعجام میکنم!

خلاصه:


مرگخوارانی که تازه وارد گروه کاراگاهان شدند، سعی بر برکناری ارنی مک میلان، مشاور و رئیس کاراگاهان دارند و محفلی ها نیز خواستار این هستند که رئیس جدید را از بین خودشان انتخاب کنند!
از طرفی، مادر لرد ولدرمورت به خانه ی ریدل ها بازگشته تا به وضع آنجا سر و سامانی دهد. لرد هم برای به قدرت رسیدن مادرشان، تعدادی مرگخوار را به وزارت خانه فرستاده تا به عنوان کاراگاه ( همان کاراگاهان تازه وارد! ) ارنی مک میلان را بر کنار کنند تا مادر ارباب به قدرت برسد.
وزیر هم انتخاباتی برگذار کرده تا رئیس کاراگاهان مشخص شود!

و حالا ادامه ی ماجرا!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اندر اتاق های تاریک آزکابان!

وینسنت کراب در اتاقی بسیار بزرگ و البته تاریک بر روی صندلی خود نشسته بود و داشت لیست زندانیان آزکابان را که حدودا صد نفری می شدند را بررسی می کرد. ناگهان در اتاق باز شد و یک جادوگر قد کوتاه با ریش بلند سفید وارد اتاق شد.

- عالی جناب! نامه ای از طرف وزارت خانه به دست ما رسیده که مهر مخصوص وزیر گانت روی پاکت آن وجود دارد. اجازه می دهید آن را بخوانم؟

کراب با قیافه ی خشمگینامه به آن جادوگر نگاه کرد و فریاد زد:

- بخوان!

جادوگر کوتاه قامت شروع به خواندن کرد:

با شلام خدمت وینشنت کراب عژیژ.
شورای آژکابان رو جمع کن وینشنت! باید برای یه سری بوژبوژی ها تصمیم گیری کنیم! انتخاباتی توی وژارت خونه داره بر پا میشه. برای این کاراگاهان بوژبوژی! امروژ میان تا مورد تایید شما و شورا قرار بگیرند.

با تشکر، وژیر گانت

وینسنت کراب با حرکت دست به جادوگر فهماند که بیرون رود. سپس با خنده ی شیطانی از داستان خارج شد!


کیلومتر ها آن طرف تر، محفل ققنوس!

ویلبرت در حالی که قلم را در بین انگشتان خود می چرخاند گفت:

- مودی، ببین کسی رو از قلم جا ننداختیم؟

مودی لیست را بلند برای همه خواند:

آلستور مودی
ویلبرت اسلینکرد
رون ویزلی
مینروا مک گونگال
بیل ویزلی
آرتور ویزلی
آنجلینا جانسون

رون کمی فکر کرد و گفت:

- چطوره که ارنی هم وارد لیست کنیم؟

مودی گفت:

- عقل کل! اگه می خواستیم اون بشه رئیس، پس چرا بر کنار کردیم! :vay:

- راست میگی مودی ولی شاید بتونیم اون رو مثل عروسک خیمه شب بازی کنترلش کنیم!

- یعنی چی؟ بیشتر توضیح بده.

- مثلا ارنی شد رئیس. بعد ما با طلسم فرمان اون رو کنترل می کنیم و هر دستوری که بدیم، انجام میده!

- خوبه! خوبه! نظر بقیه چیه؟

یاکسلی بعد از چند ثانیه:چه طوره انتخابات درون کاراگاهی اجرا کنیم.
ویلی:ولی این کار باید با مجوز وزیر باشه.
ارنی:وزیرو یه کاریش میکنم.
وزیر تا اسم انتخابات رو شنید احساس خطر کرد و از مریخ به سمت زمین حرکت کرد و در پایگاه فضایی(منقل)وزارتخونه فرود موفقی داشت.(این افتخار بزرگ رو به همه ی جادوگران تبریک میگوییم. )
وزیر:میخوایید منو برکنار کنید پدر شوخته ها؟
ارنی:نه،میخوایم بین خودمون انتخابات برگزار کنیم تا فرمانده مشخص شه.
وزیر که خیالش راحت شده بود:باشه انتخابات رو برگژار کنید.

نقل قول:

وزیر دوباره به مریخ رفت.
سفیدا از همون اول تصمیم گرفتند که ۱۰ نفر رو نامزد کنند و بعدش ائتلاف ۱۰ ضلعی تشکیل دهند ولی جناح سیاه منتظر دستورات لرد سیاه ماند.

خونه ریدلها

بارتی:ارباب براتون از وزارتخونه نامه اومده.
لرد سیاه:دوباره چی شده؟
لرد سیاه نامه رو گرفت و خواند و سپس گفت:یک ساعت دیگر تصمیم میگیرم کی رو میفرستیم.