Re: اعضــــاي محفل!........از جلو نظام!
کمک میخوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز
کمک میخوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
65
نفر همین الان آنلاین‌اند
44 نفر در «انجمن»
3 عضو
62 مهمان
کجای سایت هستند؟
-
انجمن 44
-
آرشیو گالری 11
-
اتاق خبر 3
-
بخشهای دیگر 7
اعضای آنلاین
53 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند
کارت قورباغه شکلاتی
کارت قورباغه شکلاتی
پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران
شبکه پرواز
شومینه‌های من
۴ مقصد
اطلاعیه‌های مدیریت سایتتاپیک در اتاق ضروریات۱ ماه پیش
گفت‌و‌گو با مدیران، انتقاد، پیشنهاد و...تاپیک در اتاق ضروریات۱ هفته پیش
قوانین ایفای نقشتاپیک در ایستگاه کینگزکراس۵ ماه پیش
اطلاعیه‌های ورود به ایفای نقشتاپیک در ایستگاه کینگزکراس۸ ماه پیش
مقصدی با این نام پیدا نشد.
هنوز مقصدی اضافه نکردهاید.
در جستجوی راز ققنوس (عضویت)
مشاهده‌کنندگان این تاپیک:
2 کاربر مهمان
Re: اعضــــاي محفل!........از جلو نظام!
يک روز در محفل
هر سه دوست ، هري ، رون و هرميون کنار هم در طبقه اول ساختمان قديمي محفل کنار راه پله اي که به طبقه دوم ميرفت ايستاده بودند . در دستان هري يک جعبه قرار داشت که روي آن پارچه سياهي کشيده شده بود ، نگاه رون و هرميون به شئ
خيره بود که ناگهان با صداي هري نگاه آن دو از کتاب به صورت هري جابه جا شد : بايد مي آوردمش ، شايد توش جادوي سياه باشه و کل ما را طلسم کند ..... هري مکس کوتاهي کرد ونگاهي به رون و هرميون انداخت و با صدايي پر از اضطراب ادامه داد.....شايد يک طلسم از طرف ولدمورت باشه .
هرميون دوباره به جعبه نگاه کرد اينکار را چنان انجام داد که انگار در جعبه بمب است و هر لحظه امکان دارد منفجر شود ، با صداي خفه اي گفت : هري ، قرار بود دست به اون نزنيم و نزديکش هم نريم ، اگر از طرف اسمش رو نبر باشه خيلي خطر ناکه . رون در تاييد حرف هرميون سرش را تکان داد .
هري : حالا کاري است که شده بهتر جعبه رو ببريم به دامبلدور يا کسه ديگه اي نشونش بديم ..... ناگهان هري به يادش آمد ديگر دامبلدور آن پير مرد مهربان در ميان آن ها نيست آه عميقي کشيد و ادامه داد ....... به نظرتون به کي اعتماد کنيم ؟
خداوند جواب اين سوال را براي هري ، رون و هرميون فرستاد ، لوپين متوجه آن ها شده بود و از آشپزخانه به سمت آنها آمده بود : اتفاقي افتاده ؟
رون رنگش پريده بود و هرميون هم سرش را پايين انداخته بود ولي هري در چشمان لوپين نگاه مي کرد انگار مي خواست از چيزي مطمئن شود ، بعد از چند دقيق هري گفت : ما چند روز پيش يک جعبه پيدا کرديم
و الان نمي دونم چي هست ، خطرناک هست يا نيست ، مي خواستيم به کسي نشونش بديم که شما اومدين .
لوپين به دست هري نگاه کرد و سپس جعبه را از دست هري گرفت ، پارچه سياه را از روي جعبه برداشت
جعبه از جنس چوب و بسيار قديمي بود زيرا که چندتا از زواياي آن ساييده و شکسته شده بودند . لوپين چند دقيقه خيره به جعبه نگاه مي کرد و سپس گفت : من نمي دونم دقيقا چيه ولي فکر ميکنم خطرناک باشه .
رون بالاخره بعد از اين همه وقت توانست صحبت کند و با صداي لرزاني گفت : يعني ماله اسمش رو نبره ؟
لوپين : نه اصلا ، امکانش يک در هزاره .
هرميون موشکافانه جعبه را نگاه مي کرد و گفت : ولي شما گفتين خطرناکه ؟
لوپين قاطئانه گفت : شايد ، تو دنياي جادويي همه چيز خطرناکه ولي براي اينکه مطمئن بشيم مي تونيم از آلستور کمک بگيريم اون امشب مياد اينجا تا اون موقه جعبه پيشه من مي مونه .
-------------------ساعت 9 شب آلستور مودي به مخفيگاه محفل مي آيد ---------------------------
لوپين دستهاش رو باز مي کنه و به سمت مودي ميره : سلام آلستور ، دوست من چطوري ؟
آلستور هم او را در آغوش ميکشه و مي گويد : مرسي تو خوبي ؟
لوپين : آره بد نيستم ، آلستور بيا بريم تو آشپزخونه مي خوام يک چيزي نشونت بدم .
آلستور و لوپين با هم به آشپزخانه رفتند و لوپين جعبه را از تو کمدي بيرون آورد و به دست آلستور داد .
آلستور : اين چيه ؟
لوپين : من هم مي خوام همينو بدونم .
آلستور : وايسا الان توش رو نگاه مي کنم ........ چشم مودي ديوانه وار شروع به چرخيدن کرد و سپس به نقطه در جعبه خيره ماند ........ مممممممم توش يک کاغذ فکر مي کنم ، نامه يا همچين چيزي باشه بزار بازش کنم ...... بوووووووووووووووووووووووم و بعد تمام اتاق را دود گرفت تمام محفلي از طبقه بالا
پايين آمدند تا بفهمند چه اتفاقي افتاده . مودي از روي زمين بلند شد و لوپين هنوز در شک بود و سر جايش
خشک شده بود ، هرميون چوبدستي اش را تکان داد سپس يک ليوان آب ظاهر شد و آن را به صورت
لوپين ريخت ، لوپين به سرعت تکاني خورد و بعد به سر بي مويش دست کشيد .
آلستور : کاغذ توش هنوز سالمه روش نوشته : به گنجيه خانواده بلک دست نزنيد فقط کسي که از خانواده بلک باشد مي تواند از اين گنجينه استفاده کند نه شما و نه کسه ديگري سپس کاغذ از دست آلستور بيرون آمد و در آشپزخانه چرخيد و بعد تکه هاي چوب جمع شدند و جعبه قديمي از نو ساخته شد .
اميدوارم مورد پسند قرار گرفته باشه و قبول شده باشم
نمايشنامت بد نبود ولي ميتونست خيلي بهتر باشه!!!
داستان نمايشنامت در مورد جعبه اي بود كه معلوم نبود داخلش چيه!!!
از نظر من داستانت زياد خوب نبود...بگذريم ولي براي همين داستانت هم ميتونستي فضا سازي و نكته هاي جالبي رو بيان كني...
فعلا تاييد نشد !!!
موفق باشي(پادمور)
هر سه دوست ، هري ، رون و هرميون کنار هم در طبقه اول ساختمان قديمي محفل کنار راه پله اي که به طبقه دوم ميرفت ايستاده بودند . در دستان هري يک جعبه قرار داشت که روي آن پارچه سياهي کشيده شده بود ، نگاه رون و هرميون به شئ
خيره بود که ناگهان با صداي هري نگاه آن دو از کتاب به صورت هري جابه جا شد : بايد مي آوردمش ، شايد توش جادوي سياه باشه و کل ما را طلسم کند ..... هري مکس کوتاهي کرد ونگاهي به رون و هرميون انداخت و با صدايي پر از اضطراب ادامه داد.....شايد يک طلسم از طرف ولدمورت باشه .
هرميون دوباره به جعبه نگاه کرد اينکار را چنان انجام داد که انگار در جعبه بمب است و هر لحظه امکان دارد منفجر شود ، با صداي خفه اي گفت : هري ، قرار بود دست به اون نزنيم و نزديکش هم نريم ، اگر از طرف اسمش رو نبر باشه خيلي خطر ناکه . رون در تاييد حرف هرميون سرش را تکان داد .
هري : حالا کاري است که شده بهتر جعبه رو ببريم به دامبلدور يا کسه ديگه اي نشونش بديم ..... ناگهان هري به يادش آمد ديگر دامبلدور آن پير مرد مهربان در ميان آن ها نيست آه عميقي کشيد و ادامه داد ....... به نظرتون به کي اعتماد کنيم ؟
خداوند جواب اين سوال را براي هري ، رون و هرميون فرستاد ، لوپين متوجه آن ها شده بود و از آشپزخانه به سمت آنها آمده بود : اتفاقي افتاده ؟
رون رنگش پريده بود و هرميون هم سرش را پايين انداخته بود ولي هري در چشمان لوپين نگاه مي کرد انگار مي خواست از چيزي مطمئن شود ، بعد از چند دقيق هري گفت : ما چند روز پيش يک جعبه پيدا کرديم
و الان نمي دونم چي هست ، خطرناک هست يا نيست ، مي خواستيم به کسي نشونش بديم که شما اومدين .
لوپين به دست هري نگاه کرد و سپس جعبه را از دست هري گرفت ، پارچه سياه را از روي جعبه برداشت
جعبه از جنس چوب و بسيار قديمي بود زيرا که چندتا از زواياي آن ساييده و شکسته شده بودند . لوپين چند دقيقه خيره به جعبه نگاه مي کرد و سپس گفت : من نمي دونم دقيقا چيه ولي فکر ميکنم خطرناک باشه .
رون بالاخره بعد از اين همه وقت توانست صحبت کند و با صداي لرزاني گفت : يعني ماله اسمش رو نبره ؟
لوپين : نه اصلا ، امکانش يک در هزاره .
هرميون موشکافانه جعبه را نگاه مي کرد و گفت : ولي شما گفتين خطرناکه ؟
لوپين قاطئانه گفت : شايد ، تو دنياي جادويي همه چيز خطرناکه ولي براي اينکه مطمئن بشيم مي تونيم از آلستور کمک بگيريم اون امشب مياد اينجا تا اون موقه جعبه پيشه من مي مونه .
-------------------ساعت 9 شب آلستور مودي به مخفيگاه محفل مي آيد ---------------------------
لوپين دستهاش رو باز مي کنه و به سمت مودي ميره : سلام آلستور ، دوست من چطوري ؟
آلستور هم او را در آغوش ميکشه و مي گويد : مرسي تو خوبي ؟
لوپين : آره بد نيستم ، آلستور بيا بريم تو آشپزخونه مي خوام يک چيزي نشونت بدم .
آلستور و لوپين با هم به آشپزخانه رفتند و لوپين جعبه را از تو کمدي بيرون آورد و به دست آلستور داد .
آلستور : اين چيه ؟
لوپين : من هم مي خوام همينو بدونم .
آلستور : وايسا الان توش رو نگاه مي کنم ........ چشم مودي ديوانه وار شروع به چرخيدن کرد و سپس به نقطه در جعبه خيره ماند ........ مممممممم توش يک کاغذ فکر مي کنم ، نامه يا همچين چيزي باشه بزار بازش کنم ...... بوووووووووووووووووووووووم و بعد تمام اتاق را دود گرفت تمام محفلي از طبقه بالا
پايين آمدند تا بفهمند چه اتفاقي افتاده . مودي از روي زمين بلند شد و لوپين هنوز در شک بود و سر جايش
خشک شده بود ، هرميون چوبدستي اش را تکان داد سپس يک ليوان آب ظاهر شد و آن را به صورت
لوپين ريخت ، لوپين به سرعت تکاني خورد و بعد به سر بي مويش دست کشيد .
آلستور : کاغذ توش هنوز سالمه روش نوشته : به گنجيه خانواده بلک دست نزنيد فقط کسي که از خانواده بلک باشد مي تواند از اين گنجينه استفاده کند نه شما و نه کسه ديگري سپس کاغذ از دست آلستور بيرون آمد و در آشپزخانه چرخيد و بعد تکه هاي چوب جمع شدند و جعبه قديمي از نو ساخته شد .
اميدوارم مورد پسند قرار گرفته باشه و قبول شده باشم
نمايشنامت بد نبود ولي ميتونست خيلي بهتر باشه!!!
داستان نمايشنامت در مورد جعبه اي بود كه معلوم نبود داخلش چيه!!!
از نظر من داستانت زياد خوب نبود...بگذريم ولي براي همين داستانت هم ميتونستي فضا سازي و نكته هاي جالبي رو بيان كني...
فعلا تاييد نشد !!!
موفق باشي(پادمور)
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط استرجس پادمور در 1385/8/2 8:36:47
[b][size=med
Re: اعضــــاي محفل!........از جلو نظام!
وزش باد هر لحظه بیشتر میشد و کم کم داشت به طوفانی تبدیل میشد که قطرات باران را هم در پی داشت
در این تاریکی که حتی یه چراغ در هاگزمید هم روشن نبود اما در خیابان آن شخصی در حال گذر از آن بود .
شنلش به وسیله وزش باد تکان میخورد و هر از گاهی به بالاترین فاصله با سطح زمین قرار میگرفت ،شخص صورتش را پوشانده و بسیار مرموز جلوه میکرد طوری که انگار قصد نداشت کسی او را بشناسد
کم کم دهکده هاگزمید رفته رفته ناپدید میشد و به جای آن رو به روی آن شخص قلعه ای پدیدار میشد که بعضی از چراغهایش روشن بود و نورهایشان در این تاریکی سوسو میزدن و جایی را بر خود باز میکردن
آن شخص با قدمهای سریع به طرف در ورودی هاگوارتز حرکت کرد و چند لحظه بعد به آن رسید و منتظر ماند و بعد ردایش راکنار زد و از جیبش جوب جادوی خود را درآورد و وردی را بر زبان آورد ناگهان نور قرمز و طلایی رنگی از جوب دستیش خارج شد که رفته رفته شبح پرنده مانندی را ایجاد کرد که بسیار شبیح به عقاب بود.
شبح عقاب بالی زد و از نرده ها عبور کرد و در تاریکی داخل قلعه ناپدید شد .
پسر همانجا ایستاد و بعد چوب دستی خود را داخل ردایش برد و سپس تکانی به خود داد و ساکت و بی حرکت همانجا ایستاد،تا اینکه صدای گرومپ گرومپ پای کسی شنیده شد و چند لحظه بعد هیکل درشت و بزرگی از تاریکی پدیدار شد که فانوسی را در دست داشت ... نزدیک نرده های بسته شد و گفت:
- ببینم سدریک خودتی
سدریک : اره خودمم هاگرید.
هاگرید: صبر کن الان باز میکنم
سپس هاگرید دست به لباسش برد و کلید درشتی را بیرون آورد و قفل را چرخاند و در را باز کرد و بعد
سدریک داخل شد.
سدریک : ممنون هاگرید
هاگرید : خواهش میکنم .دیر کردی
سدریک : تو هاگزمید چندتا چراغ روشن بود صبر کردم تا صاحب اون خونه ها چراغ هاشونو خاموش کنن و بخوابن بعد راه بیوفتم... ببینم پروفسور دامبلدور هست؟
هاگرید: آره منتظر توست...
و هر دور به راه افتادن تا به اتاق دامبلدور بروند...
** در راه **
هاگرید : سدریک از اون موقعی که درست تموم شد و از هاگوارتز رفتی خیلی وقت هست که میگذره ، شنیدم تو وزارت کاری میکنی
سدریک : آره خیلی وقته الانم هم تو بخش کاراگاهی کار میکنم...
کم کم با حرف زدن نزدیک درعقابی شدن که به صورت ترسناکی روبه روی انها قرار گرفته بود و منتهی میشد به اتاق دامبلدور
در نزدیک در هاگرید ایستاد و به سدریک گفت تا به تنهایی وارد اتاق دامبلدور بشود
بعد از خدا حافظی با هاگرید داخل پلکان مارپیچ شد و پلکان شروع به چرخیدن کرد تا اینکه روبه روی دری از حرکت باز ایستاد
در را زد وبا صدای دامبلدور وارد اتاق شد. بعد از خوش و بش با دامبلدور روبه روی او روی صندلی قهوه ای رنگی نشست و با چشمانش اتاق را دید زد...
آلبوس از بالای عینکش به او خیره شد و گفت :
دامبلدور : خب سدریک بگو چه اطلاعاتی از وزارت بدست آوردی ...
سدریک : بله پروفسور... این زمانی که تو وزارت بودم متوجه شدم که وزارت داره یه کار مخفی میکنه که در صدرش وزیر هست نمیدونم چی هست که دارن میکنن اما به احتمال خیلی زیاد مربوط به اتاق اسرار هست چون کم کم رفت و آمد خیلی زیاد شده بیرونش حتی خوده وزیر هم چند بار اونجا سر زده
اما مهمتر از اینا یه چیزی هست که بد جورحواسمو به خودش مشغول کرده ، یه تیم بسیار مخفی توسط وزیر تشکیل شده و قرار یه کاری بکنن آدمایی که در این گروه هستن بسیار مرموز هستن که تا به حال هیچ کس اونا رو تو این کشور ندیده
همیشه یه ردای سیاه رنگو رو رفته ای میپوشندو بسیار درشت اندام هستن هیچ وقت صورت خودشونو به کسی نشون نمیدن و رداهای خود را روی سرشون میکشن تا کسی صورتشون رو نبینه
به ندرت در موقع وقت اداری میان وزارت معمولاً موقعه ای میان که وزارت بسته شده باشه یه شب که تا دیر وقت تو وزارت بودم دیدم ناگهان اسانسور حرکت کردو چند لحظه بعد 6 نفر از اون خارج شدند و بعد...
کم کم چهره آلبوس تغییر کرد انگار که بسیار از حرفهای سدریک نگران شده بود و بعد از اتمام حرف سدریک گفت :
آلبوس : بلند شو بریم یه جایی سدریک تا با چند نفر صحبت کنم.
با حرکت سر سدریک هر دو بلند شدند و از اتاق خارج شدن تا از پلکان پایین بروند و بعد شروع به بیرون رفتن از هاگوارتز کردن که در راه هاگرید را دیدن آلبوس فقط چند کلمه به او گفت : "دارم میرم ستاد"
و ...
-------------------------------------------
ببخشید دیگه حسش نبود وگرنه بیشتر روش کار میکردم امیدوارم مورد قبول واقع بشه
پستت خيلي خوب ببخشيد يك كم دير اقدام كردم براي پستت...
فضا سازي به جا و به اندازه...ديالوگ هاي خوب و به موقع...از ويژگي هاي پستت بود...
تاييد شد!!!
آرم شما رو هم بعدا به همراه آرمهاي ديگر عزيزان در تاپيك جلسات مرحمانه اعلام ميكنم(پادمور)
در این تاریکی که حتی یه چراغ در هاگزمید هم روشن نبود اما در خیابان آن شخصی در حال گذر از آن بود .
شنلش به وسیله وزش باد تکان میخورد و هر از گاهی به بالاترین فاصله با سطح زمین قرار میگرفت ،شخص صورتش را پوشانده و بسیار مرموز جلوه میکرد طوری که انگار قصد نداشت کسی او را بشناسد
کم کم دهکده هاگزمید رفته رفته ناپدید میشد و به جای آن رو به روی آن شخص قلعه ای پدیدار میشد که بعضی از چراغهایش روشن بود و نورهایشان در این تاریکی سوسو میزدن و جایی را بر خود باز میکردن
آن شخص با قدمهای سریع به طرف در ورودی هاگوارتز حرکت کرد و چند لحظه بعد به آن رسید و منتظر ماند و بعد ردایش راکنار زد و از جیبش جوب جادوی خود را درآورد و وردی را بر زبان آورد ناگهان نور قرمز و طلایی رنگی از جوب دستیش خارج شد که رفته رفته شبح پرنده مانندی را ایجاد کرد که بسیار شبیح به عقاب بود.
شبح عقاب بالی زد و از نرده ها عبور کرد و در تاریکی داخل قلعه ناپدید شد .
پسر همانجا ایستاد و بعد چوب دستی خود را داخل ردایش برد و سپس تکانی به خود داد و ساکت و بی حرکت همانجا ایستاد،تا اینکه صدای گرومپ گرومپ پای کسی شنیده شد و چند لحظه بعد هیکل درشت و بزرگی از تاریکی پدیدار شد که فانوسی را در دست داشت ... نزدیک نرده های بسته شد و گفت:
- ببینم سدریک خودتی
سدریک : اره خودمم هاگرید.
هاگرید: صبر کن الان باز میکنم
سپس هاگرید دست به لباسش برد و کلید درشتی را بیرون آورد و قفل را چرخاند و در را باز کرد و بعد
سدریک داخل شد.
سدریک : ممنون هاگرید
هاگرید : خواهش میکنم .دیر کردی
سدریک : تو هاگزمید چندتا چراغ روشن بود صبر کردم تا صاحب اون خونه ها چراغ هاشونو خاموش کنن و بخوابن بعد راه بیوفتم... ببینم پروفسور دامبلدور هست؟
هاگرید: آره منتظر توست...
و هر دور به راه افتادن تا به اتاق دامبلدور بروند...
** در راه **
هاگرید : سدریک از اون موقعی که درست تموم شد و از هاگوارتز رفتی خیلی وقت هست که میگذره ، شنیدم تو وزارت کاری میکنی
سدریک : آره خیلی وقته الانم هم تو بخش کاراگاهی کار میکنم...
کم کم با حرف زدن نزدیک درعقابی شدن که به صورت ترسناکی روبه روی انها قرار گرفته بود و منتهی میشد به اتاق دامبلدور
در نزدیک در هاگرید ایستاد و به سدریک گفت تا به تنهایی وارد اتاق دامبلدور بشود
بعد از خدا حافظی با هاگرید داخل پلکان مارپیچ شد و پلکان شروع به چرخیدن کرد تا اینکه روبه روی دری از حرکت باز ایستاد
در را زد وبا صدای دامبلدور وارد اتاق شد. بعد از خوش و بش با دامبلدور روبه روی او روی صندلی قهوه ای رنگی نشست و با چشمانش اتاق را دید زد...
آلبوس از بالای عینکش به او خیره شد و گفت :
دامبلدور : خب سدریک بگو چه اطلاعاتی از وزارت بدست آوردی ...
سدریک : بله پروفسور... این زمانی که تو وزارت بودم متوجه شدم که وزارت داره یه کار مخفی میکنه که در صدرش وزیر هست نمیدونم چی هست که دارن میکنن اما به احتمال خیلی زیاد مربوط به اتاق اسرار هست چون کم کم رفت و آمد خیلی زیاد شده بیرونش حتی خوده وزیر هم چند بار اونجا سر زده
اما مهمتر از اینا یه چیزی هست که بد جورحواسمو به خودش مشغول کرده ، یه تیم بسیار مخفی توسط وزیر تشکیل شده و قرار یه کاری بکنن آدمایی که در این گروه هستن بسیار مرموز هستن که تا به حال هیچ کس اونا رو تو این کشور ندیده
همیشه یه ردای سیاه رنگو رو رفته ای میپوشندو بسیار درشت اندام هستن هیچ وقت صورت خودشونو به کسی نشون نمیدن و رداهای خود را روی سرشون میکشن تا کسی صورتشون رو نبینه
به ندرت در موقع وقت اداری میان وزارت معمولاً موقعه ای میان که وزارت بسته شده باشه یه شب که تا دیر وقت تو وزارت بودم دیدم ناگهان اسانسور حرکت کردو چند لحظه بعد 6 نفر از اون خارج شدند و بعد...
کم کم چهره آلبوس تغییر کرد انگار که بسیار از حرفهای سدریک نگران شده بود و بعد از اتمام حرف سدریک گفت :
آلبوس : بلند شو بریم یه جایی سدریک تا با چند نفر صحبت کنم.
با حرکت سر سدریک هر دو بلند شدند و از اتاق خارج شدن تا از پلکان پایین بروند و بعد شروع به بیرون رفتن از هاگوارتز کردن که در راه هاگرید را دیدن آلبوس فقط چند کلمه به او گفت : "دارم میرم ستاد"
و ...
-------------------------------------------
ببخشید دیگه حسش نبود وگرنه بیشتر روش کار میکردم امیدوارم مورد قبول واقع بشه
پستت خيلي خوب ببخشيد يك كم دير اقدام كردم براي پستت...
فضا سازي به جا و به اندازه...ديالوگ هاي خوب و به موقع...از ويژگي هاي پستت بود...
تاييد شد!!!
آرم شما رو هم بعدا به همراه آرمهاي ديگر عزيزان در تاپيك جلسات مرحمانه اعلام ميكنم(پادمور)
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سدریک دیگوری در 1385/7/21 22:24:20
ویرایش شده توسط سدریک دیگوری در 1385/7/22 20:14:41
ویرایش شده توسط استرجس پادمور در 1385/7/23 21:35:45
ویرایش شده توسط سدریک دیگوری در 1385/7/22 20:14:41
ویرایش شده توسط استرجس پادمور در 1385/7/23 21:35:45
اوتو بگمن را من ساختم ...
كليك بنما
Re: اعضــــاي محفل!........از جلو نظام!
دامبلدور در حال کتاب خواندن بود .... : راستی بچه ها چرا داوطلب برای عضویت اینقدر کم شده؟
لوپین: نمی دونم ، دامبلدور ببینم می تونی منو خوب کنی؟
دامبلدور: چی شده؟
لوپین : یک اینفری منو گاز گرفته ، بدجوری هم گازم گرفته...
دامبلدور: ای بابا
اول که یک گرگینه گازت گرفت، همین دو روز پیش هم شیاطین جنون بوسیدنت، حالا هم یک اینفری گازت گرفته ... یک وقت مرگ خوار نشی ها...
نا گهان صدایی اومد:
کمممممممممممممممممممممممممممممک
هری که جلوی شومینه نشسته بود داشت به جینی فکر می کرد(
) از جا پرید...
دامبلدور: هری، سریع برو ببین کیه کمک می خواد...
هری با سرعت به طرف در رفت و بیرون پرید و دید روی زمین یکی نشسته...
هری: سلام آقا ، شما کمک می خواستین؟
آقا هه سرش رو بلند می کنه: اه سلام هری ، من ولدورت هستم... خوبی؟ نگا کن من دست به آب شدید دارم و از قضا که وقتی تولد دوباره یافتم و پیتر پتی گروو احمق هم دستش ناقص بود ، معجون درست کار نکرد و من خودت می دونی دیگه بدون ( ...) دوباره متولد شدم... آقات هست ( منظورم دامبلدوره) برای من یکی درست کنه؟
هری: ای بابا ولدمورت خودتی؟ درکت می کنم ولی جان من اینجا دیگه جای این حرف ها نسیت... بیا تو، بیاتو ببینم چیکار می تونم برات بکنم...
ولدمورت: ممنون
و با هم وارد شدن
داخل خونه:
دامبلدور: کی بود هری؟
هری: ولدمورت
دامبلدور: آها یادم اومد انگار یک امر دیگه داره نه؟ ولدمورت کجایی عزیز؟ باز معجونت مشکل داشته یا نقص عضو داشتی؟
ولدمورت: هر دو تاش...
دامبلدور: بشین رو این صندلی
ولدمورت: شرمنده ولی من کار دیگه ای هم دارم...
دامبلدور: می دونم می خوای بگی که اومدم تو رو هم بکشم نه؟ آخه مرد حسابی اونجوری که دیگه توبیاس عضو محفل نمی شه...
ولدمورت: توبیاس مال منه...
دامبلدور: نه خیر مال منه...
ولدمورت:
من
دامبلدور:
خوب من
توبیاس: من مل محفلم
ولدمورت: تو دیگه کجا بودی؟
توبیاس: من داشتم بالا به داداشم سوروس درس یاد می دادم...
و با یک طلسم نا بخشودنی به نام " اینفری" ولدموت رو عقب برد...
ولدمورت: پس دامبلدور تو هم پررو شدی نه؟
دامبلدو: بعله
لوپین به طرف ولدمورت: آوداکداورا...
ولدمورت:
دامبلدور: کروشیو...
ولدمورت: بیا دامبلدور آواداکدااوارااااااااا
دامبلدور: خیلی طف دادی پست رو منو بکش کار اینترنتم تموم شد بابا اه
ولدمورت تکرار کرد: آواداکداورا تو all
ناگهان اشعه همه جا پخش شد و همه مردند
خواهش می کنم تایید بشم ...
سلام
ما يك سري قوانين داريم براي عضويت...فضا سازي قوي و داستان خوب...داستانت كه مشخصا مسير خاصي رو طي نميكرد ... فضا سازي هم نداشتي...دوست من بايد اين دو تا رو يواش يواش پياده كني تا تاييد بشي...تاييد نشد فعلا ... عجله هم نكن براي عضويت اين تاپيك حالا حالاها عضو ميگيره!!!
لوپین: نمی دونم ، دامبلدور ببینم می تونی منو خوب کنی؟
دامبلدور: چی شده؟
لوپین : یک اینفری منو گاز گرفته ، بدجوری هم گازم گرفته...
دامبلدور: ای بابا
اول که یک گرگینه گازت گرفت، همین دو روز پیش هم شیاطین جنون بوسیدنت، حالا هم یک اینفری گازت گرفته ... یک وقت مرگ خوار نشی ها...نا گهان صدایی اومد:
کمممممممممممممممممممممممممممممک
هری که جلوی شومینه نشسته بود داشت به جینی فکر می کرد(
) از جا پرید...دامبلدور: هری، سریع برو ببین کیه کمک می خواد...
هری با سرعت به طرف در رفت و بیرون پرید و دید روی زمین یکی نشسته...
هری: سلام آقا ، شما کمک می خواستین؟
آقا هه سرش رو بلند می کنه: اه سلام هری ، من ولدورت هستم... خوبی؟ نگا کن من دست به آب شدید دارم و از قضا که وقتی تولد دوباره یافتم و پیتر پتی گروو احمق هم دستش ناقص بود ، معجون درست کار نکرد و من خودت می دونی دیگه بدون ( ...) دوباره متولد شدم... آقات هست ( منظورم دامبلدوره) برای من یکی درست کنه؟
هری: ای بابا ولدمورت خودتی؟ درکت می کنم ولی جان من اینجا دیگه جای این حرف ها نسیت... بیا تو، بیاتو ببینم چیکار می تونم برات بکنم...
ولدمورت: ممنون
و با هم وارد شدن
داخل خونه:
دامبلدور: کی بود هری؟
هری: ولدمورت
دامبلدور: آها یادم اومد انگار یک امر دیگه داره نه؟ ولدمورت کجایی عزیز؟ باز معجونت مشکل داشته یا نقص عضو داشتی؟
ولدمورت: هر دو تاش...
دامبلدور: بشین رو این صندلی
ولدمورت: شرمنده ولی من کار دیگه ای هم دارم...
دامبلدور: می دونم می خوای بگی که اومدم تو رو هم بکشم نه؟ آخه مرد حسابی اونجوری که دیگه توبیاس عضو محفل نمی شه...
ولدمورت: توبیاس مال منه...
دامبلدور: نه خیر مال منه...
ولدمورت:
مندامبلدور:
خوب منتوبیاس: من مل محفلم
ولدمورت: تو دیگه کجا بودی؟
توبیاس: من داشتم بالا به داداشم سوروس درس یاد می دادم...
و با یک طلسم نا بخشودنی به نام " اینفری" ولدموت رو عقب برد...
ولدمورت: پس دامبلدور تو هم پررو شدی نه؟
دامبلدو: بعله
لوپین به طرف ولدمورت: آوداکداورا...
ولدمورت:
دامبلدور: کروشیو...
ولدمورت: بیا دامبلدور آواداکدااوارااااااااا
دامبلدور: خیلی طف دادی پست رو منو بکش کار اینترنتم تموم شد بابا اه
ولدمورت تکرار کرد: آواداکداورا تو all
ناگهان اشعه همه جا پخش شد و همه مردند
خواهش می کنم تایید بشم ...
سلام
ما يك سري قوانين داريم براي عضويت...فضا سازي قوي و داستان خوب...داستانت كه مشخصا مسير خاصي رو طي نميكرد ... فضا سازي هم نداشتي...دوست من بايد اين دو تا رو يواش يواش پياده كني تا تاييد بشي...تاييد نشد فعلا ... عجله هم نكن براي عضويت اين تاپيك حالا حالاها عضو ميگيره!!!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط استرجس پادمور در 1385/7/22 6:29:55
