معجون در حال آماده‌سازی است

لازم نيست كه كتابي كاملا تخيلي باشه كه قشنگ باشه.هرچند از اين تيپ كتاب ها هم كم نداريم:شاهنامه و پازسيان و منو...
كتاب هاي خيلي قشنگ ديگه اي هم داريم مثل دزدان خليج نوشته منوچهر اذري كه واقعا بي نظيره.در هر حال هر دوراني يه جور كتابي باب ميشه!

1.این که ما برای یک کتاب مبلغی که قیمت واقعی اش است را نمی پردازیم.در خارج همین کتاب هری پاتر 30 دلار است با اینکه اینهمه فروش داره. یک موضوع رو که به کتاب ربط نداره براتون بیان میکنم که به این موضوع پی ببرید(شادمهر عقیلی در ایران هر کاست رو به قیمت600 تومان عرض میکرد ولی در خارج 4-5 دلار عرض میکنه) به همین دلیل ایرانی ها نوشتن کتاب در ایران رو به عنوان شغل اصلی خود انتخاب نمی کنند تا آثاری همچون هری پاتر و ارباب حلقه ها بیا آفرینند.
2.فرهنگ و نگاه جامعه به این کتابها (تخیلی).این نوع کتابها رو باعث تخیلی بار اومدن بچه ها می دانند. و اینگونه نویسندگان به دنبال نوشتن این نوع کتابها نمیرند.خودتون نگاه کنید نظر پدر مادر شما راجب هری پاتر چیه؟؟؟؟؟
3.نوجوانان و جوانان ایرانی فقط به کتابهای خارجی کتاب می گویند کتابهای ایرانی رو پوچ و بی مفهوم میدانند.نمونه اش اینه که توی یک کتاب فروشی داشتم به یک کتاب نیگاه میکردم یکی اومد و در مورد یک کتاب که به خاطر نمی آورم چه بود از فروشنده پرسید فروشنده هم داشت توضیح میداد و آخر به این رسید که نویسنده اش کجایی؟فروشنده هم گفت ایرانی و خریدار این جمله رو گفت که من تاسف خوردم که ایرانیم.(پس چیز بیخودی) و رفت.
4.حکومت و سیاستمداران نوشتن کتابهای جادویی رو با اسلام در تناقض میبینند و اجازه چاپ چنین اثرهایی رو نمیدهند و تنها دفاع مقدس و انقلاب رو برای نوشتن پیشنهاد می کنند.

خب باید بگم که فنگ جان مطمئن باش که حرفای این طور آدما روی من تأثیر نداره من حتی یک ساعتم نشده که به حرفای این معلم گوش بدم اما نمیشه جلوی این آدما رو گرفت و مطمئن باش توی ایران همیشه از این آدما پیدا می شه ....متأسفانه و برخی از آن ها خیلی کوته فکر هستن...در ضمن باید بگم که باید قبول کنین که دیگه کتاب بوستان و گلستان و شاهنامه دیگه خیلی قدیمی شده و من و یا هم تراز های من احتیاج به یک کتاب های جدید دارن...با موضوع جدید و هیجان انگیز تر...

آخ جون، بازم بحثهاي خوب بدرد بخور
نقل قول:

خب من با اين دليل تا حد زيادي مخالفم. توي نويسنده‌هاي بزرگ كم نيستن كسايي كه نون نداشتن بخورن يا در يك انباري داستانشون رو نوشتن. همه ما در مورد رولينگ و اوضاعش قبل از انتشار هري پاتر خبر داري اما يه مثال ديگه «ادگار آلن پو» كه پدر داستان كوتاه است كه از گرسنگي و بيماري در سن 40 سالگي درگذشت.

بعضي از بزرگترين آثار ادبي تاريخ بشريت در سختي‌ها و دوران پررنج نوشته شده. براي نمونه داستان‌هاي چارلز ديكنز يا "جرج اليوت" كه مثال خيلي بهتريه. جرج اليوت يك زن نويسنده هست كه چون در اروپاي قرن 18 زنها حق نوشتن و مدرسه رفتن و ... نداشتن، اسم مستعار يه مرد رو انتخاب ميكنه و همه داستانهاش در مورد ظلمها و تبعيض‌هايي هست كه در حق زنها در آن زمان مي‌شده.

به نظر من (همون طوري كه قبلا توي همين تاپيك نوشتم) سه دليل عمده ميشه براي اين موضوع آورد:

اول: ذات زبان فارسي با نثر آهنگين و شعر نزديك تر است تا نثر ساده و اكثريت آثار قديمي و كلاسيك ايراني به زبان شعر يا نثر مسجع هستند.

دوم: ورود آثار منثور مانند رمان به ايران از طريق شاهزاده‌هاي بي‌فرهنگ قاجار بود بنابراين به جاي ورود رمانهاي بزرگ آن زمان، داستانهاي درجه سه به ايران وارد شد.

سوم: از لحاظ فرهنگي مردم ما حدود 200 سال در فقر مطلق فرهنگي قرار داشتند و تنها مصرف كننده بي اختيار محصولات فرهنگي ديگران بودند. اينقدر به ما القا شد كه نمي‌توانيم كه روح "من مي‌توانم" يا "من بايد بتوانم" از اين مملكت رخت بربست و به جاي ان فرهنگ مصرفي و تنبلي جايگزين شد.

خب مينروا جان با قسمتي از حرفاي شما به هيچ وجه موافق نيستم اينكه معلم ديني شما همچين عقيده اي داره برميگرده به افكار قرون وسطي خودش و در واقع اون نظرش براي خودش و نبايد تاثيري روي ديگران بزاره خوشبختانه در حال حاضر هم ريشه ي اينجور افكار در حال خشكيده شدنه در ضمن شاهنامه و بوستان و گلستان هم جزو شاهكارهاي شعر و داستان محسوب ميشن بگذريم...
ميرسيم به اينكه توي ايران به آثار ادبي در ژانر تخيلي زياد توجه نميشه خب با اين موضوع كمي موافقم اين موضوع تو ايران بيشتر از اينكه به كيفيت كار مربوط باشه به پارتي طرف مربوط ميشه البته اينطور كه شما ميگيد هم نيست به هر حال هميشه آثار خوب زماني رسيده كه بهشون توجه شده باشه به نظر من يه اشكال بزرگ ما ايرانيا(كه خودمم يكيشونم)اينه كه تا دو نفر از كارمون تعريف كردن فكر ميكنيم واقعا معركه ايم و ديگه بايد در سطح جهاني مطرح بشيم در صورتي كه اينطور نيست.
در كل من اصليترين دليل در مورد اينكه چرا همچين آثاري توي كشور ما وجود نداره رو اين ميدونم كه رفاح و آزادي فكر توي كشور ما خيلي كمه همه دنبال اين هستن كه يه لقمه نون در بيارن و بخورن و كمتر كسيه كه ميتونه با فكر آزاد و راحت بشينه و داستان بنويسه البته اينو بايد در نظر گرفت كه هميشه هم استثنا وجود داره.

شرمنده..اما وقتی سر کلاس نشستیم و معلم دین زندگی ما میگه که رمان خوندن حرامه و یا خواندن رمان های تخیلی حرامه و خوب نیست من چی بگم ... بشینم تازه داستان بنویسم ..وقتی معلم ادبیات مدرسه ی ما جز کتاب شاهنامه و بوستان و گلستان و حافظ شیرازی ،کتاب دیگه ای نمیشناسه و هیچی دیگه رو قبول نداره اون موقع من برم داستان بنویسم...فکر می کنید چه کسی قبولم می کنه و یا کمکم می کنه...وقتی هم داستانتو می نویسی و می خوای چاپش کنی صدتا ایراد می گیرن حتی اگه کتاب هری پاترو ببری بهشون بدی و فقط اسمشو و یا مقداری از اون تغییر بدی ... می بینی که بازم بهت ایراد می گیرن و شاید اصلا بهش توجه نکنن ....اگه من مثلا اون نوجوان 16 ساله بودم که نشسته داستان نوشته(هری پاتر دوم) و توی ایران می خواستم چاپش کنم فکر می کنید قبولم می کردن و یا می خوندنش!!!!!!!!
یا اجازه چاپشو به من می دادن ؟؟؟؟می گفتن تو هنوز هیچی سرت نمی شه که می شینی داستان می نویسی...
من هم کاملا با نظر ویکتور موافقم...فکر می کنید ناشرانی حاضر هستند که نوشته این نویسندگان را چاپ کنند ؟
حالا فهمیدین که چرا هری پاتر و ارباب حلقه های ایرانی نداریم....

با سلام
من در ابتدا از همه نویسندگان و مخصوصاً ورونیکا ادونکور معذرت می خواهم
من در دفعه قبل گفتم که مقصودم توهین به نویسندگان نبود
ولی خوب برداشت های اشتباه وجود دارد
خانم یا آقای ورونیکا ادونکور
درست شما میگید که نویسندگانی در این سایت هستند ولی آیا ناشرانی حاضر هستند که نوشته این نویسندگان را چاپ کنند ؟
درست است که اینها در اینجا داستان خود را چاپ میکنند ولی آیا همه مردم ایران سایت جادوگران را میشناسند ؟
آنها اینجا چاپ میکنند ولی مطمئن هستید که اینها در مسابقات برنده و به خاطر داستان از سایت جادوگران جایزه ای دریافت کنند ؟
منظور من اینها بود
و جمله خود را اصلاح میکنم
ناشران یا بهتر بگویم منتقدان از خواندن این داستانها عاجزاند نه نویسندگان

با تشکر که به من گوشتزد کردید تا جمله و مفهومم را بهتر بگویم

من به شدت با ورونيكا موافقم
ولي علاوه بر محدوديت هاي نوشتاري چيزهاي زياد ديگه اي هم هست. مثلا اگه من نوعي بخوام يه كتاب تخيلي بنويسم كي مي تونه تضمين كنه كه تو ايران كه سرانه ي كتاب خونيش اينقدر كمه، كتاب فروش خوبي داشته باشه و ورشكست نشم
در كل فقط يه نويسنده ي خوب نيست كه بايد وجود داشته باشه ما جز نويسنده خيلي چيزهاي ديگه نياز داريم متاسفانه تو كشور ما كه خيلي قدمت و تمدن داره الان فرهنگ كتاب خوندن از ياد مردم رفته همچنين دولت هم اينجا بايد با سياست هاي درست و بجا به نويسندگان كمك كنه وگرنه همونطور كه قبلا گفته شد ما نويسندگان خوبي داريم

من با ورنیکا موافقم و باید این رو هم بگم که خود ورونیکا ، فنگ ، چو چانگ ، ملی فلوا و ... که تو سایت هستن از نویسندگان خوب و قابل هستن که میشه در آینده روشون حساب باز کرد همین فنگ یکی از دوستان منه و من شناخت کاملی روش دارم و می تونم بگم کارش حرف نداره .

فکر می کنم منظور زننده ی این تاپیک از ارباب حلقه ها و هری پاتر کتاب های مشهوری هستن که اسامی اونا تو هر کشوری رواج پیدا کرده باشه... بنابراین باید بگم که ما چنین کتاب هایی داریم اما این خود ایرانی ها هستن که چشمشون رو به روی همه ی اون ها هستن و به دنبال کتاب های خارجی می گردن !

ایرانی از لحاظ نوشتاری هیچ کم و کاستی از خارجی ها ندارن و چه بسا خیلی هم بهتر می نویسن اما مشکل این جاست که تو ایران ما محدودیت نوشتاری داریم... اگه تا حدودی داستان رو شبیه بر فرض هری پاتر کنیم ارشاد مجوز چاپ نمی ده و با یه تذکر مجبور می شیم داستان رو تغییر بدیم و این جوری می شه که داستان هامون اون جور که ما توقع داریم از آب در نمیاد... اما به این معنی نیست که ما نمی تونیم بنویسیم یا اصلاً از نوشتن اون ها عاجزیم !

یه دلیل دیگه یی هم داره... داستان های فانتزی در ایران معمولاً با مسائلی سر و کار دارن که ماوراء الطبیعه ست... بعضی هاشون اتفاق افتادن و بعضی دیگه فقط زائیده ی تخیل یه نویسنده هستن... مثلاً هری پاتر داستانی داره که حول جادو و جادوگری می چرخه... اما آیا تو کشور اسلامی مثل ایران کسی می تونه داستانی بنویسه که جادو منشاٌ اصلیش باشه؟! ... خیلی ها هستن می نویسن اما داستانشون رو برای خودشون نگه می دارن چون می دونن هیچ وقت مجوز چاپ نمی گیره... ! از طرفی تو ایران ما نمی تونیم همه ی صحنه های کتاب رو توصیف کنیم و همین بر می گرده به محدودیت !

ولی به دور از همه ی این ها ما کتاب های زیادی داریم که شاید در سطح هری پاتر و ارباب حلقه ها نیستن اما می تونن کمی پایین تر از اون قرار بگیرن... البته از جهت داستان های فانتزی... ولی عاملی که باعث رواج داستان های هری پاتر شد اونی نیست که ما تصورش رو می کنیم... شاید فراتر از این ها باشه... !

نقل قول:
بهتر بود که شما اول راجع به قضیه ای اطلاعات کسب و بعد اون موضوع رو مطرح می کردین... تنها کسی که داستان به سبک خارجی می نویسه این آقا نیست... خیلی های دیگه هستن که متاسفانه شما هیچ کدوم از اون ها رو نمی شناسین... خیلی از نویسنده های ایرانی هستن که داستان های فانتزیشون – البته از نظر من – از خیلی از داستان های فانتزی مسخره ی انگلیسی زیبا تره... مثلاً رولد دال خیلی طرفدار داره با این که کتاباش با معنی هستن اما اون جوری نیستن که قابل پذیرش همه باشن... !


نقل قول:
از چی اون عاجز هستن؟! ... یه نمونه ی بارز... توی همین سایت چندین نفر هستن که از نظر من می تونن نویسنده های خیلی خوبی شن... پس هیچ کدوم از ایرانی ها عاجز نیستن... دلیل دیگه یی وجود داره... از طرفی شما با این حرف آشکارا به نویسنده های خوبی ایرانی توهین کردین... در مورد تبلیغ هم می تونم بگم که هری پاتر در ابتدای انتشار هیچ تبلیغی نکرده بود اما سریع فروش کرد !