بگفتي شعريو كردي كبابم!/چو كوه يخ بُدم كردي تو آبم كنون چون باب كل كل باز كردي/سرودن بهر من آغاز كردي گُهر اشعار من را نيز كن گوش:/سخن بسيار اما كو كجا گوش؟ بيا غوغا كنيم اي يار باهوش/نگردد اين تاپيك سردو فراموش يكي سوژه بگوييم و بخنديم/به روي بي هنر ها در ببنديم هر آنكس طبع شعري ناب دارد/هر آنكس ذوق و شوق و تاب دارد به لطف ناظر و تمرين بسيار/سرايد شعري و گردد به ما يار هر آنكس رو كند بي حرف و بي باج/كه مي خواهد شود چند مرده حلاج... كنون من سوژه اي سازم برايت/ز بهر طبع خوب و دُر سرايت كدامين سوژه باشد بهتر از اين/«هري» را آوريم اول به تمرين كنون نظم«هري» را ساز كردم/سرودن بهر او آغاز كردم: يكي طفلي بُدي در هالو گودريك/كه روزي گشت او ارباب بوك بيك به كله،زخميو به گونه گلفام/دو چشمش سبز مثل كاهوي خام چو او قدي كشيدو چهره اي ساخت/چه بس دختر كه خر شد دل بدو باخت! پراوتي پاتيلو،جينيو،چو چانگ/ همه اندر نخ او بوده شش دانگ يكي اشعار مي گويد برايش/يكي چشمك فرستد در قفايش يكي در آرزوي بوسه اي ناب/ببسته چشم هايش رفته در خواب يكي معجون عشقي بار كرده/يكي "زوم" روي چشم يار كرده...

این شعر در جواب شعر لیلی اوانز عزیز سروده شده :

با دیدن طبع دیگران ما نیز طبعمان گل می کند ! می شکفانیمش !

سرد درد بگرفته ؟ یاللعجب ! / بروفن بگیر از زن مش رجب!
یکی شعر گویم که باشد همی / بر این پاره پاره دلت مرهمی
کلاهی ندارم که قاضی کنم / فقط می توانم که راضی کنم
تو را با سراییدن یک غزل / که ماند همی از ابد تا ازل!!
تو را می ستایم که با انتقاد / دل شاعران ِ قَدَر گشت شاد
ز وزن و ردیف و ز آرایه ها / ز قافیه ها و درون مایه ها
چه گویم که دل مملو از غصه هاست / شگفت آمدم چون زدی حرف راست!
به شعرت دو چندی من افزون کنم / به پندی سخن پر ز مضمون کنم !
بکن فکر بر شعر این ساحره / که از بندرعباس تا قاهره
یکی اینچنین در و سیم و گهر / نیابی تو ای شاعر بی هنر
غزل نیست این نیمه شعر! شما / ردیفش ز تو ، قافیه با خدا !
وجود عناصر ، سخن خوش نمود / هر آنکس که خواندش چه خشنود بود
بگنجان تو در شعر یک مایه ای / ردیف و جناسی و آرایه ای
بسان من و لیلی و دوستان / که شعرهامان بهتر از بوستان !
کلامم نگنجد در این خرده جا / به پایان برم در زمانی بجا !

اصلاً فكر نمي كردم چنين تاپيكي توي سايت وجود داشته باشه.
موضوع جالبي داره ولي متأسفانه اكثر اشعار هم ضعيفند و هم طنزشون كمه.
توي همين حين كه شعراتون رو مي خوندم ذوق و استعداد شاعريم فوران كرد و تصميم گرفتم انتقاداتمو به صورت شعر در مورد اين تاپيك مطرح كنم.
مي بخشيد اگه بد شده يه شعر في البداهه بود اونم ساعت 3 صبح!
اميدوارم گويا باشه:

سرم درد بگرفته زين شعرها / يكي يك بروفن بده اي خدا!
دلم ريش شد از هنرهايتان / از اين وزن و اصلوب و رفتارتان
خداييش كلاهي رو قاضي كنيد / خيال هممون رو راضي كنيد
هري پاترو شعر و ترجيع بند؟! / من و ولديو عشقو ترصيع بند؟
اقلاً كمي واژه سازي كنيد / كمي با تن ِوزن بازي كنيد
كمي فكر روي سرودن كنيد / كمي شاعران را فروتن كنيد
يكي سوژه اي رو كند في المثل / جميعاً ازآن سوژه سازيد غزل
كمي ذوق و طنزش فزون تر كنيد/ كمي اين تاپيك را وزين تر كنيد
بمردم دگر فرصتي بيش نيست / نصيحت شنو اي پسر نيش نيست!